Το Κινητό.
Για να ξεφύγουμε λιγάκι απ’ τις εντάσεις που όπως χθες διάφοροι κακοήθεις μας δημιουργούν, σήμερα θα αναφερθώ στη φετινή συνάντησή μου με τον γνωστό μου, φίλο Πάνο Κλάνα. Τον συμπαθέστατο ξερόλιγνο πλανόδιο τραγουδιστή τσιγγάνο ,που τακτικά επισκέπτεται το Αγγελόκαστρο ξέροντας πώς θα φύγει τουλάχιστον φαγωμένος και πιωμένος από εκεί. Φέτος ανήμερα πάντα του πανηγυριού-τότε τον συναντάω σίγουρα κάθε χρόνο στο χωριό-με πρόλαβε μέσα στο αυτοκίνητο. Κουμπαρέεεεεεε. Φώναξε κάτω απ΄ταν καφενεία σαν με είδε. Τον είδα και φρενάρισα κι εγώ. Ξεκρέμασε απ’ τον ώμο την κιθάρα του κι άρχισε πρίν ακόμα φτάσει, να παίζει τον αγαπημένο μου σκοπό. Πέρσι μαζί τον είχαμε ονομάσει ΄΄Βαλς του Αγγελοκάστρου΄΄ κάτι δικά του λόγια ακαταλαβίστικα μ’ άτακτο , γρήγορο γρατσούνισμα κιθάρας. Έπαιζε αυτός έξω απ’ το παράθυρο, κι έψαχνα εγώ τις τσέπες μου να είναι το μπαχτσίσι μου γερό. Τότε όμως τον διέκοψε το κινητό. Ψάχτηκε ο Πάνος στο τριμμένο του σακάκι, και βιαστικά ξετρύπωσε το κινητό.
-Όπα κουμπάρε κινητούλι; Τον ρώτησα με σκωπτική διάθεση. Κι εκείνος με σοβαρότητα μου είπε το αμίμητο:
Άμα δεν έχω εγώ κουμπάρε κινητό όπου δεν έχω ακίνητο, ποιος πρέπει να ’χει τότε κινητό. Αθάνατε Πάνο Κλάνα καλλιτέχνη, σε λόγο, πράξη και ζωή.
Κώστας Καστρινός.
ΑΚΟΜΑ:
Πρώτη Παναιτωλοακαρνανική συνάντηση παραδοσιακών χορών. ΣΥΜΕΤΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΟΥ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟΥ.(Διαβάστε στα Παραλειπόμενα της εφημερίδας το ΚΑΣΤΡΟ.)
ΕΔΩ: WWW.DNNPORTALS.GR/KASTRO ( Πατήστε επάνω)
