Δευτέρα, 6 Απριλίου 2015

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΒΡΑΔΥ.

Δεν έπαψε ποτέ να βρέχει. Καμιά φορά όμως… Σαν σήμερα, Μεγάλη Δευτέρα, πριν ακόμα ανέβει το φως, όταν το βράδυ έρχεται ο Νυμφίος, όταν μάτια, κλειστά πια, εννοούν την ώρα του τέλους, η βροχή …ιερουργεί το μυστήριο. Σμίγει με δάκρυα και μύρα και εν κλαυθμώ καταφιλεί τα άχραντα πόδια του Ερχόμενου.
 [ Νυμφος κλλει ραος, παρ πντας νθρπους, συγκαλσας μς, πρς στασιν πνευματικν το νυμφνς σου, τν δυσεμον μου μορφν, τν πταισμτων παμφασον, τ μεθξει τν παθημτων σου, κα στολν δξης κοσμσας, τς σς ραιτητος, δαιτυμνα φαιδρν νδειξον, τς Βασιλεας σου ς εσπλαγχνος ]
Νυμφος κλλει ραος» /ρμηνευτικ πόδοση Εθύμιος Πριόβολος.
Νυμφίε Χριστέ, σ πο στν ραιότητα ξεπερνς λους τος νθρώπους, σ πο μς κάλεσες λους σ συμπόσιο πνευματικ στν αθουσα το γάμου σου, σ παρακαλ, μ τ συμμετοχή μου στ παθήματά σου, φαίρεσε π επάνω μου τ ροχα πο φοράω, τ ροχα τν μαρτιν μου, πο μ κάνουν ν μφανίζομαι μ τόσο σχημη μορφή. Κα μετά, φο πρτα μ στολίσεις μ λαμπρ στολ, τη στολή τς δικς σου ραιότητας, σν εσπλαχνος πο εσαι, νάδειξέ με εθυμο συνδαιτυμόνα τς βασιλείας σου.
Ποιητική απόδοση του Κώστα Καστρινού.
Ιδού ο νυμφίος  πάλι κίνησε να ’ρθει
και χθες με βάγια του ετοιμάζανε τους δρόμους, 
κι ας ξέρει πάλι πως εδώ θα σταυρωθεί 
και το τεράστιο σταυρό θα κουβαλάει στους ώμους.

 
Κι αυτοί με βάγια που τους δρόμους είχαν ράνει 
που τους αντίκριζε δίχως οργή, χωρίς μιλιά, 
είναι οι ίδιοι εκείνοι και ο νους σου δεν το βάνει 
που ετοιμάζουν τα καρφιά, του Ιούδα τα φιλιά.

 
Δεν έχει αλλάξει τίποτα στο διάβα των αιώνων 
οι λαοπλάνοι πάντοτε του μίσους οι ατσίδες, 
τα βάγια κάνουνε καρφιά πικρά αγκάθια πόνων 
τα κατακάθια των λαών, οι αιώνιοι Σταυρωτήδες.

 
Ευλαβικά τη μέρα αυτή υμνώ το κίνητρό σου 
κρυμμένο μέσα σε λαών πανάρχαιων τους τόμους, 
και των προγόνων η φωνή μου λέει: βιάσου λυτρώσου 
από αισχρών κυβερνητών, αιώνιες λαιμητόμους.


Καλό Μεγαλοβδόμαδο.  AGGELOKASTRO NEWS.

Δεν υπάρχουν σχόλια :