Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελοκάστρου. ΔΟΞΑΣΤΗΚΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΔΟΞΑ.

Η παθιασμένη εμφάνιση των ποδοσφαιριστών του ΑΧΕΛΩΟΥ τη σημερινή εμβόλιμη αγωνιστική μέσα στο Καινούργιο αποτελεί μια ακόμα ευχάριστη έκπληξη.  Άλλη μια ακόμα «έξοδος» ολοκληρώθηκε επιτυχώς. Κανένας, όμως, δεν πρέπει να ξεχνάει τα εγκλήματα της σφυρίχτρας της προηγούμενης αγωνιστικής, που ανάγκασαν τον Αχελώο να στερηθεί σήμερα τρείς βασικούς παίχτες, και που κάνει πιο σημαντική τη σημερινή επιτυχία.
Στο απαξιωμένο κι εφέτος ελέω διαιτησίας τοπικό πρωτάθλημα, ένας νορμάλ φορμαρισμένος ΑΧΕΛΩΟΣ αρκεί, για να διασφαλίσει τον στοιχειώδη αγωνιστικό στόχο της άνετης παραμονής στους μεγάλους του νομού, και να εκθέσει ανεπανόρθωτα, αρκετούς ηλίθιους που θέλουν να παίρνουν αποφάσεις μακριά απ’ τα γήπεδα, βλάπτοντας ανεπανόρθωτα το ποδόσφαιρο του τόπου μας.      Καστρινός.
Το Αγρινιώτικο olatagoal γράφει για το παιχνίδι.
Σημαντική νίκη βαθμολογικής και ψυχολογικής σημασίας σημείωσε ο Αχελώος Αγγελοκάστου  στο γήπεδο Καινουρίου απέναντι στην τοπική Δόξα με σκορ 1-3 αγωνιζόμενος από το 44' με 10 παίκτες λόγω αποβολής του Ξανθόπουλου. Οι καινουργιώτες που γνώρισαν την 8η ήττα του σε 10 αγωνιστικές βρίσκονται στην τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα με μόλις 4 βαθμούς.
Το φίλμ του αγώνα: 
6' Σουτ Καλοκαίρη άουτ
14' Σουτ Κακούρη άουτ
25' Σουτ Ταμπάκη στο δοκάρι
30' Γκοοολ 0-1 Ο Αχελώος παίρνει κεφάλι στο σκορ με γκολ του Καλοκαίρη
37' Ακυρώνεται γκολ για τη Δόξα καθώς ο Κακούρης ήταν οφσάϊντ
42' Γκοοολ 1-1 Μετά από αδυναμία της άμυνας του Αχελώου να απομακρύνει τη μπάλα ο Μπλάνης με κεφαλιά ισοφαρίζει
64'  Σουτ του μαντζάνα στο δοκάρι
70' Γκοοολ 1-2 Ο Μανζάνας με πλασέ βάζει μπροστά στο σκορ την ομάδα του
81' Γκοοολ 1-3 Ο Αλεξάκης με έυστοχη εκτέλεση πέναλτι κάνει το 1-3
84' Ο καρόπουλος με φάουλ σημαδεύει το δοκάρι
ΔΟΞΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΥ (Πάνος Ασπρογιάννης): Ευθυμίου, Σούσα, Κωνσταντίνου, Σαλμάς, Γκορόγιας (72΄ Ασημακόπουλος), Κόκκαλης, Αυγέρης (75΄ Καρόπουλος), Στρεμμένος (73΄ Γκρίζης), Τζωρτζόπουλος Σ., Μπλάνης, Κακούρης.

ΑΧΕΛΩΟΣ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟΥ (Χρήστος Βασιλείου): Κλιάφας, Βαγενάς, Μπούζας, Ξανθόπουλος, Κωνσταντίνου, Μπέτσικας, Αλεξάκης, Ταμπάκης, Ζαλοκώστας Ε. (70΄ λ.τ. Καραλής), Καλοκαίρης (88΄ Φάτσαλης), Μαντζάνας (84΄ Σερμεντζέλης).

ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ. Η «Τσιμπλολάμπα».

Για όσους απορούν κι αναρωτιούνται τι είναι αυτά τα δυό παράξενα αντικείμενα της φωτογραφίας, και για τους μη γνωρίζοντες: Λοιπόν αυτά τα ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, (αντικείμενα να τα πω;) είναι δυό παροπλισμένες πλέον «τσιμλολάμπες», από εκείνες που κάποτε ήταν γνωστές και απαραίτητες σε κάθε σπίτι. Κι έζησαν μεγαλεία σε εποχές παλιότερες πριν να τις παραμερίσει η πρόοδος και ο ηλεκτρισμός, τότε που ήταν απαραίτητες σε γλέντια και ξενύχτια και σε νυχτέρια ατέλειωτα. Αυτή η «τσιμλολάμπα» ήταν η μόνη πηγή φωτός τη νύχτα πριν έρθει το ρεύμα στα χωριά, και μ’ αυτήν φέγγαμε στα σκοτάδια, μ’ αυτήν διαβάζαμε και συντροφιά μ’ αυτήν με κατεβασμένο το φυτίλι και τη φλόγα «χαμηλωμένη» για να μην καίει πολύ πετρέλαιο,  έπλεκε η «Βάβο» καθισμένη κοντά στο τζάκι πουλόβερ και «σκαλτσούνια.
Άμα τη μελετήσεις καλά μια τέτοια λάμπα, δεν είναι απλό κατασκεύασμα, είναι ένα τέλειο φωτιστικό σώμα και αρκετά πολύπλοκο. Διαθέτει το κάτω μέρος, το «δοχείο» μέσα στο οποίο μπαίνει το καθαρό (φωτιστικό) πετρέλαιο, και τη «Μηχανή» που βιδώνει πάνω σ’ αυτό το δοχείο, και που περνάει ενδιάμεσα μέσα από μια σχισμή το βαμβακερό φυτίλι το οποίο μ’ ένα ρεγουλατόρο ροδέλα, το ανεβάζεις και το κατεβάζεις, ανάλογα με το πόσο φωτεινή θέλεις να είναι η φλόγα. Βέβαια υπήρχε πάντα μια αρχή. Δεν μπορούσες να σηκώσεις αυτό το φυτίλι πολύ, γιατί ζεσταίνονταν με τη φλόγα το λαμπογιάλι που ήταν και το λεπτό σημείο της λάμπας, και μπορούσε εύκολα να σπάσει και να τρέχεις στον μπακάλη να πάρεις άλλο. Και άμα τύχαινα - που πάντα σχεδόν τύχαινε να’ ναι νύχτα - άντε  να βρεις.
Η μικρή η λάμπα - συνήθως γυάλινη - διέθετε και καθρέπτη, ένα στρόγγυλο και γυαλιστερό κομμάτι από τσίγκο, στηριγμένο σε ένα χοντρό σύρμα περίτεχνα στραβωμένο, το οποίο έπιανε και συγκρατούσε μια λεπτή μεταλλική ταινία που αγκάλιαζε τη λάμπα, για να κρεμιέται στο τοίχο. Η μεγάλη η λάμπα η μπρούτζινη, δεν διέθετε καθρέπτη, ούτε κρεμιόνταν στο τοίχο. Αυτή ήταν ας πούμε κάπως  πιο επίσημη,  του σαλονιού.
Στην «τσιμπλολάμπα» συνέβαιναν με το πέρα-δώθε και αρκετά «ατυχήματα» από το σπάσιμο και την υποχρεωτική αντικατάσταση, μέχρι το ξεκόλλημα της μηχανής, που είχαν βρει όμως τρόπο να την ξανακολλάνε. Η βλάβη όμως που θεωρούνταν σοβαρή, ήταν αυτή που παρουσίαζε η Μηχανή να σηκώσει ή να κατεβάσει το φυτίλι και εκεί ήταν που έπρεπε να πάρεις στ’ Αγρίνιο άλλη μηχανή, γιατί γιατριά δεν υπήρχε.
Για να λειτουργήσει η λάμπα καλά και να έχει καλή απόδοση σε φώς, έπρεπε το λαμπογυάλι να είναι καθαρό, και κάθε μέρα η νοικοκυρά το έπλενε με σαπουνάδα, και όταν δεν ήταν πολύ μουτζουρωμένο, το καθάριζε μ’ ένα πανί που έβαζε μέσα, και το γύριζε γύρω – γύρω μ’ ένα ξύλο. Πάντως από ότι θυμάμαι, τα λαμπογυάλια ράγιζαν πολλές φορές ξαφνικά και η λάμπα «κάπνιζε» και μαύριζε ολόκληρο το γυαλί, οπότε, ούτε έφεγγε και το πετρέλαιο καίγονταν τζάμπα. . κι έτσι, Έτρεχα εγώ πάντα σα μεγαλύτερος στον μπαρμπαΠάνο το Παρρά  που είχε τότε μπακάλικο μεγάλο στο Αγγελόκαστρο, εκεί που είναι τώρα του Νίκου το μαγαζί, να πάρω άλλο λαμπογυάλι νούμερο 8 που έκανε για τη λάμπα.
Και μου ’ρχεται τώρα στο μυαλό,- σα μεγαλώσαμε λιγάκι, και αργούσα να γυρίσω στο σπίτι τα βράδια,- μού μένει για πάντα στη μνήμη η εικόνα της ΒαβοΚώσταινας που με περίμενε πλέκοντας δίπλα στην χαμηλωμένη λάμπα και με καλωσόριζε λέγοντας . . . . Καλώς τον.  . . Ήρθες;. .  . .
Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός.

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΓΙΑ ΑΧΕΛΩΟ.

Αίσχος. Αυτή είναι η κουβέντα που μας αξίζει. Αυτοί είμαστε, γι' αυτό κάθε χρόνο τρώμε στη μάπα τα ίδια και τα ίδια. Γιατί δεν αντιδράσαμε ποτέ αποτελεσματικά σε βάρος εκείνων που είναι υπεύθυνοι της κατάρας. Έτσι είναι. Για κατάρα πρόκειται να έχουμε ακόμα και στο νομό μας ένα πρωτάθλημα ξευτιλισμένο. Και να μη μπορούμε, και να μη θέλουμε να παίζεται ένα πρωτάθλημα σπαθί. Κι όλο το έργο κουμαντάρεται με τη διαιτησία. Δεν υπάρχει άλλος πιο... ρυθμιστικός παράγων από τη σφυρίχτρα που βάζει στο στόμα του το κοράκι.
Κι έρχεται σήμερα ένα τέτοιο ξευτιλισμένο κοράκι στο παιχνίδι του ΑΧΕΛΩΟΥ Αγγελοκάστρου με την ομαδάρα του ΟΜΗΡΟΥ απ’ το Νιχώρι και τινάζει τον αγώνα στον αέρα, και κάνει τα νεύρα του κόσμου που πάει να ξεφύγει λίγο απ’ τα προβλήματα και να δεί λίγο μπάλα «ρεφέκλια».
Αλλά σου λέει Έλληνας είμαι, ρε. Στην Ελλάδα ζω. Κυκλοφορώ ανάμεσα σε Έλληνες. Τα ελληνικά ΜΜΕ τρώω στη μάπα. Τα ελληνικά κόμματα. Τον ελληνικό λαό. Τι θα μου κάνουνε;
Αυτοί είμαστε. Δεν πρόκειται ποτέ να βρούμε πάτο σε τούτο το κατήφορο.              Καστρινός.
Δείτε απ’ το Αθλητικό site του νομού μας www.olatagoal.grτα  αίσχη που έγιναν σήμερα στο Αγγελόκαστρο.
Σε ένα παιχνίδι που διήρκησε πάνω από 105 λεπτά ο Όμηρος Νεοχωρίου κέρδισε στο Αγγελόκαστρο τον τοπικό Αχελώο με σκορ 4-2. Σαρανταπεντάλεπτο το πρώτο ημίχρονο, όμως στο δεύτερο το παιχνίδι κράτησε 60 λεπτά με το τελευταίο δεκαπεντάλεπτο να είναι παρωδία με τους παίκτες να αλλάζουν πασούλες και το διαιτητή Λιόνα να μην αποφασίζει να σφυρίξει λήξη. Νωρίτερα ο Αχελώος είχε μείνει με 8 παίκτες, ενώ αποβλήθηκε και ο Χρήστος Βασιλείου στο 87΄, με τους γηπεδούχους να διαμαρτύρονται έντονα ειδικά για την κόκκινη στον Αλέξανδρο Φούντα στο 52΄ αλλά και για τα σφυρίγματα του διαιτητή συνολικά. Παράπονα και για τον Όμηρο ειδικά για ακυρωθέν γκολ με το σκορ στο 2 - 2. Στο 9ο λεπτό ο Καλοκαίρης εκμεταλλεύτηκε λάθος του Τσιρώνη, έπιασε σουτ που έδιωξε ο Ζέρβας και στη συνέχεια η μπάλα κατέληξε στον ίδιο παίκτη που με σουτ έστειλε τη μπάλα άουτ. Στο 14΄ μετά από εκτέλεση κόρνερ του Καλοκαίρη ο Ρόκκος έπιασε την κεφαλιά και ο Ζέρβας έδιωξε σε νέο κόρνερ και στο επόμενο λεπτό μετά από λάθος του Τσιρώνη ο Φούντας έκλεψε τη μπάλα, κερδίζει ο Καλοκαίρης που γύρισε στο ύψος του πέναλτι στον Μπούζα που με ψύχραιμο πλασέ νίκησε το Ζέρβα κάνοντας το 1 - 0. Στο 17΄ ο Αγγέλης ανατράπηκε μέσα στην περιοχή από τον Φούντα και ο Λιόνας υπέδειξε το πέναλτι. Ο Λαγός που ανέλαβε την εκτέλεση νίκησε τον Κλιάφα και έκανε το 1 - 1. Στο 24΄ ο Αγγέλης έφυγε στην αντεπίθεση σούταρε και πριν η μπάλα περάσει τη γραμμή ο Τζαμαλής έδιωξε με το χέρι κάνοντας πέναλτι και δεχόμενος την κόκκινη κάρτα. Ο Λαγός και πάλι ανέλαβε την εκτέλεση και έκανε το 2 - 1. Στο 27΄ ο Αγγέλης κυνήγησε μια θεωρητικά χαμένη μπαλιά έκλεψε από τον Κλιάφα πριν η μπάλα βγει άουτ και γύρισε στον Καβαλιέρη που ανάμεσα σε δύο αμυντικούς βρήκε τη μπάλα που κόντραρε αρχικά σε παίκτη του Αχελώου και μετά στον ίδιο και κατέληξε άουτ. Στο 34΄ το σουτ του Καβαλιέρη έξω από την περιοχή έδιωξε δύσκολα σε κόρνερ ο Κλιάφας. Στο επόμενο λεπτό ο Γατσώρης ανέτρεψε στην περιοχή τον Μαντζάνα και ο Αλεξάκης εκτέλεσε το πέναλτι κάνοντας το 2 - 2. Στο 42΄ ο Καλύβας πέρασε κάθετα στο Λαγό που έπιασε όμως αδύναμο πλασέ και απέκρουσε εύκολα ο Κλιάφας και στο 44΄ μετά από φάουλ του Καβαλιέρη από αριστερά ο Μπαλαούρας έπιασε την κεφαλιά με τον Κλιάφα να αποκρούει. Στο 48΄ μετά το φάουλ του Λαγού ο Γατσώρης δεν πρόλαβε να βρει τη μπάλα από κοντά και στο επόμενο λεπτό μετά το κόρνερ του Καλύβα ο Γατσώρης με κεφαλιά έστειλε τη μπάλα άουτ. Στο 52΄ έγινε η φάση που ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών με το Λιόνα να αποβάλλει με δεύτερη κάρτα το Φούντα και το ματς να διακόπτεται για λίγο. Στο 57΄ που συνεχίστηκε ο Καλύβας εκτέλεσε το φάουλ και ο Μπαλαούρας έπιασε την κεφαλιά που πέρασε άουτ. Στο 68΄ ο Καβαλιέρης με φοβερό σουτ έξω από την περιοχή έστειλε τη μπάλα στη γωνία του Κλιάφα κάνοντας το 2 - 3. Τρία λεπτά αργότερα το φάουλ του Λαγού πέρασε άουτ. Στο 85΄ ο Ταμπάκης τράβηξε μέσα στην περιοχή το Σίμο Βαλτογιάννη με το Λιόνα να δείχνει πέναλτι και τον Καβαλιέρη να ευστοχεί για το 2 - 4. Στο 87΄ ο Ρόκκος χτύπησε εκτός φάσης τον Τσιρώνη και είδε την κόκκινη κάρτα και στη συνέχεια αποβλήθηκε ο Χρήστος Βασιλείου για διαμαρτυρία στο διαιτητή. Τα 15!!! λεπτά καθυστερήσεων κύλησαν με τους παίκτες να αλλάζουν πασούλες και τον Λιόνα να μη σφυρίζει λήξη εντείνοντας τον εκνευρισμό όλων όσων βρίσκονταν στο γήπεδο. Αρκετά λάθη από το διαιτητή Λιόνα και το βοηθό Κωνσταντάρα, ενώ ο πρώτος βοηθός Καλύβας δεν είχε προβλήματα. 
ΑΧΕΛΩΟΣ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟΥ (ΧρήστοςΒασιλείου): Κλιάφας, Ρόκκος, Φούντας, Ξανθόπουλος, Κωνσταντίνου (72΄ Μπέτσικας), Βαγενάς, Αλεξάκης, Μπούζας, Τζαμαλής, Καλοκαίρης (64΄ Ζαλοκώστας Ευστ.), Μαντζάνας (58΄ Ταμπάκης).                         
ΟΜΗΡΟΣ ΝΕΟΧΩΡΙΟΥ (Δημήτρης Θεοδοσίου): Ζέρβας, Μπαλαούρας, Τσιρώνης, Γατσώρης (83΄ Βαλτογιάννης Κ.), Κάκκος, Τσάμης (46΄ Αποστολίδης), Λαγός (76΄ Βαλτογιάννης Σ.), Καλύβας, Σαμψώνας, Αγγέλης, Καβαλιέρης.

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ. Η Πυροστιά.

Σε τούτη την ενότητα, ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ έχω αναφερθεί και θ’ αναφερθώ σε πολλά εργαλεία και σκεύη που χρησιμοποιήθηκαν σε παλιότερες εποχές και εξυπηρέτησαν τα νοικοκυριά παλιά, ξεκινώντας από τα απλούστερα, μέχρι τα πιο σύνθετα σιγά-σιγά. . . .Κι επειδή όλα τούτα είναι ξεχασμένα πράγματα, καλό θα είναι όσοι γνωρίζουν κάτι περισσότερο για αυτά, να πουν τη γνώμη τους για να συμπληρωθεί η εικόνα τού κάθε εργαλείου ή σκεύους, και να μείνει στους κατοπινούς κατά πως πρέπει. Και αφού αυτά τα εργαλεία και τα σκεύη ήταν κάποτε κομμάτια της ζωής μας στα χωριά, και ζήσαμε, και μεγαλώσαμε παρέα με αυτά, δε θα πρέπει να πούμε δυο κουβέντες για να μείνουν;
Έτσι σήμερα πήρε σειρά ένα ταπεινό και αφανή βοηθητικό οικιακό σκεύος, η μάλλον εργαλείο θα το έλεγα, αλλά ένα ιδιότροπο όμως εργαλείο που η θέση του ήταν πάντα βοηθητική και υποστηρικτική για το κάθε μορφής μαγείρεμα. Η Πυροστιά. Αυτή αποτελούνταν από τρεις μικρές σιδερόβεργες κολλημένες μεταξύ τους στις άκρες τους έτσι που να σχηματίζουν ένα τρίγωνο, με τρία πόδια πάλι από το ίδιο υλικό. Τα πόδια εκεί που πατούσαν, συνήθως ήταν λίγο στραβωμένα προς τα έξω και πλατύτερα, σαν πέλμα να πούμε, για να είναι σταθερή, να μην «τραμπαλίζει» και επέλθουν τα χειρότερα, δηλαδή να χυθεί  το φαί. Παλιότερα  τις πυροστιές τις έφκιαναν οι παραδοσιακοί χαλκιάδες (σιδεράδες)  στο αμόνι, από κομμάτια σίδερο, Αργότερα κυκλοφόρησαν οι «έτοιμες» από στρόγγυλες σιδερόβεργες. Ήταν αρκετά ανθεκτικές οι Πυροστιές και η μόνη φθορά τους συνήθως γίνονταν στα πόδια εκεί που πατούσαν, γιατί ήταν και πιο λεπτά, και απ’ τη φωτιά φθείρονταν νωρίτερα από το πάνω μέρος.
Και η Πυροστιά κάποτε, ήταν απαραίτητη σε κάθε σπίτι, μέχρι που περιορίστηκε η χρήση της όταν κυκλοφόρησαν οι γκαζιέρες και οι πλαγιαστές οι σόμπες οι «Μασίνες» στις οποίες εκτός της ζέστας, οι νοικοκυρές μπορούσαν να μαγειρέψουν επάνω τους χωρίς πυροστιά, αλλά και να ψήσουν στο θάλαμο - φούρνο, με την πόρτα που υπήρχε στο αριστερό της μέρος. Το τελικό χτύπημα όμως η Πυροστιά το δέχτηκε από το Πετρογκάζ και πολύ αργότερα, από την ηλεκτρική κουζίνα. Και μετά απ’ όλα αυτά, οι Πυροστιές κρεμάστηκαν στις αποθήκες και στα κατώγια, με τα πόδια προς τα έξω να χαζεύουν τα ντουβάρια, και να κάνουν τα ποντίκια σ’ αυτές γυμναστικές επιδείξεις. Εκεί στέκονται οι Πυροστιές που βγήκαν στη σύνταξη και στην εφεδρεία σε πολλά χωριά ακόμα και σήμερα, ένας κρίκος για τους μεγαλύτερους  που τους δένει με πρόσωπα μιας άλλης εποχής, και μια απορία για τους περίεργους πιτσιρικάδες να ρωτάνε για την προέλευση και τη χρησιμότητά τους.
Εκείνο όμως που έχει χαραχτεί στη μνήμη μου, απ’ αυτό το χρησιμότατο για την εποχή του εργαλείο, ήταν όταν έβαναν οι Μανάδες μας πλύση για όλα τα ρούχα τού σπιτιού και μάλιστα εκεί προς την άνοιξη που έπλεναν και τα χοντρόρουχα τα χειμωνιάτικα και τα σκεπάσματα, στο ξεσκέπαστο τότε στο Αγγελόκαστρο ρέμα που διέσχιζε το χωριό. Έστηναν τις μεγάλες πυροστιές κοντά στο νερό, όπου βόλευε το μέρος, κι’ εκεί ζέσταιναν το νερό, βάζοντας επάνω τους το μεγάλο καζάνι στη φωτιά.

Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός.

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

ΑΚΟΥ ΑΡΧΙΤΣΟΓΛΑΝΕ. (Επετειακό)


Άκου αρχιτσόγλανε....
Ξέρω πως δεν με ξέρεις. Μα σε θυμάμαι όμως εγώ καλά. Μού έχει μείνει χαραγμένη στο μυαλό μου η φάτσα σου, απ’ την εφηβική μου ηλικία. Από τότε που έκρυβα τη φωτογραφία σου που είχα κόψει από μια εφημερίδα, στις εσωτερικές του τετραδίου μου σελίδες,, και την κοιτούσα με μεγάλο θαυμασμό. Και την κουνούσα αργότερα στις διαδηλώσεις της επαρχιακής μου πόλης, τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, φωνάζοντας πως «το Πολυτεχνείο ζει» και «δώστε τη χούντα στο λαό». Ένας έφηβος που η μορφή σου γέμιζε τα μάτια του και φούσκωνε την ψυχή του "γιατί ήσουν λέει ο αγωνιστής του πολυτεχνείου, αυτός που τα 'βαλε με το θηρίο του φασισμού".
Μου ’λεγε η μακαρίτισσα η μάνα μου «Θεός σχορέστη» όταν αργούσα κάποια βράδια τότε απ’ τα συλλαλητήρια, τι θες εσύ εκεί παιδάκι μου, όλοι αυτοί για το συμφέρον τους φωνάζουν. Κι εγώ της έλεγα με την ορμή της νιό της μου: Τι λες ρε μάνα, κοίταξε τη καπνόριζα εσύ. Όλοι ετούτοι είναι ήρωες, που πολεμάνε τα σκυλιά του καπιταλισμού. Και κράταγα πάντα τη μορφή σου στη ψυχή μου σαν κάτι όμορφο και σαν κάτι δυνατό και την είχα καμάρι μου και φυλαχτό μου. Και όλα ετούτα εδώ εγώ, δε τα εξαργύρωσα ποτέ. Μόνο εσύ τα είχες όλα καλά σχεδιασμένα.
Και ξέρω τώρα πως με ξέρεις καλά. Είμαι εκείνος ο γκριζομάλλης που τρία χρόνια περιμένει τη σύνταξη, και πριν λίγες μέρες φώναζε στο σύνταγμα τα ίδια συνθήματα που φώναζες τότε εσύ παλιά. Δεν είχε φαντάρους τώρα, είχε αστυνομικούς, και ήταν τα δακρυγόνα τα ιδία ληγμένα όπως παλιά. Και κάτι νεαροί διπλά μου συμπλήρωναν ότι η "χούντα δεν τέλειωσε το 73", αλλά εγώ δεν ήθελα να το φωνάξω αυτό, γιατί εγώ θυμόμουν ότι κάποιοι γνήσιοι, πάλεψαν για να τελειώσει... Γιατί εγώ νόμιζα ότι κάτι ήρωες την είχαν τελειώσει πια. Αμ δε. Τώρα εσύ ο ψευτοήρωας αντικατέστησες τη χούντα, και μάλιστα από καθέδρας στο σπίτι της Δημοκρατίας -το ίδιο το κοινοβούλιο- και έκανες τις αρπαχτές. Και είμαι λες μικρή μειοψηφία που αντιστέκεται. Ναι όπως τότε λέγανε αυτοί για σένα. Κι είσαι εσύ ο ίδιος που θα άλλαζες τη χώρα.
Άκου αρχιτσόγλανε. Πριν λίγα χρόνια σ’ είχα ανταμώσει εκεί στον ιερό το χώρο του πολυτεχνείου, που σαν επιτροπή του κόμματος κατέθετες στεφάνι. Ξέρω πως φέτος δεν θα ’ρθεις. Μα επειδή το θράσος σου είναι μεγάλο εγώ απ’ το πρωί θα στήσω καραούλι εκεί. Να ξεσκεπάσω τον ύποπτο ξεπουλημένο ρόλο σου , για να σου βάλω το στεφάνι εκεί που ξέρεις, και να αφήσω το παρακάτω ποίημα μου, για τους γνήσιους αγωνιστές.
                           ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ.
Κοιτάζουν οι αγωνιστές θλιμμένοι από μια άκρη
αυτοί που 'κάναν κάποτε σημαία την ιδέα,
πνίγουν μέσα στ' απόβραδο το παγωμένο δάκρυ
γιατί όλα αυτά τους φαίνονται ψεύτικα και χυδαία.
Μένουν εκεί σιωπηλοί μες τη σκιά των άλλων
σέρνονται οι ιδέες τους καταμεσής του δρόμου,
δελτία αντιπαροχής γίναν κάποιων ΄΄μεγάλων΄΄
κι αναπολούνε τη νυχτιά του μίσους και του τρόμου.
Τους είδα άλλη μια φορά κλεισμένους εκεί μέσα
παρείσακτους κι ανώνυμους ονείρων δεσμοφύλακες,
να λεν σε τούτη τη ζωή πως δεν υπάρχει μπέσα
την εξουσία θα κρατούν πάντοτε χωροφύλακες.


Τους είδα άλλη μια φορά, αλλόφρονες κι ωραίοι
στρατιώτες που στηρίξανε του δίκιου το βασίλειο.
Η λευτεριά και η αρχοντιά στο αίμα τους να ρέει
ν'ανοίγουν το πουκάμισο, και ν'αγναντεύεις ήλιο.
Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός.

Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2014

ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελ/τρου. ΕΔΩΣΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕΣ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ.

Συναίσθημα ανακούφισης άφησε αυτή τη βδομάδα στο κόσμο του ο ΑΧΕΛΩΟΣ, με τη πρόκρισή του την Τετάρτη στο κύπελλο με την ομάδα της Αμφιλοχίας, και την Σαββατιάτικη άνετη νίκη στο πρωτάθλημα επί του Προμηθέα Γαυρολίμνης, κι έδωσε δικαίωμα στην ελπίδα για κάτι το καλύτερο. Θα τολμούσα να πω ότι αυτή η βελτιωμένη αγωνιστική εικόνα δημιουργεί μία επιπρόσθετη αισιοδοξία για την παραπέρα πορεία της ομάδας.
Ξύπνησε φαίνεται ο ποδοσφαιρικός εγωισμός των παικτών. Έστω και την ύστατη στιγμή, φάνηκε ότι αντιλήφθηκαν το βάρος της ιστορίας του συλλόγου. Κι απομένει να αποδείξουν πως αυτές οι νίκες δεν αποτελούν μεμονωμένο γεγονός, αλλά θα αποτελέσουν παρακαταθήκη για μελλοντικά τρίποντα που θ’ ανεβάσουν ψηλότερα στη βαθμολογία την ομάδα. Και σε τελική ανάλυση, η πρόκριση στο κύπελλο και καπάκι η εμφατική 3άρα στο πρωτάθλημα βελτιώνει την πεσμένη ψυχολογία τους.
Μέχρι εκεί όμως… Επειδή "όποιος καίγεται στο χυλό, φυσάει και το γιαούρτι" δεν υπάρχει περιθώριο για μεγάλους «εφησυχασμούς». Είναι αναγκασμένη η ομάδα να κρατάει "χαμηλά το κεφάλι" για να μην πιαστεί στον ύπνο σε δεδομένες επόμενες δυσκολίες. Η χρονιά θα κυλίσει επιτυχημένα, μόνο αν οι ποδοσφαιριστές θυμούνται τα…"χαστούκια". Διαφορετικά, θα χύνεται συνέχεια η καρδάρα με το γάλα που τόσο δύσκολα φέτος μαζεύεται.
Καστρινός.
Ο Σαββατιάτικος αγώνας απ’ το olatagoal.gr.
 Με τρία γκολ στο δεύτερο ημίχρονο ο Αχελώος Αγγελοκάστρου κέρδισε με 3 - 0 τον Προμηθέα Γαβρολίμνης και έφτασε τους 11 βαθμούς στο πρωτάθλημα. Μέτριο το πρώτο ημίχρονο χωρίς πολλές φάσεις και κομβικό σημείο του αγώνα η αποβολή του Καλαβρουζιώτη με δεύτερη κίτρινη κάρτα στο 56΄. Επανεμφάνιση του Στάθη Ζαλοκώστα μετά τον τραυματισμό του για τον Αχελώο, που έδωσε τέλος στο σερί τριών νικών του Προμηθέα.
Η πρώτη φάση του αγώνα ανήκε στους γηπεδούχους με μακρινό σουτ του Αλέξη Ρόκκου που πέρασε πάνω από το δοκάρι στο 19΄. Στο επόμενο λεπτό ο Παπακωστόπουλος έκλεψε τη μπάλα από τον Κωνσταντίνου και έπιασε αμέσως το σουτ που κατέληξε εύκολα στα χέρια του Κλιάφα. Στο 23΄ του σουτ του Λευτέρη Καλοκαίρη από το ύψος της περιοχής πέρασε άουτ και στο 28΄ ο Μπούζας βρήκε τον Καλοκαίρη στη γραμμή της περιοχής και ο νεαρός μεσοεπιθετικός με σουτ έστειλε τη μπάλα πάνω από το δοκάρι. Στο 35΄ το σουτ του Μπούζα πέρασε άουτ. Η σημαντικότερη ευκαιρία του πρώτου ημιχρόνου έγινε από τους φιλοξενούμενους με τον Κλιάφα να διώχνει εντυπωσιακά σε κόρνερ το φάουλ του Αλμπάνη στο 41΄. 
Στο 55΄ ο Αχελώος έχασε μεγάλη ευκαιρία μετά από φάση διαρκείας, όπου η μπάλα κατέληξε στο Βαγενά που με σουτ την έστειλε στο δεξί κάθετο δοκάρι. Στο 56΄ η αριθμητική ισορροπία άλλαξε με τον Καλαβρουζιώτη να δέχεται την κόκκινη κάρτα από το διαιτητή Καραβασίλη. Το μακρινό σουτ του Ρόκκου στο 60΄ πέρασε άουτ και ένα λεπτό αργότερα ο Κλιάφας απέκρουσε το σουτ του Αλμπάνη μέσα από την περιοχή. Στο 62΄ ο Καλοκαίρης ανατράπηκε από το Γρηγόρη Κυρίτση μέσα στην περιοχή και ο Καραβασίλης υπέδειξε το πέναλτι. Την εκτέλεση ανέλαβε ο Στάθης Ζαλοκώστας, που νίκησε το Γκασούκα και άνοιξε το σκορ. Στο επόμενο λεπτό και πάλι ο Βασίλης Κλιάφας έδιωξε σε κόρνερ το φάουλ του Καλαβριζιώτη. Στο 74΄ ο Μπούζας με ατομική προσπάθεια και σουτ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα του Προμηθέα κάνοντας το 2 - 0. Το τελικό 3 - 0 διαμορφώθηκε στο 78΄ μετά από πάσα του Στάθη Ζαλοκώστα στον Κώστα Ταμπάκη που με κοντινό σουτ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα. Η τελευταία αξιόλογη φάση του αγώνα έγινε στο 87΄ όταν ο Ζαλοκώστας έβγαλε παράλληλη σέντρα, όμως ο Καλοκαίρης δεν πρόλαβε τη μπάλα και έχασε την ευκαιρία.
ΑΧΕΛΩΟΣ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟΥ (Χρήστος Βασιλείου): Κλιάφας, Ρόκκος, Φούντας, Ξανθόπουλος, Κωνσταντίνου, Βαγενάς, Αλεξάκης (53΄ Ζαλοκώστας Ευστ.), Μπούζας (83΄ Σαγανάς), Τζαμαλής, Καλοκαίρης, Μαντζάνας (72΄ Ταμπάκης).
ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΓΑΒΡΟΛΙΜΝΗΣ (Ανδρέας Καλαβριζιώτης): Γκασούκας, Μπαλαμπάνης, Κυρίτσης (69΄ Ταμπάκης Ν.), Δημητρόπουλος, Μυλωνάς, Καραπαππάς (65΄ Κοσσόβας), Καλαβρουζιώτης, Αλμπάνης, Καλαβριζιώτης, Γιαβρούτας, Παπακωστόπουλος.

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ. Η Σήτα (φανάρι) και το ψυγείο πάγου.

Eίναι πολλά τα ταπεινά αλλά τόσο απαραίτητα, σκεύη και εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν σε παλιότερες εποχές και εξυπηρέτησαν τα νοικοκυριά, και που θα καταπιαστώ μ’ αυτά σε συνέχειες μ’ ένα-ένα όπως θα τα θυμάμαι, έτσι για να χαστουκίζω τις ώρες του συνταξιούχου τις ατέλειωτες, να τα ξαναθυμηθούν οι παλιότεροι, και  να τα μάθουνε και οι νέοι, που δεν τα γνώρισαν ποτέ. Και θα τα περιγράψω όσο γίνεται καλύτερα και με όσες λεπτομέρειες θυμάμαι, κι αν σας φανούν κάποια στιγμή ετούτα όλα βαρετά, δεν τρέχει τίποτα,  τραβάτε σ’ άλλο μαγαζί να σας κεράσει μίζερη καθημερινότητα. Όσοι όμως θέλουν ακόμα να θυμούνται, κι’ όσοι είναι λιγάκι περίεργοι. Περάστε είστε ευπρόσδεκτοι. Αυτά έγραψα σε προηγούμενο άρθρο, ξεκινώντας την ενότητα «ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ». Το διάβασε ο Μανώλης, φίλος και γείτονας "στας εξοχάς" κι ομοτσιπουροπότης, και ζήτησε να γράψω και για άλλα, όπως το φανάρι και το ψυγείο πάγου. Δε μπορώ να του χαλάσω χατίρι, γιατί έχει κι ωραίο τσίπουρο. Και προχωράω.
Οι άνθρωποι όχι πριν και πολλά χρόνια στη παιδική μας εποχή, είχαν πρόβλημα με τη διατήρηση των τροφίμων. Έτσι για να διατηρηθούν και να παραμείνουν περισσότερο χρόνο, έπρεπε να είναι σε μέρος σίγουρο και προστατευμένο απ’ τα έντομα και τα διάφορα «ζουζούνια» και σε μέρος όσο το δυνατόν πιο δροσερό.
Και δύο τέτοια μέρη, πολύτιμα και απαραίτητα σε κάθε σπίτι εκείνη την εποχή ήταν: Η σήτα η το λεγόμενο αλλιώς φανάρι, και αργότερα το απαραίτητο σε κάθε σπίτι ψυγείο πάγου.
Το «φανάρι»  Ήταν ένα τετράγωνο κατασκεύασμα, σαν ένα μεγάλο λαδοφάναρο εκείνης της εποχής, φτιαγμένο με μεταλλικό ελαφρό σκελετό (τσίγκινο) που γύρω - γύρω καλυπτόταν από σήτα. Μπροστά είχε πόρτα και μέσα δύο ράφια για να ακουμπούν τα διάφορα τρόφιμα. 
Το κρεμούσαν σε κάποιο δροσερό μέρος του σπιτιού, στο πιο δροσερό που υπήρχε και συνήθως καλά αεριζόμενο, φροντίζοντας πάντα να μην έχουν πρόσβαση οι γάτες, οι οποίες συχνά προσπαθούσαν να το φτάσουν.
Αργότερα, εκεί  στα τα μέσα της δεκαετίας του ’60 έκαναν την εμφάνισή τους στα νοικοκυριά, τα πρώτα ψυγεία πάγου, που γνώρισαν μεγάλες δόξες και τιμές σε κάθε σπίτι.
Αυτό ήταν ένα ξύλινο ορθογώνιο κουτί, επενδυμένο εσωτερικά με τσίγκο. Είχε δύο πόρτες, μια πάνω και μια μπροστά, και στηριζόταν σε τέσσερα πόδια. 
Το πάνω μέρος άνοιγε και είχε μια σιδερένια μικρή δεξαμενή με καπάκι από πάνω, που κατέληγε εξωτερικά σε μια κάνουλα. Εκεί σ’ αυτή τη δεξαμενή, ρίχνανε το νερό με τη ποτίστρα για να παγώνει και έτσι είχαν πάντα κρύο νερό. 
Λίγο πιο μπροστά απ’ τη δεξαμενή έμπαινε ο πάγος, τυλιγμένος με μια «λινάτσα» για να λιώνει όσο το δυνατόν αργότερα.
Στο κάτω μέρος, ανοίγοντας τη μπροστινή πόρτα, υπήρχαν ράφια όπου τοποθετούσαν τα τρόφιμα και τα ποτά. Τα νερά που έτρεχαν προς τα κάτω, έψυχαν τις επιφάνειες (από τσίγκο) του ψυγείου κι έτσι διατηρούνταν κρύα τα φαγητά.
Κάτω - κάτω υπήρχε ο συλλέκτης των νερών, ένα συρτάρι ας πούμε, όπου έτρεχαν τα νερά από τον πάγο που έλιωνε και οι νοικοκυρές το άδειαζαν όταν γέμιζε, για να μη πλημμυρίσει όλο το σπίτι. 
Κάθε μέρα κατά τις έντεκα το πρωί, έρχονταν ο πάγος. Το παγοπώλη έκανε τότε στο Αγγελόκαστρο ο Μπάκιας ο Αλιάγας. Έφερνε με την πράσινη τρίκυκλη μηχανή του τον πάγο απ’ το Αγρίνιο, και τον έβανε σ’ ένα μεγάλο ξύλινο κουτί, εκεί στον κορμό απ’ το πλάτανο του Φωστήρα, στο κέντρο του χωριού.
Στη σειρά όλοι εκείνη την ώρα, έδιναν τη παραγγελία. Ένα τέταρτο ή μισή κολώνα, που έκοβε ο Μπάκιας με ένα πριόνι, κι ένα σιδερένιο μυτερό εργαλείο. Κι εμείς τα παιδιά τρέχαμε να βουτήξουν κάποιο κομμάτι που έφευγε από το κόψιμο, και ουρλιάζανε οι μανάδες.
-Κωστάκιιιιι. Θα φας τσ’ χρουνιάς άμα σε ξαναπιάσνε τα λαιμά ς!
Ο πάγος μεταφέρονταν μ’ ένα μικρό σακί στο σπίτι, να τοποθετηθεί μες τη λινάτσα, στο πάνω μέρος του ξύλινου ψυγείου.
Το πιο σημαντικό όμως που θυμάμαι απ’ αυτή την ιστορία, είναι το φινάλε αυτής της εποχής, που είχε την εξής κατάληξη.
-ΜπαρπαΜπάκια είπε η βάβο μη μας ξαναφέρεις πάγο.
Πήραμε ψυγείο ελεχτρικό!! 
Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός.

Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2014

ΡΕ ΛΕΣ ΝΑ ΗΡΘΕ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ;

Ένα ευρύ πρόγραμμα συντηρήσεων του επαρχιακού οδικού δικτύου, ξεκινά άμεσα από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας, ώστε να συντηρηθούν δρόμοι, οι οποίοι επί δεκαετίες παρέμεναν ασυντήρητοι.
Οι συμβάσεις έργων που υπεγράφησαν, αφορούν συντηρήσεις του επαρχιακού οδικού δικτύου με την κατασκευή ασφαλτικών ταπήτων, αντιμετώπιση κατολισθήσεων και κατασκευή προστατευτικών έργων. (Μικροκατασκευές με σκυρόδεμα, καθαρισμοί και διάνοιξη τάφρων. Επίσης διαγράμμιση επαρχιακού δικτύου, στηθαία ασφαλείας και πινακίδες πληροφοριακές και κινδύνου).                                                 
Στο νούμερο 5 απ’ τις 8 συνολικά συμβάσεις, βρίσκουμε το εξής:                                                                     
5). Συντήρηση του Επαρχιακού Οδικού Τμήματος: Σταμνά – Αγγελόκαστρο – Κλεισορέμματα, προϋπολογισμού 200.000 ευρώ.
Μακάρι, τι να πω! Από τον υπολογιστή, στου Παντοκράτορα τ’ αυτί.
Καστρινός.                                  

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Η ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.


Πες μου ρε πατριώτη σε παρακαλώ ποιος τελικά έχει δίκιο;
Σε ποιόν σωτήρα να αποθέσουμε τις ελπίδες μας; Πότε θα αποδειχτεί ποιος είναι ο αλάνθαστος δρόμος και η σωστή επιλογή; Ποια εκδίκηση θέλει να πάρει σ’ αυτό το τόπο η πόρνη η ιστορία; Γιατί δεν μπορούν οι «άρχοντες μας» να βρουν μια κοινή γραμμή, να την ακολουθήσουν μέχρι να περάσουμε σώοι και ασφαλείς από τις συμπληγάδες πέτρες που γελάνε με την σκέψη, και την αντοχή μας; Τόσο δύσκολο είναι για μια έστω φορά να συγχρονίσουν τα ρολόγια;
Πόσο δίκιο έχει αυτή η έρμη η Ιστορία! Πόσο ίδια κι απαράλλακτα επαναλαμβάνεται και ξεζουμίζει την εθνική μας περηφάνια! Ένα τσούρμο σειρήνων σ’ αυτό το τόπο εσαεί, χωρίς να μπορείς να ξεχωρίσεις ποιες είναι οι σωστές και ποιες οι κάλπικες.
Να ακολουθήσουμε μέχρι τέλους την οδό των μνημονίων! Θα ανασάνουμε ποτέ ή θα χαθούμε; Να τα αυτοκαταργήσουμε κι ας βγούμε απ’ το ευρώ! Θα ανασάνουμε ποτέ ή θα χαθούμε; Ποιος θα μας πει ποια επιλογή έχει το μικρότερο ρίσκο; Διότι αυτό θέλουμε! Από κάπου ένα σωσίβιο, μία ελπίδα σιγουριάς ότι ο πνιγμός δεν θα επέλθει! Τι πρόστυχη ιστορία είναι αυτή που θέλει συνέχεια σ’ αυτό το τόπο να επαναλαμβάνεται και κάθε τόσο να επιβεβαιώνει την ύπαρξή της; Μήπως νιώθει ότι δεν την έχουμε εμπεδώσει; Ότι δεν έχουμε σκύψει επάνω της για να βλέπουμε και να μαθαίνουμε από τα χάλια μας;Αλλά ποιος να διαβάσει και να μελετήσει; Ποιος διαβάζει σήμερα; Και μάλιστα Ιστορία!
Κι έτσι ζούμε και ξαναζούμε ιστορικές στιγμές απείρου κάλλους! Πόσες φορές τα κόμματα, δεν σέρνονταν σε τσακωμούς και κομματικούς εγωισμούς σε εποχές κρίσιμες για τη χώρα! Και τώρα έχουμε πάλι μια από τα ίδια. Όλοι έχουν δίκιο και όλοι άδικο.
Tο θέμα όμως είναι τι κάνουμε τώρα; Αυτό ενδιαφέρει τους πάντες και τα πάντα. Διότι αυτή τη στιγμή πολλά τα σούρτα-φέρτα. Με μια παραπληροφόρηση να επικρατεί χωρίς να μπορείς να την ακολουθήσεις. Πώς να την ακολουθήσεις εξάλλου; Δεν πρέπει να κάνεις τίποτα άλλο όλη την ημέρα παρά να παρακολουθείς τα δρώμενα διότι κάθε ώρα και στιγμή ανατρέπονται και εκφράζουν αναπάντεχες εκπλήξεις εν μέσω κατακλυσμού δηλώσεων, εσωτερικού και εξωτερικού τύπου.
Και εσύ ένας ανήμπορος πλην έντιμος πολίτης, να λιώνεις στη γωνιά σου περιμένοντας μπας και σε σκεφτεί κανένας και βάλει κάτι στο απλωμένο σου το χέρι.
Βλέπεις για άλλη μια φορά να επαναλαμβάνεται η ίδια ιστορία, μάταια περιμένοντας να έρθει από κάπου σωτηρία.
Τι λέω εγώ! Ν’ αφήσουμε εκείνο το ελπίζω και δεν ελπίζω. Να αποφασίσουμε εμείς να βάλουμε σε σωστό δρόμο αυτούς που υποτίθεται ότι έπρεπε να το κάνουν! Αυτή τη στιγμή, που όπως πάντα οι άρχοντες δεν μπορούν να συνεννοηθούν, πρέπει εμείς επιτακτικά να τους το επιβάλουμε. Αυτός και μόνο αυτός νομίζω εγώ πως είναι ο δρόμος ο σωστός.
Τώρα το πώς θα γίνει αυτό; Κοντά είναι οι εκλογές. Ας κάνει ο καθένας το κουμάντο του.
Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός.

Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2014

ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελ/τρου. ΦΛΟΓΑ ΓΕΙΤΟΝΙΚΗ ΤΟΝ ΕΚΑΨΕ.

Σίγουρα, η φίλαθλη υπερηφάνεια πληγώνεται όταν χάνεις από μία νεοφώτιστη ομάδα όπως η γειτονική ΦΛΟΓΑ της Παλαιομάνινας, που πρίν 5-6 χρόνια δεν την ήξερε ούτε ο κεντρικός Καφετζής του χωριού. Άλλο πράγμα, όμως, η στενοχώρια και άλλο η απαξίωση. Τα πράγματα αλλάζουν και τα γεγονότα πρέπει να προσεγγίζονται πλέον στην πραγματική τους διάσταση.
Η ομάδα του ΑΧΕΛΩΟΥ, έχει μια ισορροπημένη εικόνα στο γήπεδο, με εμφανή αγωνιστική διάθεση. Αυτή είναι η φετινή ομάδα, και με τη σκληρή δουλειά, προσπαθεί να σώσει τη παρτίδα σε κάθε παιχνίδι.
Η Παλαιομάνινα επένδυσε χρήμα για να πρωταγωνιστήσει στην κατηγορία. Απέκτησε παίκτες την αφρόκρεμα σχεδόν του νομού. Και για μία τέτοια ομάδα, δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο από ένα γρήγορο γκολ διότι της προσφέρει τη δυνατότητα να παίξουν ‘το ποδόσφαιρο που ξέρουν’ οι ακριβοπληρωμένοι παίχτες της χωρίς να αγχωθούν για το δημιουργικό κομμάτι.
Η ομάδα του ΑΧΕΛΩΟΥ - αυτή που είναι - παλεύει μέχρι το 90 λεπτό και προσπαθεί να ανατρέψει το κάθε αρνητικό αποτέλεσμα. Δε μπορεί κανένας να την κατηγορήσει για απάθεια ή μειωμένη απόδοση. Κι αν οι ποδοσφαιριστές κοιτάζουν τον κάθε αντίπαλο μέσα στα μάτια, τότε κανένας δε μπορεί να τους κατηγορήσει, ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Όσο υπάρχει υγιής νοοτροπία, και διαρκής προσπάθεια για βελτίωση,  θα συνεχίζει να υπάρχει στήριξη...            Καστρινός. 
Το αθλητικό site του νομού olatagoal έγραψε για το παιχνίδι.
Με δύο γκολ του Τζουλιάνο Μούτσα η Φλόγα Παλαιομάνινας κέρδισε με 2 - 0 τον Αχελώο Αγγελοκάστρου στο παιχνίδι που έγινε στο γήπεδο του Δοκιμίου. Οι γηπεδούχοι προηγήθηκαν νωρίς στο παιχνίδι και στο δεύτερο ημίχρονο το "καθάρισαν" και είχαν ευκαιρίες για μεγαλύτερο σκορ.
Η πρώτη φάση του αγώνα έγινε στο 7ο λεπτό όταν ο Καρύμπας έβγαλε τη σέντρα από δεξιά και ο Παπαδόπουλος από κοντά δεν έπιασε καλά την προβολή με τη μπάλα να καταλήγει ελάχιστα άουτ. Στο 9΄ ο Καρύμπας εκτέλεσε το κόρνερ, ο Κλιάφας δεν κατάφερε να διώξει και ο Τζουλιάνο με κοντινή προβολή έκανε το 1 - 0. Στο 27΄ ο Παπαδόπουλος έβγαλε τη σέντρα από αριστερά, ο Ξευγένης από κοντά έπιασε την κεφαλιά που έδιωξε ο Κλιάφας εντυπωσιακά και στη συνέχεια απομάκρυνε ο Μπούζας. Οι φιλοξενούμενοι προσπάθησαν να απειλήσουν στο 36΄, όμως ο Ρόκκος απέκρουσε εύκολα την εκτέλεση φάουλ του Αλεξάκη. 
Στο 53΄ Καρύμπας και Νούλας συνδυάστηκαν με το δεύτερο να βγάζει τη σέντρα και τον Κοκκαλη να μη βρίσκει καλά τη μπάλα που κατέληξε άουτ. Στο 59΄ ο Ξευγένης με τακουνάκι έβγαλε στον Τραγουλιά που έκανε τη σέντρα από δεξιά, ο Κλιάφας έδιωξε τη μπάλα, όμως ο Τζουλιάνο πριν σκάσει στο έδαφος με κεφαλιά ψαράκι έκανε το 2 - 0. Στο 68΄ ο Κόκκαλης μετά τη σέντρα του Τραγουλιά από δεξιά έπιασε την κεφαλιά, όμως η μπάλα πέρασε πάνω από το δοκάρι. Στο 71΄ ο Ταμπάκης έπιασε το σουτ που κόντραρε, ο Σερμετντζέλης πρόλαβε τη μπάλα και έπιασε το πλασέ, όμως ο Ρόκκος έκλεισε σωστά τη γωνία και έδιωξε σε κόρνερ. Στο 72΄ ο Καρύμπας ξεκίνησε την αντεπίθεση, βρήκε τον Ξευγένη που μπήκε στην περιοχή, άνοιξε όμως δυνατά στον Κόκκαλη που πρόλαβε ελάχιστα τη μπάλα που πέρασε άουτ και στο 77΄ σε παρόμοια φάση ο Ξευγένης άνοιξε σωστά στον Κόκκαλη, που έκανε το πλασέ με τη μπάλα να περνάει άουτ.
ΦΛΟΓΑ ΠΑΛΑΙΟΜΑΝΙΝΑΣ (Νίκος Μιμηγιάννης): Ρόκκος, Τραγουλιάς, Καλοκαίρης, Ζαχαράκης, Κουρσάρης, Καντάνης, Τζουλιάνο Μούτσα, Νούλας, Ξευγένης (78΄ Κοκκώνης Σπ.), Καρύμπας (86΄ Καρτσακλής), Παπαδόπουλος (46΄ Κόκκαλης).
ΑΧΕΛΩΟΣ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟΥ (Χρήστος Βασιλείου): Κλιάφας, Ρόκκος, Φούντας, Μπούζας, Κωνσταντίνου (70΄ Σερμεντζέλης), Βαγενάς, Αλεξάκης, Ταμπάκης (78΄ Φάτσαλης), Αριστόπουλος (63΄ Μαντζάνας), Καλοκαίρης, Τζαμαλής.