Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2019

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΑ ΤΡΑΚΤΕΡ.

Η σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή στο Αγγελόκαστρο όπου παραβρέθηκαν αντιπροσωπείες από τις Ομοσπονδίες Αγροτικών Συλλόγων Ηλείας-Άρτας-Κέρκυρας- Πελοποννήσου καθώς και Αγροτικοί Σύλλογοι Αιγίου, Αχαΐας, κι από την πλευρά της Πανελλαδικής Επιτροπής ο Ρίζος Μαρούδας Πρόεδρος Ομοσπονδίας Ν.Λαρίσας, εξέδωσε τη ακόλουθη ανακοίνωση:
«Εκφράζουμε προβληματισμό για τα οξυμμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αγρότες και κτηνοτρόφοι, την καταγεγραμμένη απώλεια εισοδήματος κατά 4.9% για το 2018, το δυσβάσταχτο κόστος παραγωγής σε πετρέλαιο, ρεύμα και εφόδια, τις ανοιχτές και χαμηλές τιμές που δίνουν βιομηχανίες γάλατος, έμποροι κυρίως σε βαμβάκι και γάλα, το αίσχος με τον ΕΛΓΑ που είτε δεν αποζημιώνει με διάφορες προφάσεις τις ζημιές στην παραγωγή είτε δίνει ψίχουλα για αποζημιώσεις και αυτά με ένα χρόνο καθυστέρηση.»
Καλεί μάλιστα η Ομοσπονδία Αγροτικών συλλόγων όλους τους αγρότες και κτηνοτρόφους σε «Παναιτωλοακαρνάνικο ξεσηκωμό», την Δευτέρα 28 Ιανουαρίου και ώρα 12.00 στο Κόμβο στο Χαλίκι στο σημείο εισόδου της Ιόνιας Οδού, με Προσυγκεντρώσεις με τρακτέρ στη Συκιά Μακρυνείας (11.00) και στο Αγγελόκαστρο (ώρα 11.00). Και την Τετάρτη 30 Ιανουαρίου θα πραγματοποιηθεί μεγάλο συλλαλητήριο στον κόμβο της Αμφιλοχίας ώρα 11.30.

Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2019

ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελ/στρου. ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΕΜΟΥ.

Ο χρόνος κυλάει, οι αγωνιστικές περνάνε η «κλεψύδρα» του πρωταθλήματος τρέχει ανελέητα και ο ΑΧΕΛΩΟΣ δεν λέει να δώσει στους φιλάθλους του, μια μικρή ανάπαυλα χαράς. Πάλι ήτα σήμερα στην έδρα της Κατούνας με μια ομάδα περιορισμένων δυνατοτήτων, και ενώ προηγήθηκε μάλιστα στο σκόρ δυό φορές.
Άμεσα λοιπόν πρέπει να βρεθεί λύση. Με πρόσωπα και όχι μάσκες και προσωπεία. Με σοβαρότητα και όχι «μπουρδολογίες» και ψευτομαγκιές. Με υπομονή και όχι με μιζέρια, που άρχισε για άλλη μια χρονιά να απλώνεται στο ποδοσφαιρικό Αγγελόκαστρο.Ψηλά το κεφάλι, στον ΑΧΕΛΩΟ ποτέ δεν ταίριαξε η μιζέρια.        Καστρινός.
Από agrinio24
Μεγάλη νίκη με ανατροπή επι του Αχελώου Αγγελοκάστρου πέτυχε η Μεδεών Κατούνας στο ντεμπούτο του Μόρις Τσίβιτς στον πάγκο της ομάδας. Στον λασπωμένο και βαρύ αγωνιστικό χώρο λόγω των συνεχόμενων βροχοπτώσεων, η γηπεδούχος ομάδα ήταν καλύτερη σε όλη τη διάρκεια του αγώνα και παρόλο που έμεινε πίσω στο σκόρ δύο φορές, με αντεπίθεση διαρκείας στο δεύτερο ημίχρονο κατάφερε να ανατρέψει το σκόρ και να πάρει μια πολύτιμη νίκη.

Το σκόρ άνοιξε μόλις στο 3ο λεπτό ο Λάμπρος Πεσλής ύστερα απο εκτέλεση φάουλ του Ανδρεάκη και ασθενή απόκρουση του Τηλεμάχου. Οι γηπεδούχοι πίεσαν στη συνέχεια και κατάφεραν να ισοφαρίσουν στο 21ο λεπτό με σούτ του Κοσυφαρίνη, αλλά λίγα λεπτά αργότερα και συγκεκριμένα στο 29′ ο Ανδρεάκης στέκεται τυχερός καθώς η μπάλα κολάει στο νερό και δεν απομακρύνεται, και με σούτ μέσα απο την περιοχή κάνει το 1-2 που είναι και σκόρ ημιχρόνου..
Στο δεύτερο ημίχρονο ο Αχελώος είναι σαν να μην βγήκε καθόλου στο γήπεδο καθώς οι γηπεδούχοι κυριάρχησαν στον αγωνιστικό χώρο και πέραν απο την ανατροπή και το τρίποντο, θα μπορούσαν να δώσουν διαστάσεις θριάμβου στην νίκη τους..Ο Κοτρότσος στο 63ο λεπτό με προσποίηση και σούτ θα φέρει το μάτς στα ίσια και ο Ρουστεμάι με κεφαλιά στο 71ο λεπτό θα στείλει την μπάλα στα δίχτυα για την πλήρη ανατροπή..Ο Αχελώος στη συνέχεια δεν μπόρεσε να αντιδράσει και το τελικό σφύριγμα του διαιτητή βρήκε νικήτρια την γηπεδούχο ομάδα.
Ροή του αγώνα:
3′ Γκόλ: Συρτό φάουλ απο αριστερά του Ανδρεάκη προς στην εστία ο Τηλεμάχου αποκρούει αδράνεια της άμυνας και ο Λ.Πεσλής απο κοντά με σούτ στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα
12′ Κάθετη του Κοντογιάννη στον Ρουστεμάι που κάνει το πλασέ προς την εστία, η μπάλα κολάει στο νερό και ο Γ.Τσιλιπάνος την πετάει κόρνερ
20′ Σούτ του Κοντογιάννη η μπάλα φεύγει πάνω απο την εστία άουτ
21′ Γκόλ: Λάθος του Σαγάνα η μπάλα στρώνεται στον Κοσυφαρίνη που με σούτ απο το ύψος του πέναλτι την στέλνει στα δίχτυα για το 1-1
27′ Ο Κουσκούνης με τακουνάκι βγάζει τον Κοτρότσο απέναντι απο τον Μπότα που κάνει το συρτό σούτ και ο τερματοφύλακας των φιλοξενουμένων με εντυπωσιακή προσπάθεια διώχνει σε κόρνερ
29′ Γκόλ: Συνεχόμενα αμυντικά λάθη η μπάλα κολάει στο νερό και στρώνεται στον Φράγκο που με σούτ την στέλνει στα δίχτυα.
38′ Σέντρα απο αριστερά του Νούλα, η μπάλα φτάνει στον Κοτρότσο που κάνει το σούτ άουτ
60′ Γυριστό σούτ του Κουσκούνη μπλοκάρει ο Μπότας
63′ Γκόλ: Κάθετη του Κοτρότσου στον Κοντογιάννη που κάνει την προσποίηση και το σούτ και η μπάλα καταλήγει στα δίχτυα του Μπότα.
71′ Γκόλ: Σέντρα απο αριστερά του Κοτρότσου και ο Ρουστεμάι στην πορεία της μπάλας με κεφαλιά την στέλνει στα δίχτυα.
88′ Κάθετη του Κουσκούνη στον Τσιτσομήτσο, αυτός αποφεύγει τον Γ.Τσιλιπάνο και μόνος απέναντι απο τον Μπότα πλασάρει άουτ
89′ Σούτ απο πλάγια του Ρουστεμάι ο Μπότας αποκρούει η μπάλα φτάνει στον Κοντογιάννη που κάνει νέο σούτ και η μπάλα κοντράρει σε σώματα και απομακρύνεται.

Μεδεών Κατούνας (Μόρις Τσίβιτς): Τηλεμάχου, Κόκκοτος (62′ Γεροχρήστος), Νούλας, Μπουμπούλης, Ξανθόπουλος, Ρουστεμάι, Κουσκούνης, Κοντογιάννης, Τσιτσομήτσος, Κοτρότσος, Κοσυφαρίνης(83′ Καραμάνης).
Αχελώος Αγγελοκάστρου (Θεόδωρος Λαυράνος): Μπότας, Σαγάνας(85′ Σ.Τσιλιπάνος), Δερβίσης, Γ.Τσιλιπάνος, Ανδρεάκης, Προβίδας, Λ. Πεσλής, Ζαλοκώστας, Φράγκος, Α.Μπούτιβας (58′ Κ.Πεσλής(75′ Καραλής)), Καλοκαίρης(83′ Μήκας).

Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2019

ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελ/στρου. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΙΚΗ.

Βαθμολογική ανάσα έπειτα από πολύ καιρό πήρε σήμερα ο ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελοκάστρου με τη νίκη του με 1-0 επί του ΗΡΑΚΛΗ Αστακού στο Αγγελόκαστρο. Το γκόλ πέτυχε με κεφαλιά στο 72' ο Σ. Τσιλιπάνος, κι έδωσε τους 3 πολύτιμους βαθμούς στον ΑΧΕΛΩΟ.

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2019

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΜΠΛΟΚΑ. ΣΥΜΑΝΤΙΚΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα της Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων, όπως σχεδιάστηκε σήμερα, στη διάρκεια της σύσκεψης στις Σέρρες, θα πραγματοποιηθεί ενημερωτική συνάντηση στις 20 Ιανουαρίου στο Αγγελόκαστρο του δήμου Αγρινίου, όπου αναμένεται να δώσουν το «παρών» για τη νότιο Ελλάδα, άνθρωποι του πρωτογενούς τομέα από διάφορες περιοχές της Αιτωλοακαρνανίας, της Ηπείρου και της Πελοποννήσου, προκειμένου ν’αποφασίσουν να βγάλουν τα τρακτέρ στους δρόμους στις 28 Ιανουαρίου.
Καστρινός.

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2018

Τα κάλαντα που είναι έθιμο, σε τούτη εδώ τη χώρα.


Τα κάλαντα που είναι έθιμο, σε τούτη εδώ τη χώρα, να σας τα πω σηκώθηκα, από τις έξη η ώρα!
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά κι αρχή καλός μας χρόνος,
δεν λείπει απ’ τη χώρα αυτή η φτώχεια και ο πόνος.
Καινούργιος χρόνος έρχεται φέρνοντας υποσχέσεις,
στο πόλεμο των αγορών με εξάρσεις και υφέσεις.
Μα
ο πόλεμος κερδίζεται, μόνο με πειθαρχία,
με αλήθεια και με σύνεση και όχι με αναρχία!

Άγιος Βασίλης έρχεται κρατώντας μια μαγκούρα,
και φέτος μεγαλύτερη στην πλάτη του η καμπούρα,
και κουβαλάει στο σάκο του όλο πιο λίγα δώρα,
κι ας τα’χει ανάγκη σοβαρή, ετούτη εδώ η χώρα.
Δεν σταματάει καθόλου εδώ πάει σ’ άλλα δρομολόγια
γιατί έμαθε πως κατοικούν, εδώ πολλά λαμόγια.

Χρόνια Πολλά, συγχωριανοί, κι αγαπητοί μου φίλοι,

μονάχα λόγια της καρδιάς, έχω για σας στα χείλη.
Περνούν οι μέρες δύσκολα, στρίβουν πολλών οι βίδες,
μα ένα είναι το φάρμακο, επιστροφή στις ρίζες.
Σας τά πα από την καλή, κι από την άλλη όψη.
Κι εύχομαι στον κάθε ένα σας, εφέτος, να προκόψει.
Καστρινός.

Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2018

Ο ΚΑΛΙΚΑΤΖΑΡΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ.

Για τσιγάρα κατέβηκα στο περίπτερο με την ομπρέλα και τη φόρμα. Χριστούγεννα σήμερα εξ’ άλλου και τα Καφενεία είναι κλειστά.
-Χαχα! τομάρια είναι όλοι πάντα οι άνθρωποι. Χουχουχου γομάρια ήταν και θα είναι, άκουγα στο πεζοδρόμιο πίσω μου μια ψιλή φωνή. Ήτανε ένας γέρος κακομούτσουνος, φερμένος λες από μια κάποια άλλη εποχή. Παρασάνταλος και κουτσός με μια μύτη τεράστια, που κάλυπτε το «ατσούμπαλό» του στόμα. Φόραγε κάτι ρούχα παρδαλά, σαν από εκείνα της Αμερικάνικης βοήθειας τότε με την «Ούντρα». Ελεεινός και τρισάθλιος.
-Άφησέ τον μωρέ τον Καραγκιόζη είπα από μέσα μου, κοίτα τη δουλειά σου και προχώρα στον προορισμό σου, κι αυτό είχα σκοπό να κάνω ώσπου πρόσεξα τα σουβλερά αυτιά του όταν ανασηκώθηκε ο σκούφος του απ’ τον αέρα, και βγήκαν οι κοφτές μύτες από τις τριχωτές αυτάρες του. Κι εκεί που ήμουν έτοιμος να τον ρωτήσω:
-Τι είσαι εσύ ορέ; άνθρωπος είσαι; Από το εσωτερικό της «πατατούκας» του άρχισε να χτυπάει το κινητό του. Το έβγαλε και άκουσα καθαρά που είπε:
-Καλά είμαι εγώ. Κανένας τους δεν μ’ έχει πάρει χαμπάρι. Άσε με λίγο αφεντικό. Όλοι ετούτοι εδώ παραμιλάνε απ’ τη φτώχεια. Άσε με λίγο να χαρώ τους ταλαιπωρημένους Έλληνες. Μια ζωή λαμόγια ήτανε τους ξέρουμε, άσε με λίγο ακόμα να χαρώ το χάλι τους.
Γύρισα να του χώσω κατακέφαλο. Όμως δεν ήτανε εκεί είχε εξαφανιστεί. Τον ξαναείδα στο περίπτερο που ήρθε δίπλα μου. Πήρε τα χρήματα που είχα αφήσει στον περιπτερά για τα τσιγάρα και μου τα έβαλε στην τσέπη, μαζί με δυο μεγάλες σοκολάτες, κι ένα καραφάκι τσίπουρο.
- Πάρτα, μου είπε για σένα και για τα εγγόνια. Καλά Χριστούγεννα. Όταν με την άκρη του ματιού μου τον είδα στην άλλη άκρη του δρόμου ν’ απομακρύνεται, είχε βγάλει, το σκουφί και τα γάντια του. Κανένας όμως δεν έδινε σημασία στον ατσούμπαλο επισκέπτη των Χριστουγέννων από τους λίγους περαστικούς.
Η μαγεία των Χριστουγέννων περπατά αθέατη δίπλα μας, λύστε τα μάτια της καρδιάς σας και χαμογελάστε της.
Κι αν σήμερα τύχει και συναντήσετε κι εσείς αυτόν το γέρο «παρασάνταλο» τον καλικάτζαρο, πείτε του μια γλυκιά, μια τρυφερή κουβέντα, έστω ένα γειά. Α! και κάτι που εγώ δεν πρόλαβα να του πω. Άμα θέλει παρέα, να πάει κατά το σύνταγμα μεριά, γιατί εκεί στο κοινοβούλιο είναι μαζεμένοι κι άλλοι πολλοί Καλικατζαρέοι.
Κώστας -Καστρινός.

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2018

ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΣ ΤΟΥ ΓΡΟΥΝΙ;

Κοίτα τι μ’ έβαλε απόψε ο διάολος και θυμήθηκα. Τέτοια εποχή παραμονές των Χριστουγέννων στο χωριό συνήθιζαν να σφάζουν τα χοιρινά. Κάθε οικογένεια εκείνα τα χρόνια είχε από ένα γουρούνι. Το αγόραζε μικρό γουρουνόπουλο από την Άνοιξη ακόμα που φυτεύανε τα καπνά από γυρολόγους «γουρνάρδες» και το έτρεφε σχεδόν όλο το χρόνο, για το σφάξει τα Χριστούγεννα και να εξασφαλίσει το λίπος και το κρέας (τσιγαρίδες) σχεδόν της χρονιάς. Το φαγητό του χοιρινού ήταν κυρίως το πλύμα (νερό από το πλύσιμο του τέντζερι και των πιάτων) και τα υπολείμματα του φαγητού. Συμπλήρωναν με λίγο καλαμποκάλευρο και πίτουρα, αν τα αποφάγια δεν ήταν αρκετά. όλα τα έριχναν σε ένα κουρύτο (πέτρινο ή ξύλινο), απ’ όπου το χοιρινό τα έτρωγε. Ανάλογα με το πόσο το τάιζαν το χοιρινό μέχρι του «Ξτου» μπορούσε να γίνει από 80 μέχρι 100 κιλά. Το να ψοφήσει ένα χοιρινό ήταν οικονομική καταστροφή για την οικογένεια τη χρονιά εκείνη. Θα τους έλλειπε το λίπος «άλειμμα, λίγδα» και η τσιγαρίδα (παστό κρέας) για ένα χρόνο. Για το λόγο αυτό, αν καμιά φορά αρρώσταινε το χοιρινό, η ανησυχία και η στενοχώρια ήταν μεγάλη, σε όλη την οικογένεια. Αν το χοιρινό δεν έτρωγε και κοιμόταν, σήμαινε ότι ήταν άρρωστο. Τότε ζέσταιναν την κορυφή μιας μασιάς μέχρι να κοκκινίσει και έκαιγαν κάτι μέσα στο στόμα του, πίσω από τα επάνω δόντια. Του «έσπαγαν τη σ(α)κούλα» έλεγαν.
Το σφάξιμο του χοιρινού:
Όταν ερχόταν η ώρα να σφάξουν το χοιρινό, το καθήλωναν πολλοί άνδρες μαζί. Αυτό βέβαια φώναζε κι έσκουζε αλλά δεν συγκινούσε κανέναν. Η τύχη του είχε προδιαγραφεί. Ο πλέον έμπειρος από την ομάδα (υπήρχαν πάντως και ειδικοί γι αυτή τη δουλειά) έμπηγε το μαχαίρι στο λαιμό του χοιρινού. Το χοιρινό σφάδαζε και σε λίγο ψόφαγε από την αιμορραγία. Η σκηνή ήταν ιδιαίτερα βάρβαρη, ποιος ασχολούνταν όμως τότε μ’ αυτά. Ο χασάπης αφαιρούσε τον λάρυγγα (καρύδι το ’λεγαν) και τον έδινε στη νοικοκυρά ευχόμενος «καλοφάγωτο». Όταν το χοιρινά σταματούσε να κουνιέται, το τοποθετούσαν σε μια πλατειά σανίδα (συνήθως το ένα φύλο μιάς πόρτας που το έβγαζαν από τη θέση του γι’ αυτό το σκοπό) με το κεφάλι σε χαμηλότερο σημείο και του έχυναν βραστό νερό από ένα καζάνι που είχαν βάλει από πριν σε παρακείμενη φωτιά. Για να μη κρυώνει το νερό και δεν ζεματιστεί καλά το δέρμα, και αμέσως άρχιζαν να το ξύνουν με μαχαίρια, με προσοχή να μη το κόψουν. Με το έγκαυμα που προκαλούσε το νερό έβγαιναν με το ξύσιμο οι τρίχες και η μαύρη επιδερμίδα του χοιρινού. Η δουλειά έπρεπε να γίνει γρήγορα, γιατί αν κρύωνε το χοιρινό δεν μαδιόταν εύκολα. Ώσπου να τελειώσει το μάδημα είχε ψηθεί και το καρύδι στα κάρβουνα. Αποτελούσε έναν κριτσανιστό, νοστιμότατο μεζέ που η νοικοκυρά τον έκοβε και κέρναγε όλους από ένα μικρό κομματάκι, μαζί με τσίπουρο. Ακολουθούσαν ευχές «χρόνια πολλά» και «καλοφάγωτο». Αφού το έπλεναν καλά, του άνοιγαν την κοιλιά. Τα πνευμόνια, η καρδιά και το συκώτι αφαιρούνταν πρώτα και δίνονταν στη νοικοκυρά. Αυτή, αφού τα έπλενε, έκοβε ένα μέρος από αυτά σε μικρά κομμάτια και τα έβαζε μέσα σε ένα μεγάλο τηγάνι πάνω στη φωτιά με λίγο νερό. Ώσπου να βγουν τα υπόλοιπα σπλάχνα, να πλυθεί όλο το χοιρινό, να ζυγιστεί και να κρεμαστεί στο τσιγκέλι για να στεγνώσει, ψηνόταν και η συκωταριά στο τηγάνι. Έτρωγαν όλοι και έπιναν κρασί, επαναλαμβάνοντας τις ευχές ΄΄χρόνια πολλά, καλοφάγωτο κι τ’ χρον να μαστε καλά΄΄.
Το λιώσιμο.
Όταν στέγνωνε το χοιρινό, μετά λίγες ημέρες, το «έλιωναν», για να φτιάξουν το «άλειμμα». Πρώτα το «ξιπέτσιαζαν», έτσι όπως ήταν κρεμασμένο στο τσιγκέλι. Έκαναν μερικές βαθιές χαρακιές στη ράχη και τα πλευρά και χώριζαν το δέρμα και το υποδόριο λίπος σε λωρίδες. Αφαιρούσαν πρώτα το δέρμα (τη πέτσα) και μετά το λίπος που ήταν παχύ πεντέξι εκατοστά. Τεμάχιζαν μετά τις λουρίδες σε μικρότερα κομμάτια και τις έριχναν σε ένα καζάνι. Κομμάτιαζαν και το υπόλοιπο σώμα του χοιρινού (το λιάνιζαν) και το έριχναν και αυτό μέσα στο καζάνι. Με ανάλογη ποσότητα νερού το έβραζαν μέχρι να λιώσει το λίπος και να βράσει το κρέας. Πρόσθεταν αρκετό αλάτι για συντήρηση και μυρωδικά για να νοστιμήσει. Το λίπος (λίγδα), έτσι όπως ήταν λιωμένο, το έβαζαν σε γυάλες « λαγήνες» ή τενεκέδες , για το «άρτυμα» της χρονιάς. Το κρέας, αφού το χώριζαν από τα κόκαλα, το έκοβαν σε κομμάτια και το έβαζαν σε χωριστά δοχεία, στα οποία συμπλήρωναν λίπος ώστε να σκεπάσει καλά το κρέας. Αυτό αποτελούσε «τις τσιγαρίδες» ή «το παστό». Στο βάθος της λαήνας έβαζαν τα ψαχνά κομμάτια, για να τα φυλάξουν «για κανά ξένο» ή για εξαιρετικές περιστάσεις και πιο πάνω έβαζαν τις πέτσες (το δέρμα του χοιρινού). Το παστό ήταν ένα πρόχειρο αλλά εκλεκτό φαγητό για κανέναν επισκέπτη, για το χωράφι και σπάνια αν η νοικοκυρά δεν προλάβαινε να μαγειρέψει. Τρωγόταν ως μεζές, έτσι όπως έβγαινε από τη λαήνα ή τηγανισμένο με αυγά.
Η Ωματιά, ο πατσάς και τα λουκάνικα.
Κρέας δεν έτρωγαν πολύ όσο ήταν κρεμασμένο το χοιρινό, για να μη λιγοστέψει το παστό. Σπάνια έψεναν καμιά μπριζόλα στα κάρβουνα. Μετά το λιάνισμα μαγείρευαν τα κόκαλα (γουτζάρια) που δεν προσφέρονταν να γίνουν τσιγαρίδα. Μαγειρεμένο με «λάχανα» το κρέας αυτό ήταν πεντανόστιμο. Τα έντερα (κυρίως το παχύ έντερο) και το στομάχι τα έκαναν «ωματιά» Τα γέμιζαν με σιτάρι χοντροκομμένο ώστε να γίνει μπλιγούρι, ανακατεμένο με μυρωδικά και το έψηναν στο φούρνο. Το κεφάλι του χοιρινού και τα πόδια, αφού τα έξηναν καλά να καθαρίσουν, τα έβραζαν και τα έκαναν «πατσά» Η πατσά τρωγόταν ζεστή, ως σούπα, ήταν όμως πολύ νόστιμη και όταν κρύωνε, οπότε και γινόταν πηχτή. Τα λεπτά έντερα τα γέμιζαν με ψιλοκομμένο ψαχνό κρέας, τα έβραζαν και τα έκαναν λουκάνικα..
Η Φούσκα.
Την ουροδόχο κύστη (τη φούσκα) την έδιναν σ΄εμάς τα παιδιά που την κάναμε μπαλόνι και παίζαμε..
Το Σαπούνι.
Γενικά δεν πέταγαν τίποτε από το χοιρινό, εκτός από τις τρίχες που ήταν σκληρές και κοντές (γουρνότριχες) και δεν χρησίμευαν σε τίποτα. Τα υπολείμματα από το λιώσιμο του γουρουνιού (σαλαμούρα) και ότι άλλο λίπος περίσσευε από το πλύσιμο των σκευών δεν το πέταγαν αλλά το έκαναν σαπούνι. Τα παλιότερα ακόμα χρόνια όπως μολόγαγε η βάβω χρησιμοποιούσαν ακόμα και το δέρμα του γουρουνιού και έφτιαχναν τα γουρνοτσάρουχα.
Κοίτα τι μ’ έβαλε απόψε ο διάολος και θυμήθηκα, και δεν έχω και μια χοιρινή να βάλω στο φούρνο, γαμώ τα μνημόνιά του γαμώ.
Κώστας Μπούτιβας (Καστρινός)

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2018

Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ.

Και η σκούπα βρέθηκε, και τ’ αυτονόητα λειτούργησαν, για τον καθαρισμό της πλατείας του χωριού, και τον στολισμό του Χριστουγεννιάτικου δέντρου του χωριού. Πάντα βέβαια για άλλη μια ακόμη φορά με την ανιδιοτελή προσφορά του ιδιωτικού τομέα. Του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του δημοτικού σχολείου, και του επαγγελματία συγχωριανού μας Αλέξη Τηλιγάδα. Και δώρα αγοράστηκαν για το δέντρο της πλατείας, και ο καθαρισμός του χώρου έγινε.

 Συγχωριανοί! Το είπα, το λέω και θα το ξαναπώ: Αν δεν πάρουμε μόνοι μας τις τύχες του τόπου μας στα χέρια μας, πάει και τελειώσαμε. Βάλτε όσο μπορείτε ο καθ’ ένας ένα χεράκι σ’ αυτό. Δεν υπάρχει Δήμος, δεν υπάρχει κράτος δεν υπάρχει τίποτα. Ότι μπορέσουμε να κάνουμε μόνοι μας, να σώσουμε τον τόπο μας, και να τον βρουν τα παιδιά και τ' αγγόνια μας σε καλύτερη μοίρα. Μια καταγγελία, μια φωτογραφία, (όπως έγινε σε τούτη την περίπτωση), μπορεί να αφυπνίσει τα Αγγελοκαστρίτικα ένστικτα, και να λειτουργήσει δημιουργικά.
Πάμε ορέ λεβέντες. Δικός είναι ο τόπος, εμείς τον διαφεντεύουμε.
Κώστας Μπούτιβας.
 

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2018

Η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ.

Ο φακός του φίλτατου Θανάση Ράπτη δεν μπορεί με τίποτα να κρύψει την απογοήτευση του. Και η κρατική λησμονιά και η εγκατάλειψη όπως γλαφυρά την περιγράφει, κάνουν τον τόπο, που έχει μια βαριά ιστορία να είναι παραιτημένος «σε μια ιδιότροπη, λανθάνουσα φάση». Τραγική η σημερινή φωτογραφία της πλατειάς του χωριού.
Μια σκούπα ρε αδέρφια; Μια σκούπα δεν υπάρχει;
Καστρινός.

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2018

ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελ/στρου. ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΗΣ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑΣ.

Η «τυπική διαδικασία» απέναντι σ’ έναν απ’ τους πρωταγωνιστές του πρωταθλήματος, τον ΟΜΗΡΟ μέσα στο Νιχώρι ολοκληρώθηκε μ’ αξιοπρέπεια μιας και κράτησε το σκόρ στο 0 μέχρι το 80. Η «μάχη» όμως που θα πιστοποιήσει την αξία του ΑΧΕΛΩΟΥ να είναι στη μεγάλη κατηγορία, είναι στα παιχνίδια του 2ου γύρου μιας και το ερχόμενο παιχνίδι έχει το ρεπό του.
 Καστρινός.