Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011

ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΑΥΡΙΟ ΚΑΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΜΑΣ.


Στη θέση του Μοναστηριού του Παντοκράτορα που ανακαινίσθηκε εκ βάθρων το 1746 υπήρχε πριν μικρός ναός του Αγίου Χαραλάμπους σαν παρεκλήσι (μετόχι) του μοναστηριού που βρίσκονταν τότε στην κορυφή του λόφου του Μπαλιαλία, όπως μας λέει ο συγγραφέας Ευθύμιος Πριόβολος στο βιβλίο του «ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ» έκδοση 1998. Μάλιστα υπάρχει και δεύτερο θυσιαστήριο στο ιερό του Ναού του μοναστηριού αυτό του Αγίου Χαραλάμπους καθώς και μικρό παρεκλήσι του αγίου στον περίβολο του μοναστηριού σήμερα.
Γι’ αυτό τη μέρα της γιορτής του Άγιου Χαράλαμπου Γιορτάζει με κάθε μεγαλοπρέπεια το μοναστήρι του Αγγελοκάστρου την μνήμη του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Χαραλάμπους του Θαυματουργού, την
Τετάρτη 9 και την Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011
Την Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011 στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος Αγγελοκάστρου στις 5:30 μ.μ. θα τελεσθεί ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετά αρτοκλασίας και Θείου κηρύγματος και το πρωί της Πέμπτης 10 Φεβρουαρίου ανήμερα του Αγ. Χαραλάμπους θα τελεστεί η Ακολουθία του Όρθρου και πανηγυρική Θεία Λειτουργία.
Εδώ που φτάσαμε αδέρφια πρέπει και οι Άγιοι να βάλουνε ένα χέρι να σωθούμε Γι’ αυτό μην τους εγκαταλείπουμε κι εμείς.

Εφημερίδα Αγγελοκάστρου το ΚΑΣΤΡΟ. Κώστας Μπούτιβας.

Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2011

ΘΑΛΑΣΣΟΧΡΩΜΑΤΑ Απ' το φακό του Καστρινού. (Βιβλίο)

Ένα χρωματιστό καράβι μες το πέλαγο είναι ετούτη η χώρα. Και καθώς αλλάζει η πορεία του από λιμάνι σε λιμάνι σε χρόνους και καιρούς, η εικόνα της Ελλάδας μεταβάλλεται και αυτή ανάλογα με τις φωτοσκιάσεις που δίνουν πάντα χρώματα αντιθέσεων. Χρώματα εικόνων μαγικών και οικείων. Χρώματα που αιφνιδιάζουν και σε αφοπλίζουν. Που μεταβάλλονται ανάλογα με κάθε εποχή του χρόνου αλλά και στη διάρκεια κάθε ώρας της ημέρας.
Χρώματα απ’ το απέραντο της θάλασσας γαλάζιο που μετατρέπεται σε φλογερό πορτοκαλί του δειλινού τις ώρες, για να συνθέσουνε εικόνες σαν να γεννήθηκαν από τη φαντασία ενός ζωγράφου, επάνω στης ζωής μας τον καμβά. Τέτοιες μοναδικές εικόνες αιχμαλώτισα με το φακό μου και σας παρουσιάζω μερικές τώρα εδώ σε τούτη την ερασιτεχνική εκδοτική προσπάθειά μου.
Καστρινός.


Πατήστε πάνω στο βιβλίο να το ξεφυλλίσετε.

Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011

ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ.


  • ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ.

  • Σε email ήρθε οργισγμένο
    το πρόστυχο κατεστημένο.

    Τι είσαι σύ ήρθε να πει
    που θες όλο φωτιές ν’ ανάβεις,
    που δίχως τσίπα και ντροπή
    ψάχνεις αλήθειες και ξεθάβεις;

    Ποιος είσαι εσύ που λες για ουσίες
    και μας το παίζεις ποιητής,
    που αναζητάς αρχές κι αξίες
    και προσπαθείς να ακουστείς.

    Ποιος είσαι εσύ που λες για δίκια
    και για βουλή διεφθαρμένη,
    και λες το σύστημα καθήκια
    να 'ξερες τι σε περιμένει….

    Γράψε για σκάρτη κοινωνία
    για έρωτες παροπλισμένους.
    Τι σ’ έχει πιάσει η μανία
    και γράφεις για ξεπουλημένους.

    Τους νόμους φτιάχνουν ισχυροί
    μη ψάχνεις για δημοκρατία.
    Δε σε διδάξαν οι καιροί;
    Μην πεις μετά ειν’ αμαρτία.

    Φωτιά θα πέσει στα γραφτά σου
    για ρίξε γύρω σου ένα βλέμμα.
    Λάσπη θα πέσει στ’ όνομά σου
    κι έπειτα σβήσε εσύ το ψέμα.

    Τη φύτρα τη διεφθαρμένη
    που ήρθε πάλι μ’ απειλές,
    έχω κανονικά γραμμένη
    σε επεκτάσεις χαμηλές.

  • Καστρινός.

Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011

«ΤΗΣ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΟΙ ΥΓΡΟΤΟΠΟΙ»( ημέρα Υγρότοπων - Υδροβιότοπων)


Είδες φέτος τι πάθαμε Αιτωλοακαρνάνα αδερφέ. Στερήθηκε ο νομός των υπηρεσιών αυτού του πολιτικού ογκόλιθου Νομάρχη και πατριάρχη του “τοπικού” πολιτικού μπερντέ που με την βοήθεια των κομματικών σφουγγοκωλάριων, έκανε ¨καλή δουλειά” στην προπαγάνδα και στην ικανοποίηση των επιδιώξεων του. Που να ξέρω εγώ σήμερα λοιπόν 2 Φεβρουαρίου ότι είναι Παγκόσμια Ημέρα των Υγροτόπων. Κάθε χρόνο μας το υπενθύμιζε ο νυν διορισμένος υπερπεριφερειάρχης με έκδοση πανάκριβου ενημερωτικού εντύπου με τίτλο: «ΤΗΣ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΟΙ ΥΓΡΟΤΟΠΟΙ». Μιας και μας στέρησε η μοίρα φέτος τέτοιου εντύπου, αναλαμβάνω εγώ για να καλύψω το κενό του έργου του σ΄ένα κομμάτι μόνο απ’ της «Αιτωλοακαρνανίας τους υγρότοπους» Αυτό του τέως δήμου Αγγελοκάστρου. Γιατί, (όπως διακήρυττε μόνο στα λόγια και στα πολυτελή του έντυπα ο τέως νεκροθάφτης του νομού) όντως το περιβάλλον είναι ταυτόχρονα θέμα πολιτισμού, οικονομίας και πολιτικής.
Εφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ. Κώστας Καστρινός.

Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΙΤΩΝ. (Ο χορός του Ζαλόγγου;)


Ο πρόεδρος και το απερχόμενο Δ.Σ του συλλόγου στον φετινό χορό.
Αυτή τη στιγμή μη θέλοντας να ρίξω λάδι στη φωτιά, εν όψει και της επερχόμενης γενικής συνέλευσης το Σάββατο 12 Φεβρουαρίου, όπου εκεί απ’ ότι φαίνεται θα ειπωθούν πολλά για την μεγάλη κατηφόρα και κατάντια του συλλόγου, Εντελώς πληροφοριακά αναφέρουμε ότι πραγματοποιήθηκε κι εφέτος η κοπή της πίτας και ο καθιερωμένος ετήσιος χορός του συλλόγου με Δημοτική μουσική στο κέντρο «Αγρίμια». Σίγουρα θα επανέρθουμε στα του συλλόγου, και στην κατάρα που έχει αυτός ο τόπος που λέγεται Αγγελόκαστρο τίποτα πια να μην ορθοστατεί.
Εφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ. Κώστας Μπούτιβας.


Κέφι υπήρχε. Στα πανηγύρια πάντα ήμασταν καλοί.

Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΣΤΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ.

Απ’ την εφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ μια αναλυτική πρόγνωση του καιρού το τρέχων Σαββατοκύριακο ανά 6 ώρες .
Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση.

Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011

ΑΣΥΛΟ ΓΙΟΚ ΙΔΩ ΛΑΟ.

Άστο κάτω ρε μουσουλμάνε κιαρατά το άσυλο.
Όχι ε; Ρατσιστικό και παρατραβηγμένο.
Κύριε μωαμεθανέ μπορείτε να εξέλθετε του Ασύλου;
Ποιο ασύλου αφιντικό ημάς είπανε πιράσουμε καλά δουμάτιο κέντρου, κι εδώ λέει ξύλου αστυνομία.
Βγες ρε παιδάκι μου από εκεί κι άσε τι είπαν και δεν είπαν.
Ποιος σου είπε ρε χαμένε ότι θα έχουμε ποτέ άσυλο εμείς; Το άσυλο είναι για άλλους βλάκα ε βλάκα.

Ιγώ όχι βλάκα αφιντικό. Πεινασμένο.
Κι εγώ πεινασμένο , πάρε σουβλάκι τώρα και βγες από κει.
Κι τίνος είνε ασύλο αφιντικό.
Εδώ ρε φουκαρά Ισλαμιστή που σου είπανε ότι ειν’ παράδεισος κι ότι θα τρως πιλάφια με χρυσά κουτάλια και σοκολάτες με τα γιουσουφάκια αγκαλιά, το άσυλο εδώ και χρόνια το έχουν άλλοι. Το έχει η κυβέρνηση, οι τροικανοί, το ΔΝΤ, με τα τσιράκια τους και τα παπαγαλάκια τους, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία του μνημονίου, οι τραπεζίτες, οι καναλάρχες, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές οι κλέφτες οι καταχραστές και οι τοκογλύφοι. Καταλαβαίνει τώρα;
Ασύλο γιοκ ιδώ λαό;
Ασύλο γιοκ ιδώ λαό κι γιοκ δουλειά κι γιοκ λεφτά, κι γιοκ Δημοκρατία. Γαμίσω χώρα του γαμώ.

Εφημερίδα το ΚΑΣΤΡΟ. ( Παραλειπόμενα) Καστρινός.

Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2011

ΟΜΙΧΛΗ ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ.

Το φόντο του blog με τo Photoshop του Καστρινού.
Πατήστε στη φωτογραφία για μεγέθυνση.

Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011

ΚΡΥΦΤΟΚΥΝΗΓΗΤΟ. (η αναβίωση)

Εκείνα τα γνήσια τ’ αγνά τα χρόνια κάτω στο χωριό, όλα τα παιδάκια παίζανε κρυφτό και κυνηγητό. Το κυνηγητό μου άρεσε, γιατί ήτανε παιχνίδι στα ίσια, το ’βαζες στα πόδια όσο άντεχαν τα ποδαράκια σου κι άντε να σε πιάσουνε. Το κρυφτό δε μου άρεσε, δεν το 'παιζα εγώ.. Ποτέ δεν έμαθα να κρύβομαι καλά, και πάντα υπήρχαν τα καρφιά και οι ρουφιάνοι. Με βρίσκαν εύκολα, και έπειτα με βάζανε να τα φυλάω. Και κρύβονταν οι άλλοι, κι έπρεπε εγώ πάντοτε να τους ψάχνω. Κι ήταν κάτι παιδάκια από τότε μαθημένα στο να κρύβονται καλά, γι’ αυτό διέπρεψαν στη λαμογιά, αργότερα και σαν μεγάλοι και στη πολιτική σκηνή του τόπου μας. Αυτά για τότε.
Μετά ήρθε η δικτακτορία, και το παιχνίδι έγινε πραγματικότητα. Οι μισοί κυνηγούσαν τους άλλους μισούς, κι αυτοί οι άλλοι μισοί κρυβόντανε απ΄ τους άλλους τους μισούς που τα φυλάγανε, τάχα για το καλό του έθνους.
Με τη μεταπολίτευση πάει χάθηκε το κρυφτοκυνηγητό. Κανένας πια δεν έτρεχε, όλοι είχανε αράξει, γιατί θα τρέχαν λέει οι πολιτικάντηδες γι΄αυτούς, έλα όμως που ετούτοι τρέχαν μόνο για την τσέπη τους, και μάλιστα χωρίς κρυφτό. Στα φανερά ριμάξανε τον τόπο.
Σήμερα όμως το παιχνίδι σαν εφιάλτης αναβίωσε. Το παίζει όλη η Ελλάδα κάθε μέρα.Τρέχουμε όλοι, όλη μέρα όσο αντέχουν τα ποδάρια μας για να επιβιώσουμε, και έπειτα κρυβόμαστε στα σπίτια μας, ακόμα κι απ’ τον ίδιο τον εαυτό μας. Ξένοι τα φυλάνε τούτη τη φορά, μνημόνιο τους λέν και Τρόϊκα, πάλι για το καλό λέει του έθνους .
Κρυφτοκυνηγητό παίζω , και δεν αντέχω άλλο μου είπε η Γεωργία η Ρουσογιάννη στο τηλέφωνο, να τελειώσει εκείνο το ρημάδι, το λαογραφικό μουσείο του χωριού μας, που πήγε κι έπεσε το τελείωμά του στην άτυχη συγκυρία του Καλλικράτη.Τέτοια κουβέντα για να λέει η Γεωργία πάει να πει ότι έφτασε στο αμήν. Μην την αφήσουμε όμως μόνη της, δεν κάνει.Ας βάλουμε ένα χεράκι όλοι μας, όπως μπορεί και δίνεται ο καθένας, να τελειώσει και αυτό το στοίχημα. Ένα αξιόλογο έργο είναι για τον τόπο μας. Όλα ριμάζουνε. Ας βρούνε τα παιδιά μας κάτι κι από μας.
Εφημερίδα Αγγελοκάστρου το ΚΑΣΤΡΟ. Κώστας Μπούτιβας.

Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2011