ΑΠΟΝΟΜΗ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ.

 

ΝΑΤΟΙ-ΝΑΤΟΙ ΟΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ.

Μέσα σε τρελά πανηγύρι στ’ αποδυτήρια και στην εξέδρα μετά το τελευταίο σφύριγμα της χρονιάς, και με το Κάστρο πάνω στον Αϊ Γιώργη να ρίχνει την περήφανη, χαρούμενη σκιά του σ’ ετούτη την υπέροχη ποδοσφαιρική φουρνιά του Αγγελοκάστρου, έκανε το μεγάλο άλμα, κι ανέβηκε πανάξια κατηγορία η ιστορική ομάδα του χωριού μας. Ξανα ’ρθε εκεί που είναι οι φυσική της θέση. Η πρώτη η κατηγορία του νομού.  Απ’ ότι φαίνεται ετούτη δω η ποδοσφαιρική φουρνιά του Αγγελοκάστρου έχει μελών, γιατί είναι όλοι απ’ το χωριό νέα παιδιά. Και θέλουν στήριγμα απ’ όλους μας ετούτα τα παιδιά.

ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΙΤΙΚΑ ΚΟΥΛΟΥΜΑ.

 

ΧΟΡΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΙΤΩΝ 2026.

 

ΗΜΕΡΑ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ ΣΗΜΕΡΑ, ΚΙ ΑΝΑΠΟΛΩ ΠΑΛΙΕΣ- ΚΑΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ.

Πιτσιρικάς ήμουν, έφηβος 16-17 τότε στην μεταπολίτευση που οι συχνότητες των ραδιοφώνων στα μεσαία, έβραζαν από πειρατικούς ερασιτεχνικούς σταθμούς. Η χώρα άλλαζε στη μετά-χούντας εποχή και το τρατζιστοράκι κάτω απ’ το μαξιλάρι έπαιζε πια Μίκη Θεοδωράκη και Μάνο Χατζηδάκι. Ήταν η εποχή που το ραδιόφωνο έπαψε για μένα να σημαίνει το μεγάλο πλαστικό κουτί πάνω στο τζάκι με τα κουμπιά και το κεντημένο «σεμέν» από πάνω του, που κάθε βράδυ στις 9 άκουγε δημοτικά τραγούδια ο παππούς απ’ το ραδιοφωνικό σταθμό Μεσολογγίου. Με το αίμα να βράζει στην εφηβική εκείνη ηλικία, ήτανε δυνατόν να μείνεις έξω από εκείνο το παιχνίδι; Κι έτσι ξεκίνησε το ΡΑΔΙΟ ΚΑΣΤΡΟ. Ήμουν τρομερά τρακαρισμένος θυμάμαι και η φωνή μου έτρεμε από συγκίνηση κι αμηχανία μπροστά απ’ το μικρόφωνο ενός δανεικού μαγνητοφώνου, από εκείνα με τις ταινίες «καρούλια» του Αποστόλη του Κάλη, και μπροστά από ένα ραδιοπομπό με πυρακτωμένες λυχνίες 10 w στα μεσαία ραδιοκύματα, που είχα κατασκευάσει μ’ έναν Αγρινιώτη συμμαθητή και είχε τελειοποιήσει, ο μακαρίτης ο Γιάννης ο Τριανταφύλλου που ήταν αυθεντία τότε σ’ αυτά τα πράγματα, (και είχε μάλιστα ραδιοφωνικό σταθμό στο Αγγελόκαστρο πριν την δικτατορία με ρεύμα από μια γεννήτρια που ακούγονταν μέχρι την Άρτα και τα Γιάννενα). Ήταν το 1975 και όντος ήταν κάτι το πρωτοποριακό και κάτι το μοντέρνο, να σε ακούνε τότε σ’ όλο το χωριό, δίπλα απ’ το σωρό με το καπνό που αρμάθιαζαν τότε όλοι. Και ήταν για μένα μεγάλη τρέλα τότε το «ζωντανό» ραδιόφωνο παρά την παρανομία του και το ατέλειωτο κυνήγι απ’ τον Αχιλλέα το χωροφύλακα, που έπαιζα μαζί του τη γάτα με το ποντίκι ανεβοκατεβάζοντας συνέχεια τη συρμάτινη κεραία απ’ το σπίτι μου στη ταράτσα του σπιτιού του Γιώργου του Παρρά. 

Τώρα κοντά στα 70 αναπολώ παλιές καλές μέρες Ραδιοφώνου που μαζί του σχεδόν γεράσαμε πια.

Στον Δίμηκο ο αγιασμός των Υδάτων στο Αγγελοκάστρο.

 

Ο Καθαγιασμός των Υδάτων και τα Άγια Θεοφάνια εορτάστηκαν με λαμπρότητα σήμερα στο Αγγελόκαστρο, όπου παρουσία πολλών κατοίκων, ο ιερέας π. Θεμιστοκλής Σωτηρόπουλος τέλεσε τον Αγιασμό και σύμφωνα με το έθιμο, έριξε τον Σταυρό από τη γέφυρα του Δίμηκου ποταμού.

Προηγήθηκε η τέλεση του Όρθρου & του Μεγάλου Αγιασμού στον Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων, ενώ κατόπιν στην περιοχή του Σταθμού Αγγελοκάστρου, έγινε η ρίψη του σταυρού στο νερό!

Στο παγωμένο ποτάμι βούτηξαν δυο κολυμβητές και ο Απόστολος Γιαννιώτης, αξιώθηκε να πιάσει τον σταυρό λαμβάνοντας κατόπιν την ευλογία του ιερέα.

Παρευρέθηκαν ο Πρόεδρος της Κοινότητας Αγγελοκάστρου Παναγιώτης Κοτούμπας, ο Αντιδήμαρχος Αγρινίου, Πάνος Μαρνέζος, ο Δημοτικός Σύμβουλος Παναγιώτης Γιαννιώτης, ενώ στους πιστούς δόθηκαν γλυκίσματα και αναψυκτικά, προσφορά της τοπικής Κοινότητας.

kalyvia.gr