Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

ΚΑΤΑΡΑ ΓΙ' ΑΘΩΑ ΠΑΙΔΙΑ.

               ΚΑΤΑΡΑ ΓΙ'ΑΘΩΑ ΠΑΙΔΙΑ.

Ήταν παιδιά ξυπόλητα, φτωχά και πεινασμένα
ελπίδας ήταν άγγελοι με τα φτερά κομμένα.
Μωρά ήταν στην κούνια τους, μωρά χωρίς πατέρα
παιδιά που γεννηθήκανε σε κάποια μαύρη μέρα.
Σημάδια της αγνότητας, ικέτες της ειρήνης
ήταν παιδιά ανήλικα παιδιά της Παλαιστίνης.

Κι ήρθαν εκείνοι, των λαών το αίσχος και η κατάρα
Πάνω στ' αθώα τα παιδιά, σκορπίσαν την αντάρα.
Ήρθαν μια νύχτα αφέγγαρη κραδαίνοντας μαχαίρια
και με το αίμα των παιδιών λερώσανε τα χέρια.
Εκείνοι που έχουν για Θεό τα όπλα και τον τρόμο,
εκείνοι που χαράξανε του Γολγοθά το δρόμο.

Και οι άλλοι οι ανθρωπιστές, του κόσμου οι προστάτες
δεν είδαν λέει τίποτα, γυρίσανε τις πλάτες.
Κανανε κάποια σύσκεψη με «κεκλεισμένας θύρας»
κι είπαν εμείς δεν ξέρουμε και νίπτουμε τας χείρας.
Γι αυτό όμως το έγκλημα που ο κόσμος πάει να φρίξει,
το αίμα να γίνει των παιδιών ποτάμι να τους πνίξει.
   Καστρινός.

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΓΡΑΦΩΝ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΣΧΕΤΙΚΑ.

Κι εκεί που έχεις αφήσει τη ξαπλώστρα, κι έχει ξελαμπικάρει λίγο το μυαλό, και πας στον υπολογιστή να δεις τι παίζει, έτσι να μη ξεκόψεις τελείως με τα ενδιαφέροντα, στη πέφτει με μήνυμα ο αιώνιος αδιόρθωτος.
Ανώνυμος: kosta gia axeloo tipota. Kamia metagrafi;
Κι επειδή σίγουρα είναι τακτικός αναγνώστης και διψάει για να μάθει, είσαι υποχρεωμένος να του απαντήσεις, και αυτό κάνω:
Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο με τη κρίση έχει γυρίσει στον Μεσαίωνα. Στο απόλυτο σκοτάδι. Τι να τις κάνεις τις μεταγραφές ανώνυμε; Έλυσες όλα τ’ αλλά τα προβλήματα και θα σε σώσουν οι μεταγραφές. Για μεταγραφές ψάχνει εκείνος που γνωρίζει να προβληματίζεται, να κρίνει, να εκτιμά και κυρίως να ιεραρχεί τις προτεραιότητες της ομάδας του.
Ξέρω τι σκέπτεσαι τώρα…. Τι είναι αυτά, ρε; Εμείς θέλουμε μεταγραφές. Και δεν μας ενδιαφέρει αν σουλουπωθεί η ομάδα. Αν παίξει καλύτερο ποδόσφαιρο. Μεταγραφές. Αυτή είναι η πρέζα μας.
Επειδή ο κόσμος δεν αντιλαμβάνεται, παρ' ότι το έχει φάει στη μάπα το έργο αμέτρητες φορές, ότι ένας, δύο και τρεις παικταράδες δεν κάνουν ομάδα ένα μπάχαλο, άμα είναι σκέτο καφενείο, συνεχίζω. Πες ότι παίρνει 6 - 7 παίκτες ο ΑΧΕΛΩΟΣ. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα φτιάξει και ομάδα. Έχει ενισχυθεί η ομάδα με ποδοσφαιριστές πράγματι καλύτερους απ' αυτούς που έχει; Και λοιπόν; Και θα σου πω και κάτι άλλο. Έστω ότι αυτοί είναι οι 6-7 καλύτεροι παίχτες της κατηγορίας. Αν τους αποκτήσει Ο ΑΧΕΛΩΟΣ, η όποια άλλη ομάδα, θα καταστεί και η καλύτερη στο πρωτάθλημα; Σεμιναριακά σου μιλάει ο Καστρινός. Οι μεγάλες μεταγραφές και μόνο δεν ανεβάζουν αγωνιστικά μια ομάδα.
Οι άνθρωποι του ΑΧΕΛΩΟΥ, θα κριθούν από τις επιλογές τους στους συγκεκριμένους εκείνους ποδοσφαιριστές που έχει ανάγκη ο σχεδιασμός για τη σίγουρη παραμονή της ομάδας στη κατηγορία. Το να πάρεις παίκτες, φιρμάτους κι ονόματα, δεν λέει τίποτα. Μετράει ποιους παίκτες χρειάζεσαι και ψωνίζεις, και ποιος μηχανισμός στην ομάδα υπάρχει, που θα τους διαχειριστεί κατάλληλα αγωνιστικά.
Και μια σοφή κουβέντα ακόμα. Ο ΑΧΕΛΩΟΣ δεν έχει ανάγκη από μεταγραφές. Τι έχει ανάγκη; Χρήσιμες μεταγραφές; Κι αυτό υπό συζήτηση! Τι να τις κάνει τις χρήσιμες μεταγραφές η ομάδα όταν δεν είναι σε θέση να τις αξιοποιήσει; Κι αυτό είναι πια θέμα εμπειρίας προπονητή. Γι’ αυτό πήρες «βαρβάτο» προπονητή, να στηριχτείς στις άξιες επιλογές του. Άντε γειά.
Καστρινός.

Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

ΜΕ ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ.

Η πολεμική ιαχή ακούστηκε από μακριά.
Όλα με το μαχαίριιιι….
Σε λίγο το αγροτικό του πλανόδιου οπωροπώλη καταγωγής απ’ το Μουσταφούλι (Παναιτώλιο) άραξε με τα γυαλιστερά καρπούζια του έξω απ’ το κάπινγκ.
Για σου πατρίδα, μου φώναξε από μακριά.
Είχαμε γνωριστεί πέρσι εδώ στο κάμπινγκ στο Λουτράκι σε μια διαμάχη μας περί της ποιότητας των καρπουζιών και ανακαλύψαμε ότι ήμασταν και κουμπάροι.
Οι πελάτες άρχισαν να μαζεύονται γύρω απ’ το ζηλευτό εμπόρευμα, κι εγώ ως ειδήμων περί του προϊόντος γέννημα-θρέμμα με οικογενειακές καταβολές άριστος καρπουζοπαραγωγός, έδινα την έγκριση μου για την αγορά του εμπορεύματος.
Ο ευτραφής Γερμανός τουρίστας που πρέπει να είχε βρει στη χώρα μας μακρόχρονο αραξοβόλι για τις διακοπές του γιατί τα «στάφνιζε» καλά τα Ελληνικά βγήκε μαχμουρλίδικα απ’ το πανάκριβο αυτοκινούμενο τροχόσπιτό του αφού η ξανθιά «φρουλάϊν» του ζήταγε επιτακτικά καρπούζι, και πλησίασε το πλανόδιο μανάβικο.
Ντύο κιλά καρπούζο !
Ο πλανόδιος μανάβης τον κοιτάει με γουρλωμένα μάτια .
- Τι είπες ;
- Ντυό κιλά καρπούζι !
- Τι το πέρασες το καρπούζι κύριος , φασόλια ;
- Στη Γερμανία έτσι το ακγοράζουμε , με τις φέτες !
- Ε να πας στη Γερμανία να το πάρεις .
- Γιατί κύριο , με το κιλό ντε το πουλάτε ; Εκγώ ντυό κιλά τέλει!
- Άντε πάγαινε ρε !
- Εσύ φωνάζει με το μαχαίρι. Αν το πούλαγκε με το κομμάτι να είχε ταμπέλες στο κάθε καρπούζι με βάρος και την τιμή.
- Ρε άη πάγαινε από δω άλλη δουλειά δεν είχαμε . Για κοίτα ρε κάτι λεφτάδες πρωί –πρωί και δεν έκανα σεφτέ ακόμα !
- Θα φωνάξω πολίτσια!
- Δεν πα να φωνάξεις και τον Αβραάμ πάπα. Φέτες καρπούζι εγώ δεν δίνω ! Και δεν μου λες τι θα το κάνω εγώ το υπόλοιπο ;
- Ντε ξέρει έτσι είναι το νόμο.
-Άμα είναι έτσι το νόμο να μας δώστε τα λεφτά που μας χρωστάτε από την κατοχή, γουρουνομούρη. Χιτλερικέ.
Πάνω που άναψε ο καυγάς νάτος ο αρμόδιος. Το τζίπ του Λιμενικού που έκανε περιπολία.
- Έλα εδώ ρε λεβέντη να φρικάρεις τι λέει ο κύριος. Θέλει δυο φέτες καρπούζι.
- Πρώτη φορά ακούω στην Ελλάδα τέτοιο πράγμα.
- Είδες που τα έλεγα ; Ο κύριος παριστάνει τον νομοταγή. Έχει πλάκα να το τρώει το καρπούζι με το κουταλάκι.
- Αυτό ντικό μου θέμα . Το νόμο λέει ντυο φέτες, ντυο φέτες ντώσει.
- Οι λιμενικοί τα χρειάστηκαν, σου λέει ξέρω εγώ τι είναι αυτός, Μη μπλέξουμε με καμιά τρόϊκα και βρούμε το διάολό μας.
- Άντε να το πάρουμε από μισό μίστερ .
Κόβουν το καρπούζι και βγαίνει κολοκύθα.
Ο Αιτωλοκαρνάνας μικροπολιτής δεν το παραδέχεται με τίποτα.
- Ωραίο πράγμα! Γλυφιτζούρι.
-Λάθος κύριο. Άσπρο γκια τα γκουρούνια.
- Άντε να πας σε στραβογιατρό γκαβούλιακα .
- Ούτε τυφλός ντεν αγόραζει.
- Τυφλός είσαι στο μυαλό κι εσύ και η ξεφτιλισμένη η Μερκελ.
- Αυτή γκιατί ανακατέβεις;
- Γιατί ξέρουμε τι κουμάσι είναι ! Η γουρούνα του κερατά.
-Γκουρούνι είσαι εσύ.
- Τώρα θα σου δείξω εγώ ποιος είναι γουρούνι φασισταριό!
Να μην τα πολυλογούμε δυό παραγινωμένες ντομάτες έσκασαν στη μούρη του ευτραφή Γερμανού, που ακόμα ψάχνει τους Λιμενικούς που την έκαναν επάνω στο καυγά με ελαφριά πηδηματάκια.
-Το κράταγε μανιάτικο ο κουμπάρος είπα απ’ το Μουντιάλ, ήτανε με τη Βραζιλία. Και η ομήγυρη έσκασε στα γέλια.
Μπούτιβας Κώστας - Καστρινός.

Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014

ΞΕΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟ.

- Μάζεψε τα πράγματα φεύγουμε….
- Τι φεύγουμε; Πως φεύγουμε; Που πάμε;
- Πάει το πήρα απόφαση, φύγαμε.
- Ξεκούτιανες ρε άνθρωπε; Και για πού θα το βάλεις;
- Ξεκαλοκαιριό.
- Τι ξεκαλοκαιριό; Διακοπές εννοείς;
- Ναι, απ’ αυτές! Τι γουρλώνεις έτσι τα μάτια σου;
- Έλα στα συγκαλά σου Χριστιανέ μου. Τι ήπιες πάλι;
-Μια χαρά είμαι. Που τα ’χεις τα σακβουαγιάζ.
- Και με τι λεφτά παρακαλώ θα ξεκαλοκαιριάσεις;
- Να πάρουμε εκείνα τα λίγα που είχες κρύψει κάποτε στο μπάνιο κάτω απ’ το πλακάκι.
- Α! Εκεί Έχεις μείνει εσύ ακόμα; Εδώ χρωστάμε και στης Παναγίας τα μάτια, κοιτάμε πώς να βγάλουμε τη φρατζόλα της ημέρας και εσύ θέλεις και ξεκαλοκαιριό;
- Κοίτα να δεις η ζωή είναι λίγη και σύντομη. Εγώ είπα πότε θα βγώ στη σύνταξη ν’ αράξω. Θα προλάβω εγώ άλλη χρονιά να διακοπεύσω; Και Άμα περιμένω να βελτιωθούν τα πράματα, καλημέρα κι έφεξε! Δεν άκουσες τι είπε εκείνος ο καινούργιος «ο γιουρογκρούπ» πως τον λένε. Σταδιακά θα εξέρθει η χώρα από την κρίση.
- Ά τώρα ναι! Άμα το είπε αυτός έτσι είναι! Αυτοί δεν ξέρουνε που παν τα τέσσερα, δεν έχουν πέσει σε τίποτα μέσα…
- Εμ γι’ αυτό σου λέω κι εγώ! Δεν ξέρεις πια τι σου ξημερώνει αύριο. Αφού σου έλεγαν από το 14 θα υπάρχει ανάπτυξη. Τέτοιες προσδοκίες είχαν! Γι΄αυτό σου λέω πάμε να την κάνουμε, θα λαλήσουμε εδώ μες το Κατακαλόκαιρο.
- Πως τα φέρνεις από δω, πως τα φέρνεις από εκεί, κοντεύεις πάλι να με καταφέρεις.
- Ναι μόρε, το λένε όλοι σιγά – σιγά, ότι είμαστε σε καλό δρόμο, οπότε γιατί να μην πάμε; Αφού θα φτιάξουν τα πράματα. Αϊ στο διάολο από εκεί! Μη χαθεί το καλοκαίρι μας τζάμπα. Θα πάρω και κανένα δανεικό και όταν έρθει η ανάπτυξη και με φωνάξουν στο ταμείο για τη σύνταξη, θα τα επιστρέψω!
- Ναι, αλλά τ΄ άλλο τ’ άκουσες όμως; Το ΔΝΤ αλλιώς τα λέει. Ότι έκανε λάθος για την πρόβλεψη και για την ανάπτυξη της οικονομίας παγκοσμίως. Όλο και κάτι μαγειρεύουνε αυτοί οι Αγιογδύτες.
- Δεν είναι καλοί αυτοί στα μαθηματικά μωρέ, Αυτοί δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Η παγκόσμια οικονομία είπανε θα έχει μικρότερη ανάπτυξη από αυτήν που υπολογίζανε, γιατί φταίει η ευρωπαϊκή ύφεση. Και ποιος την έφερε την ύφεση ορέ μοσχάρια, δικό σας κατασκεύασμα δεν είναι;
- Καλά, βρε παιδί μου, αφού δεν τα πάνε καλά στα οικονομικά, γιατί ανακατεύονται;
- Αυτό δε σου λέω κι εγώ; Αυτοί είναι βλέποντας και κάνοντας… Και αυτή η ξευτιλισμένη η ανάπτυξη καβάλα σε χελώνα έρχεται; Πότε επιτέλους θα φτάσει; Ότι και να λένε πάντως εγώ ξεκαλοκαιριό θα πάω.
- Κάτσε λιγάκι ρε άνθρωπε μη βιάζεσαι. Να περιμένουμε την ανάπτυξη αφού έρχεται, να την χαιρετήσουμε κιόλας και μετά φεύγουμε.
-Σ’ εκείνο το βιβλίο που πήρες μ΄ανέκδοτα το διάβασες αυτό. Που το έχεις, να το πάρουμε κι αυτό μαζί μας.
Μπούτιβας Κώστας - Καστρινός.

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελοκάστρου.ΜΠΟΜΠΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΨΟΥΛΙ.

Μπόμπα λέει στην Α΄ΕΠΣΝΑ. Ο πρώην διεθνής Έλληνας αμυντικός- και νυν επιτυχημένος προπονητής ποδοσφαίρου Χρήστος Βασιλείου θα είναι ο νέος τεχνικός του Αχελώου Αγγελοκάστρου. Με μια πολύ γνωστή μεγάλη καριέρα ως ποδοσφαιριστής, και σαν προπονητής ο Χρήστος έχει κάτσει στον πάγκο του Παναιτωλικού σε δύο διαφορετικές εποχές, ήταν αυτός που ανέδειξε την ομάδα του Πλατανιά και την ανέβασε στη Γ΄ Εθνική, ενώ καλή πορεία είχε κάνει και με την Επισκοπή. Δούλεψε ακόμα την Α.Ε.Μεσολογγίου και σε Φωκικό, Πρέβεζα, Ζάκυνθο, Βόνιτσα, ενώ πέρασε για λίγο και από τον Όμηρο Νεοχωρίου.
Ο προπονητής είναι ο κτίστης μιας ομάδας, και ο αρχιτέκτονας μαζί. Αυτός είναι που ασχολείται 24 ώρες το 24ωρο με την ομάδα, και κανένας άλλος. Ο προπονητής κύριε, αυτός είναι ο μεγάλος υπηρέτης του αθλήματος. Κι ο προπονητής Χρήστος Βασιλείου ήρθε φέτος στον ΑΧΕΛΩΟ, για τον ίδιον λόγο που θα πήγαινε σε μία άλλη ομάδα. Τόσο απλά. Προπονητής είναι, αυτή είναι η δουλειά του και θα συνεχίσει την καριέρα του σ' αυτή ή, την άλλη ομάδα. Και τ’ αθλητικά site του νομού κάνουν το λανσάρισμά τους, και πουλάνε τάχα τη μεγάλη είδηση σαν «μπόμπα». Πλάκωσαν τα ρεπορτάζ για τη μεγάλη επιτυχία του Αγγελοκάστρου, για το μεγάλο «μπάμ», για κάθε είδους καραγκιοζιλίκια, που δε ξέρω και από πού εκπορεύονται! Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Ο Καστρινός έχει στο στόμα μία κουβέντα. Ο Χρήστος Βασιλείου δεν ξέρω αν κάνει για τον ΑΧΕΛΩΟ.
Γιατί το λες αυτό, Καστρινέ; Και ποιος είναι κατάλληλος για τον ΑΧΕΛΩΟ; Δεν καταλάβατε. Ο Βασιλείου είναι σε άλλο επίπεδο απ’ εκείνο του Αχελώου Αγγελοκάστρου. Δεν συναντιώνται πουθενά, πως λοιπόν θα συνεργαστούν;
Να τον πάρει προπονητή τον Χρήστο ο ΑΧΕΛΩΟΣ, γιατί να μην τον πάρει, όμως αφού έχει πρώτα αποφασίσει να γίνει μία ομάδα Πρωταθλητισμού. Γίνεται αυτό; Ποτέ! Γιατί «με πορδές δεν βάφονται αυγά» λέγαν ανέκαθεν οι παλιοί στο Αγγελόκαστρο. Εκτός αν βρήκανε πετρέλαιο η φυσικό αέριο εκεί κάτω στην Κακαβαριά και το κρατάνε μυστικό και σκέφτονται να κάνουνε τον ΑΧΕΛΩΟ Τσέλσι.
Λέω μετά σιγουριάς λοιπόν. Ανόμοια μεγέθη ΑΧΕΛΩΟΣ και Βασιλείου. Ο προπονητής που παρουσιάστηκε σήμερα με τυμπανοκρουσίες από τον ΑΧΕΛΩΟ, δίνω την πληροφορία, ότι έχει μάθει να δουλεύει σε σωστές βάσεις. Όχι με τυχαία δεδομένα. Και μια ομάδα δεν κτίζεται σε μια νύχτα, όπως ένα αυθαίρετο. Χαίρετε.
Καστρινός.

Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ Αγγελοκάστρου.

Πήρα να γράψω για τη γενική συνέλευση και το εφετινό ξεκίνημα του ΑΧΕΛΩΟΥ, και μονομιάς ήρθε στο μυαλό μου ο περσινός Γολγοθάς για τη σωτηρία του, τα οικονομικά αδιέξοδα, και ο αγώνας που δίνουν τα παιδιά του συμβουλίου της ομάδας να την κρατήσουνε κι εφέτος ζωντανή. Όλα σε χρώμα γκρίζο, σε τοπίο θολό.…
Ταρακουνήθηκα από την απαισιοδοξία μου. Πόσο, άραγε, μας απομακρύνει η μίζερη καθημερινότητα από αυτά που θέλουμε κι ονειρευόμαστε. Μεγάλωσα με τούτη την ομάδα. Μία ομάδα που πάντα πάλευε για να σταθεί στα πόδια της, αλλά ποτέ δεν προκάλεσε αντιπάθειες. Ένας αθλητικός σύλλογος απ’ τους παλιότερους του νομού, που "ανάγκασε" τους Αιτωλοακαρνάνες φιλάθλους με τη συμπεριφορά του στους αγωνιστικούς χώρους, να τον βλέπουν με κάτι παραπάνω από απλή συμπάθεια. Και υπάρχουν πολλά που διαφοροποιούν τον ΑΧΕΛΩΟ από άλλες πολλές ομάδες, που «μπασταρδεύουν» στο νομό μας τον Αθλητισμό. Δε θα συνεχίσω.
Η εξέλιξη οδήγησε στην εμπορευματοποίηση και του αθλητισμού, καταπατώντας τη σημασία τέτοιων λεπτομερειών. Το χρήμα υπέταξε την ανιδιοτέλεια στο διάβα του. Οι ψυχές των φιλάθλων δηλητηριάστηκαν από τη σκοπιμότητα, και τα «υγιή πρότυπα» του ποδοσφαίρου ισοπεδώθηκαν.
Το θέμα ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελοκάστρου δεν είναι ποσοτικό αλλά ποιοτικό…Κι αυτό που θέλω εγώ να ευχηθώ για το καινούργιο φετινό ξεκίνημα είναι: Να ξανακερδίσει ο ΑΧΕΛΩΟΣ τη χαμένη μοναδικότητά του. Όχι μόνο στο μυαλό των δικών του φιλάθλων, αλλά στις καρδιές όλων των φιλάθλων που αγαπούν το «τόπι» . Μία ξεχωριστή θέση, για μία ξεχωριστή ομάδα που αρνείται να πεθάνει, και μια ζωή αγωνίζεται για να σταθεί στα πόδια της, κι όσο μπορεί να πρωταγωνιστεί.
ΚΙ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΤΕΤΡΙΜΕΝΑ.
Όλα πήραν τη φυσιολογική τους πορεία στη σημερινή γενική συνέλευση του Συλλόγου. Έγινε διοικητικός και οικονομικός απολογισμός με τον «στυλοβάτη» πρόεδρο Πάνο Κουτούμπα να παραμένει και πάλι στο τιμόνι της ομάδας. Έτσι με μερικές εθελούσιες αποχωρήσεις και τις σχετικές προσαρτήσεις νέων μελών το νέο διοικητικό συμβούλιο του ΑΧΕΛΩΟΥ συγκροτήθηκε ως εξής:
Κουτούμπας Πάνος.                                  Πρόεδρος
Κατσαδούρος Γιώργος.                           Αντιπρόεδρος.
Κασιδιάρης Βασίλειος.                            Γεν .Αρχηγός.
Μπέτσικας Δήμος.                                     Γεν. Γραμματέας.
Βασιλακόπουλος Γιώργος.                     Ταμίας
Καπλάνης Σωτήρης.                                 Έφορος υλικού.
Μπούτιβας Μιχάλης.                                Μέλος
Κωνσταντίνου Αλέκος.                             Μέλος
Κουτούμπας Ηλίας.                                   Μέλος 
ΜπούτιβαςΚώστας-Καστρινός Υπεύθυνοςδημοσίων Σχέσεων.                                                                              Επίλογος: Κουμάντο σε μια ομάδα κάνει το εκλεγμένο συμβούλιο και όχι τα Καφενεία. Τέλος.                          Καστρινός.

Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΑ ΤΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΤΕ..ΚΑΙ ΤΩΡΑ.

Κάθομαι στο μπαλκόνι καταμεσήμερο... τούτη την ώρα γυρίζει ο ήλιος, και πιάνει να δροσίζει λίγο από δω, χωμένος ανάμεσα στη τέντα απολαμβάνω τη μεσημεριάτικη ψιλοσιωπή...
Μάλλον γερνάω επικίνδυνα, κάποτε αυτή η σιωπή ήτανε ο χειρότερος καλοκαιρινός μου εφιάλτης. Τότε που τα καλοκαίρια ξυπνάγαμε το πρωί, και βγαίναμε στο δρόμο, να παίξουμε λιγάκι, να κλωτσήσουμε λίγο τη μπάλα, να προλάβουμε να ζήσουμε λιγάκι σαν παιδιά, μέχρι να ’ρθουνε οι δικοί μας απ’ το χωράφι με τον καπνό, κι αρχίσουνε οι μανάδες να ξεφωνίζουνε στο δρόμο "Κωστάκηηηηηη, τσακίς κι έλα γι’ αρμάθιασμα". Και να αρχίσουμε να μαζευόμαστε γύρω απ’ το λόφο με τον καπνό με τη καπνοβελόνα παραμάσχαλα. Και μετά κατά το μεσημεράκι, και το προχειροφτιαγμένο φαγητό, άρχιζε εκείνο το εκνευριστικό τρίωρο, όπου δεν έπρεπε να ακούγεται σχεδόν τίποτα. Οι μεγάλοι μπαϊλντισμένοι απ’ το ξενύχτι για το μάζεμα, έγερναν εκεί δίπλα απ’ το σωρό με το καπνό να κλέψουν λίγο ύπνο, και μείς, ανήσυχα διαβόλια, έπρεπε η να κάνουμε ησυχία , ή δυνατόν να γίνουμε αόρατοι... Το μόνο που τάραζε τη σιωπή ήτανε τα τζιτζίκια, κάνα ροχαλητό, και κάνα ενοχλημένο "σκάστε" σε κάποιο θόρυβο που μόλις ακουγόντανε.
Πόσο βαριόμουνα τότε αυτά τα καλοκαιρινά μεσημέρια. Με το μάτι κολλημένο στο λόφο απ’ τον καπνό που έπαιρνε και λιγόστευε, και το αυτί στο ράδιο που έλεγε την ώρα κάπου –κάπου, περιμέναμε πότε θ’ αρχίσει να βραδιάζει, να βγάλουμε τις αρμάθες στη λιάστρα, και ν’ αρχίσουν να ακούγονται ξανά οι πρώτες παιδικές φωνές στο δρόμο, να ακουστούν τα πρώτα χτυπήματα της μπάλας, και να αποκτήσει ξανά το καλοκαίρι μας ζωή. Το βραδάκι ένιωθα πως ο κόσμος ζωντάνευε ξανά. Μια βόλτα στο βραδινό αεράκι, και οι μυρωδιές απ’ τις ταβέρνες, σ’ έκαναν να νοιώθεις πως μια ακόμα ευλογημένη καλοκαιρινή νύχτα είναι κοντά.
Τα χρόνια πέρασαν, κι ο κόσμος άλλαξε, η πίκρα του καπνού που έζησε και μεγάλωσε χιλιάδες τότε οικογένειες, έπαψε πια σ’ αυτό το τόπο να υπάρχει. Και τα παιδιά άλλαξαν πια κι αυτά στην εποχή μας. Οι μανάδες δε τα μαζεύουνε πια στριγγλίζοντας γι’ αρμάθιασμα, μα και δεν βγαίνουν πια τόσο πολύ στο δρόμο για να παίξουν.. Ανοίγουν μόνο το ψυγείο για να βρούνε το φαγητό, πριν να καθίσουνε ξανά μπροστά στο «λάπτοπ».
Και η μεσημεριάτικη ψιλοσιωπή του καλοκαιριού σου τα θυμίζει όλα αυτά. Αυτή η λίγη «βουβαμάρα» στη γειτονιά, τα αυτοκίνητα που αραιώνουν, οι ομιλίες που ολιγοστεύουνε, σου επιτρέπει να ξεχωρίζεις που και που και τον ήχο από κάποιο μακρινό τζιτζίκι. Και μετά, το απογευματάκι, η ζωή επιστρέφει ξανά, άνθρωποι ξυπνούν, παράθυρα ανοίγουν, τηλεοράσεις γουργουρίζουνε - όλα τα κανάλια μαζί - οι ήχοι ξανανακατεύονται, και τα παιδιά ξαναφωνάζουν. Κι αν δεν υπάρχει πια η μυρωδιά απ’ το καπνό που κυριαρχούσε τότε στην ατμόσφαιρα, το βραδινό το αεράκι υπάρχει ακόμα στο χωριό, κι έτσι ακόμα υπάρχουμε κι εμείς.
Μπούτιβας Κώστας - Καστρινός.

Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2014

ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελοκάστρου. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ.

                                          ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ.
Ο πρόεδρος και το συμβούλιο του αθλητικού συλλόγου «ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελοκάστρου» καλούν τα μέλη και τους φιλάθλους του συλλόγου στην ετήσια γενική συνέλευση την
Κυριακή 6 - 7- 2014 στις 8,30 μ.μ. στο Δημαρχιακό μέγαρο Αγγελοκάστρου.
Η εγγραφή νέων μελλών είναι απαραίτητη για να μπορέσει να συνεχίσει η ομάδα.
Ο πρόεδρος και το Δ.Σ του Αχελώου.

Τρίτη, 1 Ιουλίου 2014

Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ.

Οι δύο αυτές φωτογραφίες που απεικονίζουν τις κολόνες φωτισμού του πολύπαθου - πολυχρησιμοποιημένου ( αυτή είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία ) γηπέδου του Αγγελοκάστρου είναι τραβηγμένες αρχές Απριλίου. Με χαρά τότε που επιτέλους κάτι καινούργιο και μοντέρνο έρχονταν και στο χωριό. Με λύπη τώρα απογοήτευση και οργή, γιατί και σήμερα μετά από τρείς μήνες είναι ακριβώς όπως τότε. Ο δήμος Αγρινίου που ανήκει τώρα και αυτό το γήπεδο απαξίωσε να τις στήσει. Μάλιστα άνοιξε τις τρύπες, με κίνδυνο να πέσει κανένας μέσα και να τσακιστεί, και από εκεί και πέρα ουδέν. Έτσι ωραία πράγματα που εξυμνούν τον «Καλλικράτη» κι εκείνους που τον εφαρμόσανε. Περνώντας από εκεί είδα καμιά δύο φορές φορτηγάκια «Ρομά» να γυροφέρνουνε. Σίγουρα θα έχουν και οι στύλοι την ίδια μοίρα με τους ηλιακούς των αποδυτηρίων που εν μια νυκτί «έκαναν φτερά» μιας και πρόκειται για πολύτιμο γι’ αυτούς μέταλλο. Απλός το μόνο που τους κωλυσιεργεί είναι το μέγεθός τους. Ο Δήμος Αγρινίου απάντησε στις δίκαιες αιτιάσεις μετά απ’ όλα αυτά, ότι δεν έχει κονδύλι λέει για τα  τσιμέντα που χρειάζονται, για να στηθούνε οι κολόνες. Αν αυτό δεν είναι η απόλυτη «ξευτίλα» κι εγκατάλειψη τότε τι είναι;
Κώστας Μπούτιβας - Καστρινός.