ΣΤΡΙΜΩΓΜΕΝΟΣ. ( Πως μου απέσπασε τη ψήφο η Ξανθή )

Και κατέβηκα το λοιπόν σ’ ετούτες τις εκλογές συνταξιούχος πια νωρίτερα στο χωριό, να ζήσω τις παλιές προεκλογικές αξέχαστες εποχές, και είδα να συμβαίνει το εξής καταπληκτικό: Όλοι, γνωστοί, φίλοι και συγγενείς, αποφασίσανε να κατεβούνε υποψήφιοι. Τρέλα λέμε. Τόσο πολύ, που είπα να δεις, καινούργια μόδα είναι, πως λέγαμε παλιά "ήμουνα και γω σ’ αυτό το πάρτι" τώρα θα λέμε "ήμουνα και γω υποψήφιος". Και κοντά σε αυτούς, και οι άλλοι, οι αιώνια υποψήφιοι. Όπως ο κύριος «μαλάκας» ας πούμε, που με έχει ταράξει στα τηλέφωνα, και σήμερα πρωί με ξύπνησε - κακό χρόνο να χει - για να μου πει πως θα αγωνιστεί λέει να αναμορφώσει το Αγγελόκαστρο.

Κι εκεί που αγουροξυπνημένος απ’ τον κύριο υποψήφιο, έπινα το καφέ μου στο μπαλκόνι αγναντεύοντας το μοναστήρι, και σκεπτόμενος τι πάθανε όλοι αυτοί φίλοι και συγγενείς, σοβαροί άνθρωποι, και αποφασίσανε να γίνουνε δημοτικοί άρχοντες, να’σου και η ανιψιά μου η Ξανθή. Της έκανα επίθεση απευθείας.

-Η βάβω η Κώσταινα έλεγε πως άμα ανακατώνεσαι με τα πίτουρα σε τρώνε οι κότες. Και τώρα που ο κόσμος ακούει "πολιτικός" και φτύνει τον κόρφο του - και τον πολικό μαζί - τι σου ήρθε εσένα να πας να ανακατωθείς με τη πολιτική; Κολλητικό είναι απ’ το Πατέρα σου, η βίτσιο;

Και πήρε ξαφνικά μπροστά η υποτιμημένη μηχανή της νεολαίας , και άρχισε να μου τα χώνει κανονικά.

-Ότι Θείε, κάποια στιγμή πρέπει να βγεις και έξω.  Ότι τελικά, με το να κάθεσαι στον καναπέ σου και να σιχτιρίζεις δεν κάνεις και πολλά πράγματα.  Να μη σου πω που τίποτα δεν κάνεις.  Κι ίσως ναρθε στ’ αλήθεια η ώρα να δώσουμε στην πολιτική την κανονική της έννοια. Της ενασχόλησης με τα κοινά.  Στο κάτω -κάτω, εσύ τα γράφεις:  Ότι πριν γίνει εντελώς ζώον, ο άνθρωπος ήταν πολίτικο ζώον, κι ότι αυτά σας μαθαίνανε  στο σχολείο από παλιά. Γιατί Θείε, ωραίες οι φωνές, καλά  και τα σχόλια στο Φεϊτσμπούκ, μια χαρά το κράξιμο στο μπλόγκ, αλλά στη κοινωνία έξω γίνεται χαμός. Πόσο μπορώ να κάτσω ακόμα άνεργη, μπροστά στη τηλεόραση και απαθής να παρακολουθώ; Κάνε μια βόλτα μπάρμπα και στ’ Αγρίνιο. Μαγαζιά συνέχεια κλείνουν, κόσμος μένει χωρίς δουλειά, οικογένειες διαλύονται, οι πανηλίθιοι επελαύνουν , και έξω παντού υπάρχει μούγκα μες στη στρούγκα. Κι όλοι αυτοί οι παλιοί πολιτικάντηδες, δεν χαμπαριάζουν τίποτε, ούτε Χριστό, ούτε Βούδα….

Στριμώχτηκα λέω την αλήθεια. Κι αναρωτήθηκα, μήπως όλοι αυτοί οι άνθρωποι, οι καθημερινοί, δικοί μας άνθρωποι, που ξεσηκωθήκανε ξαφνικά κι αποφασίσανε να γίνουνε υποψήφιοι, να αξίζουν μια ευκαιρία; Γιατί είναι αυτοί που σηκωθήκανε από τον καναπέ, κι είπανε να ανακατευτούνε με τα πίτουρα, ελπίζοντας να καθαρίσουν το κοτέτσι πριν να τους φάνε οι κότες! Μήπως κι αυτό φοβούνται οι παλιοί γνωστοί υποψήφιοι - αρπακτικά - δηλαδή αυτούς που είναι ερασιτέχνες πολιτικοί, εραστές της πόλης και των κοινών, αυτούς που είναι θυμωμένοι πολίτες κι όχι επαγγελματίες αρπακολλατζήδες και γι’αυτο και τρώγονται τόσο πολύ μη τυχόν και τους βρουν μες στα ποδάρια τους;

Βρέθηκα έτσι στριμωγμένος απ’ τα λόγια του παιδιού και από τις δίκαιες αιτιάσεις του. Έχω φιλότιμο γι’ αυτό χρωστάω ψήφο στη Ξανθή. Και δεν χρωστάει τίποτα ετούτη η γενιά για να πληρώνει. Εμείς χρωστάμε να της δώσουμε φτερά.

Μπούτιβας Κώστας - Καστρινός.

ΑΡΧΟΜΑΝΙΑ.

Άρθρο του Κ.Καστρινού

Όπως όλα τα ζώα που ζουν σε κοπάδια, έτσι και ο άνθρωπος έχει μέσα του το ένστικτο της «αρχομανίας», της εξουσίας πάνω στους άλλους. Σε καμπόσους είναι πολύ έντονο σε τέτοιο σημείο που να μην ζουν χωρίς αυτό. Σε άλλους πάλι είναι πιο συμμαζεμένο. Ο Καστρινός λέει ότι καλύτεροι σαν ηγέτες είναι οι δεύτεροι. Κι αυτό γιατί οι πρώτοι προσπαθώντας να εξουσιάσουν όλο και περισσότερους, συνήθως οδηγούν τους «υπηκόους τους» σε καταστροφή. Εκτός - κι αυτό αποτελεί εξαίρεση - αν ο ηγέτης έχει εξαιρετικά χαρίσματα. Όταν όμως δεν συμβαίνει αυτό «βράσε ρύζι».

Στα ζώα τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Αγώνας με κλοτσιές, κέρατα, δόντια και ότι άλλο υπάρχει, κι ο νικημένος βάνει την ουρά στα σκέλια, σε ένδειξη υποταγής και «παίρνει το πούλο του». Πολιτισμένα πράγματα και αξιοπρεπέστατα.

Στους πιο πολιτισμένους όμως ανθρώπους συμβαίνει το εξής περίεργο. Ο ηττημένος αντί να σκύψει το κεφάλι και το σβέρκο και να φύγει, πανηγυρίζει κι αυτός, και ψάχνει πάντα ευκαιρία να ξαναγίνει ο αγώνας. Αλλά είπαμε ο άνθρωπος είναι πολύ περίεργο «ζούμπερο».

Στις πολιτισμένες κοινωνίες του σήμερα, υπάρχουνε νόμοι, και κώδικες συμβίωσης πάνω σ’ αυτά τα θέματα. Μόνο που οι νόμοι αυτοί αποφεύγουν πάντα ν’ αγγίξουνε την εξουσία. Κι ας διατυμπανίζουν όλοι οι πολιτικοί «ότι λέει ο νόμος», κι ότι δεν θέλουνε να κυβερνήσουν αλλά να «υπηρετήσουν τον λαό ». Η ουσία είναι ότι όλοι στο κατά βάθος, θέλουν να είναι αρχηγοί.

Στην αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία, τους Αρχομανείς και τους πολύ φιλόδοξους (πολλές φορές ας ήταν και ικανοί ) τους έκριναν επικίνδυνους για την πολιτεία και τους εξοστράκιζαν. Γιατί η δημοκρατία έλεγαν είναι το πολίτευμα των μεσοτήτων και όχι των αρίστων, των πλουσιότερων και των πονηρότερων. Αρετή έλεγε ο Αριστοτέλης είναι η μεσότητα, το μέτρο. Κι αν ξέφευγες απ’ αυτό, η δημοκρατία οδηγούνταν σε εκτροπή όπως η κοινοβουλευτική δικτατορία (κακή ώρα όπως τώρα).

Σε άλλους τόπους θεωρούσαν την βασιλεία σαν το πιο καλό πολίτευμα. Σε μερικές εποχές μάλιστα όπως στη Αγγλία το μεσαίωνα, και την νεότερη Ελλάδα εναλλάσσονταν στον θρόνο οι Βασιλιάδες και οι Δικτάτορες. Βέβαια τότε μιλούσαν τα ξίφη και όχι οι ψήφοι .

Κι επειδή ιδανικό πολίτευμα και ιδανική Δημοκρατία δεν υπάρχει και διαφέρει από τόπο σε τόπο και από λαό σε λαό ανάλογα, αυτό που επικρατεί τώρα εδώ, με τους τριακόσιους βουλευτές, τους εκατό χιλιάδες υποψήφιους, Ευρωβουλευτές, Περιφερειάρχες, Ατιπεριφερειάρχες Δημάρχους και κοινοτάρχες, με το πρόσχημα ότι θα πρέπει να δίνεται η ευκαιρία σε περισσότερους να άρχουν, είναι σκέτο καραγκιοζιλίκι και εξυψώνει την αρχομανία στον ύψιστο βαθμό.

Εξ άλλου «Όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και μικρό καλάθι » δεν λένε ;

Κώστας Μπούτιβας - Καστρινός.

O ΓΑΪΔΡΟΔΗΜΑΡΧΟΣ.

Επίκαιρο αφήγημα του Κώστα Καστρινού.

Ο Μήτσος ο «Παλούκιας». Έτσι τον παραγκώμιαζαν στο χωριό γιατί σαν έρχονταν εκλογές πήγαινε στον κουμπάρο του τον Κώστα τον κομματάρχη, έπαιρνε το ψηφοδέλτιο και το κάρφωνε σ` ένα παλούκι, έμπαινε αυτός μπροστά με το παλούκι και το ψηφοδέλτιο, έτσι σαν λάβαρο, κι από πίσω ο κουμπάρος του ο Κώστας, κι` ανηφόριζαν το δρόμο για το σχολείο μαζί για να ψηφίσουν. Έτσι του έμεινε το παρατσούκλι. Ο Μήτσος ο «παλούκιας».

Είχε πέντε-έξη στρέμματα εκεί στο χωριό, κληρονομιά απ` τον μακαρίτη τον πατέρα του. Δούλευε σαν σκυλί απ` το πρωί μέχρι το βράδυ αλλά ποτέ δεν σταύρωσε στην τσέπη του δεκάρα. Έδωσε μια μούντζα στο χωριό, βόηθησε και ο κουμπάρος του - έβαλε μέσον στον τότε υπουργό - κι έτσι βρέθηκε εδώ σε τούτη την ανθρωποφάγα την πόλη να μαζεύει τα σκουπίδια που πέταγαν οι χιλιάδες κουστουμάκιδες όπως έλεγε που διάβαιναν στο δρόμο. Υπάλληλος- οδοκαθαριστής λέει του δήμου. Δούλευε απ’ τα άγρια μεσάνυχτα μέχρι τ’ απόγευμα, έπαιρνε τους δρόμους σβάρνα με το καροτσάκι και τους έκανε γυαλί, και το βράδυ τον έβρισκες εκεί στα παρα- Ομόνοια υπόγεια καφενεία να κουτσοπίνει το ουζάκι του και να σχολιάζει όλο και με κάποιο χωριανό τη ζωή σε τούτη την τερατόμορφη την πόλη.

Τούτες τις μέρες όμως των εκλογών, οι δρόμοι ήταν γεμάτοι χαρτιά, που να προλάβει ο Μήτσος ο φουκαράς για ούζο και τέτοια πράγματα. Όλη τη μέρα καροτσάκι, σκούπα, φαράσι. Μάζευε απ`το πρωί. Να στοίβα το χαρτομάνι. Χαρτιά μεγάλα, μεγαλύτερα, μικρότερα, πολύ μικρά, φωτογραφίες, συνθήματα, ονόματα. Όλη η Αθήνα ένα στρώμα χαρτί. Είχε σουρουπώσει όταν βρέθηκε έξω από εκείνο το εκλογικό κέντρο. Τέτοια ώρα τις άλλες μέρες ήταν στο καφενείο. Είπε να τα παρατήσει, όμως εκείνη η φωτογραφία, μισή κολλημένη στον τοίχο και η άλλη μισή που είχε ξεκολλήσει και κρέμονταν στο πεζοδρόμιο χτύπαγε άσχημα. Πήγε να την ξεκολλήσει, να την πετάξει. Αυτή ήταν η δουλειά του. Το ’βαλε ο διάολος όμως. Έβγαινε εκείνη την ώρα ο υποψήφιος Δήμαρχος απ` το εκλογικό του κέντρο. Άκουσε ο φουκαράς τα σχολιανά του. Μόνο ξύλο δεν έφαγε, κι` αυτό ήταν το λιγότερο. Την άλλη μέρα βρέθηκε και χωρίς δουλειά. Έτσι, επειδή ήθελε να βλέπει την πόλη καθαρή. Έτσι απλά, επειδή έκανε τη δουλειά του.

Κι` ο άλλος ο αναρχικός ζωγράφος με το μούσι και τον μαύρο τον μπερέ που είδε όλη τη σκηνή ήταν ο μόνος που του παραστάθηκε. Πήρε το Μήτσο στο εργαστήρι του και του ζωγράφισε ένα γάϊδαρο που είχε του υποψήφιου Δημάρχου το κεφάλι. Πήρε ο Μήτσος ο Παλούκιας το γάϊδαρο Δήμαρχο, τον κάρφωσε σ` ένα χοντρό μακρύ παλούκι όπως τότε παλιά το ψηφοδέλτιο στο χωριό, και βγήκε στους δρόμους της Αθήνας.

Και τις παραμονές των εκλογών έφερνε γύρω όλη μέρα την Ομόνοια απ` το πρωί μέχρι το βράδυ, με καρφωμένο στο παλούκι τον «γαϊδουροδήμαρχο» και φώναζε. Όλη μέρα φώναζε: Ψηφίστε τον πατριώτες. Ψηφίστε τον Έλληνες. Ψηφίστε τον το Γάϊδαρο.

Κώστας Μπούτιβας - Καστρινός.

ΠΟΙΟΣ ΜΟΣΧΟΛΙΟΣ ΣΤΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ;

Ήρθε ένα email στο aggelokastro news ως όφειλε απ’ το γραφείο τύπου του υποψήφιου Δημάρχου Μοσχολιού κι έλεγε τα εξής:

Σας αποστέλλουμε το δελτίο τύπου και φωτογραφικό υλικό από τη χθεσινή περιοδεία (8 Μαΐου) του υπ. Δημάρχου Αγρινίου Παύλου Μοσχολιού στη Δ.Ε. Αγγελοκάστρου.

Μόνο στις 4 φωτογραφίες που μας στείλανε, εγώ δεν είδα σχεδόν πουθενά Αγγελοκαστρίτες. Τι έγινε ρε παιδιά πάνω στη φούρια του προεκλογικού αγώνα μπερδέψατε τα μπούτια σας; η οι Αγγελοκαστρίτες «έκλασαν» ομαδικά (και με το δίκιο τους) τον πρώην Δήμαρχο;

Ερώτηση εκφράζω δηλαδή και να με συμπαθάτε.

Καστρινός.

ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΕ «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ».

Ο «Καλλικράτης» είναι μέσα στο φέρετρο και στο λάκκο μέσα. Απλά ακόμα δεν του έχουν ρίξει τα χώματα, να τον σκεπάσουν οριστικά, έγραφα στο τελευταίο μου άρθρο με σχέση τις επερχόμενες Δημοτικές εκλογές. Κι έρχομαι σήμερα να βγάλω τον «επικήδειο» και να κάνω το μνημόσυνο, σ’ αυτό το μαύρο κι αδιόρθωτο χάλι που προκάλεσε ο τραγικός «περίφημος» νόμος 3852/2010 γνωστός ως «Καλλικράτης» με τον οποίο μεταρρυθμίστηκε η διοικητική διαίρεση της χώρας.

Έγραφα τότε επανειλημμένως - και τα γραφτά μένουν - ότι ο «Καλλικράτης» θα διαλύσει κυριολεκτικά την διοικητική δομή της χώρας και όλο το σύστημα της τοπικής αυτοδιοίκησης, ανατρέποντας πλήρως τον «Καποδίστρια» ο οποίος υπήρξε σχετικά επιτυχής, και έδινε δημιουργικότητα και πνοή σε δήμους και κοινότητες, ιδιαίτερα στην περιφέρεια και έκανε πιο εύκολη τη ζωή των πολιτών. Κι επειδή δεν έπαψα ποτέ να ασχολούμαι με τον τόπο μας, είμαι σε θέση να γνωρίζω τη ζωή και τη ζωντάνια που έδωσε ακόμη και στους μικρούς ΟΤΑ στην περιφέρεια ο «Καποδίστριας». Τη δραστηριότητα των δήμων και των κοινοτήτων σε όλους τους τομείς και στην επίλυση των μικρών τοπικών προβλημάτων.

Και όταν οι μικροί αυτοί «Καποδιστριακοί Δήμοι» πήραν την άγουσα προς τις… πρωτεύουσες των δήμων - κρατών ή καλύτερα έχουν εγκατασταθεί στις «Δημοπρωτεύουσες» διέκοψαν πια κάθε «επαφή» με τις «επαρχίες» που έφθασαν να απέχουν εξήντα, εβδομήντα, κι ογδόντα ακόμα χιλιόμετρα από το κέντρο κι έτσι ο «Καλλικράτης» απέτυχε παταγωδώς, εξευτελίζοντας και τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις παραδόσεις της χώρας. Παλιές κοινότητες και δήμοι, με διαφορετικά δεδομένα, προϋποθέσεις, απαιτήσεις, ανάγκες, συνενώθηκαν απομακρύνοντας τα κέντρα λήψης αποφάσεων από τον απλό πολίτη και καθιστώντας τον σχεδόν ανήμπορο να έχει λόγο για τον τόπο του, τα προβλήματά του, τη ζωή του. Κι εκτός αυτού και πολλών άλλων της καθημερινής ζωής των πολιτών, ο «Καλλικράτης» είναι και τελείως αντίθετος με τον θεσμό της αυτοδιαχείρισης, που είναι πιο κοντά στον πολίτη, και του δίνει κάποιο λόγο και ρόλο, και περιορίζει λίγο, με την κατά πρόσωπο καθημερινή επαφή τη διαφθορά, μια άλλη μεγάλη πληγή του τόπου μας.

Δεν ξέρω ποιος ή ποιοι θα κερδίσουν τις εκλογές, εκείνο όμως που θέλω να πω στους αυριανούς «Τοπάρχοντες» είναι, ότι εκτός απ’ το σταμάτημα της οικονομικής κατρακύλας, θα πρέπει να ασχοληθούν σοβαρά και με την εσωτερική αναδιάρθρωση, τις μεταρρυθμίσεις, τις απαιτούμενες διαρθρωτικές αλλαγές στην τοπική αυτοδιοίκηση που διέλυσαν οι γραφικοί «λεφτά υπάρχουν».

Θα πρέπει δυναμικά να ασχοληθούν με όλα αυτά τα εσωτερικά θέματα, μεταξύ των οποίων κύρια θέση έχει η πλήρης κατάργηση του «Καλλικράτη», ο οποίος αποδείχθηκε «φονιάς» της τοπικής αυτοδιοίκησης και ως εκ τούτου είναι απόλυτα αναγκαία η επαναφορά του «Καποδίστρια» με τις απαιτούμενες συμπληρώσεις και διορθώσεις που πρέπει να του γίνουν. Διορθώσεις, συμπληρώσεις και αλλαγές διότι και ο «Καποδίστριας» δεν ήταν αλάνθαστος.

Ο «Καλλικράτης» πέθανε. Τον τέλειωσε ο ίδιος ο λαός. Μην αναβάλετε το θάψιμό του, γιατί αλλιώς ίσως κι εσείς στον ίδιο λάκκο να βρεθείτε.

Μπούτιβας Κώστας - Καστρινός.

ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΙΤΩΝ ΑΘΗΝΑΣ.

Ο Συλλογος Αγγελοκαστριτών της Αθήνας διοργανώνει μονοήμερη εκδρομή

την ερχόμενη Κυριακή 11 Μαίου στη Φθιώτιδα. 

(Λαμία – Στυλίδα - Μοναστήρι Δαμάστας - Γοργοπόταμο.)

Πληροφορίες - Δήλωση συμετοχής. Δημ. Τασόπουλος. Τηλ.6974453687.

Σας περιμένουμε όλους.

ΓΚΑΛΟΠ.

Και εκεί που όλα τα 'χαμε άρχισαν και τα γκάλοπ για τους υποψήφιους δημάρχους. Και που είσαι, έχουμε ακόμα δεκαπέντε μέρες μέχρι την κάλπη. Έχουνε να δουν τα μάτια μας. Σε δουλειά να βρισκόμαστε.

Άνευ ουσίας. Αυτή είναι η πολιτική τοποθέτηση του Καστρινού. Και για τα γκάλοπ και για το ποιος τελικά θα εκλεγεί δήμαρχος Αγρινίου. Το γκάλοπ είναι λιθοβολισμός στο πρόσωπο της Δημοκρατίας. Συνεχώς θα καταγράφονται οι διαφοροποιήσεις στα ποσοστά προτιμήσεων για τον καθένα «κουτσκουλιά» (Αγγελοκαστρίτικη έκφραση απαξίωσης) που θέλει να το παίξει Δήμαρχος.

Μα θα μου πεις τι πλάκα κάνει ο κόσμος;

Όχι. Απλά εκφράζεται όπως γουστάρει την ανάλογη στιγμή.

Και θα θυμάστε πόσα γκάλοπ έπεσαν έξω τα τελευταία χρόνια ειδικά, και μάλιστα χωρίς κανένας να εγκαλέσει και να διαολοστείλει αυτές τις ψευτοεταιρίες σφυγμομέτρησης. Σ’ αυτές τις δεκαπέντε μέρες που απομένουνε άλλα αντ’ άλλων θα “ψηφίζει” στα γκάλοπ ο κόσμος, γιατί αυτά είναι γκάλοπ-αρπακτές που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Ένα γκάλοπ που φωτίζει στις λεπτομέρειες πόσο ζυγίζει κάθε συνδυασμός και ποιες είναι οι τάσεις του κόσμου απαιτεί ένα υψηλό κόστος. Και τέτοια γκάλοπ ουσίας, δύσκολο να γίνουν σήμερα με την οικονομική μιζέρια που επικρατεί.

Ο Καστρινός παίζει πάντα με ανοιχτά χαρτιά και μεταφέρει απλά και κατανοητά ότι έχουν πιάσει οι κεραίες του. Κι έρχεται να σου πει μια μεγάλη αλήθεια. Γκάλοπ – ξεγκάλοπ ο Καλλικράτης είναι μέσα στο φέρετρο και στο λάκο μέσα. Απλά ακόμα δεν του έχουν ρίξει τα χώματα, να τον σκεπάσουν οριστικά.  Αλλά επ’ αυτού θα επανέρθουμε.

Κώστας Μπούτβας - Καστρινός.

Αισιοδοξία…

Θύμιου Πριόβολου Επισήμανση.

Από τη μια διαμαρτυρόμαστε για την κατάργηση της Κυριακής αργίας από αυτή την λαίλαπα που δεν αφήνει τίποτα όρθιο.

Λόγια μεγάλα, επαναστατικά, αγώνας και συμπαράσταση στους εργαζόμενους.

Από την άλλη κυριολεκτικά ξεχυθήκαμε στα ανοιχτά μαγαζιά.

Δυστυχώς. Τα λόγια , ειδικά τα μεγάλα λόγια, έχουν ένα καλό: μπορεί να κρυφτεί πίσω τους ο καθένας, και ο πιο μικρός άνθρωπος.

Όσο για την «επαναστατημένη» και «αγανακτισμένη» ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να γυρίσει πίσω στις σπηλιές… Τώρα πια είμαστε πάρα πολλοί…

Ευθύμιος Πριόβολος. 

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ (των Ευρωεκλογών)

Το χρονογράφημα του Σαββάτου.



Είναι ιδιαίτερη ιστορία στην Ελλάδα οι εκλογές. Και ειδικά οι ευρωεκλογές, σκέτο πανηγύρι. Διότι δεν κάνουμε ευρωεκλογές εμείς. Πρόβα τζενεράλε κάνουμε για τις άλλες, τις εθνικές τις εκλογές. Κάτι σαν «γκάλοπ» πιο σοβαρό απ’ των εφημερίδων με πραγματική κάλπη. Ποια Ευρώπη μωρέ σου λέει ο άλλος. Μας υπολόγισε αυτή ποτέ; Και δίκιο έχει δηλαδή εδώ που τα λέμε. Και έτσι το όλο θέμα των ευρωεκλογών μοιάζει με ιπποδρομία. Ετοιμάζουνε τα κόμματα τα άλογα για τον αγώνα, τα ταΐζουνε, τα γυαλίζουνε, τα διαφημίζουνε, τα προπονούν, κι ο λαός ποντάρει ο καθένας στο άλογό του, και περιμένει τον αγώνα. Άσχετο που η ιπποδρομία είναι στημένη και το ξέρουνε. Ο καλός αλογομούρης όμως πάει για το θέαμα. Και θα παίξει κι ας ξέρει ότι το κόλπο είναι στημένο .

Κάποιοι άλλοι όμως, βλέπουν τις ευρωεκλογές σαν ευκαιρία να την κοπανήσουνε κάνα τριήμερο για το χωριό. Είναι αυτοί που κράτησαν τα δικαιώματά τους στη Πέρα Ραχούλα, και το μόνο που τους νοιάζει είναι πόσες μέρες δικαιούνται ανάλογα με τα χιλιόμετρα, και αν θα φάνε από κάνα συγγενή τίποτα αζύγιστο. Α, και ποιό κόμμα θα βάλει πούλμαν, γιατί ακρίβυνε η βενζίνη, και που να τρέχεις τώρα με τ’ αμάξι....

Οι περισσότεροι βέβαια, τις βαριούνται και τις σιχαίνονται αφάνταστα. Βαριούνται τα τηλεοπτικά «πάνελ» που αγριεύουνε , τσαντίζονται με το «ξεβράκωμα» κάθε μορφής Δημοκρατίας, και θέλουνε να πούνε ένα μεγάλο αεισιχτίρ, αλλά δεν ξέρουνε πως. Πάνε και ζωγραφίζουνε καραγκιοζάκια και γεννητικά όργανα πάνω στα ψηφοδέλτια να κάνουνε παρέα στους καραγκιόζηδες. Ή δεν πάνε και καθόλου. Ή ρίχνουνε λευκό, εκφράζοντας ότι τίποτα δε τους εκφράζει.

Έλα όμως που μετά παίρνουνε οι άλλοι οι μεγάλοι ένα μεγάλο καζάνι, τους βάζουνε όλους μέσα, και αυτούς που ψήφισαν κάποια καλά άλογα κούρσας, κι αυτούς που ψήφισαν καραγκιοζάκια και «παπάρια» κι εκείνους που ψηφίσανε λευκό, και αρχίζουνε και μαγειρεύουνε. Κι ότι και να κάναμε εμείς, πάντα η ίδια «σούπα» βγαίνει. Δεν πήγες να ψηφίσεις; Σκασίλα τους, γιατί δε σε μετράνε στο σύνολο. Έριξες λευκό «παπάρι» η καραγκιοζάκι; Πάλι σκασίλα τους γιατί αυτοί θα μετρήσουμε μόνο τα έγκυρα και σένα σε έχουνε χεσμένο.

Λοιπόν τι μένει τελικά να κάνεις; Εγώ λέω να πας να ψηφίσεις το φίλο μου το Μάκη το Χριστοδουλόπουλο. Και μη μου πεις Πλάκα θα χε να τον στείλουμε στην Ευρωβουλή - εδώ στη δικιά μας τη Βουλή έχουμε στείλει ήδη τόσα σούργελα έτσι κι αλλιώς.

Τι έκανε λέει δε θέλεις να συμμετέχεις σε όλο αυτό;

Δε γίνεται. Η μόνη επιλογή είναι να ψηφίσεις Μάκη Χριστοδουλόπουλο και σου εξήγησα γιατί. Μάλιστα έμαθα λέει, αντί για προεκλογικό αγώνα, σε περιοχές που έχει πέραση, θα κάνει και τσάμπα πανηγύρια. Κι εμείς οι Αγγελοκαστρίτες (και ειδικά στη ψήφο) από ανέκαθεν ήμασταν για τα πανηγύρια.

Μπούτιβας Κώστας - Καστρινός.

Ξανθή Μπούτιβα: ήρθε η ώρα νέοι άνθρωποι να γυρίσουν σελίδα στο Δήμο Αγρινίου.

Μετά την επίσημη ανακοίνωση όλων των ονομάτων που απαρτίζουν τα ψηφοδέλτια των πέντε υποψηφίων δημάρχων του Αγρινίου, οι πολίτες μπορούν πλέον να διαμορφώσουν μια πρώτη εικόνα για τον κάθε συνδυασμό.

Αναμφισβήτητα, ένα από τα κριτήρια επιλογής τους θα είναι η συμμετοχή σε αυτά νέων και άφθαρτων ατόμων, με επιστημονική κατάρτιση σε θέματα τοπικής αυτοδιοίκησης. Ένα τέτοιο πρόσωπο είναι η νεαρή πτυχιούχος του τμήματος Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Σχολής Οικονομικών του ΑΤΕΙ Καλαμάτας Ξανθή Μπούτιβα, η οποία είναι υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος στη Δημοτική Ενότητα Αγγελοκάστρου με το συνδυασμό του Γιώργου Παπαναστασίου.

Η ίδια γνωρίζοντας πολύ καλά την ορθή λειτουργία και τον καθοριστικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η τοπική αυτοδιοίκηση στην κοινωνία, δήλωσε στο agrinionews ότι «ήρθε η ώρα νέοι άνθρωποι με γνώση, όραμα και ήθος να γυρίσουν σελίδα στο Δήμο Αγρινίου».

Agrinionews.gr