Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

ΑΧΕΛΩΟΣ - ΔΟΚΙΜΙ. ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ ΣΤΟ ΚΑΜΠΟ.

Η πορεία του ΑΧΕΛΩΟΥ Αγγελοκάστρου στην αρχή του φετινού πρωταθλήματος μοιάζει μ’ ένα πιτσιρικά που θέλει, σαν τρελός, να ολοκληρώσει τη σχέση του με κάποια κοπέλα, και που όμως την «κατάλληλη στιγμή» που πρέπει να κάνει το «κρίσιμο βήμα» στο τέλος  αποτυγχάνει. Κι εκεί που λες ότι η ομάδα «δόξα το Θεό» πήρε μπροστά, πέφτεις και πάλι στο «Παναγία βόηθα». (Δεύτερη ισοπαλία μέσα στην έδρα σου με ομάδες του ίδιου μ’ εσένα διαμετρήματος, δεν είναι και το ότι καλλίτερο). Επειδή όμως η βαθμολογία είναι απλά μαθηματικά και τα νούμερα μέχρι στιγμής - για τη σωτηρία βέβαια πάντα - δεν είναι τελείως απογοητευτικά, αρκεί να πατήσει η ομάδα πιο γερά στα πόδια της. Ολόκληρο το αγωνιστικό τμήμα οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες του, πριν αντικρίσει την άλλη όψη τη σκοτεινή του φεγγαριού Οι δυνατότητες υπάρχουν. Και το καλύτερο είναι εφικτό, αρκεί  οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές να το πιστέψουνε.
Καστρινός.
ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΟΠΩΣ ΤΟ ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΤΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΑΓΡΙΝΙΩΤΙΚΟ SITE http://www.olatagoal.gr/
Σε ένα συγκλονιστικό σε εξέλιξη παιχνίδι Αχελώος Αγγελοκάστρου και Απόλλων Δοκιμίου αναδείχτηκαν ισόπαλοι με σκορ 2 - 2. Το παιχνίδι δεν είχε πάρα πολλές φάσεις, όμως υπήρχαν κλασικές ευκαιρίες και τέσσερα γκολ. Η ομάδα του Χρήστου Βασιλείου προηγήθηκε με 2 - 0 στο ημίωρο, όμως οι φιλοξενούμενοι ισοφάρισαν στην επανάληψη, πίεσαν παίζοντας με παίκτη παραπάνω, χωρίς να καταφέρουν τελικά να πάρουν το "τρίποντο".
Οι γηπεδούχοι άνοιξαν το σκορ στο 5ο λεπτό όταν μετά από απομάκρυνση των αμυντικών του Δοκιμίου η μπάλα κατέληξε στο Τζαμαλή που με σουτ έξω από την περιοχή έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα του Σίμου. Η ομάδα του Πάνου Τούρκα προσπάθησε να αντιδράσει και έχασε μεγάλη ευκαιρία στο 28΄ με κοντινό σουτ του Αφαλωνιάτη που έφυγε άουτ. Στο 30΄ ο Αχελώος κέρδισε φάουλ λίγο μπροστά από το κέντρο και ο Μπούζας εκτέλεσε αιφνιδιάζοντας το Σίμο κάνοντας το 2 - 0. Όμως οι γηπεδούχοι δεν κατάφεραν να πάνε με προβάδισμα ασφαλείας στα αποδυτήρια, καθώς στο 37΄ ο Φώτης Κορομηλάς εκτέλεσε κόρνερ, ο Χρήστος Κορομηλάς έπιασε την κεφαλιά που απομάκρυνε λίγο πριν τη γραμμή ο Αριστόπουλος και ο Γιαννακάς με πλασέ από κοντά έκανε το 2 - 1.
Οι παίκτες του Απόλλωνα μπήκαν αποφασισμένοι να ισοφαρίσουν, αρχικά έχασαν ευκαιρίες με Γιαννακά και Χρήστο Κορομηλά και στο 54΄ ο Αφαλωνιάτης κέρδισε πέναλτι σε ανατροπή του από τον Κλιάφα, με τον έμπειρο γκολκίπερ να δέχεται και την κόκκινη κάρτα.Ο Φώτης Κορομηλάς που ανέλαβε την εκτέλεση νίκησε τον Τσιλίκα και έκανε το 2 - 2. Στη συνέχεια οι παίκτες του Αγγελοκάστρου έκλεισαν χώρους, έπαιξαν αμυντικά για να κρατήσουν το αποτέλεσμα και κατάφεραν να κρατήσουν τους φιλοξενούμενους μακρυά από την εστία τους. Ο Απόλλωνας πίεζε και διαμαρτύρεται για μια υπόδειξη οφσάιντ προς το τέλος της αναμέτρησης.

Το τελικό 2 - 2 άφησε πικρή γεύση και στις δύο ομάδες, με τον Αχελώο λόγω του ότι δε μπόρεσε να κρατήσει το σημαντικό προβάδισμα και τους φιλοξενούμενους γιατί δεν κατάφεραν σε μεγάλο διάστημα με παίκτη περισσότερο να πετύχουν την ολική ανατροπή.
ΑΧΕΛΩΟΣ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟΥ (Χρήστος Βασιλείου): Κλιάφας, Ρόκκος (50΄ Καραλής Βαγγ.), Μπούζας, Μπέτσικας, Ξανθόπουλος, Βαγενάς, Τζαμαλής, Ταμπάκης, Αριστόπουλος, Καλοκαίρης (50΄ Φούντας), Φάτσαλης (54΄ Τσιλίκας).
ΑΠΟΛΛΩΝ ΔΟΚΙΜΙΟΥ (Πάνος Τούρκας): Σίμος, Τσακανίκας Ιωαν., Νταλαπέρας Ν., Αθανασίου Αλ., Νταλαπέρας Ηλ., Βαμβακάς, Κορομηλάς Χρ. (80΄ Τσακανίκας Ν.), Κορομηλάς Φ., Γιαnνακάς (70΄ λ.τ. Γεωργοσούλης), Αφαλωνιάτης (75΄ Σπυριλιώτης), Αθανασίου Ν.

ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ.

Η προηγούμενη εγγραφή - τεκμηριωμένη πρόταση ακριβώς σ’ αυτό εδώ το χώρο, για την σύνδεση του Αγρινίου με την Ιόνια οδό απ’ τον κόμβο του Αγγελοκάστρου είναι ένα θέμα που αφορά ολόκληρη τη μικρή κοινωνία του χωριού, για πολλούς και διαφόρους λόγους. Το διάβασαν πολλοί, είδα τους δείχτες. Καμία αντίδραση όμως από πουθενά, κανένα σχόλιο, σε ένα θέμα που λογικά θα έπρεπε να ενδιαφέρει όλους.
Δεν γίνεται έτσι Πατριώτη τίποτα. Αν δεν αλλάξουν οι νοοτροπίες της κοινωνίας, δεν πρόκειται ν’ αλλάξει τίποτα. Τα προβλήματα δεν λύνονται με το να προτείνεις κάτι σαν άτομο, κι ας έχεις πρόθεση και δίκιο «Αγίου». Δεν πρόκειται ποτέ ν’ αλλάξει τίποτα εάν οι πολίτες δεν σηκωθούν απ’ τις καρέκλες τους να διεκδικήσουν. Δεν ξέρω υπνωτικό μας ρίχνουνε κι είμαστε όλοι κλεισμένοι στο «καβούκι μας». Σ’ αυτές τις συνθήκες ότι και να προτείνεις στο τέλος πάλι μια σκέτη απογοήτευση θα νοιώσεις. Ετούτη η κρίση η πρωτόγνωρη έκανε τους περισσότερους να έχουν παραιτηθεί, να κάθονται στη γωνία και να περιμένουν.
Και δεν κατηγορώ κανέναν. Εξ άλλου η κριτική στη χώρα μας το τελευταίο καιρό έχει γίνει άθλημα. Ο ένας κριτικάρει και καταγγέλλει τον άλλον. Πολλές φορές μάλιστα αυτοί που καταγγέλλουν και κριτικάρουν το κάνουν για να κρύψουν όποια προσωπική ευθύνη τους αναλογεί. Κάτι σα να λέμε «εγώ είμαι ο εντάξει, και όλοι εσείς οι άλλοι οι υπαίτιοι».  Δεν είναι έτσι όμως. Τα πράγματα αλλάξανε και δεν μπορεί κανένας πια να παίζει την «κολοκυθιά». Η κριτική πρέπει να συνοδεύεται και από προτάσεις. Και από προτάσεις μάλιστα συγκεκριμένες και όχι άλλες πια γενικολογίες και αφορισμούς. Νισάφι πια απ’ αυτά. Χορτάσαμε.
Αν μέσα σ’ αυτή τη κρίση που όλο και βαθαίνει, Αν δεν καταλάβουμε γιατί γίνονται τα όσα γίνονται γύρω μας, και αν δεν συνειδητοποιήσουμε ότι όλοι θα πρέπει να διεκδικούμε και να έχουμε λόγο, ακόμα και στο παραμικρό και τοπικό, το έχουμε χάσει το παιχνίδι.
Αυτή είναι η πικρή αλήθεια, και όλα τ’ άλλα είναι να με συγχωρείτε «μπούρδες»
Μπούτιβας Κώστας - Καστρινός.

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΨΑΧΝΕΤΕ; ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΗ.

Η Ιόνια Οδός είναι γεγονός ότι κατασκευάζεται. Στα Ιωάννινα θα συναντά την Εγνατία Οδό πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούμε σε λίγο χρόνο να φτάσουμε με ασφάλεια  στην Βόρεια Ελλάδα και την μακρινή μας Θεσσαλονίκη.Tμήμα της Ιόνιας Οδού  αποτελεί και η ευρεία παράκαμψη του Αγρινίου. Η παράκαμψη σύμφωνα με τα επίσημα σχέδια  έχει 5 κόμβους .
1ος   κόμβος Χαλίκι Αιτωλικού
2ος  κόμβος Αγ.Ηλίας όπου κατασκευάστηκε  δρόμος με σήραγγα που συνδέει την Ιόνια Οδό  με τον Αστακό και το εμπορικό  λιμάνι ” Πλατυγιάλι”
3ος  κόμβος Αγγελοκάστρου
4ος  κόμβος Ρίγανης
5ος  κόμβος Κουβαρά
Το πρόβλημα: Δεν έχει προβλεφθεί κάθετος άξονας σύνδεσης της μεγαλύτερης πόλης του Νομού μας (Αγρίνιο) με την Ιόνια Οδό.
Με αποτέλεσμα   τα οχήματα  που θα κινούνται από το Αγρίνιο προς  Αθήνα θα πρέπει να φτάσουν έως το  Κεφαλόβρυσο μέσα από το στενό φαράγγι της Κλεισούρας και έπειτα  να εισέλθουν στον κόμβο Χαλικιού, με λίγα λόγια θα διανύουμε  έναν ολόκληρο γύρο σε ένα δρόμο που δεν φημίζεται για την ασφάλεια του και που ποτέ δεν θα μπορέσει να γίνει κλειστός αυτοκινητόδρομος αφού διέρχεται μέσα από οικισμούς.
Επίσης τα οχήματα τα  που θα κινούνται από Αγρίνιο προς Ιωάννινα θα πρέπει να φτάσουν ως τον κόμβο Κουβαρά κάνοντας άσκοπα χιλιόμετρα στην παλαιά εθνική οδό και περνώντας από τα χωριά Νεάπολη, Στράτο, Κυψέλη  κλπ. άλλη μια ταλαιπωρία σε ένα δρόμο που διέρχεται μέσα από πυκνό κατοικημένους οικισμούς,  όπου τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει αρκετά θανατηφόρα ατυχήματα.
Επιπλέον  θα πρέπει να αναφερθεί ότι για να φτάσουν εμπορεύματα από την πόλη του Αγρινίου στο εμπορικό λιμάνι του Αστακού πάλι θα πρέπει να γίνεται αυτή η ταλαιπωρία του γύρου προκειμένου  να μπορέσουν τα οχήματα  να  φτάσουν ως τον κόμβο του Αγ. Ηλία που συνδέει την Ιόνια Οδό με το Πλατυγιάλι.
Τέλος οχήματα που θα θέλουν να κινηθούν προς τα  πανέμορφα παραθαλάσσια μέρη Αστακός, Μύτικας, Πάλαιρος (Παρά Ιόνια )πάλι θα πρέπει να μπουν σε αυτήν την διαδικασία προκειμένου να προσεγγίσουν  τον κόμβο  Αγ. Ηλία.
Λύση:Κάθετος άξονας σύνδεσης της πόλης του Αγρινίου με το κόμβο Αγγελοκάστρου.
Γιατί στον κόμβο Αγγελοκάστρου ;
1) Γιατί το Αγγελόκαστρο και ο κόμβος του στην Ιόνια Οδό είναι το Πλησιέστερο σημείο στο Αγρίνιο.Γεωγραφικά η απόσταση από το Αγρίνιο μέχρι και το Αγγελόκαστρο με μια νοητή γραμμή που θα διασχίζει τον κάμπο δίπλα από την λίμνη Λυσιμαχεία και θα φτάνει ως την είσοδο του Αγγελοκάστρου  δεν είναι ούτε δέκα χιλιόμετρα.
2)Είναι το μοναδικό σημείο που μπορεί να κατασκευαστεί κλειστός δρόμος χωρίς στροφές διότι στην ουσία διασχίζει τον κάμπο, πρόκειται   για νέα χάραξη κι όχι για τον παλιό και επικίνδυνο δρόμο  από Δοκίμι -> Πλάτανο ->Καλύβια->Αγγελόκαστρο  κτλ.Στο κομμάτι του δρόμου από Αγγελόκαστρο έως και κόμβο της Ιόνιας Οδού δηλαδή κατεύθυνση προς Σταμνά είναι πολύ εύκολο να γίνουν παρεμβάσεις και να καταργηθούν οι υπάρχουσες στροφές.Επισημαίνεται ότι στο τμήμα αυτό υπάρχουν Δημοσιές εκτάσεις και δεν θα χρειασθούν πρόσθετες απαλλοτριώσεις. Ο χρόνος που θα χρειάζεται κάποιος για να βρεθεί στην Ιόνια οδό από το Αγρίνιο θα είναι 5 λεπτά.
3)Με την είσοδο στην Ιόνια μέσω του κόμβου Αγγελοκάστρου οι οδηγοί  θα βρίσκονται πάρα πολύ κοντά στον κόμβο του Αγ.Ηλια δηλαδή θα μπορούν εύκολα να έχουν  πρόσβαση στον Αστακό και το εμπορικό λιμάνι  Πλατυγιάλι.

4)Τα οχήματα Θα βρίσκονται στο μέσο της παράκαμψης τουΑγρινίου και Θα μπορούν να κατευθυνθούν είτε προς Ιωάννινα  είτε προς Αθήνα είτε προς Αστακό εξοικονομώντας πολύ χρόνο και αρκετή ενέργεια.
5)Σε ένα μεγάλο τμήμα ο νέος  δρόμος θα πέφτει πάνω  στην επαρχιακή Οδό  « Χάνι Μπάγια – Αγγελόκαστρο»  η οποία έχει ήδη απαλλοτριώσεις δεξιά και αριστερά του υπάρχοντος δικτύου , έτσι δεν θα χρειασθούν δαπάνες για νέες απαλλοτριώσεις.
6)  Με την πρόταση αυτή αξιοποιούνται και συνδέονται μεταξύ τους  2 υπάρχοντες κυκλικοί κόμβοι , ένας της πόλης του Αγρινίου και ένας ο κόμβος Αγγελοκάστρου.
Κατά καιρούς έχουν υπάρξει προτάσεις  ο άξονας αυτός να είναι ήδη ο υπάρχον δρόμος από Αγρίνιο προς Καλύβια και να επεκταθεί  ο  δρόμος έως και τον κόμβο Ρίγανης. Το έργο αυτό είναι δαπανηρό γιατί η απόσταση από Καλύβια-Αγ Γεώργιο, Γουριώτισσα , Ρίγανη είναι μεγάλη και το έδαφος με ανωμαλίες, επίσης ο κόμβος Ρίγανης δεν εξυπηρετεί για όλες τις κατευθύνσεις διότι για να κατευθυνθούμε προς  Αθήνα πάλι θα  πρέπει να διέλθουμε αναγκαστικά  από τον κόμβο Αγγελοκάστρου το ίδιο και για να κατευθυνθούμε προς  Αστακό με αποτέλεσμα να διανύουμε  τα διπλά χιλιόμετρα. Σημαντικότερο όμως  εμπόδιο είναι ότι θα χρειαστεί νέα γέφυρα στον ποταμό Αχελώο η οποία κάνει αυτόματα το έργο απαγορευτικά δαπανηρό , την στιγμή μάλιστα που έχει γίνει ήδη μια γέφυρα.
Τέλος επειδή δημοσιευθήκαν κάποιες προτάσεις σχετικά με την σύνδεση του Αγρινίου  στο ύψος της Γουριώτισσας , αναφέρω ότι : Οι κόμβοι της ευρείας παράκαμψής Αγρινίου είναι 5 και είναι συγκεκριμένοι . Είναι ήδη πολλοί και οποιαδήποτε διεκδίκηση για νέο κόμβο θα πέσει στο κενό . Άρα η σύνδεση θα πρέπει να γίνει σε έναν από τους 5 αυτούς κόμβους. 
Ιωάννης Ε. Μήλας. (Αρθρογράφος AGGELOKASTRONEWS.)

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

ΟΙ ΣΥΝΩΜΟΤΕΣ.

Συνωμοσίας το ανάγνωσμα για άλλη μια φορά.                     
Ο «Συριζάρχης» τύπου, Σκουρλέτης σε πρωινή τηλεοπτική εκπομπή ανέφερε ότι υπάρχει δημοσίευμα Κυριακάτικης εφημερίδας, σύμφωνα με το οποίο επιχειρηματίες έφτιαξαν «ταμείο» για να εξαγοράσουν βουλευτές ώστε να γίνει κατορθωτή η εκλογή νέου «άβουλου τελετάρχη» απ’ αυτή τη βουλή.
Όντος στην εφημερίδα Κontranews, που διευθύνει ο Λιάτσος, πρίν κάνα μήνα δημοσιεύτηκαν, χωρίς να έχει αναφερθεί πηγή και παρουσιάζοντας τα ως "αποκλειστικότητα", τα ίδια που είχε δημοσιεύσει και το πολιτικό περιοδικό Unfollow, τον Αύγουστο που είναι παχιές οι μύγες.
Ο «Συριζάρχης» λοιπόν, έβαλε φωτιά στο μπαρούτι, επικαλούμενος το δημοσίευμα της φυλλάδας λέγοντας «Εγώ διάβασα σε μια κυριακάτικη εφημερίδα ότι υπάρχουν κάποιοι φίλοι σας επιχειρηματίες οι οποίοι έχουν βγάλει κουμπαρά υπέρ αυτού του σκοπού. Για να μαζέψουν τους 180. Έτσι διάβασα» 
Κάτσε ρε φίλε συνδικαλισταρά. Εσύ το διάβασες, εγώ όμως τι σου φταίω να βρεθώ πάλι πρωί- πρωί με την τσίμπλα στο μάτι, μ’ ένα καφέ νεροζούμι γιατί τελείωσε κι αυτός, μέσα σε αδυσώπητο σκυλοκαβγά;
Έχετε ξεπεράσει όλοι σας κατά πολύ τα όρια της παράνοιας. Μολύνετε το μυαλό, και επηρεάζετε τον τρόπο συμπεριφοράς των απλών ανθρώπων. Έχετε καταλήξει πλέον όλοι γραφικοί και γελοίοι, έχοντας χάσει κάθε δυνατότητα να προκαλέσετε τον παραμικρό προβληματισμό ή ανησυχία. Είναι η απίστευτη ευκολία με την οποία ο καθένας σας, μπορεί πια να κατασκευάζει μια δικής του έμπνευσης θεωρία συνωμοσίας, και στην ανόητη προσπάθειά σας να αναλύσετε και να ερμηνεύσετε το περιβάλλον που διαμορφώνεται. Περιχαρακωμένοι στα όρια της Αρχομανίας σας οι περισσότεροι, αδυνατείτε  να συνειδητοποιήσετε τη ζωώδη αποβλάκωσή σας.  
Κι από ποικιλία άλλο τίποτα! Και τι δεν έχουμε ακούσει! Συνωμοσία του παγκόσμιου κεφαλαίου, των επιχειρηματικών συμφερόντων, των σιωνιστών, των μονοπωλίων που ρυθμίζουν τα της παγκοσμιοποίησης, των τραπεζών, των εργατικών συνδικάτων και πάει λέγοντας! Κι εκείνο που λείπει βέβαια είναι οι συγκεκριμένες αναφορές και τα αποδεικτικά στοιχεία! Η άποψη περί συνωμοσιών είναι τόσο μα τόσο βολική που ελάχιστοι μπορούν να της αντισταθούν. Όλοι ή τουλάχιστον οι περισσότεροι δείχνουν να συμφωνούν στο απροσδιόριστο και χωρίς συγκεκριμένη ταυτότητα πρόσωπο της συνωμοσίας.
Η πορεία μας ως χώρα όμως εδώ που φτάσαμε, δεν μπορεί να εξαρτάται άλλο από τις αόρατες δυνάμεις του καλού και του κακού που αντιπαλεύουν ποιο θα επικρατήσει. Τη γλύψαμε αρκετά αυτή τη καραμέλα, έλειωσε πια. Οι αντοχές μας εξαντλήθηκαν. Και οι πολιτικοί που επιρρίπτουν καθετί στη διάθεση συνωμοσίας αόρατων εχθρών δεν είναι παρά άτομα ξεκάθαρα ανίκανα να αντιμετωπίσουν λογικά και πρακτικά τα προβλήματα που η «συντεχνία τους» συσσώρευσε και άρα δεν έχουν το παραμικρό δικαίωμα για να ζητάνε την εμπιστοσύνη μας!
Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός.

Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014

ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελ/τρου. ΤΥΜΒΩΡΥΧΟΣ ΣΤΟ ΘΕΡΜΟ.


Σαν τυμβωρύχος έδρασε τη 3η αγωνιστική του πρωταθλήματος ο ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελοκάστρου, και έκλεψε τους 3 βαθμούς μέσα στο ναό του Θέρμιου Απόλλωνα. Και όντος έκλεψε τη νίκη με το πλασέ του Καλοκαίρι στο 38’ η ομάδα του Αγγελοκάστρου, γιατί το αποτέλεσμα μπορεί να ήταν τελείως διαφορετικό αν ο τερματοφύλακας του ΑΧΕΛΩΟΥ δεν απέκρουε το πέναλτι του Παπαστέλιου  στο 65’ και ο Κόκκοτος δεν αστοχούσε στο 92’ προ κενής εστίας. Γι’ αυτό δε χρειάζονται ούτε υπεραισιοδοξίες, ούτε μεγάλα λόγια. Καθρέφτης είναι το χορτάρι. Κανένας δε δικαιούται να φλυαρεί από τώρα. Κι όταν λέμε κανένας, εννοούμε κανένας…
Καστρινός.
Το φίλμ του αγώνα όπως το προβάλει το φιλικό αθλητικό site olatagoal.gr.
14' Κόρνερ Καλοκαίρη πλασέ Ρόκκου άουτ
17' Σουτ Τύμπα έδιωξε σε κόρνερ ο Κλιάφας
38' Γκοοολ 0-1 Λάθος του Κοκώνη Ευ. στο κέντρο ο Καλοκάιρης γίνεται κάτοχος της μπάλας και με εύστοχο πλασέ δίνει το προβάδισμα στην ομάδα του
53' Ο Καλοκαίρης βγαίνει στην αντεπίθεση κάνει το πλασέ που καταλήγει άουτ
57' Ο Στεργίου περνάει δύο παίκτες κάνει το σουτ άουτ
65' Ο Τύμπας ανατράπηκε μέσα στην περιοχή από τον Μπούζα και κερδίζει πέναλτι. Το πεναλτι εκτελεί ο Παπαστέλιος αλλά ο Κλιάφας αποκρούει
69' Σέντρα Κοκώνη Κ. ο Τύμπας κάνει το σουτ πάνω από το οριζόντιο δοκάρι
92' Ο Κοκώνης Κ. κάνει πλασέ από πλάγια η μπάλα φτάνει στον Καρβελά ο οποίος δίνει στον αμαρκάριστο Κόκκοτο Αδ.που βρίσκεται σχεδόν μπροστά από άδειο τέρμα αλλά το σουτ που επιχείρησε κατέληξε να π[εράσει πάνω από το οριζόντιο δοκάρι άουτ
Νέος Θέρμιος Απόλλων (Γιώργος Γιάκος - Αλέξανδρος Κοντός): Κούντρας, Κοκώνης Κ., Στεργίου (86' Κοντός), Ράπτης, Μπέσσας (19' Κόκκοτος Ν.), Κοκώνης Ευ. (70' Ψηφής), Τύμπας, Παπαστέλιος, Μερσιώτης, Κόκκοτος Αδ., Καρβελάς

Αχελώος Αγγελοκάστρου (Χρήστος Βασιλείου): Κλιάφας, Ρόκκος, Φούντας (58' Καραλής Σπ.), Μπέτσικας, Ξανθόπουλος, Αριστόπουλος (82' Σαγάνας), Καραλής (62' Βαγενάς), Ταμπάκης, Μπούζας, Καλοκαίρης, Τζαμαλής.

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

ΣΠΟΡΑ ΣΕ ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΟ ΠΑΛΙΑ ΣΤΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ.

Ο μακαρίτης ο πατέρας μου σπέρνει σιτάρι πέρα στη «Σκαφίδα».
Τα χρόνια εκείνα τα δύσκολα και τα φτωχά της δεκαετίας του 60 που το ψωμί αποτελούσε τη βασική τροφή των ανθρώπων, όλοι στο χωριό έσπερναν τα χωράφια τους για να βάλουν στο σπίτι τους το σιτάρι και το ψωμί της χρονιάς. Οι άνδρες μετά τις καλοκαιρινές αγροτικές δουλειές, το καπνό, τα μποστάνια, τις ντομάτες κι όλα ότι απλόχερα χάριζε ο ποτιστικός ο κάμπος, ετοίμαζαν τέτοια εποχή, τα απαραίτητα σύνεργα για τα σπαρτά με κυριότερο το ζευγάρι (τ’ άλογα δηλαδή) - μιας και τα τρακτέρια τότε άρχισαν δειλά-δειλά να κάνουν την εμφάνισή τους στο χωριό - και το αλέτρι. 
Για το ζέψιμο του ζευγαριού, απαραίτητο ήταν ο Ζυγός που ήταν ένα ίσο χονδρό ξύλο στη μέση του οποίου ήταν προσαρμοσμένη ξύλινη χονδρή κουλούρα που συνδεόταν με το αλέτρι. Το ζυγό τον κρεμούσαν πίσω από τα μπροστινά πόδια στην κοιλιά των αλόγων, από τους χαλκάδες των «αλαιμαργιών» που ήταν τοποθετημένες στους σβέρκους των ζώων. 
Το σιδερένιο Υνί (γενί) που η μια του άκρη ήταν μυτερή για να σκίζει εύκολα το χώμα το στέριωναν στο μπροστινό μέρος του αλετριού με βίδες και το κατασκεύαζε ο σιδεράς, ο μπαρμπαΝίκος ο Μπεσίνης η Χαλκιάς όπως τον έλεγαν λόγω του επαγγέλματος. Είχε καμίνι με ειδικό φυσερό πού έκαιγε ειδικό κάρβουνο το λιγνίτη, πύρωνε το υνί και τα τσαπιά,  που παίρνανε το κόκκινο χρώμα της φωτιάς, τα κτυπούσε πάνω στο ειδικό σιδερένιο αμόνι με ένα μεγάλο σφυρί, τους έδινε το κατάλληλο αιχμηρό σχήμα και αμέσως τα « έβαφε» βυθίζοντάς τα μέσα σε κρύο νερό για να ατσαλωθούν. (εξ ου και η φράση : Στη βράση κολλάει το σίδερο). Η σπορά γίνονταν τέτοια εποχή τον Οκτώβρη αν έπεφταν οι απαραίτητες βροχές και  αφού πρώτα είχαν καθαρίσει το σπόρο από τα ζιζάνια όπως η ήρα κ.α (από εδώ και η φράση : να ξεκαθαρίσει η ήρα από το σιτάρι).
Πρωί- πρωί έκαναν το σταυρό τους να κάνει καλή μέρα, γιατί αν έβρεχε θα πήγαινε η μέρα στράφι και μόλις οι πρώτες αχτίνες του ήλιου μέσα από το μισοσυννεφιασμένο ουρανό ξεκάμπαγαν και χρύσωναν την κορφή του Παλιαλία έφταναν στο χωράφι.
Ξεφόρτωναν τα άλογα, κρεμάγαν τό σακούλι με το φαί στο πουρνάρι και ζέυανε το ζευγάρι με το ζυγό, και το αλέτρι. Τα μακριά σχοινιά από τις καπιστράνες των ζώων τις δένανε στο χερούλι του αλετριού και το ζευγάρι ήταν έτοιμο για το καματίκι (όργωμα). Ο ζευγολάτης άρχιζε να χωρίζει με αυλακιές το χωράφι σε «σποριές» δηλ. σε στενές λωρίδες. Κι ως τέλειωνε ένα κομμάτι, Πέρναγε το σακούλι με το σπόρο στον ώμο και αφού έσπερνε την πρώτη σποριά άρχισε πάλι να την οργώνει ώστε να σκεπασθεί ο σπόρος με το χώμα.  Πάντοτε συντροφιά στο οργωμένο μέρος του χωραφιού του κάνανε οι καρακάξες και οι κολοσούσες (σουσουράδες), που έβρισκαν την ευκαιρία να γευθούν σπόρους σιταριού και κάνα σκουλήκι.
Το σούρουπο όταν ακούγονταν η καμπάνα της εκκλησίας και του Παντοκράτορα για τον εσπερινό, ξέζευαν το ζευγάρι, αφήνανε στην άκρη του χωραφιού τα σύνεργα και το αλέτρι για να τα χρησιμοποιήσουμε την άλλη μέρα, παίρνανε τα άδεια σακούλια του φαγητού και του σπόρου και ξεκινούσανε για το χωριό.
Στα καφενεία του απάνω δρόμου το βράδυ, μεταξύ ούζου και παστής σαρδέλας για μεζέ, ξηγιόντανε πόσες «ζυγιές» έσπειρε ο καθένας.
Μπούτιβας Κώστας - Καστρινός.

Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

ΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑΣΜΑΤΑ.

Κι άμποτε τέλειωνε το πάτημα των σταφυλιών, κι ο μούστος έβραζε μες τα βαρέλια, τα τσίπουρα (τα τσαμπιά και οι φλούδες των πατημένων σταφυλιών) στέγνωναν πάνω στα καπνόπανα απ’ τις λιάστρες, που έβρισκαν τώρα κι άλλη χρησιμότητα, γιατί αργότερα θα τα χρησιμοποιούσαν και για το μάζεμα της ελιάς. Κι ετοιμαζόταν τα καζάνια.
Τα καζάνια (ειδικά μπακιρένια σκεύη απόσταξης) που μάλιστα ήταν δηλωμένα και στην Εφορία γιατί χωρίς ειδική άδεια απαγορευόταν το καζάνιασμα. Και η διαδικασία της παραγωγής του τσίπουρου τότε στο χωριό, αποτελούσε πραγματική ιεροτελεστία, που τηρούνταν κάθε χρόνο,σχεδόν με θρησκευτική ευλάβεια! Το φρέσκο τσίπουρο - απόσταγμα γνώσης και εμπειρίας αιώνων - σε λίγο θα αρχίσει να ρέει από τον αποστακτήρα, και ένα πραγματικό γλέντι θα άρχιζε να στήνεται γύρω από το "καζάνι", με μεζέδες πάνω στη θράκα και το κλαρίνο να παίρνει φωτιά.
Εκεί στη γειτονιά εκτός απ’ το καζάνι το δικό μας, καζάνι είχε κι ο Ρόμπολας κι ο Ντόβας. Το δικό μας το θυμάμαι μέχρι πριν καμιά δεκαριά χρόνια ξαπλωμένο σαν μεγάλη αναποδογυρισμένη κατσαρίδα, στο κατώι του παλιού σπιτιού. Πέρασε μια μέρα ένας γύφτος παλιατζής, έπιασε στο μπλα-μπλα τη μακαρίτισσα τη μάνα μου, ίσως τη βρήκε και σε ανάγκη, πάει το καζάνι, της το ‘φαγε για μερικά ευρώ.
Καζάνι τώρα όπως μαθαίνω δεν υπάρχει πια κανένα στο χωριό. Υπάρχει όμως τσίπουρο καλό κάτω στο καφενείο του Μήτσου του Αλεξάκη, όπου εκεί μπορείτε να τιμήσετε κατά όπως πρέπει το Θεό Διόνυσο.
Μπούτιβας Κώστας –Καστρινός.

Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

ΑΠΩΛΕΙΑ.

Η βάβω η Κώσταινα κατά όπως έμαθα στο διάβα των καιρών είχε έτοιμα τα ρούχα της στα ενενήντα τόσα της για το τελευταίο της ταξίδι. Το παράξενο δεν είναι η τελευταία φορεσιά, μα το κρασί και το λάδι, που είχε κρυμμένο στο μπαούλο ποιος ξέρει πόσα χρόνια πριν, που είχε διαλέξει για να την συνοδέψει. Ο θάνατος όπως τον αντικρίζαν αυτοί που είχαν περάσει τόσες δυσκολίες στη ζωή, σ’ όλη του τη τιμητική .
Και σήμερα που όπως έγινε η ζωή δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος και καμιά οικογένεια που να μην πενθεί για κάτι. Σε τούτες τις περίεργα δύστροπες εποχές, όλοι και όλα,  μας ζητούν να κρίνουμε να συμμετέχουμε να αποκτήσουμε θέση και άποψη ακόμη και για την ποιο τραγική εξέλιξη. Το θάνατο.
Κι ο φόβος του θανάτου ή της απώλειας είναι αντιστρόφως ανάλογος του πόσο νοιώθουμε ότι έχουμε ζήσει. Όσα περισσότερα ανεκπλήρωτα όνειρα έχουμε τόσο περισσότερο φοβόμαστε να μην πεθάνουμε. 
Αν λοιπόν, μπορούσαμε να κοιτάξουμε τον θάνατο κατάματα χωρίς τρόμο θα ήταν μια τεράστια επιτυχία, γιατί αυτή η πράξη θάρρους ενέχει και άλλες σημαντικές πράξεις τόλμης.
Τι λέω εγώ σε κάθε τέτοια τραγική στιγμή σ΄ αυτούς που απομένουν πίσω;
Η επίγνωση κι ο φόβος του θανάτου, είναι που κινητοποιεί κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα και κάθε βήμα προς τα μπροστά, και είναι αυτή που τελικά, δίνει στον άνθρωπο και τη μοναδικότητά του.
Ο θάνατος λοιπόν δεν είναι και τόσο τρομακτικός.
Κι επειδή άκρη με το θάνατο δε βρίσκεις. Πρέπει κάποια στιγμή να τον αποδεχτείς. Αλλιώς αιώνια θα ζεις παρέα με σκιές και με φαντάσματα.
Για τη ψυχή της λατρευτής μας Κατερίνας που πήγε σήμερα για να μας αγναντεύει απ΄τους ουρανούς.
Κώστας Μπούτιβας - Καστρινός.

Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

Ο ΤΡΥΓΟΣ ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΟ ΤΟΠΟ ΜΑΣ.

Στο Αγγελόκαστρο η ιστορία των αμπελιών χάνεται στο παρελθόν. Τα αμπέλια ήταν διάσπαρτα σε διάφορες περιοχές όπως, στα Παλιάμπελα, στον ΑϊΛιά, στα Καμάρια,  στη Σκαφίδα και σ’ άλλες περιοχές. Η καλλιέργειά τους ξεκινούσε με το κλάδεμα που γινόταν συνήθως γύρω στα Χριστούγεννα και λίγο αργότερα, και ακολουθούσε το σκάψιμο (ύψωμα του χώματος γύρω από τη ρίζα του φυτού). Το Μάρτιο γινόταν το ράντισμα με γαλαζόπετρα και λίγο διαλυμένο ασβέστη, και το Μάιο το θειάφισμα με το «κιαφολόγι». Πέρα... μετά τις 20-25 Σεπτεμβρίου, ανάλογα με τον καιρό γίνονταν ο τρύγος. ΄΄ΘΕΡΟΣ–ΤΡΥΓΟΣ-ΠΟΛΕΜΟΣ΄΄, έλεγαν εκείνα τα χρόνια οι παλιοί για να δείξουν ότι ο τρύγος ήταν μια σοβαρή και κουραστική υπόθεση.
Μπαίνοντας ο Σεπτέμβριος σε όσους είχαν αμπέλια άρχιζαν οι προετοιμασίες. Πλένανε τα βαρέλια και τα γεμίζαμε με νερό για να «ρουπόσουν» δηλ. να διασταλούν οι ξύλινες ρωγμές με την απορρόφηση νερού ώστε να γίνουν στεγανά. Φέρνανε τους «βαρελάδες» - εξειδικευμένους ανθρώπους γι’ αυτή τη δουλειά- για να επιδιορθώσουν τα παλιά δρύινα βαρέλια απ’ τη φθορά του χρόνου, και αγοράζανε καινούργια καλάθια ή κοφίνες (καπνοκάλαθες), από πλανόδιους γύφτους, εάν είχαν χαλάσει τα παλιά. 
Τη μέρα του τρύγου απ’ το πρωί όλη η γειτονιά στο πόδι, και όλοι βουρ για το αμπέλι. Οι μεγάλοι έκοβαν τα σταφύλια με τα τροχισμένα ψωμομάχαιρα, τα έβαζαν στα καλάθια και από κει στις καπνοκάλαθες, που τις μεταφέρανε στον ώμο για το φόρτωμα στα ζώα, η στις πλατφόρμες των τρακτεριών τα τελευταία χρόνια. Έτσι το φορτίο μεταφέρονταν στο «κάδο» για το πάτημα. Ένας τέτοιος τρύγος- γιορτή- μου’ρχεται τώρα στο μυαλό σ’ ένα απ’ τα τελευταία τότε αμπέλια στο χωριό. Στο αμπέλι του Ρόμπολα, που ήταν 100 περίπου μέτρα μέσα απ’ το σταθμό του τραίνου κάτω στο σταθμό.
Ο κάδος ήταν ένας πέτρινος κτιστός χώρος σε σχήμα μεγάλου βαρελιού που στη βάση του υπήρχε έξοδος αυλακωτή με κάνουλα ώστε να τρέχει ο μούστος στο καζάνι. Στο κάδο αυτό προσαρμόζονταν το ξύλινο πατητήρι, όπου πατούσανε τα σταφύλια και βγάζανε το χυμό των σταφυλιών, το μούστο. Ο μούστος με την περίεργη εκείνη μοσχοβολιά, τραβούσε τις μέλισσες και τις σφήκες, που ήταν αδύνατον να πατάς  σταφύλια και να μην σε τσιμπήσουν, οπότε σαν αντίδοτο χρησιμοποιούσανε το «σταύρωμα» με το μαχαίρι και το ξίδι. Από το κάδο γεμίζανε τα καζάνια με μούστο και γεμίζαμε μετά τα βαρέλια. Μετρούσανε την περιεκτικότητα του σακχάρου με ειδικό όργανο το «γράδο». Εάν η χρονιά ήταν καλή με ζεστό καιρό και χωρίς βροχές, τα κρασιά είχαν πάνω από 12 βαθμούς, πού ήταν η αρχή για ένα καλό κρασί.

Ένα απ’ τα καινούργια αμπέλια που δειλά - δειλά τώρα τελευταία άρχισαν να ξαναμπαίνουν στο χωριό. Το αμπέλι του Θανάση του Καλτσά στα καμάρια.
Το κρασί έβραζε για 30-40 περίπου ημέρες (γίνονταν η ζύμωση), οπότε κλείνανε την επάνω τρύπα του βαρελιού με την ξύλινη τάπα και τη σφραγίζανε με λειωμένο ρετσίνι. Εκείνα τα  χρόνια δεν υπήρχαν χημικοί και χημικά προϊόντα για να μην ξινίσει το κρασί. Έτσι πριν να σφραγίσουν το βαρέλι έριχναν μέσα ρετσίνι (4 κιλά το βαρέλι αν θυμάμαι καλά) που έδινε και άρωμα ωραίο στο κρασί. Τα γιοματάρια όπως έλεγαν τότε τα γεμάτα βαρέλια τ΄ανοίγανε συνήθως κάνα μήνα πριν τις γιορτάδες (Χριστούγεννα). 
Οι πατεράδες μας πίστευαν, όπως και σήμερα λένε οι γιατροί, ότι το κρασί «στυλώνει» τον άνθρωπο, τον κάνει γερό, δυνατό και δραστήριο φτάνει να μη γίνεται κατάχρηση και το ύμνησαν και τραγούδησαν πολλοί μεγάλοι αρχαίοι και νέοι ποιητές. Έχει γράψει ένα ωραίο βιβλίο ο συμπατριώτης μας ο Θύμιος ο Πριόβολος πάνω σ’ αυτό το θέμα.  
Χρόνο με το χρόνο, από τη δεκαετία του 1960 περίπου και μετά, ένα-ένα  όσο μεγάλωναν οι γονείς μας εγκαταλείπονταν τ’ αμπέλια. Θράσεψε ο τόπος -όπως λέμε- με άλλα σπάρτα. Ποτίστηκαν τα χώματα με φυτοφάρμακα και δηλητήρια ξενόφερτα, τόσο που σήμερα εκεί που παλιά ήτανε τ’ αμπέλια, να μη περνάει ούτε φίδι από εκεί.
Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός.

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΑΝΕΥ ΛΟΓΟΥ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟΥ ΓΙ’ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΥΜΕ.

ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΞΩΚΛΗΣΙ ΤΟΥ ΑΪ ΛΙΑ;
Όλα ξεκινούν από ένα μύθο, ένα θρύλο, μια φήμη, και συνήθως στη περιοχή, να υπάρχει συγκεκριμένο σημάδι. Όπως για την περίπτωσή μας ένα μικρό ξωκλήσι. Και οι φήμες για κάποιο κρυμμένο θησαυρό κεντρίζουν το ενδιαφέρον πολλών ανθρώπων, που επηρεάζονται απ’ τη γοητεία της περιπέτειας και το όνειρο του εύκολου πλούτου. Άνθρωποι που ζούν μεταξύ μύθου και πραγματικότητας και η φαντασία τους οργιάζει.
Κι αν δεν σκάψεις δε βρίσκεις. Ακόμη και το βάθος που είναι κρυμμένος ο θησαυρός πάντοτε παίζει. Οι πενήντα πόντοι μπορεί να γίνουν ένα μέτρο, πέντε η δέκα μέτρα. Κάτι τέτοιο έγινε εδώ και αρκετό καιρό και μέσα στο ξωκλήσι του Αϊ Λιά στην ομώνυμη περιοχή στο Αγγελόκαστρο. Μπήκαν, έσκαψαν με την άνεσή τους οι επίδοξοι χρυσοθήρες, και κανείς δεν πήρε χαμπάρι τίποτε. Βρήκαν δεν βρήκαν τίποτα, τα εικονίσματα και ο Θεός το ξέρει. Εκείνο όμως που γεννάει τεράστια ερωτηματικά, είναι πώς ο λάκκος βρέθηκε καλυμμένος, και μάλιστα στρωμένος με καινούργιο τσιμέντο; Υπενθυμίζω ότι το ξωκλήσι του Αϊ Λιά ανήκει στη δικαιοδοσία του Μοναστηριού του Παντοκράτορα , κι αυτό είναι ο κλειδοκράτορας και ο διαχειριστής του.
Το κείμενο ήταν αυτό. Αρκετοί θα το είχατε διαβάσει. Γι’ αυτό το ενημερωτικό κείμενο, η Ιερά μοναστική κοινότητα του Μοναστηριού μας, θεώρησε ορθό και δίκαιο, να βάλει δικηγόρο να μας συνετίσει, να μας απειλήσει και να μας «τραβήξει το αυτί». Τους απαντώ (νηφάλια μέχρι στιγμής) δημόσια και έντιμα όπως έμαθα να κάνω πάντοτε, και βγάλτε εσείς τα συμπεράσματά σας.
Απάντηση του AGGELOKASTRO NEWS.
Με όλον το σεβασμό  που έχω προς το σχήμα σας και την περίσσια ευλάβεια προς το μοναστήρι του Αγγελοκάστρου παρακαλώ πολύ δεχθείτε την απάντησή μου στην γνωστοποίηση που έλαβα ηλεκτρονικά και κατ’ εντολή σας από την νομική σύμβουλο  της ιεράς μονής.
Εν πρώτοις δεν ενήργησα «εν κρυπτώ και παραβύστω », δεν  κατηγόρησα κανέναν, δεν συκοφάντησα  κανέναν, δεν  άφησα υπαινιγμούς για κανέναν και ούτε  απέδωσα  μομφή σε κανέναν. Συλλογισμούς και ερωτήματα εξέφρασα για ένα θέμα που  άπτεται τόσο της ευαισθησίας της δικής μου όσο και όλων των κατοίκων του Αγγελοκάστρου, γιατί αφορά σε ιερά και όσια, σε χώματα και ξωκλήσια των προγόνων μας. Αν ο λόγος μου ενόχλησε γιατί παρερμηνεύτηκε, πρώτος ζητώ τη συγχώρεση. Αν όμως ο λόγος μου χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία εντυπώσεων, δεν γνωρίζω για ποιους ενδεχομένως λόγους, θα εκφράσω τη λύπη μου. Έχω την αγαθότητα να πιστεύω ότι οι όποιες  διαφορές, υποτιθέμενες ή πραγματικές, και τα όποια ερωτηματικά, ανάμεσα στην εκάστοτε μοναχική κοινότητα της ιεράς μονής και των κατοίκων του Αγγελοκάστρου, πρέπει πρώτα να  διευθετούνται με τον τρόπο που ο δικαιοκρίτης Κύριος μας διδάσκει και η ορθόδοξη μοναχική βιωτή υπαγορεύει. Το να καταφεύγει η ιερά μονή αμέσως στο δικηγόρο για κάθε Αγγελοκαστρίτη, που θεωρεί ότι την προσέβαλε ή την κατηγόρησε ή την καταχράστηκε ή είχε πρόθεση να αμαυρώσει την εικόνα της, ούτε χριστιανικό είναι, ούτε φρόνιμο για πολλούς και ευνόητους λόγους. 
Ασφαλώς γνωρίζετε ότι το μοναστήρι μας δοκιμάστηκε πολύ τα τελευταία χρόνια και βέβαια όχι από κοσμικούς ή Αγγελοκαστρίτες. Μια περιπέτεια που γνωρίζω καλά και δεν έμαθα που έχει καταλήξει και τι δρόμο έχει πάρει. Αναμφισβήτητα παραλάβατε μια  δύσκολη κατάσταση και αναλάβατε μια ευθύνη πολύ μεγάλη με την απόφασή σας να μονάσετε στο μοναστήρι μας. Μια ευθύνη και ένα έργο,  που πέρα από την άσκηση και τον κανόνα σας, σκοπό έχει, προς όφελος πάντα των πιστών και για τη δόξα του Θεού, να ειρηνεύσει τις συνειδήσεις και να αποκαταστήσει την αμαυρωθείσα εικόνα τόσο του μοναστηριού όσο και αυτών που φυσικά ή ηθικά το έβλαψαν. Αυτή η προσπάθεια και η ευαισθησία σας, σας καθιστά  άγρυπνες για κάθε τι που επιβουλεύεται το ήθος και τον αγώνα σας. Ενδεχομένως  λοιπόν και η κίνησή σας να καταφύγετε αμέσως σε δικηγόρο, διαβάζοντας προφανώς βιαστικά το κείμενό μου και χωρίς να ζητηθεί η οποιαδήποτε διευκρίνιση η εξήγηση, ερμηνεύεται και εξηγείται από το χρηστό σας ήθος και την αγωνία σας για το μοναστήρι.   
Επιθυμώ λοιπόν και πιστεύω ότι διαβάζοντας την επιστολή μου το πνεύμα της καταλλαγής θα πνεύσει εκατέρωθεν. Σε αυτό και με αυτό το πνεύμα είμαι στη διάθεσή σας για να προσφέρω οποιαδήποτε υπηρεσία για το καλό του μοναστηριού, πέρα από τον άχρωμο, άγευστο, τυπικό και επιδεκτικό κόσμο των νομικών διατυπώσεων και δρόμων, που κανείς μας δεν έχει διάθεση να ακολουθήσει. Ήδη το μοναστήρι μας ταλανίζεται ακόμη στις συνειδήσεις των πιστών - δεν γνωρίζω αν και σε δρόμους νομικούς - από την πρόσφατη  περιπέτειά του. Ας συμβάλλουμε  στην ειρήνευση και στην καλή αλλοίωση των πάντων, έχοντας μοναδικό και ασφαλή οδηγό το ανέσπερο φως της  Μεταμόρφωσης του Χριστού.
Με εκτίμηση.
 AGGELOKASTRO NEWS. Μπούτιβας Κώστας – Καστρινόs.