Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

ΟΙ ΤΣΟΥΧΤΡΕΣ.

Το χρονογράφημα του Σαββάτου.
-Ε ορέ καπτάν Νικολό! Φώναξε ο Θάνος ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας της γωνίας, έλα ορέ κάτσε μαζί μας να σε κεράσουμε ένα μισόκιλο, και να μας πεις για τούτη δω τη γάγγραινα τις τσούχτρες γιατί εμείς φέτος χάσαμε το μπούσουλα και δεν γνωρίζουμε τι μας γίνεται. Άλλαξε η φύση, άλλαξαν τα σύμπαντα, πάει στο διάολο φέτος πια καταστραφήκαμε. Ούτε που ξέρουμε τι θ’ απογίνουμε, δε ζυγώνει άνθρωπος πια σε παραλία φέτος.
Ζύγωσε ο θαλασσοδαρμένος καπετάνιος, έκατσε σταυροπόδι στη καρέκλα, και χάιδεψε τ’ άσπρο μουστάκι του.
-Ακούστε με λεβέντες, Τίποτα δεν άλλαξε στις θάλασσες και τα ζωντανά της εδώ και χιλιάδες χρόνια. Τίποτα απολύτως! Μονάχα εμείς αλλάξαμε. Εμείς μωρέ με τα θανατικά και τα μοντέρνα τάχα εργαλεία. Εμείς φέραμε την καταστροφή και τον όλεθρο σε όλους τους γιαλούς. Εμείς που αν μπορούσαμε να πάρουμε ούλα τα ψάρια με μια ψαριά, θα το κάναμε χωρίς κανένα δισταγμό. Και μην πει κανένας κουβέντα όλοι γνωρίζουμε τα επακόλουθα. Κι άμα τα βάλεις με τη φύση, σίγουρα τότε αυτή θα γίνει σκληρή και αδυσώπητη.
-Δεν ξέρω εγώ τι λέει αυτός. Πετάχτηκε ένα τσογλανέλι, θαρρώ ο ανιψιός του Θάνου του ταβερνιάρη. Εγώ θα δολώσω δυό χοντρά το βράδυ, και θα πάω να τα ξεπατώσω. Άμα δεν πιάσω τώρα ψάρι, πότε θα πιάσω; Ρε δε πα να πνιγεί όλη η ανθρωπότητα, όχι τσούχτρες να γεμίσει η θάλασσα, φίδια να βγούνε και μονομερίδες.
-Σκάσε ρε βλάκα, έχει δίκιο, καλά τα λέει ο καπιτάνιος.
-Ποιόν είπες βλάκα ρε κόπανε. Άντε πάγαινε μη φάει η μούρη σου νερό κι αλάτι.
Μ’ αυτά κι αυτά έγινε η ταβέρνα μπάχαλο, ώσπου ξεκάμπισε απ’ τη γωνία και να τος. Χωρίς να δώσει τράτο στον καυγά, άραξε στο διπλανό τραπέζι, έβγαλε ένα μεγάλο κινητό τηλέφωνο, παντόφλα ολόκληρη, παράγγειλε ένα καραφάκι τσίπουρο, και άρχισε να γαργαλάει με τα δάχτυλα το κινητό.
-Τι έχουν αυτοί και διαλοστέλνονται; Ρώτησε το γκαρσόνι.
-Για τις τσούχτρες που φέτος μας πνίξανε, του απάντησε ο μικρός.
Μόλις τελείωσε το τρίτο καραφάκι, σηκώθηκε, πήγε στο διπλανό τραπέζι που δεν είχε καταλαγιάσει ακόμα ο καυγάς, και με πλήρη σοβαρότητα τους είπε:
-Ακούστε κύριοι, πρώτον αυτές δεν είναι τσούχτρες, είναι μέδουσες, και κατά γενικήν ομολογία μάλλον ακίνδυνες, και δεύτερον τσούχτρες «καθ’ άπασαν την επικράτειαν» είναι μόνο οι γυναίκες, και μάλιστα δηλητηριώδεις επικίνδυνες και θανατερές. Αυτά τίποτε άλλο.
Όχι μόνο έληξε ο καυγάς, αλλά ξεσηκώθηκε ολόκληρη η ταβέρνα από τα γέλια και τα χαχανητά.
Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός.

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Η ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ.

http://aggelokastro.blogspot.gr/2015/08/blog-post.html
Κυκλοφόρησε το νέο Καλοκαιρινό φύλλο της εφημερίδας «το ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ» με πολλά νέα του χωριού και τις δραστηριότητες του συλλόγου Αγγελοκαστριτών Αθήνας του τελευταίου τριμήνου.  
Διαβάστε ολόκληρη την Εφημερίδα αναλυτικά, πατώντας πάνω στην εφημερίδα.

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΤΩ ΣΤΟΝ ΑΪΛΙΑ.

Σαν σήμερα στις 20 Ιουλίου εκείνα τα χρόνια στο Αγγελόκαστρο, τούτο το βιαστικό προσκύνημα κάτω στο ξωκλήσι στον ΑϊΛια, ήτανε σύντομο, κάτι σαν τις μυστηριακές τελετές, από κείνες που συναντάς σε βιβλία από άγνωστες λατρείες παλιών Θεών. Ήτανε βλέπεις τα καπνά αυτές τις μέρες πάνω στο «φόρτε τους», καίγονταν και τσουρουφλίζονταν στο καυτό λιοπύρι, κι ήταν λογαριασμός να χάσεις μέρα ολόκληρη, γι αυτό κι όλα γένονταν βιαστικά. Κι όμως παρ’ όλα αυτά τιμούσαν οι Αγγελοκαστρίτες τον απομακρυσμένο από το χωριό Άγιό τους.
Και ήταν κακοτράχαλος τότε ο δρόμος να φτάσεις κάτω στον Αϊ Λιά. Σαμάρωναν το λοιπόν γαϊδούρια, η έστρωναν κουρελούδες στις πλατφόρμες των τρακτέρ, μέχρι να φτάσουν όπως – όπως στον λόφο του Αϊ Λιά δίπλα εκεί στις όχθες του Αχελώου. Μια μικρή καμπάνα δεμένη τότε σε μια «αγριελιά» καλούσε τους πιστούς στο εκκλησάκι με την ανθοστολισμένη εικόνα του προφήτη πάνω στο άρμα του, και όσο η λειτουργία έστελνε προσευχές που πνίγονταν μέσα στον Αγγελοκαστρίτικο κάμπο, τόσο γαλήνευαν οι ψυχές και τα σκαμμένα απ’ το κόπο πρόσωπα των χωραφοφαγωμένων χωριανών.
Αν αφαιρέσεις όλα τούτα τα παλιά βιώματα δεν απομένει πια Ελλάδα λέω εγώ. Δεν ξέρω στις μέρες μας τι γίνεται - έχω πάνω από τριάντα πέντε χρόνια να βρεθώ στη χάρη του. Πιστεύω όμως ότι και σήμερα πάνω στον ψημένο στην ανθρώπινη ελπίδα λόφο, και την υγρασία που ξερνά η αδιάντροπη κάψα του Αχελώου, να είναι ίδια μ’ εκείνα τα χρόνια η τιμή στον ΑϊΛια, και να χαμογελάει κάτω απ’ τ’ άσπρα γένια του, και να μάς ευλογά, όλους τους απανταχού της γης Αγγελοκαστρίτες στο κατόπι μας.
Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός.

Μερικές φωτογραφίες που μας έστειλε ο Γιάννης Μήλας απ’ τον εφετινό εορτασμό.

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελοκάστρου: ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΟΥ ΑΦΑΝΙΣΜΟΥ.

Μαύρα μαντάτα απ’ το Αγγελόκαστρο αναφορικά με την ιστορική ομάδα του χωριού, τον ΑΧΕΛΩΟ Αγγελοκάστρου.
Όπως μας κοινοποίησε ο πρόεδρος της ομάδας Δήμος Μπέτσικας, μετά τη σύσσωμη παραίτηση του περσινού διοικητικού συμβουλίου, και στη δεύτερη γενική συνέλευση που συνεκάλεσε ο απερχόμενος πρόεδρος, δεν παρουσιάστηκε κανένας, με αποτέλεσμα όχι συνέλευση να μη πραγματοποιηθεί, ούτε παρέα να μαζευτεί να πιούνε τσίπουρο. Έτσι το μόνο που απομένει στον πρόεδρο όπως μας είπε, είναι να παραδώσει το καταστατικό και τα χαρτιά του συλλόγου, στον πρόεδρο της τοπικής ενότητας Αγγελοκάστρου, δια να προβεί στα περαιτέρω. Δηλαδή τη μη κάθοδο στο πρώτάθλημα της Α’ κατηγορίας Αιτωλ/νίας που ανήκει, και κατ’ ουσία στη διάλυση της ομάδας.
Κι έρχομαι τώρα εγώ και μπαίνω κατ’ ευθείαν στο "δια ταύτα". Καλά τα μεγάλα λόγια στα Καφενεία, και η δημαγωγία. Το θέμα, όμως, είναι πως μπαίνεις απ’ τη θεωρία στην πράξη. Η ομάδα χρειάζεται άμεσα πρόεδρο και συμβούλιο με ρεαλιστικό πλάνο επιβίωσης. Όποιος πραγματικά ενδιαφέρεται, δεν έχει παρά να μπει μπροστά. Ο δρόμος είναι ορθάνοιχτος και τα σκυλιά δεμένα. Εδώ που φτάσαμε δεν πρόκειται να αποκλεισθεί καμία σοβαρή πρόταση.
Ο ΑΧΕΛΩΟΣ τώρα «καίγετε» να βρεθεί κάποιος να ηγηθεί της προσπάθειας διάσωσης, με υπόσταση και οντότητα. Όταν "έχεις πρόσωπο" και αγαπάς την ομάδα" βγαίνεις μπροστά", καταθέτεις έντιμα τις προτάσεις σου, παίρνεις τον ΑΧΕΛΩΟ και τον οδηγείς εκεί που του αξίζει, γράφοντας το όνομά σου με χρυσά γράμματα στην ιστορία του συλλόγου. Αν είσαι υπαρκτό πρόσωπο και έχεις όραμα για την ομάδα, δεν υπάρχει κανένα κόλλημα στις διαδικασίες. Αρκεί μονάχα να μην πουλήσεις «φύκια για μεταξωτές κορδέλες».
Εγώ σαν τελευταία απέλπιδα προσπάθεια, προτείνω να σταλούν και προσωπικές προσκλήσεις σε ανθρώπους που κατά καιρούς στάθηκαν κοντά στην ομάδα τουλάχιστον να παρουσιαστούν και να καταθέσουν τη γνώμη τους. Ιδού λοιπόν η Ρόδος, ιδού και το πήδημα… Ας γίνει μία τελευταία προσπάθεια. Υπάρχει, ακόμα χρόνος για να μη σβήσει ο ΑΧΕΛΩΟΣ τελείως απ’ το χάρτη.
Κώστας Μπούτιβας.

Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

ΟΙ ΚΑΔΟΙ.

Ετούτα τα μεγάλα κακομούτσουνα και αχόρταγα κουτιά, που σχεδιάστηκαν με έναν μοναδικό προορισμό: να βολέψουν τα σκουπίδια μας, από τη κατρακύλα της πατρίδας και μετά άλλαξαν ρόλους. Έγιναν θλιβερό σημείο συνάντησης και αναζήτησης της τελευταίας ελπίδας!
Τώρα ακόμα και παιδιά, έκαναν σπίτι τα πλαστικά ή μεταλλικά κουτιά, ψάχνοντας οτιδήποτε θα μπορούσαν να ανταλλάξουν για λίγα πάντα ευρωπαϊκά νομίσματα. Κι έτσι οι κάδοι έγιναν τα κρυφά αποκούμπια των παιδιών, που στην κανονικότητα τούτη την ώρα έπρεπε να παίζουν.
Αθήνα 2017 μχ. Που πάει να πει πρόστυχα, μαύρα και κακομεταχειρισμένα χρόνια.
Κώστας Καστρινός.

Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ.

Υπάρχουν ακόμα και κάποιες καλές ειδήσεις απ’ τον τόπο μας, να σαν ετούτη που μας κοινοποίησε ο διευθυντής του δημοτικού σχολείου Αγγελοκάστρου κ. Γιώργος Βουγιουκλίδης και αφορά μια ακόμη ιδιωτική δωρεά προς τα παιδιά του δημοτικού σχολείου του χωριού μας. Διαβάστε, και πάρτε μια μικρή ανάσα ελπίδας, σε μαύρες ώρες για την παιδεία και τον τόπο μας, όπου το κράτος και η πολιτεία αδυνατεί να παρέχει ακόμα και τα βασικά για την εκπαίδευση.
Οι εκπαιδευτικοί και ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου Αγγελοκάστρου ευχαριστούμε θερμά την κ. Βασιλική Μήλα, καθώς και τα παιδιά της Ιωάννη, Θεόδωρο και Χαρίλαο για τη δωρεά ενός υπολογιστή προς το σχολείο μας, στη μνήμη του εκλιπόντος συζύγου και πατέρα τους Ευσταθίου Μήλα.
Είναι πάνω απ’ όλα μια κίνηση που δηλώνει τη μεγάλη αγάπη για τον τόπο τους, ενώ πρόκειται για εξοπλισμό απαραίτητο πλέον στην καθημερινή εκπαιδευτική διαδικασία, τον οποίο έχει ανάγκη το σχολείο μας. Εκ μέρους του διδακτικού προσωπικού διαβεβαιώνουμε ότι θα αξιοποιηθεί με τον καλύτερο τρόπο στην εκπαίδευση των παιδιών του Δημοτικού Σχολείου Αγγελοκάστρου.
Μαζί με τα θερμά συλλυπητήριά μας για την απώλεια του αγαπημένου τους προσώπου, τους ευχόμαστε να ζήσουν με τους αγαπημένους τους έχοντας τις καλύτερες αναμνήσεις από τον σύζυγο και πατέρα τους.

Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΙΤΩΝ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.

Άφησε για λίγο τα προβλήματα, κι άκουσε τι σου παραγγέλνει ο σύλλογος της γενέτειρα σου, των Αγγελοκαστριτών της Αθήνας: 
ΣΤΙΣ 
29 ΙΟΥΝΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΠΕΜΠΤΗ και ώρα 18:30 θα τελεστεί Θεία Λειτουργία μετ’ αρτοκλασίας ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΥΟΥΧΟΥΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ "ΑΓΙΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ" στον Ιερό Ναό Ευαγγελίστριας στο Περιστέρι (έξοδος Μετρό Περιστέρι, Δημαρχείο Περιστερίου). Μη μείνεις πάλι απαθής. Σε περιμένουμε ν’ ανάψουμε όλοι μαζί ένα κεράκι στους Αγίους μας.

Το Δ.Σ του συλλόγου.

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

ΜΠΡΑΒΟ ΠΕΡΙΦΑΝΕΣ ΛΕΒΕΝΤΟΝΙΕΣ.

Όταν οι γυναίκες του Αγγελοκάστρου χορεύουν, τότε όλοι οι παρευρισκόμενοι απλώς χειροκροτούν. Άλλωστε και πως θα γίνονταν αλλιώς; Όταν ετούτα σαν τα τρεχούμενα νερά γεμάτα ζωή κορίτσια, που έχουν μεγαλώσει με την παράδοση και το δημοτικό τραγούδι απ’ τα γεννοφάσκια τους, που το ξακουστό και πασίγνωστο δημοτικό πανηγύρι του χωριού τους, έχει ποτίσει τις φλέβες τους, και είναι βαθιά ριζωμένο στις ψυχές τους, ποιος μπορεί να τους αμφισβητήσει, τούτες τις πανανθρώπινες καταβολές.
Αυτό απέδειξαν άλλη μια φορά χτες το βράδυ τα κορίτσια μας, στις εκδηλώσεις του Πολιτιστικού και Μορφωτικού Συλλόγου Γαλατά Μεσολογγίου.
Μπράβο κοπελάρες μου, που για μια φορά ακόμα προσπαθείτε να βγάλετε απ’ την αφάνεια το Αγγελόκαστρο.
Καστρινός.

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ.

Κυριακάτικο χρονογράφημα.
Σαν έκοψε η μπόρα η καλοκαιρινή, κι έσκασε λίγο πάλι μύτη ο ήλιος μέσα από τα σύννεφα, νά ’σου εκείνος ο μισότρελος ο ξερόλας ο τσοπάνης που βοσκάει τα κατσίκια εδώ παραπάνω στα πεύκα. Σταμάτησε με το σαράβαλο ποδήλατο έξω απ’ το συρματόπλεγμα στο κάμπινγκ.
- Πάλι βροχή και σήμερα!
- Τι να κάνουμε, δροσούλες, δροσούλες.
- Ναι αλλά τι μπορεί να σημαίνει αυτό;
- Ποιο ρε;
- Η βροχή! Είναι καιρός αυτός καλοκαιριάτικα; 
- Καιρός είναι, τι θα κάνει; και θα βρέχει, και ζέστες θα κάνει… Λίγο από όλα…
- Ναι, αλλά τι μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτό;
- Ποιο μωρέ; Το ότι βρέχει; 
- Ναι κύριε, εσείς οι Αθηναίοι τα παίρνετε όλα ξώφαλτσα.   
- Τι θες να πεις, για κάντο πιο λιανά; Υπάρχει τίποτα ύποπτο; Καμιά συνωμοσία πάλι;
- Γιατί; Το αποκλείεις;
- Ε ρε, δεν είμαστε καλά! Τα ’χεις χαμένα ρε!  Τι είναι αυτά που τσαμπουνάς! 
- Εμένα ν’ ακούς. Για δες, συνωμοτεί το σύμπαν εις βάρος μας, κι όλα πάνε στραβά… 
- Ναι μωρέ ότι πεις εσύ! Μαύρα σκοτάδια και πύργοι ακατοίκητοι, δράκοντες και νυχτερίδες και αράχνες. Ο Δράκουλας λείπει που θα μας πιεί το αίμα!
- Για βάλτα ρε φίλε κάτω: Σεισμοί, κατολισθήσεις, πυρκαγιές Βροχές, αστραπές, βροντές … Και το κακό συναπάντημα…
- Και; 
- Και λέει! Δεν παίρνεις κανένα μήνυμα εσύ;
- Ποιος ρε να μου στέλνει μήνυμα με όλα αυτά; Σοβαρά μιλάς; Τράβα κάνε καμιά βουτιά να συνέρθεις
- Πιο σοβαρά δεν γίνεται! Όλα δείχνουν ότι υπάρχει καθαρή συνωμοσία…
- Ναι; Και από ποιους;
- Έλα ντε αυτό ψάχνω, αλλά κοντά είμαι. Θα βρω την άκρη που θα πάει! 
- Ωραία! Μην ξεχάσεις να με ενημερώσεις γιατί με τρώει η περιέργεια! 
- Είδες που ’ρχεσαι στα λόγια μου! 
- Α! Πάγαινε από δω ρε! Τράβα μάζεψε τα κατσίκια που μπήκανε στο ξένο το λιοστάσι.


Κώστας Μπούτιβας – Καστρινός.