ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΕΙΔΗΣΗ.

χωράφια στην περιοχή "σκαφίδα"

Μέσα σε τούτους τους παλιόκαιρους που ζούμε, μια καλή είδηση για τον τόπο μας από μια ανάρτηση του συγχωριανού μας Λάμπρου Δημητρογιάννη, Αντιπεριφερειάρχη Ενέργειας, Περιβάλλοντος, Φυσικών Πόρων και Χωροταξίας, της Περιφέρειας Δυτ. Ελλάδας .

Όπως αναφέρει ο Λάμπρος Δημητρογιάννης: Ύστερα από τις περιβαλλοντικές και τεχνικές παρεμβάσεις των προηγούμενων μηνών, εγκρίναμε ομόφωνα ως Οικονομική Επιτροπή και το έργο που αφορά την αποκατάσταση του Δίμηκου.

Με προϋπολογισμό 793.000 ευρώ, στόχος είναι η διαχείριση της απορροής των υδάτων, και η αντιμετώπιση της στάθμης των υδάτων της λίμνης Λυσιμαχείας.

Συνολικός μας στόχος η αντιμετώπιση των πλημμυρικών φαινομένων και η ορθολογική διαχείριση των πολύτιμων υδάτινων πόρων μας.

Σίγουρα θα είναι μια ανάσα για τα πάντα τέτοια εποχή πλημμυρισμένα χωράφια, του κάμπου του Αγγελοκάστρου.

Καστρινός.

ο πλημμυρισμένος Δίμηκος κάτω στο Σταθμό.

ΣΤΟ ΟΡΙΟ ΤΟΥΣ ΤΑ ΠΟΤΑΜΙΑ ΣΤΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ.

Ο Αχελώος έτοιμος να μπει στο περιβόλι συγχωριανού μας.

Η έντονη βροχόπτωση των τελευταίων ημερών και ο μεγάλος όγκος του νερού που έπεσε, έφερε στα όρια της υπερχείλισης τον Αχελώο και τον Δίμικο ποταμό στο ύψος της περιοχής του Αγγελοκάστρου. Αυτό μας δείχνουν οι φωτογραφίες που μας ήρθαν σήμερα απ’ το χωριό. Ας ελπίσουμε η καλυτέρευση του καιρού να σταματήσει εδώ το κακό και να μην έρθουν τα χειρότερα.           Κώστας.

Ο Δίμικος κάτω στη γέφυρα του Σταθμού.  

ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΙΤΩΛ/ΝΙΑΣ ΣΤΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ.

Στο Αγγελόκαστρο σχεδόν στο κέντρο του χωριού, στο παλιό Δημοτικό σχολείο του 1930, που έχει αναπαλαιωθεί (ανατολικά πάνω από την κεντρική πλατεία, προς την πλευρά της Ι. Μ. Παντοκράτορος) βρίσκεται το Μουσείο Ιστορίας Εκπαίδευσης Αιτωλοακαρνανίας που έχει δημιουργήσει η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Αιτωλοακαρνανίας και που λειτουργεί υπό την εποπτεία της, με αρμόδιο τον Αγγελοκαστρίτη Υπεύθυνο Σχολικών Δραστηριοτήτων Π.Ε. Αιτωλοακαρνανίας Θεόδωρο Τσιλίκα. Το βίντεο-ρεπορτάζ του Ανδρέα Κουτσοθανάση, είναι αφιερωμένο σ’ αυτό το μουσείο. Δείτε το.

ΕΜΒΟΛΙΑ.

Πρόβλημα στα εμβόλια υπάρχει σοβαρό

τα έκανε η Ευρώπη κι εδώ τρίο καρό.

Κι άφησε κάθε χώρα μονάχη της και πάλι

το φίδι από την τρύπα να τρέχει για να βγάλει.

 

Κι όλοι αναρωτιόμαστε μ’ αυτή την ιστορία

κι εκφράζει όλος ο λαός την ίδια απορία.

Για τούτα τα εμβόλια που ήρθαν με βιασύνη

να έχει ο κάθε άνθρωπος κάποια εμπιστοσύνη;

 

Δεν είμαι επιστήμονας ούτε γιατρός να ξέρω

μέσα σ΄αυτό το μπάχαλο την γνώμη μου εκφέρω.

Έτσι προτείνω σήμερα μια συνταγή φαρμάκι

ένα εμβόλιο σίγουρο, το γνήσιο τσιπουράκι.

 

Κανένα κατασκεύασμα από τα εργαστήρια

δεν έχει στην αρρώστια τέτοια καλή επήρεια.

Εξ εμπειρίας σας το λέω και μάλιστα υπευθύνως

το μόνο εμβόλιο είναι, το τσίπουρο κι οίνος.

Κώστας Καστρινός.

ΤΟ ΕΧΩ ΚΑΗΜΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΝΑ ΨΑΛΩ.

Καλήν ημέραν άρχοντες και κορονοπληγμένοι

που μες τη καραντίνα σας η αρχοντιά σας μένει,

εν μέσω περιορισμών εγώ το σκάω πάλι

για να σας πώ τα κάλαντα που δεν σας είπαν άλλοι.

Κι αν μου ‘φραξε ο Χαρδαλιάς μ’ εγκύκλιο το στόμα

τα κάλαντα θα σας τα πω και μ’ απειλές ακόμα.

 

Χριστός γεννάται σήμερον τη Βηθλεέμ τη πόλη

και στην Αθήνα ψάχνουμε που ειν΄ το πορτοφόλι.

Οι ουρανοί αγάλλονται μέσα στην πανδημία

που δεν υπάρχει τώρα πια εντατική καμία.

Και τρίβουνε τα χέρια τους αγγέλοι και διαβόλοι

εδώ θα ‘ρθείτε μάγκες μου, προαναγγέλλουν όλοι.

 

Πλήθος αγγέλων ψάλλουσα το «Δόξα εν υψίστοι»

κι εμείς αν  τα εμβόλια έχουνε κάποια πίστη,

μα παίρνω σαν παράδειγμα την πίστη των ποιμένων

το πιάσιμο απ το μαλλί των πανταχού πνιγμένων.

Θα κάνω το εμβόλιο κι ότι ήθελε προκύψει

Έτσι κι αλιοώς θα ανέβουμε των ουρανών τα ύψη.

 

Χριστός γεννάτε σήμερον κι η κτήσης όλη χαίρει

αλλά είναι σε όλους άγνωστο το μέλλων τι θα φέρει.

Θα φύγει ο κορονοϊός; θα έρθει η ομοψυχία;

η θα κυριαρχήσει το  μίσος και η  αναρχία;

Θα  ζήσουμε σαν άνθρωποι σ’ αυτή εδώ τη χώρα

η θα κυριαρχήσουνε τα ένστικτα τα μοβόρα;

 

Χριστός γεννάται σήμερον αγαπητοί μου φίλοι

στο θειο βρέφος άναψε απόψε ένα καντήλι.

Γιατί έγινε η ζωή μας σκληρή και θηριώδης,

που ίσος θα μας λυπόνταν ακόμα κι ο Ηρώδης.  

 Χρόνια πολλά.                                Καστρινός.

ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ Ο ΙΟΣ.

Όπως ανακοινώνει το Αστικό ΚΤΕΛ Αγρινίου, λόγω αναστολής λειτουργίας πολλών καταστημάτων, περιορισμών στην λειτουργία δημόσιων & ιδιωτικών υπηρεσιών, περιορισμών στις μετακινήσεις συμπολιτών μας στο ελάχιστο λόγω της πανδημίας κορωνοϊού, τα δρομολόγια από σήμερα Δευτέρα 9/11 και μέχρι νεωτέρας ανακοίνωσης, αναπροσαρμόζονται. Για τη γραμμή που αφορά το χωριό μας,(Αγρίνιο-Πλάτανος-Καλύβια-Αγ. Γεώργιος-Αγγελόκαστρο) τα δρομολόγια θα διεξάγονται ως εξής:

Αγρίνιο - Αγγελόκαστρο:

Αναχώρηση από Αγρίνιο: 07.00,  10.30,  14.15

Επιστροφή από Αγγελόκαστρο: 07.30,  11.00,  14.45

Σαββατοκύριακο δεν θα γίνονται δρομολόγια.

ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ Η ΚΥΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

Μέρα μεγάλη ετούτη η σημερινή. Μεγάλη η γιορτή της ΠΑΝΑΓΙΑΣ. Αυτής, που όλοι μας, άπιστοι και πιστοί, κάποια στιγμή, φωνάξαμε το όνομά της. Έτσι σαν το παιδί που φωνάζει ασυναίσθητα "μανά", κάθε φορά που νιώθει μόνο και απροστάτευτο. Αυτής, που όλους μας χωράει στην αγκαλιά της, και που είναι πάντα έτοιμη να συγχωρέσει να παρηγορήσει, να δώσει ελπίδα και χαμόγελο.
Γονατιστοί και πονεμένοι άνθρωποι θα’ρθουνε σήμερα μπροστά απ’ την εικόνα της, να την παρακαλέσουν, να της τάξουν, να περιμένουν απ’ αυτή τη λύτρωσή τους... Από αυτή που κοιμήθηκε, αλλά έμεινε για πάντα εδώ, η μάνα για όλες τις ψυχές, γι’ αυτές που είναι εδώ και κείνες που είναι κάπου αλλού, η γέφυρα ανάμεσα σε άνθρωπο και θεό....
Κάπου θα βρώ σήμερα μια εικόνα της, να της ανάψω ένα κερί, να της πω τα δικά μου, τ’ ανθρώπινα, τα καθημερινά... Να ζητήσω την παρηγοριά της, και να την ευχαριστήσω για όλα αυτά που μου παρέχει. Να την παρακαλέσω να απλώνει το χέρι της πάνω από τούτη τη ταλαίπωρη τη χώρα, και πάντα να την προστατεύει...
Κι ίσως να μ’ ακούσει, και να μου χαμογελάσει κι όλας, μέσα από εκείνη την σεπτή εικόνα της. Γιατί το έχω ανάγκη, το έχει ανάγκη η ζωή, ετούτο το αιώνιο χαμόγελο της μάνας Παναγίας.
Χρόνια πολλά σε όλους πατριώτες.
Μπούτιβας Κώστας. - Καστρινός

ΕΝΑ ΚΕΡΙ ΣΤΟΝ ΑΦΕΝΤΗ ΤΟΝ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ.

Ένα κερί στον Αφέντη τον Παντοκράτορα, μεγάλη η χάρη του. Κάπως έτσι εκφράζει ο Αγγελοκαστρίτης την πίστη του, κι έχει πάντα μια περίεργη σιγουριά για τα αόρατα χέρια, που στέκουν πιο δίπλα και τον βαστάνε όρθιο. Σε χαρές και σε πανηγύρια, και σ' ανείπωτες στιγμές θλίψης, σε καθημερινές αγωνίες και σε ντουζίνες από μιζέριες και προβλήματα. Όλα φτιαγμένα για να γεννούν ρυτίδες και να ρουφούν τη σάρκα του.

Όμως πάντα υπάρχουν εκείνα τα ακατάλυτα, που δεν λιώνουν, ότι κι αν ακουμπάει και τρίβεται στις σάρκες μας και τις ψυχές μας. Κάποια αγγονάρια που δεν έχουν να κάνουν με τις πέτρες, τα τσιμέντα και τα τούβλα που είναι φτιαγμένα, παρά με τις ψυχές και τα συναισθήματα, και που παραδόξως παραμένουν όλα αναλλοίωτα και ταιριαστά μέσα στο χρόνο. Κάτι τέτοιο είναι το μοναστήρι του Παντοκράτορα που κοιτάει όλο το Αγγελόκαστρο κατάματα από τον αντικρινό λόφο.

Μέσα και έξω στο προαύλιο ένα είναι σίγουρο, όλοι οι Αγγελοκαστρίτες έχουν τη προσωπική τους θέση, τη γωνιά τους, για να εκφράσουμε την πίστη τους στον Αφέντη του χωριού. Κι είτε πρόκειται για λεπτό κερί ή μια λαμπάδα ίσα με το μπόϊ τους - άλλωστε δεν υπάρχει μέτρο σε τούτη την υπόθεση - αρκεί το φιλί και μονο στην θαυματουργή εικόνα του στην εμπασιά του ναού, να είναι γνήσιο απο ψυχής. Κι όλες οι ελπίδες των χωριανών κάνουν μια στάση εδώ, περνούν και ξαποσταίνουν στην αυλή του, τρυπώνουν στο ναό για μια προσευχή, κι επικαλούνται την απλόχερη Θεϊκή δύναμη, τη σιγουριά, τη βεβαιότητα που φέρνει μόνο με τη σκέψη ετουτη δω η εικόνα.

Εδώ λοιπόν στην Αυγουστιάτικη κάψα τέτοιες μέρες στη χάρη του, ένα κοίταγμα στις παλιές πλάκες της αυλής του μοναστηριού, αρκεί για να φέρει θύμησες και μνήμες που για τον κάθε έναν είναι διαφορετικές, και που όμως για όλους τους Αγγελοκαστριτες είναι τόσο κοινή τούτη η ρίζα. Αλήθεια ποιός ξεχνάει το σιδέρωμα της τελευταίας στιγμής, πάνω στην καμπάνα του εσπερινού, για τη βόλτα στη δημοσιά, και τη γλυκιά μυρωδιά του ανταμώματος.

Σύμβολο πίστης και κοινό αρχείο μνήμης, ο Παντοκράτορας του χωριού, έχει ξανά τη τιμητική του, κι έτσι γίνεται μικρή αφορμή έστω κι από μακριά τούτη τη φορά, για ένα κοίταγμα προς τα πίσω, για ένα γλυκό σκοπό κλαρίνου απ' τον Σαλέα και τον Γιάννη τον Βασιλόπουλο, για έναν αμανέ το τρίτο βράδυ τα χαράματα, απο τη Θεϊκή φωνή του μακαρίτη του Τάκη Καρναβά.

Καλό παγκύρ. Σ' όλους χρόνια πολλά συγχωριανοί.

Κώστας Μπούτιβας.

Οι πρώτοι Αγγελοκαστρίτες μετανάστες.

Γράφει ο Ευθ. Πριόβολος.

Ψάχνοντας τα αρχεία μου στάθηκα σε ένα έγγραφο του 1971 που αναφέρει τους Αγγελοκαστρίτες μετανάστες του εξωτερικού. Το δημοσιεύω και θα δείτε τα ονόματα και τις χώρες που μετανάστευσαν. Στους μεγαλύτερους είναι γνωστοί. Οι παλιότεροι από αυτούς μετανάστευσαν μετά το 1950-55.

Ωστόσο αν θέλουμε να είμαστε πιο κοντά στην ιστορία της μετανάστευσης του χωριού μας, πρέπει να δούμε ποιοι είναι οι πρώτοι Αγγελοκαστρίτες που έφυγαν στο εξωτερικό. Ανασκαλεύοντας λοιπόν τα χαρτιά μου θα σας πω τι βρήκα και τι ισχύει - ως τώρα βέβαια - γιατί ίσως και κάποιο άλλο στοιχείο να βρεθεί.

Ο πρώτος γηγενής Αγγελοκαστρίτης μετανάστης είναι ο ηγούμενος Δαμιανός Πριόβολος, ο οποίος γεννήθηκε το 1884 στο Αγγελόκαστρο και έφυγε περίπου το 1920 για την Αμερική απ όπου επέστρεψε το 1925.

Όμως πριν από αυτόν ένας από τους νεοαφιχθέντες στις αρχές του 20ου αιώνα από τα μέρη της Αράχωβας στο Αγγελόκαστρο, ο Μήτρος Καραλής του Νικολάου, έφυγε απ΄ το χωριό μας το 1912 σε νεαρή ηλικία και με έναν ξάδερφο από την Αράχωβα, τον Αθανάσιο Κριτσόβα, πήγαν στην Αμερική. [Σημειωτέον ότι το όνομα «Καραλής» αναφέρεται για πρώτη φορά στα Μητρώα του Αγγελοκάστρου το 1904].

Ο Δαμιανός Πριόβολος αναγκάστηκε να φύγει για την Αμερική εξ αιτίας ενός άτυχου περιστατικού, όταν ήταν ηγούμενος στο μοναστήρι του Παντοκράτορα. Στην προσπάθειά του να σώσει τα κειμήλια του μοναστηριού από δύο ληστές, τραυμάτισε θανάσιμα τον ένα με το όπλο του, μάλωσε μετά με τον δεσπότη και έφυγε. Δραστηριοποιήθηκε στην Νέα Υόρκη και με επιστολή μου στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής περιμένω, αν βρεθούν, στοιχεία για την εκεί ζωή του. Επέστρεψε το 1925 φέρνοντας αρκετά χρήματα, τα οποία έδωσε στ αδέρφια του. Ο Δαμιανός Πριόβολος είναι αυτός που μετά την επιστροφή του απ την Αμερική, έφερε - παραγγελία από τη Γερμανία - την πρώτη θεριζοαλωνιστική μηχανή στο Αγγελόκαστρο. Στη συνέχεια έκανε ηγούμενος σε διάφορα μοναστήρια της περιοχής και πέθανε το 1960 στο Λιγοβίτσι σε ηλικία 76 ετών.

Ο Μήτρος Καραλής και ο ξάδερφος του έφτασαν κι αυτοί στη Νέα Υόρκη. Όμως το υγρό κλίμα και οι χαμηλοί μισθοί δεν τους κράτησαν εκεί. Πήγαν και δούλεψαν στα ορυχεία μετάλλου στα Βραχώδη όρη, στη δυτική Βόρεια Αμερική. Εκεί ο Μήτρος εργάστηκε σκληρά περίπου οχτώ χρόνια. Επέστρεψε το 1920 για να καταταγεί τον επόμενο χρόνο στο μέτωπο, κατά στην προέλαση του ελληνικού στρατού στην Μ. Ασία. Απ΄την Αμερική είχε φέρει σημαντικό χρηματικό ποσό κι έτσι τα αδέλφια του αγόρασαν χωράφια και λιοστάσια. Ένα μέρος το έδωσαν για να παντρέψουν τις αδερφές τους (τη Ζωή, συζ. Κ. Τσικρίκα, την Ασήμω, συζ. Αθανασίου Ράπτη, γι αυτό και οι Ραπταίοι οι καταγόμενοι από Αράχωβα λέγονται «Ασημαίοι», και τη Χρύσω, συζ. Ιωάννη Παππά). Έχασε και ένα μέρος των χρημάτων του στο οικονομικό κραχ του 1929. Ο ξάδερφος του ο Κριτσόβας ξεκίνησε να έρθει στην Ελλάδα νωρίτερα, το 1917. Αλλά το καράβι που επιβιβάστηκε, βομβαρδίστηκε ανοιχτά της Κέρκυρας απ΄ τους Γερμανούς και πνίγηκαν όλοι οι επιβάτες οι περισσότεροι των οποίων ήταν μετανάστες που επέστρεφαν.

Ας μάθουμε και τούτο. Ο γιος του Μήτρου Καραλή, ο Νίκος, πήρε το παραγκώμι «Ντάλας», και μ αυτό ήταν γνωστός σε όλους, ακριβώς γιατί ο πατέρας του ο Μήτρος είχε κάνει στην Αμερική και ίσως κάποιο διάστημα της εκεί παραμονής του να έμεινε και στο Ντάλας!

Καλά να περνάτε!

ΧΩΡΙΣ ΝΕΡΟ ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ.

Σωρηδόν καταφτάνουν οι καταγγελίες για έλλειψη νερού εδώ και μέρες σε όλο το χωριό. Πάντα τέτοια εποχή υπήρχε πρόβλημα με το νερό στο χωριό, αλλά στις ψηλότερες γειτονιές που το νερό δεν έφτανε. Φώναζε θυμάμαι παλιότερα ο Σταύρος απ’ τα μεγάφωνα της κοινότητας, «ελαττώστε το πότισμα των κήπων γιατί δεν φτάνει το νερό». Σε όλο το χωριό όμως μετά από τόσα χρόνια και να μην υπάρχει νερό;

Τι λέει η Δ.Ε.Υ.Α ; Τι λες πρόεδρε Πάνο Κοτούμπα; Τι έγιναν οι εξαγγελίες ότι δεν θα μείνει ποτέ πια από νερό το Αγγελόκαστρο;

Διερευνούμε το θέμα και θα σας ενημερώνουμε.

Κώστας.