Σάββατο, 30 Ιουλίου 2016

ΟΧΙΕΣ ΔΙΜΟΥΤΣΟΥΝΕΣ.

Το χρονογράφημα του Σαββάτου.
Κλείνει το MEGA, δεν κλείνει το MEGA. Ένα πράγμα δηλαδή μεταξύ ανοιγοκλείνει. Και να σας πω και του στραβού το δίκιο, ούτε που πήρα χαμπάρι τι γίνεται. Γιατί δεν παρασχολούμουνα και ποτέ μαζί του.
Όταν ένα κανάλι κλείνει, επειδή το αποφάσισαν οι ιδιοκτήτες του, οι τηλεθεατές του στενοχωριόμαστε ίσως, κάπως σα να χάνουμε κάτι που ’χαμε συνηθίσει να βλέπουμε, αλλά δε μας πέφτει και λόγος. Ο ιδιοκτήτης έχει τον πρώτο λόγο, κι αν αποφασίσει να το κλείσει το μαγαζί, τό ’κλεισε και με γειά του και με χαρά του, και παει και τέλειωσε.
Όταν όμως ένα κανάλι κλείνει, επειδή κάποιος αποφάσισε ότι τον ενοχλεί, μας πέφτει λόγος ολονών. Είτε έχουμε λόγο, είτε δεν έχουμε. Είτε είμαστε ενοχλητικοί, είτε δεν είμαστε. Όταν κλείνουν το στόμα ενός ανθρώπου, όλοι οι υπόλοιποι οφείλουμε να φωνάξουμε. Όσο ακόμα το στόμα μας είναι ανοιχτό.
Για να’μαι ειλικρινής, χέστηκα για το MEGA. Με τον ίδιο τρόπο, που χέστηκα και για το ALTER και για όλες τις «μπούρδες» που επί χρόνια μας σερβίρουνε. Για μένα, που δεν καταλαβαίνω από συμφέροντα, από μεγαλοεκδότες και μεγαλοδημοσιογράφους που αλληλοτρώγονται, για μένα που ’μαι ένας απλός εραστής του γραψίματος που συνηθίζει να γράφει σχόλια για να περνάει η ώρα, το MEGA και όλα τα ερπετά της τηλεθέασης, δεν διαφέρουν και πολύ το ένα απ’ το άλλο. Ο κύριος όγκος των πληροφοριών που μου δίνουνε είναι αισχρότατος, και το μόνο που σκέπτονται είναι: Αφού τα ψαριά τσιμπήσανε, ας τραβήξουμε και το αγκίστρι. Και το αλίευμα είναι πάντα και για όλους, το εύκολο χρήμα.
Και τελικά δεν είναι το πρόβλημα αν έκλεισε ή θα κλείσει, η ανοιγόκλεισε το MEGA, κι όλα τα άλλα ερπετά μαζί του.... Το πρόβλημα νομίζω ότι είναι, ποιοι είναι όλοι αυτοί που τα βλέπουν και τα συντηρούν. Το πρόβλημα είμαστε εμείς που τα ανεβάζουμε πρώτα στις τηλεμετρίσεις, εμείς που κάνουμε τα νούμερα και πολλαπλασιάζονται. Εμείς, που ανοίγουμε τις πόρτες του σπιτιού μας στους Δούρειους Ίππους, κινδυνεύοντας τελικά να χάσουμε την δική μας φωνή. Ακίνδυνη ή επικίνδυνη. Την όποια φωνή μας έχει απομείνει τέλος πάντων...
Εγώ τώρα καθαρά πιστεύω ότι όλα τούτα τα φίδια που αμολάνε συνέχεια κι ετούτοι οι αριστερίζοντες, με το τάχα ηθικό πλεονέκτημα, και που χουνε ξαμοληθεί τελευταία στον περίγυρο, έχουνε πραγματικό στόχο εμάς...
Και τι φίδια! Οχιές διμούτσουνες, που λένε και κάτω στο χωριό.
Κώστας Μπούτιβας. 

Δεν υπάρχουν σχόλια :