Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014

ΞΑΦΝΙΚΟΙ ΕΡΩΤΕΣ.

Το χρονογράφημα του Σαββάτου.
Τι έγινε ρε παιδιά; Τι ξαφνικοί έρωτες είναι αυτοί; Πως μας αγάπησαν όλοι σφόδρα και ξαφνικά! Και μιλάμε για μεγάλους έρωτες, χωρίς τσαλίμια, πείσματα, καυγάδες, αλλά με απόλυτη γαλήνη στις καρδιές και απέραντο χαμόγελο στα πρόσωπα όπως ταιριάζει στους μεγάλους εραστές. Τι άνεμος φιλοφρονήσεων και ελαφρών χτυπημάτων στην πλάτη είναι αυτός;
Από πού ξεφύτρωσε ξαφνικά αυτή η απέραντη αγάπη και οι ενδείξεις λατρείας από τους μακρινούς αρχαιοπολιτισμένους «σχιστομάτηδες πρώην να υποθέσω κουμουνιστές.                 Ρε πώς αλλάζουν οι καιροί! Ρε πώς αλλάζουν τα μυαλά!
Όμως μη το δέσουμε κόμπο, διότι αυτοί οι έρωτες σήμερα είναι, κι αύριο μπορεί να μην είναι. Μπορεί να είναι σαν και αυτούς τους έρωτες του καλοκαιριού. Με την πρώτη σταγόνα της βροχής, που λέει και ο ποιητής, εξαφανίζονται στο πυρ το εξώτερον και από εδώ παν κι οι άλλοι.
Προφανώς αποδειχτήκαμε ικανά πειραματόζωα προς εξαγοράν γης και υδάτων και επιμελούς κατανάλωσής των ευτελών προϊόντων τους. Κάτι που συμβαίνει περιτράνως εδώ και δεκαετίες. Έξω πάμε καλά απ’ ότι φαίνεται, όπως έλεγε κι εκείνος ο παμμακάριστος Καραμανλής ο πρώτος ο καντηλοκατεβάστης.
Μέσα όμως; Ακόμα δεν έχουμε καταλάβει τι κάνουμε μέσα, τι πρέπει να κάνουμε μέσα. Μικροί, μεγάλοι, μεσαίοι, έτσι όπως πάμε θα συνεχίζουμε να ζητάμε δανεικά κι αγύριστα και λόγια μεγάλα απ’ τους κατά καιρούς φίλους μας, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων …αμήν! Μια ανάπτυξη αναζητάμε και αυτή συνεχώς λοξοδρομεί και συνέχεια είναι μετανάστης. Τι να πρωτοπρολάβει κι αυτή η δόλια; Τίνος χατίρια να πρωτοκάνει; Όλη η Ευρώπη την ψάχνει πλην Μέρκελ.
Ευτυχώς όμως εναποθέτω τις ελπίδες μου στα λόγια του Κινέζου φίλου μας στον απολιθωμένο πρόεδρο της Δημοκρατίας μας: «έχω νιώσει την ιστορική βάση της ειλικρινούς φιλίας μας και την αμοιβαία επωφελή Ελληνικινεζική συνεργασία, η οποία θα συμβάλει στη σταθερότητα και την ευημερία της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης»
Προσοχή! Το γλυτώσαμε το γκόλ απ’ τους άλλους Ασιάτες τους Ιάπωνες. Έρχεται όμως οσονούπω το μπαλάκι απ’ τους Κινέζους.
Μπούτιβας Κώστας - Καστρινός.

Δεν υπάρχουν σχόλια :