ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ....Κυρά του Κάστρου.

Κυρά του κάστρου. Λάδι και τέμπερα επάνω σε ειδικό χαρτόνι του Κάστρινού. Διαστάσεις 50Χ7ο.

Ο πίνακας βρίσκεται στο γραφείο του συλλόγου απανταχού Αγγελοκαστριτών Αθήνας.

(Πατήστε επάνω του για να τον δείτε σε μεγέθυνση.)

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ....Μεγάλη Βρύση.

Αγγελόκαστρο Μεγάλη Βρύση. Ελαιογραφία σε καμβά του Καστρινού.
Διαστάσεις 1 μέτρο Χ 75 εκατ.
Πατήστε επάνω στo Πίνακα για μεγέθυνση.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ - Έκτακτη Έκδοση.

Βάλανε χέρι τώρα στην Ελιά
ΟΙ ΛΑΔΩΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.
Σβήνουν με νόμο και την τελευταία αγροτική παραγωγή του τόπου μας.

Στην έκτακτη έκδοση της μηνιαίας εφημερίδας του Αγγελοκάστρου το ΚΑΣΤΡΟ.
Πατήστε ΕΔΩ: http://www.pureportals.com/Default.aspx?tabid=237529

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ.. ΑΙ ΓΙΩΡΓΗΣ.

Αγγελόκαστρο Αι Γιώργης. Λάδι σε μουσαμά του Καστρινού.
Διαστάσεις 1 μέτρο Χ 60 εκατ.

Πατήστε επάνω στo Πίνακα για μεγέθυνση.

Ένας αλλιώτικος έρωτας.(ο Τίτορμος ο Αιτωλός και η σουπερ λίγκα)

Ήταν διαφορετικό το ξύπνημα ετούτη τη Κυριακή. Λίγο μετά το χάραμα του ήλιου, σηκώθηκε με μια ξεχωριστή διάθεση. Η μέρα προμηνυόταν σημαδιακή, κι ένας δυνατός αρωματικός καφές ήτανε σίγουρα απαραίτητος για το ξεκίνημα της.
Κι όσο η μέρα κυλούσε βασανιστικά αργά, τόσο ανέβαινε και η αδρεναλίνη. Και η σκέψη εκεί. Στην επερχόμενη την όαση τη βραδινή, πάντοτε κολλημένη. Η μεγάλη στιγμή κρυβόταν εκεί λιγάκι πριν το σούρουπο και την ανέμενε καρτερικά. Μετρούσε τα δευτερόλεπτα έως ότου συναντήσει εκείνη τη θεά. Είχαν κλείσει μυστικό ραντεβού εδώ και καιρό, κι ήθελε να είναι πανέτοιμος για τη στιγμή που χρόνια την περίμενε. Σηκώθηκε απ’ τον ύπνο το μεσημεριάτικο αδειάζοντας τις σκέψεις του, κι έβαλε ένα ουίσκι για να χαλαρώσει ανάβοντας ένα τσιγάρο πάνω στ’ άλλο. Βυθίστηκε στον καναπέ, έκλεισε και το κινητό και αφέθηκε στην ψυχοφθόρα αναμονή. Πέντε και τέταρτο ακριβώς ήρθε η μεγάλη η στιγμή που έκανε τα πόδια του να τρέμουν από την αγωνία. Αντικρίζοντάς την, η ψυχή του άναψε καπνογόνα για να το γιορτάσει. Ήταν προκλητικά ντυμένη στα κίτρινα και μπλε κι είχε μια λάμψη φοβερή το πρόσωπό της.
Τα πρώτα αναγνωριστικά παιχνιδίσματα τον έκαναν να την ποθήσει ακόμα περισσότερα. Περνώντας τα λεπτά, το πάθος φούντωσε και άρχισαν να κυλιούνται ιδρωμένοι στο καταπράσινο τερέν, που είχε στρωθεί ειδικά για την περίσταση τους. Κι εκεί επάνω στην κορυφαία τη στιγμή ένιωσε χιλιάδες φωνές παροξυσμού να του τρυπάνε τα μυαλά του.
Άφησε το χρόνο λιγάκι να κυλήσει ήρεμα. Ένα ποτό ακόμα και μερικά λεπτά ήταν απαραίτητα για να στρώσουν οι ανάσες. Κατόπιν ρίχτηκαν με περισσότερη λύσσα στο καταπράσινο χαλί. Το μικροσκοπικό πλεχτό κάτασπρο εσώρουχό της τινάχτηκε στον αέρα και έδωσε το σύνθημα. Την είχε πλέον κατακτήσει τελειωτικά και οι ζητωκραυγές και οι επινίκιες κραυγές όλο και δυναμώναν μέσα στο μυαλό του.
Η ολοκλήρωση έφερε απέραντη χαρά και ένιωσαν κι οι δυο πως ένας μεγάλος έρωτας είχε ξεκινήσει. Το πρόσωπό της πλημμύριζε από ικανοποίηση. Τη γλυκοφίλησε ιπποτικά με ένα βλέμμα ίσια στην ψυχή, κι ήταν η ώρα εκείνη η γλυκιά που σουρουπώνει.
Σηκώθηκε με ήρεμες κινήσεις έβαλε ακόμα ένα ουισκάκι στο ποτήρι του κάθισε στον υπολογιστή κι έγραψε στο email του, κοινοποιώντας το σε φίλους και γνωστούς.
« Έτσι ξηγιέται ο Τίτορμος ο Αιτωλός ο Επιβήτορας.
Κουφάλες έρχεται. Ετοιμαστείτε.»
Πήρε έπειτα μια κίτρινη καναρινή πετσέτα και σκούπισε μ’ αυτή τη γκόμενα τη σουπερ λίγκ, που εκείνη τη στιγμή έσκαγε μύτη από το μπάνιο.
Εφημερίδα Αγγελοκάστρου το ΚΑΣΤΡΟ (Αθλητικά)

Κώστας Μπούτιβας (Καστρινός)

ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟ.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟ.

Βαμμένες κίτρινες στιγμές στου χρόνου τη ρωγμή
έρχονται απόψε στο μυαλό ΄΄ βολές κατά ριπάς΄΄,
του παρελθόντος μου ξυπνάν την όμορφη στιγμή
που την καρδιά μου Τίτορμε άρχισες να χτυπάς.

Βαμμένες κίτρινες στιγμές έρχονται απ’ τα παλιά
δόξας παλιάς την αρχοντιά απόψε κουβαλάω,
με τα μπλεκίτρινα κασκόλ στου πάρκου τα σκαλιά
αυτές τις όμορφες στιγμές ποτέ δεν τις πουλάω.

Bαμμένες κίτρινες στιγμές των εποχών της δόξας
παροπλισμένες μέσα μου ποιος ξέρει πόσα χρόνια,
κάνουνε επιστράτευση κάποιας παλιάς μου λόξας
ξυπνάν του ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΥ τη δόξα την αιώνια.

Μου λεν για κίτρινες γιορτές να ετοιμαστώ και πάλι
πως ήρθε η πολυπόθητη στιγμή της θείας δίκης,
πως για τ’ Αγρίνιο έρχεται ξανά μέρα μεγάλη
εδώ, κοντά μας Καστρινέ την Κυριακή της νίκης.
Κώστας Καστρινός.

ΘΑ ΦΤΑΣ Η ΤΣΙΚΝΑ ΣΤ’ ΚΥΡΑΒΓΑΙΝΑ.

Κοίτα μη δε κατέβς θα να σαι προυδότς.
Έλεγε η φωνή επιτακτικά στο ακουστικό του τηλεφώνου φερμένη απ’ τα πάτρια εδάφη. Μη με βάζεις σε μπελάδες αδερφέ. Πάλι κάτω; Πριν δέκα μέρες δεν είμουνα εκεί για το Πάσχα.
Γιατί τώρα τι είναι; Δεν είναι Λαμπρή. Αναστένηται ο Παναιτουλικός μιτα από τόσα χρόνια κι μ’λές κι κβέντες.
Καλά - καλά μη φωνάζεις. Ξέρεις πως θέλω να έρθω. Τριαντατέσσερα ολόκληρα χρόνια περιμέναμε αυτή τη μεγάλη στιγμή.
Τότι τι μ’ τσαμπνάς. Του Σάββατου του προυί να ρουβουλάς τ’ Παλιουβούνα.
Καλά. Θα κάνω ότι μπορώ. Θα ‘χει τίποτα καλό, καμιά μάσα καλή τουλάχιστον;
Τι λες ουρέ λιβέντ. Μέχρι από κειές τσούπις με τα κουντά τα φστάνια π’ χουρέβνε μη τς φούντις στα χέρια θα να ’χει. Οσου α που μάσα, Αρνιά να ιδούν τα μάτιας. Θα φτάς η τσίκνα στ’ Κυραβγαίνα.
Καστρινός.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΔΙΚΑΖΕΣΑΙ.

• Φευγάτος μες την τρέλα της θωριά σου
  και γύρω μου όλα ήρεμα κι οκνά ,
  μεθώ απ’ τα’ άγιο ανθοβόλημά σου
  μες τα φυλλώματά σου τα πυκνά.
  
  Ξέπνοος μες το παραμιλητό μου
  έρμαιο κάθε είδους συνδιαλλαγής ,
  σε λοταρία βάζω τον εαυτό μου
  για τους αδικημένους άπασας της γης.
  
  Η ανθισμένη αψάδα τού κορμιού σου
  γκρεμίζει του μυαλού μου τα υλικά ,
  τα πάντα σβήνει η γεύση του φιλιού σου
  κάθε μορφής ανήθικα τα κάνει ηθικά.
  
  Από τα μάτια σου τα ερωτοφλογοβόλα
  ψήγματα λάμψης κι ήλιο επαιτώ,
  δυο τριαντάφυλλα για μένα μυροβόλα
  πολλά δεν είναι ετούτα που ζητώ.
  
  Μα τι είναι τώρα τούτα που μας κάνεις
  γεννοβολάς ορίζοντες χλωμούς ;
  γιατί σε περιπέτειες με βάνεις
  και τέτοια μέρα φέρνεις κραδασμούς.
  
  Απρόσκλητος θα μπω μες τη γιορτή σου
  και θα φυτέψω μαγιοβότανα σιωπής ,
  τσιράκια σύννεφα προσέλαβες, ντροπή σου
  πρωτομαγιά δικάζεσαι. Τι έχεις να μας πεις;
  Καστρινός.

ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ.

ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ.
Με τη μορφή ήρθες κήπου πλουμιστού
με τα’ άνθη σου τα άσπρα, τα χιονάτα,
πέπλο φοράς αραχνοΰφαντου ιστού
κι είναι τα μάτια σου έρωτα γεμάτα .

Σάτυροι σε ακολουθούνε σε χορούς
νεράιδες με άνθη ραίνουν το στρατί σου,
Άγγελοι ουράνιοι με ύμνους νοερούς
Κυρά σε χρίζουν της ζωής και της αβύσσου .

Κι είναι το βήμα σου γεμάτο ηδονή
και χίλιους μύριους πόθους κουβαλάει,
καθώς γυρίζει και με γλυκομίλητη φωνή
μες τα παζάρια και τρελόνειρα πουλάει.

Κι ως αντιφέγγεις απ’ το άπλετο το φως
τού έρωτα του πόθου , και της γνώσης,
μ’ αναστατώνεις μες τ’ απόβραδο καθώς
δίνεις πιο λίγα απ’ αυτά που έταξες να δώσεις .

Ένα σου χάδι χάρισέ μου δανεικό ,
μες το μεθύσι μου απόψε σκέπασέ με,
μ’ ένα νανούρισμά σου και με τρόπο μαγικό
κέρνα με έρωτα και αποκοίμισέ με.

Στην αγκαλιά σου απόψε θέλω να γευτώ
αυτά που έψαξα και που ποτέ δεν βρήκα .
Απόκαμα κι είναι καιρός να ονειρευτώ
πως τον παράδεισο μου άνοιξες και μπήκα.
Καστρινός.

Η ΑΓΙΑΛΕΟΥΣΑ Η ΚΥΡΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ.

Θεόρατοι βράχοι με μεγαλείο κι αιώνιο κάλλος από εδώ και από κει και ανάμεσα τους σκαλισμένο το εκκλησάκι, που είναι χωμένο μέσα στη σπηλιά. Στρέφουν το βλέμμα τους μέρα και νύχτα , χιλιάδες οι περαστικοί, σταυροκοπιούνται και της απευθύνουν θερμές και μυστικές τις προσευχές στην άγια εικόνα και μορφή της.
Κι εκείνη από ψηλά η Αγιαλεούσα, ως άγρυπνος φρουρός, παραστέκει στο κάθε οδοιπόρο, που διασχίζει τον Αράκυνθο. Και σταματούν πολλοί από τους διερχόμενους ανάμεσα σ’ αυτά τα πανύψηλα τα βράχια για να θαυμάσουν και να εμπνευστούν, να ζήσουν δυο στιγμές γαλήνης και ηρεμίας. Κι άλλοι ανηφορίζουν να φθάσουν στην σπηλιά, που βρίσκεται η θαυματουργός εικόνα. Εκεί γονατίζουν και μιλάνε με την Παναγία. Στιγμές Θεοσέβαστες , στιγμές πνευματικού ανεφοδιασμού. Κι έπειτα παίρνουν τον κατήφορο ανάλαφροι και συνεχίζουν το δρόμο τους έχοντας μαζί τους τη χάρη και την ευλογία της Αγιαλεούσας.
Σε απόσταση δεκαεννέα χιλιομέτρων από το Μεσολόγγι και καμιά δεκαριά απ’ το χωριό μας το Αγγελόκαστρο στην αρχή του στενού περάσματος (Κλεισούρας) του βουνού Αράκυνθος ή Ζυγός στ’ αριστερά για τον επισκέπτη, που ανεβαίνει την εθνική οδό Μεσολογγίου – Αγρινίου, το υπέροχο ετούτο μοναστήρι. Η Ζωοδόχος Πηγή, που στο μικρό εκκλησάκι του μοναστηριού υπάρχει πηγή, στην οποία με μικρή σκάλα κατεβαίνουν ευλαβικά οι πιστοί κι όσοι πάσχουν από διάφορες ασθένειες να πιούν απ’ το αιώνιο της Άγιας Ελεούσας νάμα.

Συνδεδεμένο τούτο το εκκλησάκι με ιστορικά γεγονότα της νεότερης ιστορίας της πατρίδας μας. Σ’ εκείνη την πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου Ο Γιαννιώτης Κώστας Ζούκας ή Γιάννης Γούναρης ήτανε κυνηγός στην υπηρεσία του Ομέρ Βρυώνη και κυνηγούσε για λογαριασμό του αφέντη του κι ήταν αυτός που είχε κρυφακούσει το σχέδιο των Τούρκων και διεμήνυσε στους Έλληνες το φοβερό μυστικό κατά την πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου τα Χριστούγεννα του 1822, που κατέληξε σε μία λαμπρή νίκη των Ελλήνων. Σ’ αυτό το εκκλησάκι ήρθε και μόνασε σαν Καλόγερος μετά κυνηγημένος απ’ τους Τούρκους.

Ιστορικοί, αλλά και σπουδαίοι λογοτέχνες και τι δεν έγραψαν μετά γι’ αυτό το περιστατικό και έτσι πέρασε ο Γίάννης Γούναρης στην αθανασία και πήρε τη θέση, που του αξίζει, στο πάνθεο των ηρώων του Μεσολογγίου και της Ελλάδας.
ΥΓ. Φέτος δεν θα είμαι εκεί τη μέρα της γιορτής της. Όποιος ανηφορίσει προς τα εκεί ν’ ανάψει ένα κεράκι και για μένα. Μεγάλη η χάρη της.

Καστρινός.