Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2012

NA ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ KAI ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ..


ΤO KΑΣΤΡΟ.
Δίνω στ' απόβραδο σημείο αναφοράς

πριν πέσει η νύχτα μεσ’ την αγκαλιά σου,
σού πάει πολύ η γκρίζα όψη πού φοράς
σε εποχές όπου πληγώνουν τη θωριά σου.

Εσύ δεν ένοιωσες ποτέ τον πανικό
κι αυτό είναι η μεγάλη αρχοντιά σου,
της λευτεριάς μόνο το μέγα ιδανικό
αέρας ήτανε στο κορφολόγημά σου.

Σου πάει πολύ αυτή η ασάλευτη σιωπή
πού ξαποσταίνει απόψε απελπισμένη,
κι η ιστορία σαν παιδιάστικη ντροπή
γέρνει στο πλάι σου εκεί αποσταμένη.

Σου πάει πολύ η γκρίζα πέτρα πού φοράς
και η μορφή σου απ' το χρόνο γκρεμισμένη.
Πίκρες, χαρές όλου του τόπου εσύ χωράς,
σε μια Ελλάδα στους αιώνες πληγωμένη.

Σου πάει πολύ η γκρίζα θλίψη που φοράς
σε μια πατρίδα του χαμού και της φθοράς.
Καστρινός


Δεν υπάρχουν σχόλια :