Αγγελοκαστρίτικη Πρωτομαγιά.

Πατήστε επάνω στην αφίσα για μεγέθυνση.

ΟΙ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΙ.

• ΟΙ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΙ.


• 
  Μεγαλοβδόμαδο σε ανυπόφορη σιωπή
  κι η πίκρα να σκαλώνει απ' το φεγγίτη,
  δεν έχει λόγια ο Απρίλης να σου πει
  κραυγή έγιναν τα πάθη του πλανήτη.
  
  κάτι υπολείμματα ζωής, απατηλά
  πεθαίνουν στων ονείρων μας την κοίτη,
  γύρω όλα μαύρα, γκρίζα και θολά
  ερείπιο ανθρωπιάς το κάθε σπίτι.
  
  Μην πεις ποτέ ξανά για κάποια Ανάσταση
  γι' αποκαθήλωση από τούτο το μαρτύριο,
  για μας τελείωσε κι ετούτη η παράσταση
  ξίδι μας δώσαν και χολή και δηλητήριο.
  
  Μεγάλη Πέμπτη μ' ανυπόφορη σιωπή
  στο Γολγοθά του ο καθ’ ένας ανεβαίνει,
  εμείς « Τειέλεσται» από καιρό έχουμε πει
  είναι πολλοί του κόσμου οι σταυρωμένοι.
  Καστρινός.

ΣΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΟΥ ΔΕΙΠΝΟ.

• ΣΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΟΥ ΔΕΙΠΝΟ.
  
  Γλυκιά της νύχτας η σιωπή
  κι εσύ τα πάντα έχεις πει,
  μ’ ένα σου βλέμμα .
  Γίνονται αιώνες οι στιγμές
  γυρνώντας στον Ιούδα λες,
  είσαι ένα ψέμα .
  
  Τέτοιες στιγμές αναπολούν
  οι αιώνες πια και με καλούν ,
  απελπισμένα .
  Να ψάξω να ’βρω τη φυγή
  και της αλήθειας τη πηγή ,
  να βρω σε σένα .
  
  Σ’ ερημοκλήσι η ναό
  μ’ ένα κεράκι ταπεινό
  κλείνω το γόνα.
  Τέτοιες στιγμές ψάχνω αλλού
  κι έχουν οι σκέψεις τού μυαλού
  εσένα εικόνα.
  
  Στ’ άχαρο απόψε δειλινό
  γέφυρα ρίξε στο κενό
  κι έλα στον ύπνο.
  Πέρα απ τούς φράχτες τ’ ουρανού
  φέρε με απόψε με το νου,
  στο μυστικό σου δείπνο.
  Κώστας Καστρινός.

ΤΑ ΒΑΓΙΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΡΦΙΑ.

ΤΑ ΒΑΓΙΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΡΦΙΑ.
Τροπαιοφόρος μες την Ιερουσαλήμ θα ξαναρθείς
με βάγια πάλι θα σε ραίνουνε στους δρόμους,
ξέρεις σε λίγες μέρες πως εδώ θα σταυρωθείς
και το σταυρό θα κουβαλάς εσύ πάνω στους ώμους.

Αυτοί στους δρόμους που με βάγια σ’ είχαν ράνει
που τους αντίκριζες δίχως οργή χωρίς μιλιά,
είναι οι ίδιοι εκείνοι και ο νους μου δεν το βάνει
που ετοιμάζουν τα καρφιά, του Ιούδα τη θηλιά.

Δεν έχει αλλάξει τίποτα στο διάβα των αιώνων
οι λαοπλάνοι πάντοτε του μίσους οι ατσίδες,
τα βάγια κάνουνε καρφιά πικρά αγκάθια πόνων
τα κατακάθια των λαών οι αιώνιοι σταυρωτήδες.

Ευλαβικά τη μέρα αυτή, ψάχνω το κίνητρό σου
κρυμμένο μέσα σε λαών πανάρχαιων τους τόμους,
μια πανανθρώπινη φωνή μου λέει: βιάσου λυτρώσου
από αισχρών κυβερνητών αιώνιες λαιμητόμους.
Καλό Μεγαλοβδόμαδο. Καστρινός.

ΕΜΕΙΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ; ( ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ )

Σήμερα που τις λέξεις ΕΘΝΟΣ και ΠΑΤΡΙΔΑ κοπρόσκυλα τις βάλανε στο περιθώριο της ιστορίας και η παγκοσμιοποίηση μας φόρεσε χαλκά, έχουμε ένα χρέος όλοι οι Έλληνες. Οφείλουμε τα δανικά να δώσουμε. Το εθνικό και ιστορικό μας χρέος. Εκείνα που χρωστάμε στους προγόνους μας. Στους μάρτυρες της Εξόδου του Μεσολογγίου.

Η φετινή επέτειος, πρέπει να γίνει η αφορμή χρήσιμα συμπεράσματα να βγάλουμε, για το παρόν και για το μέλλον της εθνικής μας ιστορίας. Πρέπει να ψάξουμε αν έχει μέλλον πια το παρελθόν, κι αν ειν’ σημαντικό για μας, σήμερα να το αναδεικνύουμε. Να το κρατάμε να το τιμάμε και να το προστατεύσουμε. Όχι ως μουσείο για να μένει στους καιρούς, αλλά ως πραγματικότητα στη μίζερη σημερινή ζωή μας, και σαν παράδειγμα προς μίμηση στις μέρες μας.

Οι ρίζες απ’ το παρελθόν ενός λαού, είναι η σφραγίδα που τον πάει στο μέλλον. Κι έχουμε τούτη τη σφραγίδα εμείς, κληρονομιά μεγάλη της Μεσολογγίτικης θυσίας. Μια λέξη γράφει μόνο. ΛΕΥΤΕΡΙΑ, και όπου πέσει η στάμπα της χαράζει. Μέσα σε ένα κόσμο που το δίκαιο του ισχυρότερου επικρατεί, μακάριος όποιος κρατάει ετούτη τη σφραγίδα. Μόνο αυτός που κατορθώνει να ’ναι ελεύθερος, μονάχα αυτός μπορεί να έχει μέλλον.

Η ηθική και εθνική ελευθερία, μας δίδαξαν εκείνοι της εξόδου οι τρανοί, προαπαιτούμενο είναι της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, που τόσο λείπει απ΄ τις συμπεριφορές της εποχής μας. Λοιπόν εμείς τι καρτεράμε; Εμείς πότε θα κάνουμε την ΕΞΟΔΟ;

Εφημερίδα Αγγελοκάστρου το ΚΑΣΤΡΟ. Καστρινός.

ΜΑΥΡΑ ΣΑΣ ΦΥΤΕΨΑΝ ΦΤΕΡΑ.( ΣΤΟΥΣ 120 ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ.)

Σαν σήμερα 14 Απριλίου του 1944 έγινε η εκτέλεση των 120 πατριωτών από τους Γερμανούς πίσω απ’ το ιερό της Αγίας Τριάδας στο Αγρίνιο σαν αντίποινα για το σαμποτάζ που είχε προηγηθεί στις 9 Απριλίου πέρα στα ‘’Καμάρια’’ (περιοχή του Αγγελοκάστρου) στο τρένο που μετέφερε τρόφιμα και πολεμοφόδια στις Γερμανικές δυνάμεις στο Αγρίνιο, από αντάρτες και Αγγελοκαστρίτες πατριώτες. Η μαύρη εκείνη μεγάλη Παρασκευή που μαυροφόρεσε το Αγρίνιο και σημάδεψε την ιστορία του τόπου μας, και εκείνοι οι 120 εκτελεσμένοι αθώοι νεκροί (οι 3 κρεμασμένοι στην κεντρική πλατεία Μπέλου) δεν πρέπει ποτέ να φεύγουν απ’ τη μνήμη μας. Ευλαβικά ανάβω το καντήλι τους, σήμερα την αποφράδα μέρα της σφαγής τους , με τούτο εδώ το παρακάτω ποίημα.

ΜΑΥΡΑ ΣΑΣ ΦΥΤΕΨΑΝ ΦΤΕΡΑ.

Άνοιξαν νύχτα το κελί
πριν φέξει η ανατολή
αυτή τη μαύρη μέρα.
Για την πατρίδα οφειλή
σας πήρε νύχτα απ’ το κελί,
του αιώνα η χολέρα.

Νύχτα σας κόψαν τ’ όνειρο
πριν να ανοίξτε το χορό
με όσα λαχταρούσατε,
και σε τουφέκια αντικριστά
και με τα μάτια σφαλιστά
το θάνατο τρυγούσατε.

Απ το όνειρο κι απ’ το κελί,
στου Απρίλη την ανατολή
το αύριο ξεδιψάσατε.
Σας φύτεψαν μαύρα φτερά
που ήταν θεμέλια γερά τ
ης λευτεριάς που πλάσατε.
Εφημερίδα Αγγελοκάστρου το ΚΑΣΤΡΟ. Κώστας Μπούτιβας.

ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΣΕ ΤΟ ΠΑΣΧΑΛΙΑΤΙΚΟ ΦΥΛΛΟ ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ.

Το Πασχαλιάτικο φύλλο Απριλίου της εφημερίδας το ΚΑΣΤΡΟ, της αδέσμευτη φωνή του Αγγελοκάστρου είναι ΕΔΩ: http://www.pureportals.com/Default.aspx?tabid=264700

Διαβάστε το.

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΝΕΟΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΠΑΝΤΟΤΕ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ.

Ζούμε σε μέρες μιζέριας, οικονομικά, πολιτικά και πνευματικά, κι όλα μοιάζουν θολά μέσα σε ένα καταθλιπτικό θολό τοπίο. Μα μες σ’ αυτό το μισοσκόταδο κάπου φεγγίζει κι ένα φως στο βάθος της διαδρομής μας. Είναι αυτό των νέων ανθρώπων, της νέας γενιάς, που δεν τα παρατάει έτσι εύκολα δεν παραδίδεται ούτε λουφάζει. Δραπετεύει, αντιστέκεται και μοιράζεται τη γνώση, τις σκέψεις και τις ιδέες της με άλλους. Όσους περισσότερους μπορεί.

Μετά την ευχάριστη έκπληξη νέων ανθρώπων του χωριού μας που πήραν στα χέρια τους την τύχη του συλλόγου Αγγελοκαστριτών, μια ακόμα δημιουργία έρχεται ευχάριστα να μας χαροποιήσει. Ένας νέος Αγγελοκαστρίτης, Ένας σπουδαστής προχωρημένου επιπέδου στον τομέα της πληροφορικής ο Αποστόλης ο Γαλιάτσος, έχοντας ως γνώμονα και ως αρχή, ότι « η γνώση ανήκει σε όλους» δημιούργησε ένα BLOG με πολλές και πολύτιμες πληροφορίες για όσους ασχολούνται με υπολογιστές, και ειδικά με τις απρόσιτες πληροφορίες για το HACKING.

Μπείτε εδώ: http://hackingexperience.blogspot.com/να δείτε το καινούργιο Blog, και σίγουρα δεν έχετε να χάσετε.

Κώστας Μπούτιβας.

ΑΑΑΑΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΛΕΦΤΑΑΑΑΑ.

Έρχονται αδέρφια Αγγελοκαστρίτες με τη σέσουλα. Εκατομμύρια ζεστά ευρόπουλα μιλάμε, για τον τόπο μας. Πέρασε η Πρωταπριλιά, δεν είναι ψέμα ούτε φάρσα τούτη τη φορά. Σας παραθέτω αυτούσιο το έγγραφο (Δελτίο τύπου) του Δήμου Αγρινίου για να μη λέτε ότι σας κοροϊδεύω.

Σας συνοψίζω ότι αφορά το Αγγελόκαστρο, να μη νομίζεται ότι αερολογούμε.

Ο Δήμος Αγρινίου έχει αξιοποιήσει στο μέγιστο δυνατό βαθμό το συγκεκριμένο πρόγραμμα του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής.

Συγκεκριμένα: 3) Κατατέθηκε ολοκληρωμένη πρόταση για την αποχέτευση της Δημοτικής Ενότητας Αγγελοκάστρου, προϋπολογισμού 5,5 εκ. ευρώ.

5) Κατατέθηκε ολοκληρωμένη πρόταση για το έργο υδροδότηση Δήμου Αγρινίου από λίμνη Καστρακίου, προϋπολογισμού 6,47 εκατ. ευρώ, ώστε να κατασκευαστεί νέος αγωγός ύδρευσης από το Καστράκι μέχρι την Παραβόλα, το Αγγελόκαστρο και τη Μακρυνεία.

6) Κατατέθηκαν δύο ολοκληρωμένες προτάσεις για την αποκατάσταση χώρων ανεξέλεγκτης διάθεσης απορριμμάτων (ΧΑΔΑ), μία για το Αγγελόκαστρο προϋπολογισμού 186 χιλιάδων ευρώ και μία για τις παρατριχώνιες δημοτικές ενότητες (Παραβόλας, Θεστιέων Αρακύνθου και Μακρυνείας) προϋπολογισμού 514 χιλιάδων ευρώ. Η Δημοτική Αρχή εργάζεται με πρόγραμμα, συνέπεια, μεθοδικότητα και αποτελεσματικότητα, έτσι ώστε να επιλύσει συνολικά το πρόβλημα της προστασίας των υδατικών πόρων της περιοχής μας, γεγονός που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την αξιοποίηση αυτών των συγκριτικών πλεονεκτημάτων που διαθέτει ο τόπος.

Οι προτάσεις, των προτάσεων, ω προτάσεις. Και μιας και πέφτουν οι προτάσεις βροχηδόν, θα μου επιτρέψετε κι εμένα να κάνω μια ολοκληρωμένη πρόταση για τον Σωτήρα και προστάτη του Αγγελοκάστρου Δήμαρχο Αγρινίου. Κάτω εκεί στη διασταύρωση που πάει για Λυσιμαχεία, εκεί που πρωτομπαίνεις στο χωριό, πρέπει να φτιάξουμε μια εκκλησία προς τιμή του, να τον τιμάμε αυτόν τον άγιο άνθρωπο όπως πρέπει. Ποτέ τόσα λεφτά για έργα έστω στα λόγια, δεν ήρθαν μαζεμένα στο χωριό. Η εικόνα του στο τέμπλο εκεί μπροστά δίπλα απ΄την άγια πύλη, του Αγίου και Σωτήρα του χωριού μας «Μοσχολιού», είναι δική μου δωρεά και προσφορά. Δια χειρός του Κ.Καστρινού θα γράφει κάτω δεξιά.ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ.

Εφημερίδα Αγγελοκάστρου το ΚΑΣΤΡΟ. Καστρινός.

face book.

«Ω ρε μεγάλε τι φάρμα είναι αυτή», «Έχω 650 φίλους», «Άσε με τώρα παίζω poker;», « Του έγραψα ‘ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ’ στον τοίχο του σου λέω»….

Όχι, ρε παιδιά δεν σαλτάρησα. Απλώς ό,τι βλέπω συχνότερα στους φίλους στο face book γράφω. Ποτέ δεν φανταζόμουνα πώς έτσι απλά με ένα κλικ θα κάνεις φίλους… Με ένα πάτημα στην εντολή «αποδοχή» στο αίτημα φιλίας κάποιου και τσάκ ένας καινούργιος φίλος, που όλα θα τα μοιράζεται μαζί σου.

Κι έχει και δική του φάρμα, και έχει και δικό του εστιατόριο, και σου δανείζει κιόλα μες την κρίση για να παίξεις poker.

Φυσικά και δεν κρίνω, ούτε κατακρίνω κανέναν γιατί είμαι κι εγώ εδώ παρόν, απλώς προσπαθώ να διερευνήσω και να καταλάβω τι μ’ έκανε κι αραίωσα τώρα τελευταία απ’ το Καφενείο.… Ίσως ετούτο το facebook να είναι μια φυγή απ’ την σημερινή άθλια καθημερινότητα. Ένα μέσο για να ξεφύγεις από ότι σε αγχώνει, σε πιέζει και σε στεναχωρεί ( που τώρα τελευταία αυτό γίνεται όλο και πιο πολύ). Το διαβατήριο σα να λέμε για να ταξιδέψεις σε μια χώρα όπου δε χρειάζεται να έχεις χρήματα, δε χρειάζεται να προσέχεις πώς ντύνεσαι και πώς μιλάς, δε χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα και σε κανέναν.

Τι θέλω να πω με όλα τούτα εδώ! Ότι, όπως τα περισσότερα στη ζωή μας, έτσι και η νέα αυτή συνήθεια δεν είναι ούτε καλή ούτε τόσο κακή… Χρειάζεται κι εδώ να υπάρχει μέτρο. Ισορροπίες ανάμεσα στο τι είναι ρεαλιστικό και τι όχι, στο τι συμβαίνει πραγματικά και τι φανταστικά λαμβάνει χώρα εδώ. Πάντως ένα είναι σίγουρο και είμαι σίγουρος ότι κι εσείς θα συμφωνείται. Πως τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη επαφή. Την άμεση τη σχέση με τ’ άτομα που είναι κοντά μας.

Κι όμως εμείς εκεί, οι ίδιοι να υψώνουμε τους τοίχους γύρω μας, που οι τοίχοι αυτοί είναι οι γνωστοί τοίχοι του προφίλ, που όμως μοιραία μετατρέπονται στην κυριολεκτική έννοια της λέξης. Εμείς οι ίδιοι την ζωή μας εγκλωβίζουμε μέσα σε μια ιστοσελίδα, αντί απλά να βγούμε έξω και έτσι απλά όπως μπορούμε να τη ζήσουμε.

Τέρμα δεν γράφω άλλα, το κλείνω ετούτη τη στιγμή και πάω στο Καφενείο. Να είστε όλοι σας καλά. Καλή σας μέρα. Καστρινός.