Σάββατο, 24 Αυγούστου 2019

ΣΧΟΛΙΚΑ ΓΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟΥ.

Με την επέκταση του προγράμματος για τα σχολικά γεύματα (ζεστό γεύμα στο σχολείο), για το σχολικό έτος 2019-2020 απ’ τα 950 σε 1227 δημοτικά σχολεία όλης της χώρας, στο πρόγραμμα εντάχθηκε και το δημοτικό σχολείο Αγγελοκάστρου για το τρέχον σχολικό έτος.
Το θετικό αυτό μέτρο με την κοινή αποδοχή απ’ τους μαθητές, τους γονείς και την εκπαιδευτική κοινότητα, έγινε επιτέλους πραγματικότητα και στο χωριό μας.
Καστρινός.

Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2019

Η ΜΑΝΑ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, Η ΑΙΩΝΙΑ ΜΑΝΑ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.

Δεκαπενταύγουστος σήμερα, η κοίμηση της Θεοτόκου, το Πάσχα του καλοκαιριού. Και το νιώθεις, ειδικά στα δύσκολα το νιώθεις, οτι εκείνη είναι, που δεν φεύγει ποτέ από το πλάϊ σου. Ο Μυριβήλης την είπε Παναγιά γοργόνα, και ο Βάρναλης Μάνα Λαοδηγήτρια. Μα όπως κι αν μιλήσεις για Κείνη, μπαίνει μπροστά από το χρόνο, και γίνεται κομμάτι της ψυχής του καθενός μας, ξεχωριστή, προσωπική, μα πάντα ίδια και απαράλλακτη. Και δεν υπάρχει μάθημα για τούτη την επαφή, δεν μπαίνουν κάγκελα σε αυτά που νιώθει η ψυχή, ούτε μοιράζεται σαν φέτες καρπουζιού, η αιώνια Μάνα.
Ένα σωρό θαύματα, για εκείνους που πραγματικά πιστεύουν, και πόσες ατέλειωτες μικρές, καθημερινές στιγμές, γίνονται αφορμή να ρίξουμε τα παρακάλια μας: Βοήθα Παναγία μου, βάλεμε Μάνα κάτω από τη σκέπη σου.
Όπως κι αν βλέπεις τον κόσμο, ότι πάθη και επιθυμίες να κουβαλάς, θα βρεις σήμερα απανταχού της Ελλάδας, κάπου το ταπεινό της σπίτι, που όμως είναι τόσο μεγάλο και ευρύχωρο, που στοιβάζει τη πιο μεγάλη και αταίριαστη παρέα μέσα του. Με κάθε λογής ικέτες κατακαλόκαιρο, στη γιορτή της Αιώνιας Μάνας, που είναι η πιο γλυκιά και δροσερή, παντοτινή παρηγοριά κι ελπίδα.
Χρόνια πολλά σε όλους πατριώτες.
Κωστας Μπούτιβας – Καστρινός.

Τρίτη, 13 Αυγούστου 2019

ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΧΕΛΩΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟΥ.

Μαύρα μαντάτα απ’ το Αγγελόκαστρο αναφορικά με την ιστορική ομάδα του χωριού, τον ΑΧΕΛΩΟ Αγγελοκάστρου. Η Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας, μετά την ολοκλήρωση των συμμετοχών του πρωταθλήματος της Α’ κατηγορίας (ΔΕΥΤΕΡΑ 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2019 και ώρα 12:00) και την μη συμμετοχή των σωματείων: ΑΧΕΛΩΟΣ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟΥ, ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΓΑΒΑΛΟΥΣ και ΜΕΔΕΩΝ ΚΑΤΟΥΝΑΣ, ανακοινώνει τα εξής: Τα παραπάνω 3 σωματεία δικαιούται να δηλώσουν συμμετοχή αποκλειστικά και μόνο στο πρωτάθλημα της Β’ κατηγορίας της φετινής περιόδου, μέχρι την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2019 και ώρα 12:00 (άρθρο 8 παραρτήματος 1 Κ.Α.Π.). Στις κενές θέσεις πλέον του πρωταθλήματος της Α’ κατηγορίας, καλούνται να δηλώσουν συμμετοχή, με γνώμονα πάντα τη σειρά κατάταξης των αγώνων μπαράζ της Β’ κατηγορίας, μεταξύ των σωματείων που κατέλαβαν την 2η και 3η θέση στους ομίλους τους, τα σωματεία ΕΘΝΙΚΟΣ ΓΟΥΡΙΑΣ, ΑΛΥΖΙΑΚΟΣ ΜΥΤΙΚΑ και ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΣΤΑΝΟΥ. Οι δηλώσεις συμμετοχής πρέπει να υποβληθούν μέχρι την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2019 και ώρα 12:00.
Όπως γίνεται αντιληπτό λοιπόν η μη κάθοδος της ομάδας στο πρώτάθλημα της Α’ κατηγορίας Αιτωλ/νίας που ανήκει, είναι κατ’ ουσία και διάλυση της ομάδας.
Για τα περαιτέρω θλιβερά γεγονότα για την συμπαθή ομάδα των φιλάθλων όλης της Αιτωλοακαρνανίας, (και για τα επερχόμενα μνημόσυνα της ομάδας), θα σας κρατάμε ενήμερους απ’ αυτό εδώ το χώρο.
Κώστας Μπούτιβας.

Τρίτη, 6 Αυγούστου 2019

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΣΤΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ.

Τότε που λίγα ήξεραν οι άνθρωποι, κι ήταν μικρές οι στράτες τους, το παγκύρι τ’ Αγγελοκάστρου στ’ Αυγούστου τις αρχές, μετά τ’ απομαζώματα και το βαρύ μόχθο και τον παιδεμό του καλοκαιριού στα καπνά, σημάδεψε γενιές και γενιές Κι ήτανε τούτο το παγκύρι γιορτή για τον χωριό και τον Παντοκράτορα πάνω στο λόφο του Μοναστηριού. Ξεθύμανε όμως το παγκύρι στου καιρού το πέρασμα, κι αλλάξανε σιγά-σιγά οι καιροί. Ο κόσμος αποδήμησε, στην Αθήνα και αλλού κι όπως στα περισσότερα χωριά, έτσι και στ’ Αγγελόκαστρο άρχισε ν’ αλλάζει ο παραδοσιακός τρόπος του πανηγυριού. Άλλαξε βέβαια κι ο τρόπος του γλεντιού. Οι μεγάλες οικογενειακές αντάμωσες πια των συγχωριανών στο χοροστάσι άρχισαν σιγά - σιγά να χάνονται, με τις Αθηναϊκές «φίρμες» που έκαναν την «αρπαχτή τους» στο γνωστό ανά την επικράτεια πανηγύρι του χωριού.
Κι έτσι αντιλαλούν σήμερα σ’ εμάς τους μυημένους όπου και αν βρισκόμαστε οι αναμνήσεις, αντιλαλούν και τα κλαρίνα του Βασιλόπουλου και του Σαλέα, και η φωνή του Ζάχου και του Καρναβά σε μια ασίγαστη παλιά ηχώ, σαν τα ζαχαρωτά που παίρναμε με του μοναστηριού το σκόλασμα, και σαν την παγωμένη μπύρα στα χοροστάσια του πανηγυριού. Κι έρχονται πίσω οι μορφές κι οι μυρωδιές και οι εικόνες, τα γλέντια και οι καημοί. Μ’ αυτά τα γλέντια και με τούτους τους καημούς καμώθηκε ο λογαριασμός της ιστορίας του χωριού μας. Σωστά η λάθος, ο λογαριασμός καμώθηκε… Κι είν’ οι αναμνήσεις εκείνες οι παγκυριώτικες σαν παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες, κειμήλια από την αλησμόνητη γενέτειρα.
 Όμως τι κι αν εκείνα τα κλαρίνα και τις παραδοσιακές υπέροχες δημοτικές φωνές τις έφαγε το χώμα, ένας μαΐστρος μερακλής φυσάει πάνω απ’ τον κάμπο, τρυπώνει στου Αγγελόκαστρου τη ρεματιά, και σέρνει πίσω από χρόνια αλαργινά, το αχάλαστο μεράκι. Έτσι το Αγγελοκαστρίτικο το πανηγύρι ζει και θα ζει μες τις καρδιές μας.
Χρόνια πολλά απανταχού της γης φίλοι και Αγγελοκαστρίτες. Χρόνια πολλά για τα παγκύρια μας, για πρώτη και τελευταία χρονιά φευγάτος φέτος από το χωριό.
Κώστας Μπούτιβας.

Δευτέρα, 5 Αυγούστου 2019

Ο ΜΠΑΡΜΠΑΝΤΩΝΗΣ Ο ΠΑΝΗΓΥΡΤΖΗΣ. (Γιορταστικό Διήγημα του Καστρινού).

Η μεγαλύτερη στιγμή για το χωριό μας το πανηγύρι. Παμπάλαιο και πασίγνωστο. Σήμα κατατεθέν του Αγγελοκάστρου. Η καρδιά κι η ψυχή κάθε Αγγελοκαστρίτη η Αυγουστιάτικη τούτη τριήμερη εκδήλωση. Όσο κι αν αλλοιώθηκε στις μέρες μας όσο κι αν έχασε την παλιά του αίγλη - κι είναι πολλοί οι παράγοντες που συνέβαλαν σ' αυτό - δεν παύει να συνταράσσει τις ψυχές μας, να μας γυρίζει σ' αλλοτινές, αξέχαστες εποχές και να μας μαγνητίζει στα πάτρια χώματά μας. Πάνω σε τούτο το μεγάλο γεγονός του χωριού μας, είναι γραμμένο και το παρακάτω διήγημα.
Η μεσημεριανή Αγγελοκαστρίτικη ζέστη του Αυγούστου δεν φαινόταν να ενοχλούσε ιδιαίτερα τον μπάρμπα Αντώνη που κατέβαζε με πείσμα το σκεπάρνι στο καρφί. Η παράγκα έκανε την δύσκολη. Δεν ήθελε να σταθεί στα πόδια της. Μα ο γέρο- πανηγυρτζής ήξερε τα χούγια της, χρόνια τώρα στο κουρμπέτι.
Τα κάθετα δοκάρια δεν άργησαν να υψωθούν και πάνω τους να ξαπλώσουν με σιγουριά, και άνεση τα οριζόντια, για να μπουν έπειτα οι σανίδες του πάγκου που αργότερα επάνω του θα έμπαινε η πραμάτεια.. Τούτοι οι πανηγυρτζήδες είναι μια φυλή ιδιόρρυθμη. Αισιόδοξη και μαχητική. Πάντοτε ξεκινάν ελπίζοντας για το καλύτερο και δεν τους συγκινεί τόσο το κέρδος αρκεί εκεί που πάνε να περάσουν καλά. Αρχίζουν με το στήσιμο της παράγκας και τελειώνουν με το τελευταίο κορνάρισμα του φορτηγού, ή της πλατφόρμας, που φορτωμένο με την πραμάτεια τους αφήνει πίσω τον κρανίου τόπο που απόμεινε. Αναπάσα στιγμή έτοιμοι όλοι να τσακωθούν με όλους. Ο ένας να μην ακουμπήσει τον άλλον. Ο άλλος να μην λοξοκοιτάξει τον απέναντι. Η ένταση μεγάλη. Το πολεμικό μέτωπο πάντοτε ανοικτό. Κι όταν ο κόσμος αρχίζει να ’ρχεται, και ξεκινάει το Πανηγύρι, όλοι στημένοι εκεί μπροστά στον πάγκο τους να υποδεχτούνε καθώς πρέπει τον πελάτη.
Μόλις που είχε προλάβει ο μπαρμπαΑντώνης, καθώς τον παρακολουθούσα απ’ το μπαλκόνι, ν΄ απλώσει τα ξύλινα, Γιαννιώτικα οικιακά του σκευή συνοδευόμενα από μπακίρια, και μερικά παλιομοδίτικα γεωργικά εργαλεία, άρχισε του πανηγυριού ο σερτζελές. Χρόνια τον θυμάμαι στο Αγγελοκαστρίτικο πανηγύρι τούτον τον Ηπειρώτη πανηγυρτζή. Έστηνε την πραμάτεια του εκεί κοντά στο σπίτι πάνω στο ρέμα, και δεν ενοχλούσε ποτέ κανέναν. Εκείνη τη χρονιά που η μάνα έμεινε κατάκοιτη από ΄΄ταμπλά΄΄ (έτσι έλεγαν παλιά το εγκεφαλικό οι Αγγελοκαστρίτες) στενοχωρήθηκε πολύ ο μπαρπαΑντώνης. Του ’δινε ρεύμα η μάνα μου καμιά φορά και το ’νοιωθε μεγάλη υποχρέωση. Εκείνη τη χρονιά ήταν που καθίσαμε μαζί σχεδόν όλη τη νύχτα και μου εξιστόρησε όλη τη ζωή του.
Ο πατέρας του είχε σκοτωθεί σ ένα καυγά από ένα νεαρό συγχωριανό του κι ο Αντώνης είχε απομείνει μόνος του με την αδερφή του. Ήταν ένας αδύναμος και δειλός νέος, μικροκαμωμένος καχεκτικός και φοβητσιάρης. Ποτέ δεν σκέφτηκε εκδίκηση για τον δολοφόνο του πατέρα του, παρά τις πιέσεις απ’ τους συγγενείς να πάρει εκδίκηση. Τότε η αδερφή του κατά τα παλιά εκείνα εθίματα της υπαίθρου, του έβγαλε τα μαύρα ρούχα για να μην πενθεί για ένα νεκρό που έμενε χωρίς να έχει παρθεί εκδίκηση. Αυτός όμως παρέμεινε απαθείς και σ΄ αυτή την προσβολή , κι αντί να ξεκρεμάσει το ντουφέκι του πατέρα του και να κάνει το χρέος του, κλείστηκε στο σπίτι και δεν έβγαινε έξω, γιατί δεν τολμούσε ν’ αντιμετωπίσει τα περιφρονητικά σχόλια των συγχωριανών του. Πέρασε ο καιρός και έμοιαζε να έχει λησμονηθεί το έγκλημα. Ζούσε με την αδερφή του εσώκλειστος εκεί στο σπίτι τους. Τη μέρα όμως που ο δολοφόνος παντρεύονταν κι ήταν γαμπρός, για να του μπει στη μύτη, πέρασε πηγαίνοντας στη εκκλησία από το σπίτι των δυο ορφανών. Σαν τον είδε όμως ο Αντώνης απ’ το παράθυρο άρχισε ξαφνικά να τρέμει, σηκώθηκε χωρίς να βγάλει μιλιά, έκανε το σταυρό του, ξεκρέμασε το ντουφέκι, κι άρχισε να το καθαρίζει. Σα νύχτωσε, έγινε άφαντος.
Κείνο το βράδυ ο φονιάς πήγαινε με τα πόδια κατά το έθιμο να πάρει στο τραπέζι τους κουμπάρους. Ακολουθούσε ένα ερημικό μονοπάτι σιγοτραγουδώντας, όταν ο Αντώνης βγήκε μπροστά του και κοιτάζοντας το φονιά κατά πρόσωπο του φώναξε: «ήρθε η ώρα και η στιγμή» Κι ύστερα του άδειασε εξ επαφής το ντουφέκι στο στήθος. Μετά εξαφανίστηκε απ’ τον τόπο του. Πήγε για χρόνια μούτσος στα καράβια, έκανε ένα μικρό κομπόδεμα, και σαν καταλαγιάσανε αργότερα τα πράγματα, και είχε ξεχαστεί το φονικό, γύρισε στη στεριά, ποτέ όμως στον τόπο του, πήρε την έρημη την αδερφή του που δεν παντρεύτηκε ποτέ, και με μια σούστα τότε, τώρα μ’ αυτοκίνητο άρχισε να εμπορεύεται Γιαννιώτικα σιπράγκαλα, σ’ όλης της επικράτειας τα πανηγύρια.
Σκυμμένος έβανε τα τελευταία χαλκώματα στα χαρτοκούτια, χαράματα το τρίτο βράδυ του πανηγυριού, και είχε πιάσει τον αγαπημένο του σκοπό. «Σε ξένο τόπο περπατώ». Πήγα κοντά του: Πάει και φέτος ΜπαρμπΑντώνη, Έκανες τίποτα τουλάχιστον;
Κεσάτια αρχοντόπουλο. Στο’ πα και χθες το βράδυ. Δεν καθόσουνα στην παραλία σου, τι ήθελες και ήρθες; Πάει πια, τελειώσανε τα Πανηγύρια.

Κώστας Μπούτιβας - Καστρινός.

Με τον σιδηρόδρομο στον Παντοκράτορα...

 
Ένα ωραίο γιορταστικό άρθρο - αφιέρωμα στο Παντοκράτορα του χωριού μας που γιορτάζει αύριο, απ’ τον κοντοχωριανό μας Γιώργο Πανταζόπουλο και το kalyvia.gr.
 Το ιστορικό μοναστήρι του Παντοκράτορα στο Αγγελόκαστρο εορτάζει στις 6 Αυγούστου, αποτελεί από παλιά έναν σημαντικό λατρευτικό χώρο για όλους τους Αιτωλοακαρνάνες και είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος, με μεγάλο πλήθος πιστών και προσκυνητών να το επισκέπτονται κάθε χρόνο... Ο παλιός σιδηρόδρομος ΣΒΔΕ αποτέλεσε ήδη από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του, στα τέλη του 19ου αιώνα, ένα μεταφορικό μέσο που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τους κατοίκους του Αγρινίου, των Καλυβίων, του Ξηρομέρου, του Μεσολογγίου, του Αιτωλικού και άλλων περιοχών, οι οποίοι φθάνοντας κατά εκατοντάδες τέτοιες αυγουστιάτικες μέρες στον σταθμό Αγγελοκάστρου, κατευθύνονταν στη συνέχεια με τα κάρα ή πεζή για να ανέβουν το λοφίσκο όπου βρίσκονταν το μοναστήρι του Παντοκράτορα.
Η εφημερίδα Νεολόγος Πατρών τον Αύγουστο του 1898 αναφέρει συγκεκριμένα:
Η Πανήγυρις Αγγελοκάστρου Γράφουσιν ημίν έξ Αγρινίου: Ώς και κατά τα άλλα έτη ούτω και εφέτος συνέρρευσαν αρκετοί προσκυνηταί κατά την επέτειον της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος εις τήν έν Άγγελοκάστρω Μονήν του Παντοκράτορος, συναποφέροντες ούκ όλίγα αφιερώματα. Μέγας δ' έπαινος οφείλεται τή Διευθύνσει του Σιδηροδρόμου, ήτις υποτιμήσασα τα εισιτήρια κατά το ήμισυ, συνετέλεσε σπουδαίως εις την μεγάλην συρροήν.
Επίσης ο ανταποκριτής από το Αγρίνιο της αθηναϊκής εφημερίδας ΣΚΡΙΠ, στις 18 Αυγούστου 1909 γράφει:
Η πανήγυρις του Παντοκράτορος Μετά εξαιρετικής μεγαλοπρεπείας έωρτάσθη εφέτος ή κατ’έτος τελουμένη πανήγυρις εις τήν μονήν του Παντοκράτορος του πλησίον χωρίου Αγγελοκάστρου. Η εταιρία Σ.B.Δ.E. έθεσεν εις κυκλοφορίαν προς τούτο εκτάκτους αμαξοστοιχίας, αί οποίαι κατεκλύσθησαν υπό κόσμου αμφοτέρων των φύλων πορευομένων να προσκυνήσωσι. Μέχρι τής 3ης απογευματινής ώρας σήμερον ο κόσμος έτρεχε. Έκτος δε τοΰ πλήθους το οποίον ετρεξεν από την πόλιν μας και εκ διαφόρων πέριξ χωρίων και εξ Αιτωλικού καί Μεσολογγίου πλείστοι παρευρέθησαν. Μέχρι τής εσπέρας το πλήθος έμεινεν εκεί, οπότε διά των εκτάκτων αμαξοστοιχιών και της τακτικής επέστρεψαν.
Ο Φιλόλογος, ποιητής και συγγραφέας πολλών βιβλίων για το Αγγελόκαστρο, Ευθύμιος Πριόβολος, γράφει χαρακτηριστικά:
  "Το δικό μας Θαβώρ"
 Σήμερα, της Μεταμόρφωσης του Χριστού, το μεταβυζαντινό μοναστήρι μας, «ο θείος ούτος ναός του Παντοκράτορος… επί τινός ωραίου λόφου... του πρωτεύοντος χωρίου Αγγελοκάστρου…», γιορτάζει και πανηγυρίζει. Μαζί και το Αγγελόκαστρο της Αιτωλίας, η κιβωτός του λογισμού, της μνήμης και της συνέχειας όλων εμάς που είδαμε τη ζωή εκεί. Ας ευχηθούμε να μας αξιώσει ο Παντοκράτορας Χριστός να ανεβούμε στο δικό μας Θαβώρ, στο «υψηλότατον όρος», στην καθαρή καρδιά μας, για να φωτίσει και να λάμψει το πρόσωπό μας και κάθε δρόμος στην πολυμέριμνη ζωή μας. Χρόνια πολλά απ’ το μοναστήρι μας!
Επιμέλεια κειμένου: Γιώργος Πανταζόπουλος