ΑΓΓΕΛΙΑ.

Την εξής Αγγελία μας ζήτησε να δημοσιοποιήσουμε συγχωριανός μας.

Πωλείτε αγροτεμάχιο 11,5 στρεμμάτων στη θέση Ρινάκια (ριζαριό) στο Αγγελόκαστρο Δήμου Αγρινίου.

Πληροφορίες στο τηλ: 698 227 7927

ΚΑΛΑ ΝΕΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ.

Την αναγκαιότητα της παραχώρησης έκτασης 600 στρεμμάτων στο Αγγελόκαστρο για τη δημιουργία Επιχειρηματικού Πάρκου στην ΠΕ Αιτωλοακαρνανίας τονίζει ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας, Νεκτάριος Φαρμάκης, σε επιστολή του προς τον διευθύνοντα σύμβουλο Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ) Στέφανο Διονύσιο Βλαστό, επισημαίνοντας ότι η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας έχει προχωρήσει σε μια ολοκληρωμένη μελέτη για την δημιουργία Επιχειρηματικών Πάρκων και στις Περιφερειακές.

«Οι μελετητές, μέσα από μία ενδελεχή εξέταση όλων των παραμέτρων, κατέληξαν στην υπόδειξη συγκεκριμένων εκτάσεων που καλύπτουν τις προϋποθέσεις μετατροπής σε σύγχρονους και οργανωμένους υποδοχείς επιχειρήσεων.Ειδικότερα για την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας, μεταξύ και άλλων προτάσεων που θα διαμορφωθούν, έχει προταθεί έκταση  600 στρεμμάτων στο Αγγελόκαστρο που αποτελεί δημόσια γη και έχει από καιρό κερδίσει το ενδιαφέρον των τοπικών φορέων, αλλά και την άποψη των μελετητών ότι συγκεντρώνει όλες τις προϋποθέσεις για να μετατραπεί σε σύγχρονο Επιχειρηματικό Πάρκο» αναφέρει ο κ. Φαρμάκης και συνεχίζει: . 

«Για τον λόγο αυτό, γνωρίζοντας ότι το συγκεκριμένο ακίνητο ανήκει στην ιδιοκτησίας της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου, ζητούμε την παραχώρησή του προκειμένου να αποτελέσει μία γη, υψηλής προστιθέμενης αξίας για την κοινωνία και την οικονομία της Αιτωλοακαρνανίας».

Ο Περιφερειάρχης προσθέτει ότι πρόκειται για κοινή προσπάθεια που καταβάλλεται με τον Δήμο Αγρινίου, προκειμένου να προχωρήσει η ανάπτυξη Επιχειρηματικού Πάρκου στην Αιτωλοακαρνανία, έργο υψηλής προτεραιότητας, ενώ αναφέρει ότι είναι σημαντικό οι διαδικασίες να ολοκληρωθούν έγκαιρα οι διαδικασίες ώστε να αναζητηθούν οι χρηματοδοτικές πηγές που θα επιτρέψουν την υλοποίηση του σχεδιασμού.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΠΑΠΑΓΙΩΡΓΗ.

Κοινότητα Αγγελοκάστρου      Αγγελόκαστρο , 14 Ιανουαρίου 2022

Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, η κοινότητα του Αγγελοκάστρου θρηνεί τον δεύτερο Ιερέα της. Μετά τον σεβαστό σε όλους παπά Κώστα Γιαννακά, μακαριστό πλέον από την επάρατη νόσο, ήρθε στο χωριό μας νέος εφημέριος ο πατήρ Γεώργιος.Με την νεανική του φλόγα έκανε αμέσως αισθητή τη δυναμική του παρουσία.

Ακούραστα και αγόγγυστα όλο αυτό το χρονικό διάστημα, ζωντάνεψε και πάλι την λειτουργική ζωή της ενορίας μας. Λειτουργούσε συχνά , όχι μόνο Κυριακές και μεγάλες εορτές, αλλά και στις πολύ μικρότερες εορτές.Όπως επίσης, τέλεσε μετά από πολλά χρόνια το Σαρανταλείτουργο, την περίοδο των Χριστουγέννων και έδωσε μια νέα πνοή στην ενορία μας.

Αγκάλιασε τους πάντες, με πολύ αγάπη και διάκριση. Παρ΄ όλες τις δυσκολίες της πανδημίας, οργάνωσε τα Κατηχητικά Σχολεία Δημοτικού και Γυμνασίου, όπως και απογευματινή Σύναξη με ομιλία για τους μεγαλύτερους. Συμμετείχε ενεργά στις εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν στην Κοινότητά μας την περίοδο αυτή. Όλοι αντιληφθήκαμε τον μεγάλο ζήλο του για την Εκκλησία και την αγάπη του για τους κατοίκους του χωριού μας.

Έδειξε το σεβασμό του και την εκτίμησή του προς όλους. Με πολύ αγάπη συνεργάστηκε και με την Αδελφότητα του Μοναστηριού μας, την Ιερά Μονή Παντοκράτορος Αγγελοκάστρου. Στις συζητήσεις μαζί του άρχισε να μας κοινοποιεί τις σκέψεις του, για την πιο ενεργή πνευματικά ανάπτυξη της ενορίας μας, αλλά και το όνειρό του για την ανέγερση ενός νέου Ιερού Ναού με σύγχρονη πρόσβαση.

Είχε άψογη συνεργασία, τόσο με την Κοινότητά μας και με εμένα προσωπικά, όσο και με τους Δασκάλους και τον Διευθυντή του σχολείου μας. Και εκεί που όλοι αισθανθήκαμε την παρουσία του, ως κεραυνός εν αιθρία, πληροφορηθήκαμε τον ανέλπιστο θάνατό του. Ο νέος στην ηλικία Παπάς μας, ο καλός οικογενειάρχης με την καλή του Πρεσβυτέρα και τα δύο χαριτωμένα παιδάκια τους, δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι δεν θα είναι πλέον ανάμεσά μας.

Τόσο ο ίδιος, ως Πρόεδρος της Κοινότητας, μαζί με το Τοπικό Συμβούλιο και όλους τους κατοίκους του Αγγελοκάστρου, εκφράζουμε τη βαθειά μας λύπη για το αναπάντεχο γεγονός. Τον ευχαριστούμε για όλα και παρακαλούμε το Θεό να αναπαύσει την ψυχή του και να δώσει κουράγιο στην οικογένειά του και στους οικείους του.

Παπά Γιώργη να έχουμε την ευχή σου.     Αιωνία η μνήμη σου.

Η κοινότητα Αγγελοκάστρου συμμετέχοντας στο πένθος της ενορίας της , αποφάσισε :

-Να παραστούν στην εξόδιο ακολουθία ο Πρόεδρος και μέλη του Τοπικού Συμβουλίου.

-Να εκφωνηθεί επικήδειος λόγος από τον Πρόεδρο της Κοινότητας.

-Να εκφράσει τα συλλυπητήρια και την συμπαράστασή της στους οικείους του .Να κατατεθεί στεφάνι στην μνήμη του εκλιπόντος Πατρός Γεωργίου. Το παρόν να δημοσιευθεί στον Τοπικό ηλεκτρονικό και έντυπο τύπο.

Η κοινότητα Αγγελοκάστρου

Ο πρόεδρος: Παναγιώτης Κοτούμπας   

Ο αναπληρωτής πρόεδρος

Σωτήριος Βλαχογιώργος

Τα μέλη

Κωνσταντίνος Κάππας

Δημήτριος Μήλας

Κωνσταντίνος Τσούμαρης

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΙΤΙΚΗ ΑΠΩΛΕΙΑ.

Ο θάνατος είναι πάντα θάνατος, όσο κι αν στις μέρες μας έχει απλωθεί παντού, και η κάθε απώλεια είναι ανθρώπινος καημός. Κι αυτό ήρθε μοιραία να γευτεί σήμερα η προσφιλής Αγγελοκαστρίτικη οικογένεια Καπνιά, με την απώλεια της θειαΣπύραινας, (της μητέρας της Κατερίνας), που βύθισε στο πένθος κάθε γνωστό και φίλο Αγγελοκαστρίτη.

Η κηδεία θα γίνεις αύριο 7/1 στις 1 το μεσημέρι στον Άγιο Κοσμά στο Μαρούσι.

Να ναι ελαφρύ το χώμα που θα την σκεπάσει, και ανοικτή η πόρτα του Παράδεισου.

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ

 

Το χωριό μουσκεμένο απ’ άκρη σ’ άκρη συνήθως τέτοια εποχή, έτοιμο να υποδεχτεί τον άρχοντα, τον καινούργιο χρόνο που ερχότανε. Κι έφτανε το βράδυ πια (αλήθεια βραδιάζει γρηγορότερα τις γιορτές;) η ώρα η δωδέκατη της αλλαγής του χρόνου. Η σόμπα πυρακτωμένη απ’ τα κούτσουρα και η μάνα στο άψε σβήσε έφερνε τη βασιλόπιτα με το φλουρί,- ένα ασημένιο «εικοσόφραγκο» στο ζυμάρι - για τη δοκιμή της τύχης. Έπαιρνε το κουζινομάχαιρο ο πατέρας κι έκοβε τα κομμάτια. Του Χριστού, του σπιτιού...Κι ύστερα κατά ηλικία όλη η οικογένεια. Εκεί να δεις καρδιοχτύπι για το φλουρί. Κι όσο για εκείνη τη βασιλόπιτα, γλυκότερο πράγμα στον κόσμο δεν υπήρχε. Κι ήτανε όλα φιλιωμένα ετούτη τη βραδιά. Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά σου λέει...Κι ύστερα χορτάτα μάτια και καρδιές φέρνανε στο κορμί την ηρεμία του ύπνου. Να βρει ησυχία ο Αϊ Βασίλης να μπει πριν το ξημέρωμα ν’ αφήσει τα δώρα στα παιδιά. Αυτοκίνητα, διαστημόπλοια, ρομπότ, κούκλες, στρατιωτάκια, θα μεταφέρουν αύριο τους πιτσιρικάδες στα ύψη της ευτυχίας, για να διαλυθούν μέσα σε λίγες μέρες εις τα «εξ ων συνετέθησαν». 

Σήμερα, τα δώρα εκείνα δεν έχουν καμία σχέση, αφού η τεχνολογία έχει προχωρήσει κατά πολύ. Αντί για πύραυλο, πλέον ο σύγχρονος πιτσιρικάς θέλει i-phone. Αντί για ρομπότ και διαστημόπλοια, βλέπει όσα θέλει στο νέο του τάμπλετ. Και αντί για στρατιωτάκια, μπορεί να παίξει όσο πόλεμο θέλει σε κάποιο ηλεκτρονικό υπολογιστή. 

Βέβαια και τότε τα παιχνίδια ήταν ακριβά και αποτελούσαν μεταφορά της τελευταίας τεχνολογίας στην παραμυθένια χώρα των παιδιών. Υπήρχαν βέβαια και τα πιο πρακτικά δώρα. Ένα πουλοβεράκι, ένα ζευγάρι γαλότσες η «ελβιέλες» μιας και η οικονομική κατάσταση των γονέων της εποχής, δεν επέτρεπε και δώρο και ρούχα μαζί. Μάλιστα, ρουχαλάκια με ωραία χρώματα, και καλόγουστα σχεδιάσματα, ανάλογα με την ηλικία και το φύλο, κατόρθωναν να συνδυάζουν την πρακτική εξυπηρέτηση με την χαρά του δώρου. «Τα Ελληνικά παιχνίδια είναι καλλίτερα απ’ τα ξένα και μάλιστα και πιο φθηνά» έγραφε σε μια βιτρίνα τότε σε μαγαζί του Αγρινίου.

Την άλλη μέρα ανήμερα Πρωτοχρονιάς, η κότα άχνιζε στον «τέντζερη» που χοροπήδαγε πάνω στη σιδερένια πυροστιά, και σ’ όλο το χωριό, τσίκνα, καπνός, κι οσμή από «σουφλιμά», σμίγανε σ’ ένα ανταριασμένο σύννεφο που ανέβαινε πάνω κατά το ψηλαλώνι μεριά. Κι από την μία άκρη του χωριού ως την άλλη, μόνο ευχές χωρίς διάκριση και δίχως τελειωμό.

- Ευτυχισμένο το νέο έτος γείτονα. 

  - Ο Θεός να δώκει, υγεία και χαρά στη φαμελιά σου, χρόνια πολλά.

Κώστας Μπούτιβας.

ΚΑΡΤΑ ΕΛΠΙΔΑΣ.

Μια σταλμένη καλαίσθητη κάρτα με το φετινό χριστουγεννιάτικο δέντρο του χωριού μπροστά από το δημαρχείο,  με τις ευχές του προέδρου και του κοινοτικού συμβουλίου, μας γέμισε χαρά κι ελπίδα στις δύσκολες μέρες που περνάμε. Να’σαι καλά πρόεδρε Πάνο και να δίνεις όσο μπορείς την ελπίδα ότι το Αγγέλοκαστρο πρωτοπορεί, ομορφαίνει, και δηλώνει πάντοτε παρόν.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΧΩΡΙΑΝΟΙ. (πατήστε πάνω στην εικόνα για μεγένθηνση)

Κώστας Μπούτιβας.

«ΚΑΤΣΚΑΪΔΑ» Η ΡΑΧΗ.

Οι περισσότεροι αν όχι όλοι, ξέρω θ’ αναρωτιέστε, τι θέλει να πει η φράση του τίτλου. Περιμένετε: Θα σας δοθεί εξήγηση.

Είχε πάει ο μακαρίτης ο Νίδας ο πατέρας μου κάποτε για ξύλα στις γύρω ράχες του χωριού για το τζάκι το χειμώνα – τέλος δεκαετίας του 60 ήτανε θαρρώ, ανέχειας και τότε εποχές – κι όταν τον ρώτησε η μάνα μου σα γύρισε με λίγα καυσόξυλα, μόνο αυτά τα λίγα έφερες εκείνος της απάντησε:

- Τι να ’κανα πρόλαβαν άλλοι. «Κατσκαϊδα τον έκαναν το λόγγο». Μου ’μεινε αυτή η φράση και την θυμάμαι πάντα όταν ακούω για κρύο και για ζέστα.

Ο Χειμώνας «προ των πυλών λοιπόν» και δεν ξέρω φέτος αν θα είναι βαρύς η ελαφρύς. Αυτό όμως που είναι σίγουρο είναι ότι και πάλι αρχίσαμε να μιλάμε για «ψοφόκρυο». Με τη διαφορά ότι κάποιοι φέτος θα κρυώνουν πιο πολύ απ’ τους άλλους με τις αυξήσεις σε κάθε είδος καύσιμο. Κι αυτοί οι κάποιοι φέτος θα είναι περισσότεροι, και που άρχισαν να ψάχνονται να δούνε τι θα κάνουνε. Τα πρώτα μαντάτα έρχονται αυτές τις μέρες κάτω απ’το χωριό.

–Μη παραξενευθείς άμα κατέβεις και δεις τον «Παλιαλία» φαλακρό μου ανήγγειλαν φίλοι απ’ το χωριό στο τηλέφωνο. Ποιος δασικός τόπος και ποια δημόσια γη μου λες. Εδώ είναι πια θέμα επιβίωσης. Κι δεν δουλεύει τώρα τ’ αλυσοπρίονο γι’ αυτούς τους λίγους που εμπορεύονταν το ξύλο για να πιούν ένα κρασί. Τώρα όλοι νοικοκυραίοι και μη έχουνε ξεχυθεί στο λόγγο κι ασύστολα τον λεηλατούν.

Κι όμως έτσι είναι. Τι προστασία περιβάλλοντος και παραμύθια μπροστά στην επιβίωση! Ψωμί, νερό και ένα κεραμίδι. Αρχέγονες και προϊστορικές ανάγκες για τον άνθρωπο. Ένα καλύβι έστω και με κλαριά να προστατευτεί απ’ το κρύο και τους «καιρούς». Και οι πατεράδες μας, εκείνες τις δύσκολες εποχές μας τα παρείχαν έστω και δύσκολα αυτά. Παίρναμε το πρωί ένα ξύλο παραμάσχαλα μαζί με τη «σάκα» απ’ το σπίτι και το πηγαίναμε για τη σόμπα στο σχολείο να ζεσταθούμε.

Τώρα όμως τι κάνουμε, που απ’ τις υποσχέσεις για σπουδές στο εξωτερικό και το διορισμό στο δημόσιο, φτάσαμε να ψάχνουμε για τις βασικές πια ανάγκες, και επιστρέψαμε στην εποχή του «Πατέρα κρυώνω».

Πατέρα κρυώνω έλεγε τότε το γυφτάκι μέσα στην τέντα κάτω στο Σταθμό. Τα μάζευε τότε όλα ο μακαρίτης ο Μπέκος καμιά δεκαριά που είχε, και τα κύλαγε πέρα – δώθε όλη μέρα πάνω σε μια κουρελού να ζεσταθούν κι έτσι σταμάταγαν να διαμαρτύρονται ότι κρυώνουν.

Θα ξεχερσωθούν λέει φέτος λόγγοι και βουνά…. «Κατσκαίδα» να γίνουνε, θα μου πεις.. Εδώ ξεχέρσωσαν τη ζωή μας οι πολιτικοί διαχειριστές της δυστυχίας μας, χωρίς ντροπή και τσίπα, μας μάρανε να μη γυμνωθεί λίγο το δάσος. 

Δεν είναι όμως έτσι απλά τα πράγματα. Γιατί ετούτο εδώ το ξεγύμνωμα θα το βρουν αύριο μπροστά τους τα παιδιά μας. Και η φύση ειδικά αν την πληγώσεις πάντοτε εκδικείται. Υπάρχει και μέτρο, όπως το ήξεραν και το εφάρμοζαν με θρησκευτική ευλάβεια οι Πατεράδες μας που ήξεραν και τι θα κόψουν και που θα κόψουν. 

Είναι που είναι γυμνή και ξεβράκωτη ετούτη εδώ η χώρα έτσι που την κατάντησαν. Μην της βγάνουμε κι εμείς άλλο πια τα μάτια.

Μπούτιβας Κώστας.

ΠΝΙΓΗΚΕ Ο ΚΑΜΠΟΣ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟΥ.

Τις πληγές του απ’ τις εκτεταμένες βροχοπτώσεις μετράει ο κάμπος του Αγγελοκάστρου που έχει γίνει μια απέραντη λίμνη. Οι ζημιές τεράστιες και η απόγνωση των κατοίκων στο κατακόρυφο, που ψάχνουν ακόμα και με βάρκες να βρούν τα χαμένα ζώα τους. Το ρεπορτάζ των κατοίκων του χωριού αδιάψευστος μάρτυρας της μεγάλης καταστροφής.

Κώστας Μπούτιβας. 

Facebook

ΤΑ ΠΟΛΥΣΠΟΡΙΑ.

21 Νοεμβρίου στο ημερολόγιο, και εορτάζονται τα Εισώδια της Θεοτόκου. Της Παναγίας της Πολυσπορίτισσας την λένε στα χωριά μας, και τούτη τη μέρα φτιάχνουν και σήμερα ακόμα πολυσπόρια. Ένα πανάρχαιο έθιμο στη χώρα μας, που έχει την καταγωγή του  απ' τα αρχαία «Πυανόψια», που γίνονταν την ίδια περίπου εποχή, που οι γεωργοί τελείωναν τη σπορά τους. Καλή σοδειά συγχωριανέ, εύχονταν τούτη τη μέρα τα παλιότερα χρόνια. Τώρα τα τελευταία χρόνια λένε, άκουσες τίποτα για κείνες τις επιδοτήσεις; Η Παναγία η Πολυσπορίτισσα να τους βγάλει τα μάτια έτσι που  κατάντησαν την αγροτιά οι ρεμπεσκέδες. 

Με αφορμή αυτή τη μέρα που κάποτε γιορτάζονταν κατά πως έπρεπε είναι γραμμένο και το παρακάτω αφήγημα.

Κείτονταν παράλυτη εκεί στη γωνιά της παρατημένη στον κόσμο της η γριά, όταν της έφτασε η μυρουδιά στη μύτη. Πολυσπόρια. Τι όμορφα που μυρίζαν τα μαγκούφικα. Να χε μισό πιατάκι. Η μυρουδιά που ερχόντανε απ' την κουζίνα την είχε αποτρελάνει εντελώς. Η νύφη τα ανακάτευε μες τη μεγάλη μπακυρένια κατσαρόλα με την ξύλινη κουτάλα, κι εκείνα άχνιζαν με μια εξαίσια μυρουδιά. Πολυσπόρια λέει, της ήρθε ταμπλάς.

Θέλει να σηκώσει το γέρικο κουφάρι, μα δε μπορεί, πέφτει πίσω ξανά στα μαξιλάρια.

-Μια κταλιά μουρή Νίφ.

Κάνει ν' απλώσει το χέρι, δεν σηκώνεται τ' άτιμο, και βρίσκεται ξανά στον κόσμο της. Βλέπει τον εαυτό της Νιόνυφη που βράζει στο μπακιρένιο το τσουκάλι πολυσπόρια. 
-Τι μοσχοβολιά είναι τούτη ρε γυναίκα, και πεθαμένο ακόμα ανασταίνει, έλεγε ο γέροντάς της, θεός σχορέτον, κι ακόμα και εκείνη η στριφνή η πεθερά της, ο μόνος καλός λόγος που της χρώσταγε ήταν γι' αυτά τα πολυσπόρια.

-Για στα χέρια σου ορέ νύφη! Τέτοιο φαί θα 'χω να το μολογάω.

Συνέρχεται για λίγο η γριά, βλέπει τη νύφη που περνάει με τα κενωμένα πιάτα, και την κοιτάει με πόνο και απελπισία. Μα εκείνη πέρασε χωρίς να την προσέξει. Μα θα 'ρθει όπου να ναι ο γιός της απ' το χωράφι. Θα του γυρέψει ένα πιάτο πολυσπόρια κι εκείνος σίγουρα θα της το φέρει.

Νιφάδες σήμερα σου λέει. Φτου. Χωρίς αποδοχή να ζητιανεύεις ένα πιάτο πολυσπόρια.

Της Παναγίας της πολυσπορίτσας κι εφέτος. Βοηθειά μας Πατριώτες.

Κώστας Μπούτιβας 

ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ: ΔΙΚΑΙΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ.

Μετά την τελευταία μας ανάρτηση σχετικά με την συντήρηση και ασφαλτόστρωση κεντρικών δρόμων του χωριού μας, απ’ αυτήν εδώ την ενεργή και αναγνωρίσιμη επί σειρά ετών απ’ όλους  ιστοσελίδα  για το χωριό μας και τα πεπραγμένα του,  λάβαμε πολλά σχόλια για παραμέληση μη εμφανών περιοχών του χωριού. Και όταν μάλιστα αυτές οι δίκαιες- αγανακτισμένες- καταγγελίες  συνοδεύονται από φωτογραφίες  παραμέλησης, μας κάνουν να νοιώθουμε ένοχοι και υστερόβουλοι προπαγανδιστές.

Πηγαίνετε αμέσως οι τοπικοί παράγοντες στις παρυφές του χωριού που κι εκεί  κατοικούν συγχωριανοί, και καταγράψτε και επιδιορθώστε τα σοβαρά  απ’ ότι φαίνεται προβλήματα. Δεν είναι κατάσταση ασφαλτοστρωμένου δρόμου του χωριού αυτή που ο φακός αποτυπώνει. Τι είναι αυτά πρόεδρε; Το είπα και το ξαναλέω, δεν είναι όλα πια «Φρουφρού κι αρώματα»

Κώστας Μπούτιβας.