skip to main |
skip to sidebar
Aυτό το email που έφτασε σήμερα από το Δήμο Αγρινίου στην εφημερίδα, Άρχισαν σήμερα (Τρίτη 9 Φεβρουαρίου) οι εργασίες μιας σημαντικής παρέμβασης σε ένα από τα κεντρικά σημεία της πόλης. Πλήρης ανακατασκευή της οδού Παπαστράτου. χαρούμενο και μελαγχολικό συγχρόνως μ΄ έκανε, μιας και με γύρισε δεκαετίες χρόνια πίσω.
Να αρμενίζω βρέθηκα καταμεσής στην Παπαστράτου, και οι νεανικές φωνές συμμαθητών και φίλων να με ακολουθούν. Τι απέμεινε από το παλιό εκείνο Αγρίνιο αναρωτιέμαι, καθώς ανηφορίζω με τη σκέψη και κοντεύω να φτάσω στο Πάρκο, λίγο πριν ακουστεί ο ήχος απ’ το κουδούνι του σχολείου , για ένα κρυφό τσιγάρο σέρτικο, κατά προτίμηση Καρέλια Αγρινίου.
Η μυρωδιά του καπνού, που πότιζε τότε τον αέρα του Αγρινίου στην όσφρησή μου έντονη ετούτη τη βραδιά. Εκεί λοιπόν καταμεσής στην Παπαστράτου, στο ΄΄νυφοπάζαρο΄΄ όπως την λέγανε την μακρινή εκείνη εποχή, εκεί είναι που έργα πάλι γίνονται.
Τίποτα δεν απέμεινε λοιπόν απ’ το παλιό εκείνο Αγρίνιο. Τίποτα δεν απέμεινε να μας θυμίζει έστω λίγο, την παιδική μας ξεφτισμένη αθωότητα. Κι αυτό το λίγο που η καταταλαιπωρημένη Παπαστράτου μας ξυπνούσε κάπου- κάπου , κάποια μπουλντόζα τώρα το κατεδαφίζει.
Μα εμείς αντέχουμε. Έχουμε εκείνο το Αγρίνιο, τους πρώτους έρωτές μας, τα πρώτα μας ποτά και τα ξενύχτια, τα πρώτα μας αθώα παραστρατήματα, αμπαρωμένα με λουκέτα στις καρδιές μας.
Αντέχουμε να τραγουδάμε ακόμα.
Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα
κάτω απ' τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ
νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή
Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά
κάμε να σ' ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του τόπου μου κι εγώ.
Εφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ. Κώστας Μπούτιβας.
Ετούτη η ριμάδα η κρίση έχει επηρεάσει εκτός απ’ την τσέπη μας , και ολόκληρη τη ζωή μας. Το ρυθμό μας τη δουλειά μας τις πράξεις μας ακόμα και τη σκέψη. Πάγωμα οι αυξήσεις πάγωμα οι μισθοί πάγωμα το ένα πάγωμα το άλλο πάγωσε και το μυαλό. Έτσι σήμερα Τσικνοπέμπτη που πήγα να γράψω κάτι για τη μέρα δεν κατέβαζε τίποτα το μυαλό. Είπα να βάλω τη περσινή εγγραφή γι αυτή τη μέρα όταν μου ήρθε ένα ωραίο περιστατικό τέτοια εποχή πριν λίγα χρόνια απ’ το χωριό.
Είχε έρθει εκείνος ο περιπλανώμενος έμπορας σιδερικών και εργαλείων που έρχεται τα τελευταία χρόνια στο χωριό, άραξε το αγροτικό του πάνω στο ρέμα και άρχισε φωνακτά να διαφημίζει το εμπόρευμά του. Ήτανε Κυριακή πριν απ΄την τσικνοπέμπτη.
Έλα παιδιά έχω ωραίο εργαλείο για μεθαύριο Τσικνοπέμπτη.
Τον άκουσε η παρέα κάτω στο καφενείο του Ρουσογιάννη πάμε να δούμε είπε τι είναι αυτό. Ήταν ένα μικρό τσεκούρι επινικελωμένο πού ήταν στο πίσω μέρος του ένα οδοντωτό σφυρί. Το πήρε ο νουνός μου, ο μπάρμπα Σπύρος ο Βλαχογιώργος και το περιεργάζονταν καλά. Είναι για να χτυπάμε τις μπριζόλες για ν’ απλώνουνε ,για να ψηθούνε έπειτα καλά, του εξηγούσε επιδεικτικά ο μικροέμπορος.
Ωραίο πράγμα πόσο κάνει; είπε ο μαρμπαΣπήρος. Κι είπε ένα ωραίο όταν άκουσε τιμή.
Άμα βαρέσεις τις φακές μ’ αυτό πετάχτηκαν και στο’βγαλαν το μάτι. Που να τις βρούμε φίλε τις μπριζόλες, Φακές τρώμε εμείς εδώ και Τσικνοπέμπτη.
Κόκαλο ο έμπορας. Έχω κι ωραία πριόνια είπε από μέσα του σιγά.
Καλά τσικνίσματα όπου κι αν βρίσκεστε Αγγελοκαστρίτες.
Εφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ. Κώστας Μπούτιβας.

Καλώς τα παιδιά και τα περίμενα.Ήρθε δελτίο τύπου απ’ τη Νομαρχία, πάλι ένα τελείως προπαγανδιστικό υλικό. ΔΙΑΒΑΣΤΕΤΟ.
Με αφορμή την σημερινή Παγκόσμια Ημέρα των Υγροτόπων (2 Φεβρουαρίου 2010) η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αιτωλοακαρνανίας με τη συνεργασία της Παιδαγωγικής Ομάδας του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της Ι.Π. Μεσολογγίου προχώρησε στην έκδοση φυλλαδίου με τίτλο: «ΥΓΡΟΤΟΠΟΙ ΤΗΣ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ».
Στον πρόλογο της έκδοσης ο Νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας Θύμιος Σώκος αναφέρει τα εξής:
«Στο πέρασμα του χρόνου, οι υγρότοποι αποτέλεσαν το σκηνικό της ιστορίας και του πολιτισμού μας. Καθόρισαν τόπους διαβίωσης και γεωγραφικά όρια, σχέσεις επικοινωνίας και συσχετισμούς δυνάμεων, οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές δομές. Διαπαιδαγώγησαν, ενέπνευσαν. Από τότε άλλαζαν πολλά, καθώς μεγάλο ποσοστό της συνολικής έκτασής τους σε εθνικό επίπεδο αλλοιώθηκε ή χάθηκε οριστικά κατά τη διάρκεια τον εικοστού αιώνα. Οι αυξημένες απαιτήσεις σε νερό για ύδρευση και άρδευση οδήγησαν στην αποστράγγιση τεράστιων υδροτροπικών εκτάσεων, ενώ η ρύπανση και μια σειρά από άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες συνέβαλαν καθοριστικά στην υποβάθμισή τους. Ο νομός Αιτωλοακαρνανίας, αν και δεν ξέφυγε από τη γενικότερη κατάσταση, ωστόσο εξακολουθεί να αποτελεί τον πλουσιότερο σε υδατικά οικοσυστήματα νομό της Ελλάδας. Σήμερα, τα αναλλοίωτα στοιχεία των υγροτόπων μας - όσα διασώζονται - προσδιορίζουν το μέλλον του τόπου και της χώρας, συμβάλλοντας καθοριστικά στην παγκόσμια περιβαλλοντική ισορροπία μέσα από την αδιάσπαστη ενότητα ολόκληρου του Πλανήτη. Η προστασία τους και η αειφορική διαχείριση των φυσικών μας πόρων, καθίσταται αναγκαιότητα αδήριτη. Ευθύνη συλλογική και ατομική. Γιατί, όντως, το περιβάλλον είναι ταυτόχρονα θέμα πολιτισμού, οικονομίας και πολιτικής».
Ωραία λόγια σεβαστέ μου Κύριε Νομάρχα. Να τα ακούς και να ευφραίνεται η ψυχή. Να θέλεις και πανό να αναρτήσεις, ΄΄ Θύμιο μαζί, που έκανες το νομό μας μεγάλο μαγαζί.΄΄
Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα κ Νομάρχα. Δικό σου σχέδιο δεν ήταν να έρθει αγωγός του βιολογικού καθαρισμού απ’ τη μονάδα βιολογικού καθαρισμού του Αχελώου στα σύνορα με τα Καλύβια,( σαν μέτρο αντισταθμιστικό στο Δήμο Αγγελοκάστρου, που παραχώρησε την έκταση εκεί κάτω στη αξέρα) στις παρυφές του Δήμου Αγγελοκάστρου. Κι έγιναν έξοδα, και ήρθε ο αγωγός, και πήρες τότε εσύ τους ψήφους που επεδίωκες, όμως τι έγινε από εκεί και πέρα. Συνδέθηκε ποτέ αυτός ο αγωγός , μ’ όλα τα λύματα του Δήμου Αγγελοκάστρου; Λίγο πιο κάτω απ’ το γήπεδο., πίσω απ΄την αποθήκη του συνεταιρισμού έχει κατάληξη αυτός ο αγωγός, Δεν είναι χίλια μέτρα από εκεί που καταλήγουνε τα λύματα ολόκληρης κωμόπολης στο Δίμικο, στο ποταμάκι γνήσιο υγρότοπο, που θρέφει τόσα είδη από ψάρια και πουλιά.
Είναι δικό μου θέμα είπες τότε κ Νομάρχα, και οι Δήμαρχοι και οι Δημότες του Αγγελοκάστρου σας πιστέψανε, βέβαια οι δήμαρχοι ανάλογα και με τις αντιλήψεις τους είχανε τότε άλλα θέματα ν’ απασχοληθούν.Την 1η εικόνα με το σκουπιδότοπο πως δεν την είδατε ποτέ κ Νομάρχα. Στον Αχελώο είναι που είναι και προστατευόμενη από διεθνείς συνθήκες περιοχή, κοντά εκεί στο βιολογικό καθαρισμό.
Για ποιούς υγροτόπους λοιπόν μιλάτε κ Νομάρχα. Για της Αιτωλοακαρνανίας τα μεγάλα κατροκάνατα.
Εφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ. Κώστας Μπούτιβας.
Το σκιάχτηκε το μάτι μου ετούτο ρημαδοκράτος. Τι Γιαγκούλας μου λες και Νταβέλης που ήταν περιβόητοι ληστές. Εδώ να δείτε τώρα λησταρχείο. Γίνεται υποχρεωτική λέει και στο νομό Αιτωλοακαρνανίας η κάρτα καυσαερίων από την πρώτη του Φλεβάρη. Έτσι ανακοινώθηκε από τα Κ.Τ.Ε.Ο του νομού. Και μην πείτε τώρα ότι δεν είναι εισπρακτικό το μέτρο, γιατί εγώ κάτω στον κάμπο μόνο ομίχλη βλέπω του θεού, που απέχει κατά πολύ απ’ τη γνωστή αιθαλομίχλη της Αθήνας, που τρώει τα σκότια μας εδώ και χρόνια. Και στο χωριό το μόνο που μυρίζει, είναι καπνός από τα τζάκια το πρωί. Αλήθεια τα τρακτέρ περνάνε Κ.Τ.Ε.Ο.; Κι αν δεν περνάνε πώς δεν το σκευτήκανε τώρα που υπάρχει και η κόντρα με την αγροτιά. Και μια καλή ιδέα ακόμα είναι να κάνουν έλεγχο καυσαερίων και στα ζώα. Γιατί εδώ κάτω στην Αιτωλοακαρνανία με την τόση υγρασία και τώρα το χειμώνα ειδικά, απ’ ότι λέγεται αφήνουνε γερές κλανιές. Εφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ. Κώστας Μπούτιβας.
Γιορτές του Κουτσοφλέβαρου εκείνα τα χρόνια στο Αγγελόκαστρο.
Ο Φεβρουάριος αρχίζει με τρεις γιορτές, γνωστές με τ' όνομα Συμόγιορτα όπως τα ’λεγαν τότε στο Αγγελόκαστρο. Είναι, κατά σειρά, του αγίου Τρύφωνος, της Υπαπαντής και του αγίου Συμεών (Αϊσυμιού)
Ο άγιος Τρύφων θεωρούνταν Φύλακας των αμπελιών και προστάτης των χωραφιών, γι' αυτό οι γεωργοί τον τιμούσαν με αργία. Η Υπαπαντή- λέγεται και Παπαντή- και τιμόνταν επίσης με αργία.
Λέγονταν ακόμα και Παναγία η Μυλιαργούσα, γιατί την ημέρα αυτή (2 Φεβρ.) και οι μύλοι αργούσαν, δεν άλεθαν δηλαδή.
Ο άγιος Συμεών (3 Φεβρ.) γιορτάζονταν ιδιαίτερα από τις έγκυες γυναίκες με αργία, για να μη γεννήσουν παιδί «σημειωμένο», με κάποιο δηλαδή σημάδι (Συμεών -σημειωμένος).
Υπάρχουν δύο ακόμη σημαντικές γιορτές το Φεβρουάριο. Είναι η γιορτή του αγίου Χαραλάμπους (10 Φεβρ.), που θεωρούνταν προστάτης των ζευγάδων και φύλακας του κόσμου από την μεγάλη αρρώστια τότε την πανώλη, και η γιορτή του αγίου Βλασίου (11 Φεβρ.), ο οποίος λατρεύονταν ως Φύλακας και προστάτης εναντίον των άγριων ζώων που κάνανε ζημιές στους ανθρώπους, του λύκου, του τσακαλιού, της αλεπούς και των άλλων άγριων ζώων. Και τις δύο αυτές γιορτές οι γεωργικές οικογένειες τιμούσαν με αργία. Ήτανε Χειμώνας βέβαια και οι δουλειές στα χωράφια ανύπαρκτες, γι’ αυτό και προσέδιδαν πάντα σε κάθε γιορτή και τον προσδιορισμό της αργίας. Υπέροχες εποχές εκεί στα ιερά μας γενετήσια χώματα.
Εφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ. Κώστας Μπούτιβας.
Τέρμα η τσάμπα στάθμευση στο Αγρίνιο. Στην τελική ευθεία μπαίνουν οι προετοιμασίες του Δήμου Αγρινίου για την εφαρμογή του Συστήματος Ελεγχόμενης Στάθμευσης στο κέντρο της πόλης. Ήδη στους δρόμους τοποθετήθηκαν οι πινακίδες σήμανσης, ενώ εντός της εβδομάδας αναμένεται να ολοκληρωθεί και η διαγράμμιση των θέσεων επί του οδοστρώματος. Στο Σύστημα, που αναπτύσσεται σε συνεργασία με το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Συστημάτων Επικοινωνιών και Υπολογιστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, εντάσσονται 696 θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων, ενώ παράλληλα καθορίζονται ειδικές θέσεις στάθμευσης διτρόχων και θέσεις φορτοεκφόρτωσης εμπορευμάτων.
Το μέτρο θα εφαρμόζεται από Δευτέρα έως Παρασκευή τις ώρες 08:00 έως 14:00 και 17:00 έως 21:00 και το Σάββατο τις ώρες 08:00 έως 14:00.
Η μέγιστη επιτρεπόμενη διάρκεια στάθμευσης επισκεπτών στις παραπάνω θέσεις στάθμευσης θα είναι δύο ώρες και η πληρωμή θα γίνεται είτε με απλή ξυστή κάρτα είτε με χρήση κινητού τηλεφώνου.
Το κόστος στάθμευσης θα είναι 50 λεπτά του ευρώ ανά μισή ώρα για όσους κάνουν χρήση ξυστής κάρτας, ενώ για όσους κάνουν χρήση κινητού τηλεφώνου θα υπάρχει χρονοχρέωση που αντιστοιχεί σε 80 λεπτά ανά ώρα, με ελάχιστη χρέωση τα δέκα λεπτά της ώρας.
Για τους μόνιμους κατοίκους του κέντρου η στάθμευση στις θέσεις του Συστήματος θα είναι απεριόριστη και προς τούτο θα εκδοθούν ειδικές άδειες στάθμευσης μονίμου κατοίκου, το κόστος έκδοσης των οποίων καθορίστηκε σε 25 ευρώ ανά εξάμηνο ή 50 ευρώ ανά έτος.
Τις αμέσως επόμενες ημέρες θα υπάρξουν αναλυτικές οδηγίες για τον τρόπο έκδοσης της άδειας στάθμευσης μονίμου κατοίκου του κέντρου, καθώς και διανομή ενημερωτικών φυλλαδίων με όλες τις λεπτομέρειες εφαρμογής του συστήματος. Εφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ.

ΣΠΟΡΑ.
Χθες βράδυ είδα στον ύπνο μου
τον δόλιο μου πατέρα
ένα ταλαίπωρο φτωχό
που πήγαινε με το σταυρό
και το τσαπί δεν του ’δωσε
ποτέ μιαν άσπρη μέρα.
Παιδί μου είπε τρελάθηκες
τι βρίζεις, και τι λες,
πες μου ποιος σου τα δίδαξε,
ποιος το μυαλό σου πείραξε;
εγώ πάντα σου μάθαινα
τις δέκα εντολές.
Ησύχασε πατέρα, τ’ απάντησα λιτά
δεν μένουν οι ανθρώποι σαν τη σπορά φυτά.
Εκείνα που σας λέγανε μείνανε στα χαρτιά
κοίτα πως την κατάντησαν γέρο την αγροτιά.
Στους παιδευμένους ανθρώπους της φύτρας μας.
Καστρινός.
Πατήστε πάνω στην εικόνα για να διαβάσετε.
Μαζεύεται λέει το Σαββατοκύριακο η Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων της Αιτωλοακαρνανίας για να συζητήσουν για τον Καποδίστρια 2 που τον βούτηξε με το ζόρι ο νουνός του στην κολυμπήθρα, κάποιος υπουργός ονόματι Ραγκούσης και τον έβγαλε Καλλικράτη. Στην ΤΕΔΚ όλοι θα ήθελαν να συζητηθεί από τώρα το χωροταξικό, μα όπως φαίνεται τίποτα τώρα δεν θα ειπωθεί γι’ αυτό το θέμα. Κι ενώ όλοι οι Δήμαρχοι οι σημερινοί έχουν διαφωνίες, όλοι γνωρίζουνε καλά ότι θα εφαρμοσθεί στο τέλος, και θα επιβληθεί η απόφαση της κεντρικής εξουσίας και των Αθηνών. Όπως γνωρίζουν και πολύ καλά, ότι το παλιό ΠΑΣΟΚ και οι κουμανταδόροι του, (Βλέπε Νομάρχης Σώκος κλπ.) θα παίξουνε τον μεγαλύτερο το ρόλο.
Τι θέλουν τώρα οι τοπικές οι κοινωνίες και οι Δημάρχοι τους;
Σενάρια επί σεναρίων. Ο Δήμος Θεστιέων δεν θέλει με τίποτα να ενωθεί με το Αγρίνιο, θέλουν συνένωση με την Παραβόλα και το δήμο Παναιτωλικού, αν και δεν τα βρίσκουν με την Παραβόλα. Ούτε ο Δήμος Στράτου θέλει να έρθει στο Αγρίνιο θέλει συνένωση με τις Φυτείες, που οι Φυτείες δεν θέλουν να πάνε στη Αμφιλοχία με τίποτα αλλά να κάνουν δήμο "κεντρικού Ξηρομέρου", σχέδιο όμως που διαφωνεί η Κατούνα. Η Βόνιτσα και η Ζαβέρδα (Δήμος Παλαίρου) θέλουν να συνενωθούν αλλά θέλουν μαζί τους και την Αλυζία( Μύτικας-Κανδήλα κλπ), την οποία θέλει και ο Αστακός που θέλει να κάνει τον ενιαίο και μεγάλο Δήμο Ξηρομέρου... Το Αιτωλικό και οι Οινιάδες (Κατοχή) δεν θέλουν να πάνε στο Μεσολόγγι. Το Αγγελόκαστρο το ίδιο κι αυτό, πήρε μάλιστα και απόφαση, πριν τις γιορτές το Δημοτικό συμβούλιο κρυφά κι ερήμην του λαού με ψήφους 10- 2 να πάει λέει στο Αγρίνιο, έτσι ήτανε οι εντολές του Θύμιου Σώκου του Νομάρχη.. Το ίδιο και ο Αράκυνθος που θέλει να ενωθεί με τη Μακρυνεία, που δεν θέλει να ενωθεί με το Θέρμο αλλά με τον Αράκυνθο. Το Μεσολόγγι απ’ ότι φαίνεται κανένας δεν το θέλει. Η Αποδοτία δεν θέλει τη Ναύπακτο αλλά τον Πλάτανο και τη Πυλλήνη, που δεν θέλουν όμως έδρα τους την Αποδοτία αλλά τη Ναύπακτο. Και τέλος το Μενίδι που θέλει να φύγει απ’ την Αιτωλοακαρνανία και να πάει στην Άρτα. Φαύλος κύκλος λοιπόν, να χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα.
Καλλικράτη, Καλλικράτη
και Ραγκούση κάνε κράτη
βαλαν Δήμαρχοι γινάτι
να σας βγάλουνε το μάτι.
Εφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ. Ο εκδότης Κ. Μπούτιβας.