Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014

ΒΡΕΓΜΕΝΗ ΣΑΝΙΔΑ.

Για την άμυνα σε μια ομάδα μπορείς κάτι να διδάξεις. Για την επίθεση και το γκολ είναι θέμα ικανότητας, ταλέντου και ρέντας. Να στο κάνω «λιανά» να το καταλάβεις “Η δουλειά η δικιά μου σου λέει ο Σάντος είναι να μη φάμε γκολ. Το αν θα βάλουμε γκολ, είναι δουλειά των Ελλήνων ποδοσφαιριστών”.
Αυτό το δόγμα δεν εφάρμοσε και ο Ότο Ρεχάγκελ στην ολίγων κυβικών Εθνική Ελλάδος; Μ’αυτό το δόγμα κατέβηκε να αγωνιστεί στο μουντιάλ της Βραζιλίας και ο Σάντος. Έκανε με την Κολομβία δυο ευκαιρίες με τον Κονέ που δεν διδάσκονται, είχε κι ένα δοκάρι με το Γκέκα. Δεν σκόραρε και μετά ήρθε η κατάρρευση.Για τον Σάντος που για κάποιους δημοσιογράφους και τους περισσότερους φιλάθλους “δεν αξιοποίησε το ταλέντο του Έλληνα ποδοσφαιριστή”, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Θα περιμένουμε, λοιπόν, να το κάνει αυτό ο επόμενος.
Όλα αυτά, ωστόσο, πάνε περίπατο μπροστά στο σοκ που υποβάλουν στη φίλαθλη κοινή γνώμη «τσογλαναράδες» και κάφροι ποδοσφαιριστές που δεν σεβάστηκαν την ιστορική συγκυρία, ότι βρέθηκαν στην μεγαλύτερη σκηνή του ποδοσφαίρου όλοι μαζί, όχι για τη φανέλα την Πατρίδα και τη σημαία, αυτά είναι ξεπερασμένα εδώ και καιρό. Αλλά το πιο απλό. Να παίξουνε μπάλα ελεύθερα κι ότι προκύψει, χωρίς να βγάλουνε το καφριλίκι για το πόσο αγαπάνε την ομαδάρα τους και το πόσο εκπροσωπούν την αλητεία της εξέδρας.
Μανιάτης και Τζαβέλλας (έχεσαν και τα ονόματα που κουβαλάνε) λέγονται τα παλικάρια που «πλακωθήκανε» για παλιά ομαδικά «νιτερέσα» στη Βραζιλία με την Εθνική. Να τους θυμόμαστε για χρόνια. Και η μόνη φράση που θα ταίριαζε γι’ αυτούς είναι: «Ουστ σκερδελέδες: βρεμένη σανίδα σας χρειάζεται.»
Καστρινός.

Δεν υπάρχουν σχόλια :