Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

ΑΚΡΑ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΣΙΩΠΗ.

Το χρονογράφημα του Σαββάτου.
Άκρα του τάφου σιωπή στη χώρα βασιλεύει, που θα ’λεγε κι ο ποιητής. Μια απόλυτη ησυχία περιπλανιέται ήρεμα και καρτερικά. Μια «δημιουργική ασάφεια» κυριεύει σκέψεις και ενέργειες. Κι ένας βαθύς αναστεναγμός ξεφεύγει κάπου- κάπου, ώχ λες όπου να ’ναι Θα εκραγεί.
Σε μια γλυκιά ατέλειωτη σιωπή, προσμένοντας κάποιο ελάχιστο αποτέλεσμα, παρατημένο το στοιχήματα της επιτυχίας. Κι εκείνο το πρόσκαιρο χαμόγελο που γυρόφερνε τώρα τελευταία και στρογγυλοκάθονταν έστω για λίγο σε ρημαγμένες ψυχές, βλέποντας ότι η δουλειά του χάνεται σε άλλους τόπους μετανάστευσε, τραβολογώντας  μαζί του την ανάπτυξη. Κάθε μέρα και κάτι καινούργιο. Κάθε μέρα κάτι διαφορετικό. Και κάθε μέρα οι ελπίδες κοροϊδεύονται από σπουδαίες ευχές και θανατώνονται μπροστά στα σκληρά βλέμματα κακοπροαίρετων υπαινιγμών!
Ποιος  όμως να νοιαστεί αν ζούνε ακόμα οι ελπίδες; Ουδείς!

Κι εκείνη η μακρόχρονη πολιτική ανυπαρξία αντιστέκεται χυδαία και μαστιγώνει αλύπητα το γόητρο της καθημερινής μας λογικής. Λες κι είναι τούτο που μας τρέφει και μας θεριεύει, και μας αφήνει ανίδεα εφησυχασμένους.  Ξεχνάμε εύκολα, κοιμόμαστε ήρεμα τον ύπνο του δικαίου και ξυπνάμε χαϊδεύοντας τα όνειρα της περασμένης νύχτας. Ίδια και απαράλλακτα, πατώντας σε προηγούμενα αχνάρια χωρίς καμιά παραλλαγή. Και σφίγγει η καρδιά μας, βουλιάζουν τα όνειρά μας. Βουλιάζουμε. Έφτασαν τα νερά στον αφαλό. Παρακαλώ μην ψάχνετε μηνύματα. Και τα μηνύματα αν δεν έχουνε πια καταργηθεί, θα έχουνε μια «δημιουργική ασάφεια».
Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός.

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

ΟΧΙ ΠΑΤΡΙΩΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ 21 ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΤΟ ΜΑΘΑΝΕ. (Επετειακό)

«Να τη χέσω τέτοια λευτεριά». Μέσα από αυτές τις πέντε λέξεις ο «στρατηγός» Μακρυγιάννης δείχνει εμμέσως πλην σαφώς την άλλη πλευρά της ιστορίας της Επανάστασης του 1821. Την πλευρά εκείνη που μ’ επιμέλεια αγνοήθηκε και κρύφτηκε εδώ και δύο σχεδόν αιώνες από τότε. Και δείχνει κατακάθαρα ετούτη η φράση, την πικρή αλήθεια που καταχωνιάστηκε και θάφτηκε πίσω απ’ τα δαφνοστέφανα που φόρεσαν σε καλούς και κακούς πρωταγωνιστές του ξεσηκωμού, εκείνοι που έστησαν τη δική τους πατρίδα, με τη δική τους ηθική, στα θεμέλια του τάχα «εθνικού συμφέροντος» όπως το έβλεπαν αυτοί.
Και φρόντισαν να κόψουν και να ράψουν την ιστορία στα μέτρα τους, και να τη διδάξουν σ’ όλες τις μετέπειτα γενιές ακόμα και μέχρι σήμερα, με τη μισή μόνο αλήθεια. Για να μην μάθει ποτέ επίσημα ο λαουτζίκος για αρχιλαμόγια πρόσωπα, οικογένειες, φάρες, ομάδες, κι ολόκληρες περιοχές, ότι πλιατσικολόγησαν, συκοφάντησαν, βίασαν , σκότωσαν, και πλούτισαν παράνομα κι αδίστακτα.
Υπάρχουν όμως αρχεία κι άγνωστα ντοκουμέντα που αν τα ανασκάψεις λιγάκι, βγάζεις πολλές αλήθειες που σκεπάστηκαν με τα χρόνια κάτω απ’ τη σκιά του κράτους- έθνους. Κι εκεί θα δεις πια ξεκάθαρα ποιοί ήτανε κατά της Επανάστασης, ποιοι και με ποιο παρασκήνιο έστρεψαν τους Ρουμελιώτες κατά του Μοριά, ποιοί πραγματικά πρόδωσαν το Σούλι, Γιατί δολοφονήθηκε ο Ανδρούτσος κι αργότερα ο Καποδίστριας, ποιοι έδειξαν βαρβαρότητα σε βάρος Ελλήνων μεγαλύτερη και απ’ αυτήν στον Τούρκο, ποιοι βγήκαν κερδισμένοι σε περιουσία κι αξιώματα, ποιοί πολέμησαν πραγματικά και ποιοι δοξάστηκαν. Κι άλλα πολλά χιλιάδες τέτοια περιστατικά και τραγικά κι ευτράπελα του αγώνα, που θάφτηκαν επίτηδες και δεν τα μάθαμε ποτέ.
Μόνο δυο τέτοια θ’ αναφέρω  ενδεικτικά που έλαβαν χώρα εδώ στα μέρη μας στο Μεσολόγγι. Μια στημένη δίκη, κατά ποιού λέτε, κατά του Καραϊσκάκη. (Βρήκανε άνθρωπο κι αυτοί για να δικάσουνε.) Σ’ αυτή λοιπόν τη δίκη του Καραϊσκάκη στο Μεσολόγγι, που του προσάπτανε πολλά και σοβαρά, ο στρατηγός με τη γνωστή του αθυροστομία τους έβγαλε «μπεγλάρι». Είναι χαρακτηριστικός ο διάλογος με έναν εκ των δικαστών τον καπετάνιο Πάνο Μεγαπάνο.
Μεγαπάνος: Βρέ Καραϊσκάκη ηξεύρομεν όπου λέγεις όλο λόγια, μα γιατί τα λέγεις έτσι υβρίζοντας.
Καραϊσκάκης: Το’χω χούι κυρ Πάνο.
Μεγαπάνος: Μα τι χούι είναι αυτό, πενήντα χρονών πήγες, πότε θα το κόψεις.
Καραισκάκης: Αμ δε μπορώ να το κόψω τώρα κυρ Πάνο. Κι εσύ κυρ Πάνο είσαι 80 χρονών, μα το χούι να γαμής δεν το κόβεις, ότι και να λέω εγώ δεν μ’ ακούς.
Η ένταση σταμάτησε με την παρέμβαση του Νοταρά. 
« Τελειώσαμε για σήμερα, το κάναμε εδώ μέσα χαρέμι.»
Και το άλλο. Ο Λόρδος Βύρωνας αμφιλεγόμενο άτομο για πολλούς, δέχτηκε να δώσει δάνειο για τις ανάγκες του αγώνα 3.000 ισπανικά τάλιρα αλλά με το αζημίωτο. Όπως προκύπτει από ιστορικό αρχείο της εποχής: 
"Δηλοποιείται ότι ελήφθησαν παρά του εκλαμπροτάτου Λόρδου Βύρωνος δάνειο τάλιρα της Ισπανίας 3.000 επάνω εις τα εισοδήματα των αλυκών Μεσολογγίου. Το εισόδημα των αλυκών μένει εις την εξουσία της εκλαμπρότητάς του μέχρι της αποπληρωμής της ειρημένης ποσότητος".
Γι αυτό σου λέω έστω και λίγο να ασχοληθείς, δεν είναι έτσι ακριβώς το 21 όπως μας το μάθανε. Υπάρχει «πρωτογενές υλικό» αρκετό και ικανό να ανατρέψει μύθους που μας μεγάλωσαν εδώ και διακόσια περίπου χρόνια.
Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός.

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2015

Ο ΝΗΣΤΙΚΟΣ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΟΥ ΚΑΡΒΕΛΙΑ ΒΛΕΠΕΙ.

Στη καθημερινότητά μας  χρησιμοποιούμε πολλές φορές παροιμιώδεις φράσεις που οι περισσότεροι δεν ξέρουμε καν από πού προήρθαν.
Και οι φράσεις αυτές κρύβουν πάντοτε μία μικρή ιστορία, με άγνωστους σε εμάς πρωταγωνιστές, που απ’ τη μία μας διδάσκουν, και απ’ την άλλη δείχνουν τον τρόπο ζωής και δράσης των ανθρώπων μίας άλλης εποχής.
Γιατί οι άνθρωποι μπορεί να αλλάζουν ανάλογα με τις εποχές, όμως, εύκολα καταλαβαίνουμε πως στην πραγματικότητα πολλά πράγματα παραμένουν τα ίδια στη ζωή.
Μια τέτοια διαχρονική φράση που συχνά χρησιμοποιούμε και σήμερα στην «καθομιλουμένη», που ειπώθηκε από Αγγελοκαστρίτη και παρέμεινε σε συχνή χρήση πανελληνίως είναι και η εξής:
«Ο ΝΗΣΤΙΚΟΣ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΟΥ ΚΑΡΒΕΛΙΑ ΒΛΕΠΕΙ»
Ακούστε τώρα την ιστορία αυτής της φράσης και τη σχέση που έχει με το Αγγελόκαστρο.
Στη πολιορκία του Μεσολογγίου, που η πείνα είχε φτάσει σε βαθμό που και το τελευταίο κοπρόσκυλο αποτελούσε μεζέ περιωπής, συνέβη και το εξής ευτράπελο.
Σε μια Ντάπια (μετερίζι – πυροβολείο της ιεράς πόλεως), παρ’ όλη τη «λωλάδα του» βόηθαγε όσο μπορούσε « ου Γιάννος ου Ντουργκάς» κι ένα πρωί έλεγε στους συντρόφους του.
-Ώρε σεις! Απόψε έβλεπα όνειρο λέει πως ήτουνα μαλακουσιά (ειρήνη) κι είχαμεν Κπάρεμ Πασχαλιά. Να με κάψ η Αγιαλεούσα άμα λέω ψεματούρες. Η Μάναμ είχε φτιαγμένα κατ λαμπρόψωμα πιο τρανά κι απ’ τν’ αγκαλιάμ. Κι εγώ έτρωγα λέει, έτρωγα αβέρτα.
Οι άλλοι βάλανε τα γέλια – «ωχρούς εκ του λιμού γέλωτας» όπως γράφει ο ιστορικός Σπυρ. Τρικούπης που διηγείται το περιστατικό.
Κι ο Αγγελοκαστρίτης Μάνθος Γουλιμής, σοβαρό και λιγόλογο παλικάρι, είπε:
-Ο νηστικός στον ύπνο του καρβέλια βλέπει.
Και η φράση έμεινε από τότε με τη γνωστή της έννοια,
και δεν απέχει και πολύ απ’ την πραγματικότητα και σήμερα, εδώ που έχουμε φτάσει.
Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός.

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

Ο καραγκιοζοπαίχτης Χρήστος Πατρινός: Απ’ το Αγγελόκαστρο ξεκίνησα.

Ο καραγκιοζοπαίχτης Χρήστος Πατρινός ένας απ’ τους τελευταίους συνεχιστές της λαϊκής παράδοσης του θεάτρου σκιών, που τα τελευταία χρόνια βλέπουμε στην τηλεόραση, αφηγείται, πως εντελώς τυχαία ξεκίνησε την καριέρα του σαν καραγκιοζοπαίχτης απ’ το Αγγελόκαστρο. Τριάντα τόσα χρόνια πορεία στο νομό μας και σε ολόκληρη την Ελλάδα βρίσκει παντού αποδέκτες σ’ όλες τις ηλικίες για τους ήρωες του μπερντέ , και κάνει το καλλίτερο, προκειμένου να μάθουν οι νεότεροι και να θυμηθούν οι παλαιοί.
«Απ’ το στρατό έκανα ερασιτεχνικές παραστάσεις με πέντε πραγματάκια που είχα μάθει απ’ τον Αντώναρο (Αντώνης Πλέσσας) που είχε κοντά στο σπίτι μου τότε το θεατράκι «ρεκόρ» και που σιγά σιγά έγινα βοηθός του. Μετά έμπλεξα με τη δουλειά (ηλεκτρολόγος τεχνίτης καυστήρων) και τον άφησα για ένα διάστημα τον Καραγκιόζη. Έπρεπε να υπάρχει και μια επιβίωση. Πήγα στο Αγρίνιο για κάτι δουλειές και ξέμεινα εκεί. Πήγα για ένα μήνα και έμεινα 33 χρόνια. Εκεί γνώρισα έναν γιατρό που είχε πάθος με τον καραγκιόζη, δεν έπαιζε, ήταν συλλέκτης φιγούρων από όλο τον κόσμο. Μου πρότεινε να παίξουμε μια παράσταση στο Αγγελόκαστρο. Βοηθός στη παράσταση αυτή ο γιατρός, παίξαμε μια παράσταση που άρεσε πάρα πολύ στους Αγγελοκαστρίτες. Μετά γνώρισα, εντελώς τυχαία, ένα δάσκαλο (Νίκο Γυφτάκη) στα Σιταράλωνα. Με παρότρυνε να ασχοληθώ επαγγελματικά. Φοβόμουνα όμως πώς θα ζήσω. Όμως το αποφάσισα. Το χειμώνα οι καυστήρες και τα καλοκαίρια ο καραγκιόζης. Μετά από δύο χρόνια άφησα τους καυστήρες και ασχολήθηκα ολοκληρωτικά στον καραγκιόζη. Με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία μου.» 
Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός.

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015

ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΗΣΤΕ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟΙ.


Παγκόσμια ημέρα σήμερα της ποίησης. Δεν έχετε τσίπα που τολμάτε να μιλάτε για σχοινί, σε ρημαγμένα σπίτια κρεμασμένων..
Για να τιμήσετε αυτή τη μέρα, αφήστε ήσυχους τους ποιητές. Μην τους παρενοχλείτε κύριοι.
Συνεχίστε τις δοσοληψίες σας με το διάολο στο χρηματιστήριο της κολάσεως, κι αφήστε ήσυχους τους ποιητές να ζουν όπως μόνο ποιητικά ετούτοι ξέρουν.
Γιατί δεν έχουν πόδια οι καρδιές των ποιητών, γι’ αυτό και όταν εσείς το βάζετε στα πόδια απ’ τα προβλήματα, αυτοί μετακινούνται με φτερά που οι λέξεις τους χαρίζουν.
Αφήστε ήσυχους και ανεξάρτητους τους ποιητές, να ζούνε όπως έμαθαν σαν τα αγρίμια.
Να επιβιώνουνε με το απλό και καθημερινό! Με το σήμερα και με το χθες. Με το αύριο και με το πάντα.
Κι αν είναι άνθρωποι κι ετούτοι και πεινάνε, δεν θα τους πιάσεις στο αδύνατο σημείο τους, να σου δοθούν συνεχιστή της παρακμής..
Δεν θ’ αγοράσουνε απ’ τα μασημένα λόγια σας, ούτε θα φάνε από τον κάδο σκουπιδιών σας. Μυρίζει επιδημία Από μακριά!
Δε πατρονάρεται η ζωή των ποιητών με εορτές και με παγκόσμιες ημέρες, ούτε κουρσεύονται έτσι εύκολα οι αξίες;
Γελοιοποιήστε ασυνείδητοι.  
Καστρινός.

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2015

Σύλλογος απανταχού Αγγελοκαστριτών. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ.

ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΒΓΑΙΝΕΙ Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ 1ο ΤΡΙΜΗΝΟ 2015 (ΙΑΝ-ΦΕΒ-ΜΑΡΤ 2015). ΓΙΑ ΑΡΘΡΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΑΙ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΟΥΝ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΤΑ ΑΠΟΣΤΕΙΛΕΤΕ ΣΤΟ E-MAIL TOY ΣΥΛΛΟΓΟΥ: aggelokastro@gmail.com.

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015

Ο ΑΧΕΛΩΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ.

Τέλος και για φέτος η κανονική αγωνιστική χρονιά. Απομένουν πια τα «μπαράζ» για τον πρωταθλητή και τους υποβιβασμένους. Ο αρχικός σκοπός που απ’ την αρχή είχαμε θέσει επιτεύχθηκε, η ιστορική ομάδα του Αγγελοκάστρου, ο κοσμαγάπητος σ’ όλο το νομό ΑΧΕΛΩΟΣ θα κοσμεί για άλλη μια χρονιά τα «τερέν» των μεγάλων ομάδων και γηπέδων της Αιτωλοακαρνανίας.
Για άλλη μια χρονιά περάσαμε τις «συμπληγάδες», κι αυτό ειδικά φέτος δεν ήταν καθόλου εύκολο με την «αφρόκρεμα» των ομάδων του νομού. Αν αυτό δεν είναι επιτυχία, τότε τι είναι Αγγελοκαστρίτες; Λεβέντες δεν γίνονται έτσι εύκολα αυτά, κι αυτοί που χρόνια ασχολούνται με το «τόπι» αυτό το ξέρουνε καλά. Κι αυτοί οι «αφανείς ήρωες» που κι εφέτος ασχολήθηκαν με τη «υπόθεση» ΑΧΕΛΩΟΣ ούτε μετάλλια ούτε δάφνες αναζητούν. Ένα μπράβο όμως, κι ένα ευχαριστώ, είναι το λιγότερο που μπορεί καθ’ ένας χωριανός που αγαπάει τη μπάλα και τον τόπο, να τους δώσει.
Στο τέλος κάθε αγωνιστικής χρονιάς «ως είθισται» , κάνουμε ανασκόπηση γεγονότων και αναδεικνύουμε πρωταγωνιστές ή αποδιοπομπαίους τράγους. Σπάνια, όμως, μπαίνουμε σε διαδικασία αξιολόγησης των δικών μας πεπραγμένων. Ασχολούμαστε με όλους τους άλλους εκτός από τον εαυτό μας, βγάζοντας διακριτικά την ουρά μας απ’ έξω. Η μόνιμη δικαιολογία για αυτούς που γράφουν είναι ότι «τα γραπτά μένουν". Σου λένε: όποιος θέλει, ας ανατρέξει σ’ αυτά που έγραψα κι ας με κρίνει.
Εξαίρεση στον κανόνα, κόντρα στον "άγραφο νόμο", θα σας υπενθυμίσω τη δική μου "θέση" σε θέματα του ΑΧΕΛΩΟΥ κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Επειδή γνωρίζω πως οι κακοπροαίρετοι περιμένουν στη γωνία, υπογραμμίζω εκ των προτέρων τα εξής: Δε με ενδιαφέρει να το παίξω ξερόλας και να σας πω... "εγώ σας τα ‘λεγα". Θέλω, όμως, να αντιληφθείτε πως σε αυτή τη στήλη τίποτα δε γράφεται ..."κατά λάθος". Να το θυμάστε αυτό, εν’ όψει τη συνέχεια της ομάδας για τη νέα χρονιά.
Συμπέρασμα. Με άλλους συμφωνούμε, με άλλους διαφωνούμε. Δε βγάλαμε ποτέ όμως την ουρά μας απ’ έξω. Δεν πάψαμε ποτέ ν’ ασχολούμαστε από κοντά και από μακριά, μ’ αυτό που απ’ τα παιδικά μας χρόνια αγαπήσαμε και λέγεται ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελοκάστρου, και δεν φοβηθήκαμε ποτέ να πάρουμε θέση και πολλές φορές κι ας «εκτεθούμε.
Προχωράμε μάγκες, τα μάτια μας  και τα’ αυτιά μας ανοιχτά, γιατί είναι δύσκολες και ύποπτες η εποχές, κι ο ΑΧΕΛΩΟΣ πρέπει να είναι πάντα μέσα στους μεγάλους. Καστρινός.
 

ΑΛΛΑΓΕΣ.

Το χρονογράφημα του Σαββάτου.
Άλλαξε λέει ο τρόπος σκέψη μας! Έτσι λένε.
«Μπαρούφες»! Αλλάζουμε εμείς;
Και πως το καταλάβανε; Διότι εγώ δεν αντιλήφθηκα κάτι να συμβαίνει τριγύρω μας. Πάντως κάτι άλλαξε λέει, στη σκέψη μας. Τι να θέλει τώρα να πει ο ποιητής; Ότι κάνουμε ότι θέλουνε να κάνουμε ή πραγματικά κάνοντας μια αντιστροφή στο παρελθόν είδαμε ότι δεν πάει άλλο και είπαμε κάτι ν’ αλλάξουμε λίγο.
Διότι για να αλλάξει κάτι στη σκέψη μας πρέπει να αλλάξει η παιδεία μας, η νοοτροπία μας, κι άλλα διάφορα πολλά. Και αυτά δεν γίνονται έτσι από την μια μέρα στην άλλη. Θέλουν χρόνο, θέλουν συγκρούσεις, θέλουν δουλειά, και τι δε θέλουν τελικά!
Άλλαξε όμως κάτι. Δεν κάνουμε πια περικοπές, κι αυτό κάτι λέει. Αλλά αν συγκρίνεις την προθυμία του παρελθόντος με την απροθυμία του παρόντος, μπορεί να είχε φτάσει κι ο κόμπος στο χτένι. Κι έτσι αλαλιασμένοι τρέχουμε δεξιά κι αριστερά, ανοιγοκλείνουμε πόρτες, κάνουμε τηλεδιασκέψεις, κάνουμε το σταυρό μας και όποιον πάρει ο χάρος τελικά.
Αλλά κι αυτός ο πρόστυχος είναι επιλεκτικός! 
Διαλέγει και παίρνει πάντα τα ανήμπορα που δεν μπορούν να τρέξουν και δεν έχουν τον τρόπο να διασωθούν. Να βγάλουν «επί παραδείγματι» όπως οι πολιτικοί κανένα ευρώ στο εξωτερικό.   Διότι αν είχα κι εγώ κάνα φράγκο έξω, θα σου μιλούσα τώρα διαφορετικά, και σίγουρα θα είχα διαφορετική σκέψη.
Κι έτσι βολεύομαι με το κομπόδεμα του μαντηλιού μου. Το δένω, το ξεδένω και αυτό είναι όλο! «Κκιά Μετρημένα» που λένε και στο χωριό! Δε γεννούν τα άτιμα. Ούτε για βενζίνα να πεταχτώ μέχρι Αγγελόκαστρο δεν φτάνουν! 
Να αλλάξω σκέψη; Ναα αλλάζω τώρα! Θα αλλάξει η ζωή μου;  Προς το χειρότερο μπορεί! 
Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή λέει ο ποιητής! Κάτι θα ξέρει αυτός για να το λέει, και μάλιστα να πάρει και βραβείο.
Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός.

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015

ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΠΑΝΤΕΛΟ.

Σε τέτοιες στιγμές, είναι δύσκολο να εκφραστείς. Τι να πρωτογράψεις για τον Παντελή τον Ψυλιά, για σχεδόν 50 χρόνια καλής και έντιμης φιλίας; Πώς να μπορέσεις να αποτυπώσεις στο «χαρτί» αυτό που πραγματικά νιώθεις για έναν φίλο, άξιο,  φιλότιμο, σωστό οικογενειάρχη, που  μια ζωή πορεύτηκε έντιμα, με ειλικρίνεια και ποιότητα.
Όσοι σε ζήσαμε, εμείς οι φίλοι απ’ τα παλιά, σου ευχόμαστε καλό ταξίδι…..εν χώρα ζώντων!!  Δεν θέλω και δεν μπορώ να γράψω άλλα, τα πολλά λόγια είναι περιττά!!!
Καλό Παράδεισο Παντέλο !!! 
Κώστας Μπούτιβας.

ΤΟ ΝΕΟ ΓΙΑ ΦΕΤΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΙΤΩΝ.

Συγκροτήθηκε σήμερα το νέο Διοικητικό Συμβούλιο που εκλέχτηκε απ’ τις εκλογές την προηγούμενη Κυριακή 8-3-2015, και ορίστηκαν οι θέσεις του προέδρου, του αντιπροέδρου, γενικού γραμματέα και ταμία. 
Συγκεκριμένα:
ΠΡΟΕΔΡΟΣ:                   ΑΛΙΑΓΑΣ  ΑΡΗΣ
ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ:       ΖΑΡΛΑΚΟΥΤΗΣ  ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜ/ΕΑΣ: ΑΝΑΤΣΟΥΤΣΟΥΛΑ ΕΛΕΝΗ
ΤΑΜΙΑΣ:                          ΚΑΠΝΙΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ 
ΜΕΛΗ:     ΚΑΠΝΙΑΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ 
                     ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ ΣΩΤΗΡΙΑ
                     ΔΗΜΑΚΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
Η εξελεγκτική επιτροπή του συλλόγου για φέτος είναι:    
Ρουσογιάννης Κώστας
Ρήγας   Δημήτριος
Κάππα  Ελένη.
Στη συνεδρίαση πάρθηκαν σημαντικές αποφάσεις απ’ το νέο συμβούλιο τόσο για την περεταίρω πορεία του συλλόγου όσο και της εφημερίδας του «ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ» που θα ανακοινωθούν σύντομα σε άπαντες τους Αγγελοκαστρίτες. Καλή δύναμη καλή επιτυχία στο έργο τους και η Θητεία τους να είναι αρκετά συλλογική και δημιουργική.
Κώστας Μπούτιβας – Καστρινός.