Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019

ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελ/τρου. ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ.

Το σημερινό γερό χαστούκι από τον Αράκυνθο Ματαράγκας στο Αγγελόκαστρο ξεγύμνωσε κυριολεκτικά τις ελπίδες του ΑΧΕΛΩΟΥ Αγγελοκάστρου για απευθείας παραμονή στην πρώτη κατηγορία. Και η κατάσταση είναι πλέον στην κόψη του ξυραφιού.
Όσο υπάρχουν όμως αγώνες, κανένας δε μπορεί να θεωρεί ξεγραμμένο ακόμα τον ΑΧΕΛΩΟ. Ωστόσο, η τραγική σημερινή αποτυχημένη εμφάνιση μειώνει αρκετά πια τις ελπίδες απευθείας σωτηρίας.
Κι επειδή το ποδόσφαιρο δεν παίζεται πια με καφενειακούς όρους κι έχει περάσει ανεπιστρεπτί η διαβόητη εποχή του «σώπα μωρέ κάτι θα κάνουμε στο τέλος», όποιος ξέμεινε σ΄αυτό το ηλίθιο παρελθόν, την πληρώνει με την ύπαρξή του. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει χρόνος για πολλά λόγια. Το ξαναλέω: κανένας δε μπορεί να θεωρεί ξεγραμμένο ακόμα τον ΑΧΕΛΩΟ. Ακόμα και κάτω από τα συντρίμμια, πολλές φορές γεννιούνται θαύματα.
Καστρινός.

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2019

ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟΥ.


Απ’ τον εφετινό εσπερινό στο μοναστήρι του χωριού μας.
Στη θέση του Μοναστηριού του Παντοκράτορα που ανακαινίσθηκε εκ βάθρων το 1746, υπήρχε πριν μικρός ναός του Αγίου Χαραλάμπους σαν παρεκκλήσι (μετόχι) του μοναστηριού που βρίσκονταν τότε στην κορυφή του λόφου του Μπαλιαλία. Αυτά μας πληροφορεί ο Ευθύμιος Πριόβολος στο βιβλίο του «ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ» (έκδοση 1998). Μάλιστα υπάρχει και δεύτερο θυσιαστήριο στο ιερό του Ναού του μοναστηριού, αυτό του Άγιου Χαράλαμπου καθώς και μικρό παρεκκλήσι του αγίου στον περίβολο του μοναστηριού σήμερα.
Γι’ αυτό τη μέρα της γιορτής του Άγιου Χαράλαμπου Γιορτάζει με κάθε μεγαλοπρέπεια το μοναστήρι του Αγγελοκάστρου την μνήμη του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Χαράλαμπου του Θαυματουργού, τη παραμονή 9 και ανήμερα στις 10 Φεβρουαρίου που είναι αύριο.
Το Χειμωνιάτικο τούτο πανηγύρι του Αϊ Χαράλαμπου δεν ήταν ποτέ ένα συνηθισμένο τακτικό γνώρισμα του θρησκευόμενου χωριού μας. Όμως οι θρησκευτικά πληροφορημένοι φαμελίτες, τράβαγαν τον ανήφορο του Παντοκράτορα, σα να μυρίζονταν ετούτο το παράξενο σταυρωτό δέσιμο θρησκείας και ψυχής του τόπου μας. Αν βγάλεις τον Παντοκράτορα λίγα παραμένουν από Αγγελόκαστρο λέω εγώ.
Πάνω σ΄ ετούτο το λόφο - ανθρώπινη ελπίδα, είναι το σπίτι που ξαναγεννιέται ο κάθε Αγγελοκαστρίτης κι ο κάθε άνθρωπος. Και όποιος Άγιος εκεί κι αν τριγυρνά, ας ευλογεί πάντοτε στο κατόπι μας.
Σ’ όλους χρόνια πολλά συγχωριανοί.
Κώστας Μπούτιβας.