Σάββατο, 2 Νοεμβρίου 2013

ΕΜΠΟΡΙΟ ΘΑΝΑΤΟΥ.


Το χρονογράφημα του Σαββάτου.
Έλα –έλα –έλα. Πάρε πράμα. Εδώ ο καλός ο θάνατος. Έχω πρώτο πράμα σήμερα. Πάρε κόσμε. Και όλοι βγήκαν πάλι εναγωνίως να πουλήσουνε νεκρούς. Έδεσμα σε ένα πλήθος εξαγριωμένο από τις περικοπές που διψάει για αίμα. Εμπόριο θανάτου στην όποια λογική έχει απομείνει σε αυτή τη χώρα. Βάζουν στο ζύγι της βλακείας τους, δυο ζωές χαμένες απ’ τη μία και από την άλλη λέξεις βαρύγδουπες δίχως νοήματα κι ουσία. Να αναμετρηθεί ο θάνατος, η απώλεια, το δράμα του γονιού, το ψυχορράγημα της μάνας που χάνει το παιδί της με ένα τσούρμο ανείπωτης βλακείας. Ουστ πανηλίθιοι.
Και πώς να μη σε θλίβουν πάλι σήμερα μετά και το βίαιο διπλό φονικό όλα αυτά; Θλίβομαι για το λειψό ανάστημα και για την κακομοιριά αυτών που παίρνουν δυο θανάτους και τους μετατρέπουν σε είδος εμπορεύματος για τηλεθέαση για ψήφους για κάθε είδος κέρδους γενικά. Θλίβομαι πάλι σήμερα για τις οικογένειες των νεκρών. Για την κοινωνία που καρκινοβατεί. Για τη χώρα που φτιάξαμε όλα αυτά τα χρόνια. Για τις δικές μας οικογένειες των ζωντανών νεκρών. Για την πολιτική μας τάξη που μας έφερε εδώ.
Και θλίβομαι ακόμα πιο πολύ, γι’ αυτόν τον φαύλο κύκλο της εκδίκησης - σχεδόν για ένα είδος βεντέτας με πολιτικό μανδύα. Για το μηδενισμό και τη καταστροφολαγνεία που μαίνονται γύρω μας τώρα τελευταία. Για τα ατέλειωτα σκάνδαλα που δεν σταμάτησαν ποτέ. Για το ζοφερό οικονομικό ορίζοντα και την αόρατη αλλά πανταχού παρούσα απειλή της κοινωνικής και ταξικής καταβαράθρωσης.
Ούτε η θλίψη όμως, ούτε η καταδίκη και η καταγγελία της βίας από οποιοδήποτε βήμα πρόκειται να λύσουν το πρόβλημα. Εδώ και τρία χρόνια που ο λαός υποφέρει έδειξε με κάθε τρόπο την απληστία ως τη βασική αιτία που οδηγεί στη κάθε αύξηση μορφής της βίας. Δεν έγινε το παραμικρό όμως από πουθενά για να διορθωθεί αυτή η κατάσταση. Η τυφλή βία και η τρομοκρατία δεν μπορεί παρά να δυναμώνουν και να εντείνονται όσο δεν αλλάζουν προσανατολισμό οι κρατούντες και δεν γκρεμίζεται η παντοκρατορία του κέρδους και της λαμογιάς.
Τι Θλίβομαι! Συντρίβομαι κι αγανακτώ για τη κατάντια μας.
Κώστας Μπούτιβας - Καστρινός.

1 σχόλιο :

Ανώνυμος είπε...

Δεν είναι δυνατόν οι αρχιτέκτονες του χάους να κρύβονται κάτω από τη νομιμότητα που τους παρέχει ο κοινοβουλευτικός τους μανδύας, όταν είναι οι κύριοι υπαίτιοι της παρακμής της κοινωνίας, της πτώχευσης της χώρας, της σημερινής αβάσταχτης κατάντιας μας και της βίας.
Τα δάκρυα σας για την τρομοκρατία είναι κροκοδείλια.Όμως ότι οι περισσότεροι από εσάς είσαστε επαγγελματίες πολιτικοί κι αυτό με τρομοκρατεί απίστευτα.Ντροπή σας.
Φυσικά ηθικοί αυτουργοί τέτοιων καταστάσεων είναι οι ίδιοι οι πολιτικοί, οι οποίοι πρέπει να πανε όλοι φυλακή, με δικά τους έξοδα.