ΟΜΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟΥ. ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ.

Τη πρωτοχρονιάτικη πίτα για τη νέα χρονιά έκοψε η ομάδα Γυναικών Αγγελοκάστρου με αρκετή μεγάλη επιτυχία κι εφέτος. Γυναίκες όλων των ηλικιών του χωριού συναντήθηκαν στην πιτσαρία του Κ. Τριανταφύλλου, ευχήθηκαν καλή χρονιά και διασκέδασαν! Την κοπή της πίτας έκανε η Πρόεδρος της Ομάδας Γεωργία Ρουσογιάννη, που ευχαρίστησε όλους όσους συνέβαλαν να πραγματοποιηθεί αυτή η εκδήλωση και ευχήθηκε σ΄όλους για μια Καλή και ευλογημένη χρονιά.

Πατήστε πάνω στις εικόνες για μεγέθυνση.

ΟΙ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΙΑ ΑΡΧΗΓΟ ΣΤΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ.

Τα αποτελέσματα που έβγαλε η κάλπη στις επαναληπτικές εκλογές γα την ανάδειξη αρχηγού στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στο εκλογικό κέντρο του Αγγελοκάστρου ήταν τα εξής:

ΨΗΦΙΣΑΝ 183

ΕΓΚΥΡΑ 183
ΛΕΥΚΑ  -
ΑΚΥΡΑ-
ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ Β. 140
ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ Κ. 43

ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελο/στρου. ΦΩΣ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ ΤΟΥΝΕΛ;

Δεν ζητάγαμε ρε παιδιά τίποτα το ακατόρθωτο. Για αυτονόητα πράγματα μιλάμε. Ότι η θέση του ΑΧΕΛΩΟΥ Αγγελοκάστρου, είναι να βρίσκεται και να πρωταγωνιστή στη μεγάλη κατηγορία του νομού. Έτσι όμορφα, απλά κι ωραία, με το γηπεδάκι του το στολίδι, με την παμπάλαια ιστορία του στους αγωνιστικούς χώρους της Αιτωλοακαρνανίας, με τη καψούρα για τη μπάλα ανέκαθεν όλων των χωριανών.

Μ’ αυτές τις παρακαταθήκες ξεκινήσαμε κι εφέτος, και βασικός στόχος μέσα στη φτωχοποίηση που ζούμε ήταν και είναι για τον ΑΧΕΛΩΟ να παραμείνει όσο πιο άνετα και ανώδυνα μπορεί στη μεγάλη κατηγορία του νομού. Αυτό έκανε και κάνει μ’ επιτυχία τα τελευταία χρόνια η ομάδα, και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Παίζει τη μπάλα που μπορεί, με το δικό της στυλ παιχνιδιού και με πάθος και μαχητικότητα σε όλα τα παιχνίδια. Τι άλλαξε όμως φέτος και άρχισε η κατρακύλα; Αυτό ήτανε και είναι και η μεγάλη απορία.

Η αλλαγή προπονητή ήταν ενδεδειγμένη στη κρίσιμη αυτή στιγμή. Όπως βλέπουμε και στις μεγάλες πια ομάδες κάπως έτσι γίνεται. Τέλος πάντων μετά και την σημερινή ισοπαλία με τη πρωτοπόρο και καλπάζοντα στα τελευταία παιχνίδια Φλόγα Παλιομάνινας, που ήταν μια καλή ένεση,  η ομάδα σαν να φαίνεται να «αναρρώνει». Και αν συνεχίσει έτσι με το νέο προπονητή, δεν θα αργήσει η ώρα να κλείσει μια και καλή το κεφάλαιο της πρόσκαιρης αμφισβήτησης.

Καστρινός.

ΟΥΔΕΝ ΚΡΥΠΤΟΝ ΥΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟΝ.

Το χρονογράφημα του Σαββάτου.

Μπουκάρει κάθε μέρα στο καφενείο, σενιαρισμένος, φρεσκοξυρισμένος να «σβαρνάει» την πλήξη του από καρέκλα εις καρέκλαν. Μαλλί βαμμένο προς το κορακί, λίγο κοιλίτσα νεοπλουτισμού, κι ευχάριστη υποψία χαμόγελου. Eίναι εισοδηματίας λέει και ότι έχει λεφτά για φάγωμα. Διπλοσυνταξιούχος είναι - πρώην «Αριστερός» συνδικαλιστής μεγάλου δημόσιου οργανισμού - μου το είπε ο Μπάμπης ο κουρέας, «γκαραντί». Ο κλασικός μαλάκας δηλαδή. Σέρνει μαζί του κι ένα «κολαούζο» που έχει μούρη ποντικού. Πιάνουν το πρώτο τραπέζι – τζαμαρία, και αμολάν τα δίχτυα τους για πιτσιρίκες τρομάρα τους.

Κάθε φορά που περνάει κάποια παρέα κοριτσόπουλα ρουφούν τις κοιλιές τους και παίρνουν το καλό το ύφος της μαγκιάς. Βέβαια οι μικρούλες τους πήρανε χαμπάρι και τους δουλεύουν ψιλό γαζί. Κάτι ναζάκια κάτι γελάκια και πονηρές ματιές, για να αναστατώνονται τα «σούργελα».

Και περάσανε δυο τρείς φορές δύο ξανθές Ρωσοπόντιες, για να πάνε στο παραπλήσιο σουπερ – μάρκετ, κόψανε με την πρώτη τα θύματα, πέσανε δίπλα τους, και οι ψαρούκλες το μάσησαν το δόλωμα. Σούξου - μούξου τα γνωστά και να σου οι ρεζίληδες στο πρώτο ραντεβού σαν γυμνασιόπαιδα του 70. Κι επάνω που άπλωσαν για να χουφτώσουν, μπήγουν οι Ρωσίδες τις φωνές, οπότε πλακώνουνε κάτι μαντράχαλοι αγριεμένοι:

- Με τις γυναίκες μας ρε πρόστυχοι.

- Παρακαλούμε κύριοι δεν είχαμε κακό σκοπό …

-Τώρα θα σας τραγουδήσουμε εμείς σκοπό! Τους ρίξανε λοιπόν τις ανάλογες ψιλές, τους πήραν και μια αποζημίωση για να αποσιωπηθεί το θέμα και φύγανε να βρούνε άλλα θύματα.

Το καφενείο έχασε τους ξευτίλες για μερικές μέρες καθότι τα μελανιάσματα αργούν να φύγουν μετά και από κάποια ηλικία. Όταν ξαναγύρισαν δήλωσαν ενθουσιασμένοι από τη Βουλγαρία που τάχα πήγαν για χειμερινές διακοπές, και ξαναπιάσανε το ίδιο πόστο. Μέχρι που ήρθε ο νοσοκόμος απ΄το «Τζάνειο» που είχαν πάει για τα τραύματα, με τη παρέα του να δούνε τον Ολυμπιακό, και τα πε όλα με το νι και με το σίγμα.

«Ήθελές τα και ΄παθέςτα» λέει ο «θυμόσοφος» λαός αλλά η μεγαλομανία και η ψευτομαγκιά μερικών, όπως την εξέθρεψε η «νέα» εποχή στο κράτος «όργιο» δεν έχει όρια. Τον εξευτελισμό αυτής της «κάστας» των ανθρώπων, δεν τον ξεπλένει ούτε ο «Άσπρος» που λένε για τον Αχελώο στα μέρη μας .

Τα παραμύθια όμως κάποτε τελειώνουν, Κι έτσι θα σβήσει και γι’ αυτούς κάποια στιγμή το ωραίο παραμύθι τους.

Μπούτιβας Κώστας - Καστρινός.

Ένας παλιός γνώριμος, ο Γιώργος Ζήκος νέος προπονητής στο Αγγελόκαστρο.

Ένας παλιός γνώριμος, Ο Γιώργος Ζήκος μετά ακριβώς από 3 χρόνια (Ιανουάριος του 2013) ξανά και πάλι στο τιμόνι του ΑΧΕΛΩΟΥ. Ο έμπειρος Νεοχωρίτης τεχνικός ο οποίος είναι άριστος γνώστης της κατηγορίας και του ποδοσφαίρου του νομού είναι αυτός που επιλέχτηκε να αντικαταστήσει τον Α.Τσιλίκα , να βγάλει τα κάστανα απ’ τη φωτιά, και να κάνει ότι μπορεί για να αποφύγει η ομάδα τον υποβιβασμό. Θα κάνει μάλιστα ντεμπούτο στον πάγκο του Αχελώου το Σάββατο κόντρα στην πρωτοπόρο του πρωταθλήματος ομογήπεδη στο Αγγελόκαστρο Φλόγα Παλαιομάνινας.

Καστρινός.

ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟΥ.

Την παραίτησή του έθεσε στη διάθεση της διοίκησης του ΑΧΕΛΩΟΥ Αγγελοκάστρου ο Αντρέας ο Τσιλίκας, και η οποία έγινε δεκτή, εκδίδοντας μάλιστα ο Αχελώος και ανακοίνωση ευχαριστίας για την μέχρι τώρα συνεργασία με τον Αγγελοκαστρίτη προπονητή.

Πιστεύοντας πάντα ότι το στήσιμο μιας ομάδας δεν είναι θέμα μόνο ενός προσώπου, είμαι εκ πεποιθήσεως αντίθετος στις συνεχείς αλλαγές προπονητών. Ας δεχτώ, όμως, ότι η αλλαγή προπονητή ήταν αυτή τη στιγμή επιβεβλημένη. Το πρόβλημα όμως είναι βαθύτερο, σύνθετο και έχει ρίζες στο ότι έπαψε πια απ’ την εποχή του Γιώργου Λούκα να υπάρχει ακαδημία και φυτώριο ποδοσφαιριστών στον ΑΧΕΛΩΟ.

 Ο Αντρέας ο Τσιλίκας σίγουρα φέρει βαρύτατη ευθύνη για την αδυναμία δημιουργίας ανταγωνιστικού συνόλου, χάνοντας μάλιστα βαθμούς από ομάδες που άλλες χρονιές είχε στο «τσεπάκι» ο ΑΧΕΛΩΟΣ. Ωστόσο όμως οι βαθμοί χάνονται από ατομικά λάθη των ποδοσφαιριστών και όχι μόνο από «κακό στήσιμο». Κανένας προπονητής δε μπορεί να κατηγορηθεί επειδή κάποιος παίκτης παραπατάει ή κάνει κακό κοντρόλ ή χάνει τις μονομαχίες και το σίγουρο γκόλ. Η ποιότητα, η ωριμότητα και η τύχη είναι αστάθμητοι παράγοντες που δε βελτιώνονται μέσα σε λίγους μήνες από κανένα προπονητή. Δε μεταφέρω τις ευθύνες στους παίκτες. Αντίθετα, πιστεύω ότι έχουν δυνατότητα να βελτιωθούν και να ελαχιστοποιήσουν τα προσωπικά λάθη. Και αναφορικά με το «καθαρά αγωνιστικό» πρόσωπο, υπάρχει συνευθύνη για την κατρακύλα. Είναι συνεπώς, άδικο να προσωποποιούμε την αποτυχία. Υποστηρίζω, απλώς, ότι η αποτυχία δεν έχει μόνο «ένα πατέρα». Είναι συλλογική υπόθεση και πρέπει να αντιμετωπίζεται με ομαδικό πνεύμα.

Τώρα εδώ που φτάσαμε, οφείλουμε να αξιολογήσουμε ρεαλιστικά τα γεγονότα και να μην αφήσουμε το συναίσθημα να επηρεάσει συμπεριφορές. Ποτέ δε λαμβάνονται σωστές αποφάσεις εν βρασμώ ψυχής. Αυτά προς το παρόν, και πάντα από δω θα ενημερώνεστε σωστά και υπεύθυνα.

Καστρινός.

ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελ/τρου. ΑΠΟΤΥΧΙΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.

Μετά κι από άλλη μια ήτα του ΑΧΕΛΩΟΥ μέσα στην έδρα του, αυτό που βγαίνει σαν συμπέρασμα, είναι η έλλειψη διάθεσης για αγωνιστική υπέρβαση. Δεν υπάρχει φέτος αυτή η «σπίθα», που έσωσε την ομάδα τις προηγούμενες χρονιές.

 Η νοσηρή περιρρέουσα ατμόσφαιρα αυξάνει το άγχος και δυσχεραίνει την προσπάθεια να αναστραφεί η κατάσταση. Όπως έγραψα και σε προηγούμενα άρθρα, τα ψυχικά αποθέματα κάτω από τέτοιες συνθήκες εξαντλούνται, οδηγώντας στην κατάρρευση.

Δε διεκδικώ το αλάθητο. Ίσως οι διαπιστώσεις να μην ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Αυτό που ξέρω είναι ότι η δεινή βαθμολογική θέση του ΑΧΕΛΩΟΥ θα είχε αποφευχθεί, και θα ήταν σε καλλίτερη μοίρα, αρκεί η ομάδα να έκανε 3-4 αυτονόητες νίκες τουλάχιστον με ισοδύναμες ομάδες. Κανένας λοιπόν δεν κατατρέχει τον ΑΧΕΛΩΟ ούτε υπάρχει οργανωμένο σχέδιο αφανισμού από «σκοτεινά» κέντρα αποφάσεων. Η ιστορία έχει διδάξει ότι πολλά κάστρα έχουν πέσει από μόνα τους, και εκ των έσω, όταν χαθεί η αυτοπεποίθηση, και ο «τσαμπουκάς» των ηγετών.

Καστρινός.

ΕΝ ΙΟΡΔΑΝΗ ΒΑΠΤΙΖΟΜΕΝΟΥ ΣΟΥ ΚΥΡΙΕ.

Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε. Η σημερινή κατανυκτική προσευχή του λαού. Όπου φτωχός κι η μοίρα του. Όπου φτωχός και οι προσευχές του. Και μας λυπήθηκε ο Θεός! Από εδώ το πήγε από εκεί το πήγε, Να! Μια ωραία μέρα μες το καταχείμωνο. Να ανοίξει λίγο το μάτι μας. Να ασχοληθούμε λίγο και με τη πάρτη μας. Διότι έτσι ξεφεύγεις λίγο από διαφωνίες και τσακωμούς. Ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Λίγο το έχεις να ξεχάσεις την μαυρίλα που πλανάται πάνω από τα κουρασμένα μας κεφάλια; Απλώνεις τη ματιά σου, και χάνεται στην νηνεμία και την ηρεμία της γαλήνιας θάλασσας. Και τα ξεχνάς όλα.

Δεν πα να καίγεται το πελεκούδι. Ένα μικρό διάλλειμα μια μικρή ανάπαυλα, και Ξεχνάς και το πετρέλαιο που καις και ροκανίζει τα ευρουλάκια σου, και χάνεσαι σε άλλες καταστάσεις.

Εδώ, τώρα να απολαύσουμε την ωραία μέρα που μας προέκυψε διότι ποιος μπορεί να μας πει, πότε θα την ξαναδούμε πριν Ανοίξεως. Διότι ο επιρρεπής στις αναμπουμπούλες χειμωνιάτικος καιρός όπως ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται. Τώρα είναι λέει το πανηγύρι, τώρα θα χορέψουμε. Και χορεύουμε όλοι μαζί. Χωρίς να γνωρίζουμε από πού να προφυλαχτούμε. Από τις κατραπακιές των Κυβερνόντων, ή από τη θεομηνία του καιρού; Κι αφού δεν υπάρχει ορατή πια άλλη λύση, πάμε και πάλι στου λαού τις προσευχές. Δι' ευχών των Αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσων ημάς. Αμήν.

Μπούτιβας Κώστας - Καστρινός.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΙΤΩΝ.

ΑΝ ΧΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΜΑΣ, ΧΑΘΗΚΑΜΕ. Και ειδικά σ’ ετούτους τους παλιόκαιρους που ζούμε. Κι αυτό προσπαθεί να κάνει πράξη ο «σύλλογος Αγγελοκαστριτών της Αθήνας » εδώ και χρόνια τώρα. Να ρίξει λίγο χώμα στις ρίζες του τόπου μας, να κρατηθούμε όρθιοι, σε μια εποχή όπου μας πήρε όλους και μας σήκωσε. Και το παλεύει και φέτος με τα πενιχρά έστω μέσα που διαθέτει, να βγάλει πέρα τούτη τη σπουδαία αποστολή. Έτσι και φέτος μας καλεί την Κυριακή 17 Ιανουαρίου το απόγευμα μετά τις 5, να μαζευτούμε εκεί στο κέντρο της Αθήνας, στο ξενοδοχείο “crystal” στη πλατεία Καραϊσκάκη, απλά, λιτά κι ωραία να κόψουμε τη πίτα του, να πούμε δυο Αγγελοκαστρίτικες κουβέντες και να ευχηθούμε ο ένας στον άλλο να ’χουμε μια καλλίτερη χρονιά.

Κώστας.

ΧΑΖΟΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ.

Ο καιρός «μπουρδουκλωμένος», έδειξε κάτι από τα δόντια του. Το τελευταίο στρωμένο μεγάλο τραπέζι του χρόνου βογκάει από το βάρος των φορτωμένων πιάτων.

Τα πιτσιρίκα χαμένα στους δικούς τους κόσμους, είχαν αφήσει στην άκρη τα ανοιγμένα δώρα, κι αφοσιώθηκαν πάνω στις οθόνες των τάμπλετ. Οι μεγάλοι άνοιγαν τα τσουβάλια από δήθεν μνήμες, κι έβγαζαν άπιαστα ταξίδια, που παραμένουν πάντα στα σκαριά.

Και περίμεναν με υπομονή, να κάτσουν επιτέλους στο τραπέζι και να ξεκινήσουν όλοι μαζί, σεμνά και ταπεινά τη μάσα σαν κοπάδι. Όσο δούλευαν τα μαχαιροπίρουνα οι όποιες διαφορές έκαναν στην άκρη. Όταν πια φούσκωσαν, κι έστω και πρόσκαιρα γέμισαν οι κοιλιές, έπιασαν την πολιτική κουβέντα.

Ακούστηκαν βαριές κουβέντες, μίλησαν για φτώχεια, πείνα και δυστυχία, για τα χρέη τους και τη κωλοκυβέρνηση, που πάλι εξαπάτησε το λαό. Μέσα σ’ οχλαγοή στο γύρισμα του χρόνου, ειπώθηκαν σχεδόν τα πάντα, κι έτσι όλοι έμοιαζαν άκρως ευχαριστημένοι.

Έπειτα βγήκαν τα κινητά και άρχισαν, νέοι-γέροι και παιδιά τις αναμνηστικές φωτογραφίες. Τουλάχιστον να μείνει κάτι λαμπερό στους «πεινασμένους τοίχους» του facebook.

Ο φωτογράφος μας κεντράρει, είναι αρκετά τα μεγαμπάϊτ ώστε να πιάνει η κάμερα τ’ ατροφικά μυαλά μας, σε μια ακόμα προσποιητή πρωτοχρονιάτικη γιορτή νεοελλήνων. Ξεκίνημα σ’ ένα αμφίβολο 2016 χωρίς κορνίζα, με πρόσωπα θαμπά, που δίχως μεταμέλεια και ντροπή, δείχνουμε εκείνο το ηλίθιο χαμόγελο του ανίδεου, του τάχα κατά λάθος θύματος.

Είπα «Χαζοχαρούμενοι Έλληνες» να βάλετε λεζάντα. Και άρχισα με την αρχή και τούτης της χρονιάς, να σπρώχνω πέτρες στον ανήφορο.

Έτσι για το εθιμοτυπικό καλή χρονιά κι εφέτος Πατριώτες. Κώστας Μπούτιβας.